Marcos 5
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Nùmbu ànə à ye Jisòs bə bwe ye wèŋ to tesə lo nto ndzəp Galìli ma nja, nə tesə və ma ndzə nzeŋgòŋ Gerasàn.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Mʉmvə̀'nə̀ Jisòs à tesə sə ŋgwesə̀ anə ntɛ̀ŋ, ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi nòoŋ kɛ'gə̀ mvwe' sè və kə tseŋ yi.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ŋwə̀ ènə à tse' yòŋsə̀ nə̀ bʉp ndzə ni'ì yi, nə sə nòoŋ kɛ'cà mvwe' sə̀ wo tuuŋgə̀ bwìŋ. Mandzə̀ nə̀ co wo ko kiŋ noŋsə yi bə kwaŋ kà mok ye.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Wo à sə kì yi bo bə kù lòoŋfo' kɛ̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ bə kwaŋ, fana yi sə sòoŋ tirə yà' pwe'. Yi à gʉ vɛ'ɛ nsàp nə̀ ŋwè kà yi ko to.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Nə̀ maràŋ bə nə̀ ndzəmə̀ pwe' yi sə jàm kɛ' dzòoŋ mvwe' sè nə ye mʉ ndahà wèŋ. Yi sə waŋ kɛ', nə sə dzəp swɛ'lə ni' ye bə lìs.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Yi à təəŋ, nə ye gesə lo Jisòs, fana yi caŋ lo, nə kə gbʉ təəŋ kù mantombìi nà' bə tumfərə.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Yi waŋ torə fis bə ŋàŋ dʉk də, <<Jisòs mo Nwì nə̀ ghaŋ, wù sə làp bohòmʉ̀ yà? Mʉ̀ lɛŋ wu mʉnə liŋ Nwì də wu kà mʉ ŋgə' fa.>>
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Yi ànə dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ Jisòs à dʉk fa yi də, <<Wùu yòŋsə̀ nə̀ bʉp, tesə ndzə ni'ì ŋwə̀ ènə.>>
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Jisòs fek nà' də, <<Liŋ yoo ndà?>> Yi dʉk də, <<Liŋ aam Bòp, bʉ̀ʉsə̀ vèes ndzə ni'ì ŋwə̀ ènə wùriŋ.>>
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Yi lɛŋ Jisòs vɛ'ɛ wùriŋ də nà'a kà yòŋsə̀ə sə̀ bʉp sə mvwe' lak yà'sə bɛ'fis gɛsə̀.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 À ye ŋga bòp ŋgùnaaŋ mòk nə̀ ghaŋ à sə zʉ mvwe' nda nəmòk fo' wùriŋ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Fana yòŋsə̀ə sə̀ bʉp sə lɛŋ Jisòs də, nà'a dʉk fa wo də wo kə ni ndzə ni'ì ŋgùnaaŋ sə.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jisòs à dzəm, nə də wo geŋ, fana yòŋsə̀ə sə tesə ndzə ni'ì ŋgà' nə, nə kə ni ndzə ni'ì ŋgùnaaŋ sə. Ŋgùnaaŋ sə à ye fo' co ncùhù ba. Fana wo caŋ durə tsoŋ ndzə baàŋ anə, nə kə gbʉ kpʉ lo wes sənə ndzəp Galìli nə.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə gʉmsə ŋgùnaaŋ sə à carə lòo, nə kə tsoho fa bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak yà'sə pwe'. Fana bwìŋ tesə və ŋgòkə̀ ja'a nsàp yu nə̀ nà' gʉ̀ nə.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Wo à və̀ bohòJisòs, nə ye ŋga ŋwə̀ nə̀ yi anə tse' yòŋsə̀ə sə̀ bʉp ndzə ni'ì yi nə ni tse' cə̀k, nə cum fe'lə bə ŋkərə̀ ye làaŋ. Fana wʉə ko wo nə̀bʉp.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à kə̀ yə, à sə tsòho lòbwìŋ yusə̀ yà' ye bohòŋwə̀ nə̀ yi tse'gə̀ yòŋsə̀ə sə̀ bʉp nə, nə sə tsoho fa bwìŋ yusə̀ yà' gʉ̀ ŋgùnaaŋ sə sə̀'.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 À ye vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak yà'sə ye ŋgòlɛŋ Jisòs də nà'a me'rə lak awo sə, nə lo.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Mvə̀'nə̀ Jisòs à sə də yi ni lo sə ŋgwesə̀, fana ŋgà' nə̀ yi ànə tse' yòŋsə̀ə sə̀ bʉp nə dʉk fa nà' də bə nà'a lo.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Jisòs à dzèeŋ. Yi dʉk fa nà' də, nà'a lo la'à nà', nə kə tsok fa bwema nà' wèŋ mvəsə̀ Tà Nwì koksə manziŋ bohònà', nə tɛsə̀ nə nà' sə.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ŋgà' nə à lòmvwe' nze Dìkàpolìs, nə tsoho fa bwìŋ yusə̀ Jisòs gʉ̀ bohòyi. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à yuk à mərə nə̀bʉp.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Fana Jisòs ànə to fe'lə sənə ŋgwes, nə tesə lo ma mòk. À kə̀ dzèŋ fo', bwìŋ à kə̀ tsèŋ yi ŋgʉ ndzəp anə maŋgəŋgèŋ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ŋwə̀ nəmòk à və̀ fo' nə̀ wo à sə to yi də Jairòs. Yi ànə ye ŋwə̀ nə̀ mantombì mʉnə ndap pìriyà. Yi à yə Jisòs ntɛ̀ŋ, yi kə gbʉ nooŋ kù mantombìi nà',
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 nə lɛŋ yi vɛ'ɛ bə zìnə ye pwe'fo' də, mo ye nə̀ ŋwàŋwè sə də yi kpʉ. Yi dʉk fa nà' də, <<Və̀ə kə̀ jwɛ̀ŋ mo àm nə bə bo yo ya yi gʉŋ.>>
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Fana bə nà' à lòo. Bwìŋ yuŋ fɛ'lə wo sə̀' nduk nsàp nə̀ co wo kà Jisòs yə gèsə lò.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Mvə̀'nə̀ wo à sə lòo, ŋwà mòk à ye nə̀ ndʉəm à sə ca ndzə ni'ì yi mʉnə lùumŋgòŋ hum-ncòp-ba.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Yi à yə ŋgə' cɛ̀bʉ̀ə̀, nə bʉpsə wes mbàam ye bohòŋgàa ncə̀p pwe', nə kà bə̀boŋ tse' lok. Yiyaŋ sə lo megu mantombì nùumbu pwe'.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Njo à ye də yi ànə yuk nsàp fàk nə̀ Jisòs à sə gʉ̀ʉ, fana yi nik ca mʉtsətsə'rə bwìŋ, nə kə jwɛŋ gesə cə̀k nà'.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Yi à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ yi à sə tsərə də, <<Mʉ jwɛŋ mègù-a cə̀k ye bə bo am, yiya àm nə me.>>
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Mvə̀'nə̀ yi à jwɛ̀ŋ gèsə nà' ntɛ̀ŋ, ndʉəm sə teŋsə ŋgòca, yi riŋ ndzə ni'ì yi sə̀' də yiyaŋ nə mè laŋ.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Jisòs riŋ ye sə̀' də ŋàaŋ sə̀ yi lùŋsəgə̀ bwìŋ bə zeŋ sə mamòk tesə ndzə ni'ì yi anə. Fana yi bʉʉŋ mʉtsətsə'rə bʉ̀ʉ sə, nə fek wo dʉk də, <<Jwɛ̀ŋ cə̀k àm ndà?>>
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ŋgàa fàak ye dʉk fa yi də, <<Aco wù sə ye mvə̀'nə̀ bwìŋ sə fɛ'lə kɛ'cà vɛ'ɛ, wù sə fek də, jwɛ̀ŋ wu ndà yè'e nsàp nə̀ fò?>>
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Jisòs sə kʉksə malì mʉtsətsə'rə bʉ̀ʉ sə də yi ye riŋ tsoŋ ŋwə̀ nə̀ nà' jwɛ̀ŋ yi nə ŋkuŋ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ŋwà nə riŋ yusə̀ yà' ànə gʉ bohòyi, fana yi wəp, nə tesə və mantombìi Jisòs, nə sə kaŋ, fana nə gbʉ nooŋ sə nze, nə tsoho fa nà' yusə̀ yi gʉ̀ sə pwe'fo'.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Yi ànə yuk vɛ'nə, yi dʉk fa ŋwà nə dʉk də, <<Mʉmvə̀'nə̀ wù dzəmtse' sə ntʉʉ̀ wù bohòmʉ̀ yà'sə, gʉŋsə wu zeŋ. Lòkok mʉtsə̀, nə lo bə fifi sə ntʉʉ̀ wù. Yiya yònə mè sə̀' laŋ, mo àm.>>
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Jisòs à sə dʉk də yi cèp mèsə bohòŋwà ènə ntɛ̀ŋ, bwìŋ caŋ və ŋgòtsə̀' fa Jairòs də, mo nà' nə kpʉ laŋ. Nà'a kà cicà nə ŋgə' mok ŋgwàŋ fa yisko'.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Jisòs kà yuye yusə̀ wo sə tsə̀' fa Jairòs sə co yumòk jə, nə dʉk fa nà' də, <<Kà yumok wəp, tse' megu yòdzədzəm.>>
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 À ye vɛ'nə, yi kà mok dzəm də bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ yuŋ lo yi mvwe' ndap Jairòs nə dzəm. Yi jəŋ megu bwìŋ tɛ', Pità bə Jem nə ye Jon moma Jem nə.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wo à kə̀ dzèŋ mvwe' ndap nə, wo ye ŋga bwìŋ sə warə nə sə kɛ' ŋgùŋ nə̀bʉp, nə jip yusə̀ co wo gʉ̀.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Yi à ni lòmʉ nda'à anə, nə fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ sə kɛ̀' dʉksə ŋgù yà? Mo nə ka kpʉ, yi sə dzəm lo.>>
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Wo à ywì'lə swee bʉ̀ʉsə̀ yi à dʉk də mo nə sə dzəmlo. Yi bɛ' yà' fo' pwe', nə to ma bə tɛ̀'ɛ mo nə, nə ye bwe ye sə̀ tɛ' sə̀ yi anə və bə yà'wèŋ sə. Wo ni lo mvwe' sə̀ mo nə nòsə.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Yi kotse' bo nà', nə dʉk fa nà' bə ncèep lak nà' də, <<Talità, kumì.>> A yà'a də, <<Njɛ̀'gù, lòkok mʉtsə̀.>>
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Mʉŋgwɛŋ nə à lòkok wap kɛ̀' mò'fis, nə gi yuye. À ye ŋga mʉŋgwɛŋ nə lùumŋgòŋ hum-ncòp-ba. Və̀m à ko' bwìŋ vɛ'ɛ kùŋ bə məmərə̀.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Jisòs à cèp vɛ'ɛ, nə soŋ wo ntu' də ŋwèe kà ŋwə̀ nəmòk tsə̀' fa swì, nə dʉk də yà'a lap fa nà' yu zʉzʉ.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.