Mateus 22
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Ànə geŋ Jisòs nə tsok fa fe'lə wo gbʉ' mòk sə̀' də,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 <<Aco wo fʉhʉ gaŋ sə̀ mʉbu sə co bə ŋkum nəmòk nə̀ yi à fʉ̀hʉ gùu mo ye də bwìiŋ kə zʉ fa yi.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ànə geŋ yi tumsə lo ŋgàa fàak ye wèŋ də yà'a kə to və bʉ̀ʉ sə̀ yi to yà'wèŋ də a ta wo və sə. Wo kà yu awo və̀.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Yi tumsə fe'lə bwe ye mok sə̀mok də wo kə tsok bʉ̀ʉ sə də yi fʉ̀hʉ wes zʉzʉʉ ye laŋ. Də, <Mʉ̀ sʉə ndum mbòoŋ am nə ye mbòoŋ sə̀ mʉ̀ à ya' wo yà'a wèŋ nduk. Mʉ̀ gʉ̀ wes bum pwe'fo' laŋ, wo və nə kə zʉ.>
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Bʉ̀ʉ sə wèŋ kà mbɛŋ nə̀ mbɛŋ kom lok. Mòk bɛ' mandzə̀ ye lo nzuù yi, mòk lo mvwe' sèŋ bum ye.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Mok sə̀ wo bwehe cu sə wèŋ ko ŋgàa fàak ye sə, nə tʉksə wo, nə zə wo.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ŋkum nə à jòk vɛ'ɛ kpʉ nə kpʉ, nə tum sojàa ye wèŋ kə zə bʉ̀ʉ sə̀ wo à zə bwìŋ sə. Sojàa ye sə wèŋ à tɛ̀ŋ və̀psə lak bʉ̀ʉ sə wèŋ sə̀'.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Fana yi dʉk bwe ye sə wèŋ də, <Mʉ̀ fʉ̀hʉ bum sə̀ mvwe' gùu sə laŋ. Megu də bʉ̀ʉ sə̀ mʉ̀ to wo sə ka bʉ̀ʉ sə̀ anə ye co mʉ̀ to wo sə yeŋ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ye də wèeŋ lo sə mandzə̀, ŋwə̀ nə̀ wèŋ yə lòoŋ, wèŋ to wo ŋgòvə̀ mvwe' gùu sə.>
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Bwe ye sə wèŋ à lòsə mandzə̀, nə to benə bʉ̀ʉ sə̀ wo yə pwe'. Bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ bə sə̀ bʉp wèŋ pwe' nduk. Ndap nə̀ wo à sə gʉ̀ gùu sə mbwa nə à rwiŋ vɛ'ɛ ŋkiŋ bə bwìŋ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 <<Ŋkum nə à lòdə yi kʉk ja'a bʉ̀ʉ sə̀ wo və̀ sə fana yi ye ŋwə̀ nəmòk mbwa mò'fis nə̀ yi à ka cə̀ək sə̀ wo ni lògə̀ yà' mvwe' gù sə nitse'.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Yi fek nà' də, <Ŋge', wù yè va ŋkuŋ nə kə ni cum fɛŋ jì cə̀k gù ɛ?> Ŋgà' nə cum dədok, nə kà cù mùk.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Fana ŋkum nə to bʉ̀ʉ sə̀ wo sə fàk bohòyi, nə dʉk fa yà' də, <Wèeŋ ko kiŋ ŋwə̀ nè'e. Wèeŋ kiŋ tasə bo ye bə kùu ye pwe'fo', nə kə mak gesə lo yi mvwe' sə̀ ndzəm sə seŋ fo'. Bwìiŋ nə sə waŋ, nə sə zʉ nzòŋ fo'.> >>
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Jisòs mesə ncèp nə də, <<Yà'a mvə̀'nə̀ wo a to bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ fana nə cok fis jəŋ megu moòm jo.>>
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ànə geŋ fana bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ lo kə cum kwe', nə lap mandzə̀ də ya wo tam Jisòs bə dʉk.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Wo tum be'lə bʉ̀ʉ sə̀ wo fàkgə̀ bohòwo mok bə bʉ̀ʉ Heròwèŋ bohòJisòs anə. Wo kə dʉk yi də, <<Cicà, vès rì də wu ŋwə̀ nə̀ zìnə. Vès rì də wu yə'rə fagə̀ bwìŋ mandzə̀ Nwì bə zìnə, nə kà yusə̀ ŋwèe nə cèp sə̀ wəp, bʉ̀ʉsə̀ wu kà yòdə nè'e ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ kè nə̀ jo àlɛ' tsərəgə̀.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Tsok-a ves yusə̀ wù tsəm yò. Lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ ŋgòlàk fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà mbàam tas kè ka' ɛ?>>
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Wo à sə cèp yè'sə ŋga Jisòs rì wes yusə̀ wo sə lirə ca sə pwe' nə̀ pwe', fana yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ ŋgàa tè'èŋkup, wèŋ sə də wèeŋ mumsə yè'sə ndà?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Wèeŋ jəŋ və fa a mʉ mbàm nə̀ wèeŋ làkgə̀ tas bə zeŋ nə è.>> Fana wo jəŋ və fa yi mbàm mòk. Nsàp mbàm bʉ̀ʉ Rumà wèŋ|src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat. 22:19"
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jisòs fek wo də, <<Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>>
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Wo dʉk də, <<A sə̀ ŋkum Kaisà.>> Fana yi dʉk yà' də, <<Ye də wèeŋ lak fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə lak fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>>
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Wo ànə yuk vɛ'nə fana wo mərə vɛ'ɛ, nə bɛ' mandzə̀ àwo, nə lo dədok, nə me'rə tes yi fo'.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 À ye sə̀' nùmbu ànə, bʉ̀ʉ Sadusì mok wèŋ və bohòJisòs. Wo bòp bʉ̀ nə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok fe'lə mvwe' kpʉ yeŋ wèŋ.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Wo və kə fek yi də, <<Cicà, Musì à dʉk də, a ye-a ŋga ŋwè jə ŋwàŋwè, nə kpʉ ŋga bə nà' ka bwe tse' fana moma yee nə jəŋ tsoŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi kpʉ nə bwe.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Nə yeè nə də vès tse' bwema mok fɛŋ bwìŋ sàmba. Fana nə̀ mwè nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'. Yi me'rə noŋsə lo fa moma ye ŋwà nə.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Fana nə̀ ba nə kpʉ sə̀' ŋga bə nà' ka mwe sə̀' tse'. Nə̀ tɛ' kpʉ sə̀' vɛ'nə tə̀tè kə dzeŋ bə nə̀ sàmba nə.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Wo ànə kpʉ wes pwe' fana ŋwà nə kpʉ ye sə sə̀'.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Nùmbu nə̀ bwìiŋ kə̀ lòkok mvwe' kpʉ kə dzèŋ nùu, ŋwà nə nə ye yè'sə ŋgwe ndà? Bʉsə̀ wo à tse' yi wo pwe'fo' laŋ.>>
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jisòs dʉk fa wo də, <<Wèeŋ ŋgàa jòŋ. A bʉ̀ʉsə̀ wèŋ ka yusə̀ yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì riŋ, nə kà ŋàaŋ Nwì sə̀' rì.
29 Jesus respondeu:
30 Yusə də mvə̀k nə̀ bʉ̀ʉ kpʉkpʉ nə lokok mvwe' kpʉ, wo nə ye co masinjàa Nwì mʉbu, ŋwə̀mbam bə ŋwàŋwèe nə kà gù mok cu fe'lə̀.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Bə nzak nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ, wèŋ a ka yusə̀ Nwì à cèp bohòwèŋ yà'a taŋ à?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Yi à dʉk də, <Mʉ Nwì Abràham nə ye Nwì Azìk nə ye Nwì Jàkop>. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ. Yà'a sə nìtsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ, yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm. Yà'a mvwe' sə̀ wèeŋ bə jòŋ nə̀bʉp.>>
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Bʉ̀ʉ sə wèŋ ànə yuk bum yè'sə fana wo mərə fʉk nsàp yəyə'rə̀ ànə bʉ̀ə̀.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ ànə yuk də Jisòs lok bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ cù co wo kà yusə̀ ŋgòcèp fe'lə tse' fana wo baaŋ yàwo sə mvwe' mò'fis.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Fana mòk mʉtsətsə'rəə wo nə̀ yi ŋwə̀ nə̀ yi rì lʉ̀k wùriŋ fek Jisòs nə yumok ŋgòmùmsə ja'a nà'.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Yi fek nà' də, <<Cicà, lʉ̀k nə̀ nà' gʉ gha' lʉ̀ʉk mok pwe'fo' yi yè'sə nə̀ fò?>>
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yi dʉk fa nà' də, <<A nə̀ də, <Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo', dzəm yi bə yòŋsə̀ yòpwe'fo', nə dzəm yi bə ŋkərə̀ yòsə̀' pwe'fo' nà'a.>
37 Jesus respondeu:
38 Nè'e yè'e lʉ̀k nə̀ nà' gʉ càsə mok sə pwe'fo' nə ye nə̀ mantombì sə̀' zeŋ nə.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Lʉ̀k nə̀ ba nə̀ nà' gʉ càsə nə səsə sə̀' co mòk nə. Nà'a də, <Wu tse' ŋgòdzəm tsə moma yo co wù dzəm ni' yò.>
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Bum sə̀ lʉ̀ʉk mok sə cèep, nə ye bə bum sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ à sə cèp pwe'fo' yà' na mègù mʉŋkwɛ̀ɛŋ lʉ̀ʉk sə̀ ba yè'sə.>>
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Mvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ sə à baaŋ tə malì ntòmvwe' mò'fis fana Jisòs fek wo yumok.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Yi à fek wo də, <<Wèŋ tsərə bə ŋwə̀ nə̀ wo to liŋ ye də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nà'a da? Wèŋ tsəm də yi mo ndà?>> Wo dʉk fa yi də, <<Yi ŋgwì bʉ̀ Devìd.>>
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Yi fek fe'lə yà' də, <<Nə ye va ŋkuŋ Devìd nə bə tu ye to bwi ŋwə̀ ènə də Tà ŋga yòŋsə̀ nə̀ Nwì nə à gʉ̀ yi ɛ?
43 E Jesus perguntou:
44 Devìd nə à cèp də,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 A ye-a də Devìd nə sə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>>
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ŋwə̀ nə̀ mò'fis co yi cep fəsə fa nà' yumok à ka yeŋ. Ye jəŋ nùmbu ànə, nə lo mantombì, ŋwè kà co yi fek fe'lə yi yumok mok ghʉ̀sə ja'a lo' fʉ̀'.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.