Marcos 5
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Nùmbu ànə à ye Jisòs bə bwe ye wèŋ to tesə lo nto ndzəp Galìli ma nja, nə tesə və ma ndzə nzeŋgòŋ Gerasàn.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Mʉmvə̀'nə̀ Jisòs à tesə sə ŋgwesə̀ anə ntɛ̀ŋ, ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi nòoŋ kɛ'gə̀ mvwe' sè və kə tseŋ yi.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ŋwə̀ ènə à tse' yòŋsə̀ nə̀ bʉp ndzə ni'ì yi, nə sə nòoŋ kɛ'cà mvwe' sə̀ wo tuuŋgə̀ bwìŋ. Mandzə̀ nə̀ co wo ko kiŋ noŋsə yi bə kwaŋ kà mok ye.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Wo à sə kì yi bo bə kù lòoŋfo' kɛ̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ bə kwaŋ, fana yi sə sòoŋ tirə yà' pwe'. Yi à gʉ vɛ'ɛ nsàp nə̀ ŋwè kà yi ko to.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Nə̀ maràŋ bə nə̀ ndzəmə̀ pwe' yi sə jàm kɛ' dzòoŋ mvwe' sè nə ye mʉ ndahà wèŋ. Yi sə waŋ kɛ', nə sə dzəp swɛ'lə ni' ye bə lìs.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Yi à təəŋ, nə ye gesə lo Jisòs, fana yi caŋ lo, nə kə gbʉ təəŋ kù mantombìi nà' bə tumfərə.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Yi waŋ torə fis bə ŋàŋ dʉk də, <<Jisòs mo Nwì nə̀ ghaŋ, wù sə làp bohòmʉ̀ yà? Mʉ̀ lɛŋ wu mʉnə liŋ Nwì də wu kà mʉ ŋgə' fa.>>
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Yi ànə dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ Jisòs à dʉk fa yi də, <<Wùu yòŋsə̀ nə̀ bʉp, tesə ndzə ni'ì ŋwə̀ ènə.>>
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jisòs fek nà' də, <<Liŋ yoo ndà?>> Yi dʉk də, <<Liŋ aam Bòp, bʉ̀ʉsə̀ vèes ndzə ni'ì ŋwə̀ ènə wùriŋ.>>
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yi lɛŋ Jisòs vɛ'ɛ wùriŋ də nà'a kà yòŋsə̀ə sə̀ bʉp sə mvwe' lak yà'sə bɛ'fis gɛsə̀.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 À ye ŋga bòp ŋgùnaaŋ mòk nə̀ ghaŋ à sə zʉ mvwe' nda nəmòk fo' wùriŋ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Fana yòŋsə̀ə sə̀ bʉp sə lɛŋ Jisòs də, nà'a dʉk fa wo də wo kə ni ndzə ni'ì ŋgùnaaŋ sə.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jisòs à dzəm, nə də wo geŋ, fana yòŋsə̀ə sə tesə ndzə ni'ì ŋgà' nə, nə kə ni ndzə ni'ì ŋgùnaaŋ sə. Ŋgùnaaŋ sə à ye fo' co ncùhù ba. Fana wo caŋ durə tsoŋ ndzə baàŋ anə, nə kə gbʉ kpʉ lo wes sənə ndzəp Galìli nə.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə gʉmsə ŋgùnaaŋ sə à carə lòo, nə kə tsoho fa bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak yà'sə pwe'. Fana bwìŋ tesə və ŋgòkə̀ ja'a nsàp yu nə̀ nà' gʉ̀ nə.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Wo à və̀ bohòJisòs, nə ye ŋga ŋwə̀ nə̀ yi anə tse' yòŋsə̀ə sə̀ bʉp ndzə ni'ì yi nə ni tse' cə̀k, nə cum fe'lə bə ŋkərə̀ ye làaŋ. Fana wʉə ko wo nə̀bʉp.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à kə̀ yə, à sə tsòho lòbwìŋ yusə̀ yà' ye bohòŋwə̀ nə̀ yi tse'gə̀ yòŋsə̀ə sə̀ bʉp nə, nə sə tsoho fa bwìŋ yusə̀ yà' gʉ̀ ŋgùnaaŋ sə sə̀'.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 À ye vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak yà'sə ye ŋgòlɛŋ Jisòs də nà'a me'rə lak awo sə, nə lo.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Mvə̀'nə̀ Jisòs à sə də yi ni lo sə ŋgwesə̀, fana ŋgà' nə̀ yi ànə tse' yòŋsə̀ə sə̀ bʉp nə dʉk fa nà' də bə nà'a lo.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jisòs à dzèeŋ. Yi dʉk fa nà' də, nà'a lo la'à nà', nə kə tsok fa bwema nà' wèŋ mvəsə̀ Tà Nwì koksə manziŋ bohònà', nə tɛsə̀ nə nà' sə.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ŋgà' nə à lòmvwe' nze Dìkàpolìs, nə tsoho fa bwìŋ yusə̀ Jisòs gʉ̀ bohòyi. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à yuk à mərə nə̀bʉp.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Fana Jisòs ànə to fe'lə sənə ŋgwes, nə tesə lo ma mòk. À kə̀ dzèŋ fo', bwìŋ à kə̀ tsèŋ yi ŋgʉ ndzəp anə maŋgəŋgèŋ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ŋwə̀ nəmòk à və̀ fo' nə̀ wo à sə to yi də Jairòs. Yi ànə ye ŋwə̀ nə̀ mantombì mʉnə ndap pìriyà. Yi à yə Jisòs ntɛ̀ŋ, yi kə gbʉ nooŋ kù mantombìi nà',
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 nə lɛŋ yi vɛ'ɛ bə zìnə ye pwe'fo' də, mo ye nə̀ ŋwàŋwè sə də yi kpʉ. Yi dʉk fa nà' də, <<Və̀ə kə̀ jwɛ̀ŋ mo àm nə bə bo yo ya yi gʉŋ.>>
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Fana bə nà' à lòo. Bwìŋ yuŋ fɛ'lə wo sə̀' nduk nsàp nə̀ co wo kà Jisòs yə gèsə lò.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mvə̀'nə̀ wo à sə lòo, ŋwà mòk à ye nə̀ ndʉəm à sə ca ndzə ni'ì yi mʉnə lùumŋgòŋ hum-ncòp-ba.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Yi à yə ŋgə' cɛ̀bʉ̀ə̀, nə bʉpsə wes mbàam ye bohòŋgàa ncə̀p pwe', nə kà bə̀boŋ tse' lok. Yiyaŋ sə lo megu mantombì nùumbu pwe'.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Njo à ye də yi ànə yuk nsàp fàk nə̀ Jisòs à sə gʉ̀ʉ, fana yi nik ca mʉtsətsə'rə bwìŋ, nə kə jwɛŋ gesə cə̀k nà'.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Yi à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ yi à sə tsərə də, <<Mʉ jwɛŋ mègù-a cə̀k ye bə bo am, yiya àm nə me.>>
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Mvə̀'nə̀ yi à jwɛ̀ŋ gèsə nà' ntɛ̀ŋ, ndʉəm sə teŋsə ŋgòca, yi riŋ ndzə ni'ì yi sə̀' də yiyaŋ nə mè laŋ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jisòs riŋ ye sə̀' də ŋàaŋ sə̀ yi lùŋsəgə̀ bwìŋ bə zeŋ sə mamòk tesə ndzə ni'ì yi anə. Fana yi bʉʉŋ mʉtsətsə'rə bʉ̀ʉ sə, nə fek wo dʉk də, <<Jwɛ̀ŋ cə̀k àm ndà?>>
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ŋgàa fàak ye dʉk fa yi də, <<Aco wù sə ye mvə̀'nə̀ bwìŋ sə fɛ'lə kɛ'cà vɛ'ɛ, wù sə fek də, jwɛ̀ŋ wu ndà yè'e nsàp nə̀ fò?>>
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jisòs sə kʉksə malì mʉtsətsə'rə bʉ̀ʉ sə də yi ye riŋ tsoŋ ŋwə̀ nə̀ nà' jwɛ̀ŋ yi nə ŋkuŋ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ŋwà nə riŋ yusə̀ yà' ànə gʉ bohòyi, fana yi wəp, nə tesə və mantombìi Jisòs, nə sə kaŋ, fana nə gbʉ nooŋ sə nze, nə tsoho fa nà' yusə̀ yi gʉ̀ sə pwe'fo'.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yi ànə yuk vɛ'nə, yi dʉk fa ŋwà nə dʉk də, <<Mʉmvə̀'nə̀ wù dzəmtse' sə ntʉʉ̀ wù bohòmʉ̀ yà'sə, gʉŋsə wu zeŋ. Lòkok mʉtsə̀, nə lo bə fifi sə ntʉʉ̀ wù. Yiya yònə mè sə̀' laŋ, mo àm.>>
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Jisòs à sə dʉk də yi cèp mèsə bohòŋwà ènə ntɛ̀ŋ, bwìŋ caŋ və ŋgòtsə̀' fa Jairòs də, mo nà' nə kpʉ laŋ. Nà'a kà cicà nə ŋgə' mok ŋgwàŋ fa yisko'.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisòs kà yuye yusə̀ wo sə tsə̀' fa Jairòs sə co yumòk jə, nə dʉk fa nà' də, <<Kà yumok wəp, tse' megu yòdzədzəm.>>
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 À ye vɛ'nə, yi kà mok dzəm də bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ yuŋ lo yi mvwe' ndap Jairòs nə dzəm. Yi jəŋ megu bwìŋ tɛ', Pità bə Jem nə ye Jon moma Jem nə.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wo à kə̀ dzèŋ mvwe' ndap nə, wo ye ŋga bwìŋ sə warə nə sə kɛ' ŋgùŋ nə̀bʉp, nə jip yusə̀ co wo gʉ̀.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Yi à ni lòmʉ nda'à anə, nə fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ sə kɛ̀' dʉksə ŋgù yà? Mo nə ka kpʉ, yi sə dzəm lo.>>
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Wo à ywì'lə swee bʉ̀ʉsə̀ yi à dʉk də mo nə sə dzəmlo. Yi bɛ' yà' fo' pwe', nə to ma bə tɛ̀'ɛ mo nə, nə ye bwe ye sə̀ tɛ' sə̀ yi anə və bə yà'wèŋ sə. Wo ni lo mvwe' sə̀ mo nə nòsə.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yi kotse' bo nà', nə dʉk fa nà' bə ncèep lak nà' də, <<Talità, kumì.>> A yà'a də, <<Njɛ̀'gù, lòkok mʉtsə̀.>>
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Mʉŋgwɛŋ nə à lòkok wap kɛ̀' mò'fis, nə gi yuye. À ye ŋga mʉŋgwɛŋ nə lùumŋgòŋ hum-ncòp-ba. Və̀m à ko' bwìŋ vɛ'ɛ kùŋ bə məmərə̀.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jisòs à cèp vɛ'ɛ, nə soŋ wo ntu' də ŋwèe kà ŋwə̀ nəmòk tsə̀' fa swì, nə dʉk də yà'a lap fa nà' yu zʉzʉ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.