Marcos 15
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ŋgàa fa satikà' wèŋ bə bʉ̀ʉ sə̀ mantombì nə ye bʉ̀ ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k nə ye fe'lə bʉ̀ʉ sə̀ wo sakgə̀ kaŋsurù wèŋ pwe' à yàaŋ kʉ̀rə nə̀ zəzòŋ, nə cep tes mvwe' mò'fis mvəsə̀ wo nə gʉ bohòJisòs. Fana wo kiŋ Jisòs, nə jəŋ lo yi kə̀ fa bohògovənòPalè.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Palè à fek yi də, <<Wu ŋkum bʉ̀ʉ Jus wèŋ wu à?>> Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wù dʉk yà'a mvə̀'nə.>>
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ŋgàa fa satikà' sə ye ŋgòlàp Jisòs bə nzak cɛ̀bʉ̀ə̀.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Palè dʉk fe'lə də, <<Wù sə kà cèp à, yuk a yòo bum sə̀ wo sə cèp bə liŋ yo pwe' ɛ̀?>>
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Jisòs à cu mègù dədok. Yà' à ghak Palè mʉ tuhù.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 À yegə̀ lə̀lùm mvə̀k ŋkà'a Pasobà, fana Palè fis me'rəgə̀ ŋgà ndapndzəm mò'fis nə̀ bwìŋ dzəm də yi me'rə nà'.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Mvə̀k nà'nə à ye ŋga ŋwə̀ nəmòk nə̀ wo togə̀ yi də Bàrabà à ye mʉ ndapndzəmə̀ bə bʉ̀ʉ səmok sə̀ wo à lʉ̀lʉ̀ bə bʉ̀ʉ gomè, nə zə bwìŋ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Bwìŋ à və̀, nə sə fek Palè də nà'a fis me'rə ŋgà ndapndzəm mòk mvəsə̀ yi gʉ̀gə̀ lə̀lùm sə.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Fana Palè fek wo də, <<Wèŋ dzəm də mʉ me'rə fa weŋ Jisòs ŋkum bʉ̀ʉ Jus à?>>
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Yi fek vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ yi à rì sə ntʉʉ̀ yi də ŋgàa fa satikà' wèŋ ko Jisòs yè'sə ŋga wo à sə ko' mègù ndù.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ŋgàa fa satikà' sə à yuk vɛ'nə, fana wo fimsə mis dʉk də bʉ̀ʉ sə dʉk Palè fis me'rə fa wo lɛ Bàrabà.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Palè fek fe'lə bʉ̀ʉ sə də, <<Wèŋ dzəm də mʉ gʉ bə ŋwə̀ nə̀ wèŋ sə to yi də ŋkum bʉ̀ʉ Jus nà'a ye va?>>
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Wo kɛ̀' fis bə ŋgùŋ də, <<Tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ.>>
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Palè fek fe'lə wo də, <<Bʉ̀ʉ yà? Ŋwə̀ ènə gʉ̀ bʉpsə yà?>> Kàyà', wo fuŋ ghaha fuŋ də, <<Tɛ'lə mègù yi mʉ ntə̀əŋ.>>
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Yi à dzəm ŋgògʉ̀ ya bʉ̀ʉ sə kwa. Fana yi me'rə Bàrabà, nə ləp Jisòs bə ŋkwɛ̀s, nə fa wo də wo kə tɛ'lə nà' mʉ ntə̀əŋ anə.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Sojàa sə wèŋ jəŋ lo Jisòs mʉnə ntòmbi ntò' Palè nə, nə to benə sojàa mok sə fo' lòoŋ.Yè'e sojàa bʉ̀ʉ Rumà wèŋ|src="hk00197c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="15:16"
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Wo nisə fa yi nsàp cə̀k nəmòk sə̀sap bə ncòm bə̀baŋ, nə lim ndik nəmòk nə̀ bə njàk, nə ta fa yi mʉ tuhù co tàm ŋkum.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Wo ye ŋga'a ŋgòcèpsə kɛ' yi co ŋkum, nə sə cep də, <<Ŋgə̀ə̀ ŋkum bʉ̀ʉ Jus.>>
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Wo ləp yi bə ntatʉ mʉ tuhù, te'lə fa yi nte mʉ ni'ì, nə sə təəŋ mantombìi yi bə tumfərə də wo sə kùksə yi.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Wo ànə ywi'lə kʉrə yi fana wo fweŋ fis ma sə̀sap cə̀k nə̀ wo anə ni fa yi nə, nə ni fəsə fa yi cə̀ək ye sə sə̀mok, nə jəŋ fis lo yi ŋgòkə̀ tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 À kə̀ dzèŋ mandzə̀, wo kʉrə bə ŋgà' nəmòk nə̀ liŋ yee Saimʉ̀ ŋga yi sə və̀ ye mvwe' lak sə və̀ə. Fana wo tap ko yi bə ŋàŋ də nà'a bək ntə̀əŋ Jisòs sə. À ye Saimʉ̀ nə̀ mvwe' lak Sìrinì, tɛ̀'ɛ Àlèsandà bə Rufù.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Wo jəŋ lo Jisòs mvwe' sə̀ wo togə̀ fo' də Gòrìgotà (a yà'a də nzʉ̀ə̀ tu bwìŋ).
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Wo lap mandzə̀ də wo fa yi rùk sə̀ wo tòrə yà' bə nsàp ncə̀p nəmòk sə̀ wo togə̀ yà' də meè.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Yà'a ŋga'a mok mvə̀k nə̀ wo à tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ anə, fana wo jəŋ cə̀ək ye, nə sə təm gàpsə yà' bə bèŋ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Wo à tɛ'lə yi ŋga a co nùm bɛŋ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Wo à còm naaŋ njo kpʉ ye də, Ŋkum bʉ̀ʉ Jus.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Wo à tɛ'lə yi nùmbu anə bə ŋgàa yə̀ə mok bwìŋ ba. Mòk mazʉ, mòk maŋkwìp. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Yè'sə à gʉ̀ ncèp nəmòk nə̀ nà' à ye ndzənə ŋwàk Nwì ŋgòkə̀ ye zìnə də,
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə cà fo' wèŋ à sə yà'rə yi, nə sə mək tu awo dʉk də, <<Ŋ̀hŋ̀, a bə̀boŋ, nà'a wù nə̀ wù à dʉk də aco wù kʉəmsə mak ndap Nwì, nə ci wes fe'lə nà' mʉnə nùumbu tɛ' nə.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Suhu tsoŋ na mʉ ntə̀əŋ fa' nə, nə tɛsə-a ni' yòɛ̀.>>
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə ŋgàa yə'rə̀ lʉ̀k wèŋ à sə ywi'lə yi sə̀'. Wo sə dʉhʉ kɛ' ca də, <<Yi tɛsə rì bòŋsə mègù bʉ̀ʉ mok wèŋ, nə kà ni' nə̀ nje tɛsə̀ rì.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Yi dʉkgə̀ də yi Ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə tum vesə nə, də yi ŋkum bʉ̀ʉ Izùrɛ. A ye-a vɛ'nə, wù suhu tsooŋ mʉ ntə̀əŋ ya vèes ye, nə dzəm bohòwù.>> Bʉ̀ʉ sə̀ wo à tɛ'lə be'lə yi bə yà'wèŋ sə, wo à yàk yi sə̀'.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ànə ye ŋga nùum mok maràŋ kaŋ fana ndzəm seŋ mvwe' nzeŋgòŋ nə pwe' tə̀tè kə̀ dzeŋ co nùm sə̀m.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 À kə̀ dzèŋ nùm sə̀m, Jisòs waŋ fis bə ŋgì nə̀ ghaŋ də, <<Eloi, Eloi, làma sabatàni?>> A yà'a dʉk də, <<Nwì àm, Nwì àm, wù swì mà' mʉ bʉ̀ʉ yà?>>
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à ye fo' à yuk, nə dʉk də, <<Wèeŋ yu'rə àwèŋ mvəsə̀ yi sə to Àlajà.>>
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi à ye sə̀' fo' caŋ kə̀ tsə̀p gesə yumok co kùsa vɛ'ɛ sənə rùuk sə̀ cʉcʉk, nə kə tse' gesə lo mʉ cùhù Jisòs bə ntatʉ. Yi dʉk də, <<Wèeŋ yuk, a ja'a na kèe Àlajàa nə kə jəŋ tsooŋ yi mʉ ntə̀əŋ fa'nə àlɛ'.>>
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jisòs waŋ fe'lə bə ŋàŋ sə̀mok, fana yòŋsə̀ ye me.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ghà nə̀ yi ànə kpʉ à ye fana cə̀k nə̀ nà' à sə gàpsə rum ndap mòk mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə à sàha jəŋ mʉ tuhù wàrr, kə̀ dzèŋ sə mbwè.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ŋkum sojà nə̀ yi à təəŋ fo' mantombìi Jisòs à yə mvəsə̀ nà' wa nə kpʉ, fana yi dʉk də, <<Kɛ', ŋwə̀ ènə nə ye mo Nwì nə̀ zìnə.>>
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bàa səmok à tə fo' mvwe' sə̀sap, nə sə ja'a. À ye mok fo' Mèri Màdàlinà, Sàlomì bə Mèri ma Jem nə̀ mweŋke' bə Josìs.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Bàa yè'sə à yèto ŋgòyù jə Jisòs mvwe' nzeŋgòŋ Galìli, nə sə tɛsə nà'. Bàa səmok à ye fo' sə̀' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ sə̀ wo à və̀ Jòrosalèm bə yà'wèŋ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Nconùm nùmbu nə̀ wo à sə fʉ̀hʉ dzə̀ à kə̀ dzèeŋ,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 fana Jòsep nə̀ mvwe' lak Àrìmàtayà à ko ntʉm, nə kə ye Palè də nà'a fa yi vèŋ Jisòs ya yi kə̀ tuuŋ. Yi à ye ŋwə̀ nə̀ zìnə mvwe' kwe' kaŋsurù awo nə, yi sə tək ŋgòyə mvəsə̀ gaŋ ŋkum Nwìi nə̀ ye.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Palè vehe ŋgòyuk də Jisòs nə kpʉ laŋ, nə to fek ŋkum sojà də Jisòs nə kpʉ laŋ àlɛ.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Mvə̀'nə̀ yi à yuk wes yusə̀ ŋkum sojà nə à tsə̀' fa yi, fana yi dʉk fa Jòsep də nà'a jəŋ vèŋ ni' Jisòs nə ntɛ̀ŋ.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Jòsep à lò, nə kə ki tsoŋ fis Jisòs mʉ ntə̀əŋ anə, nə lim gesə nà' ndzənə cə̀k fəfop nə̀ yi ànə ywi, nə tuuŋ nà' ndzənə nsàp sè nə̀ wo ànə tuŋ ndzənə lìs, nə bwi' lok yà' bə ŋkə̀ŋkʉ̀m lìs nəmòk.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Bə̀ba səmok à ye fo', a ye Mèri Màdàlinà bə Mèri ma Jisòs. Bàa yè'sə à yə mvwe' sə̀ wo à tuuŋ Jisòs sə.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.