Lucas 10
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA
1 Yà'sə ànə ca wes fana Tà Jisòs cokfis bwìŋ hum sàmba-ncòp-ba, nə tumsə lo yà'wèŋ ba, ba. Yi à tumsə lòwo ŋgòlòmvwe' buhu lak, nə ye bə mvwe' sə̀ yi nə sə və fo' sə pwe'fo'.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Nzum sə̀ ŋgòkʉp sə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ fana bʉ̀ʉ sə̀ ŋgòfàk fo' sə momjo wùriŋ. Ye də wèeŋ lɛŋ bohòTà ŋgà nzum nə də ya yi tumsə ŋgàa fàk wèŋ, ŋgòkə̀ kʉp nzum ye sə.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Yeè, wèeŋ du, mʉ̀ tumsə lòweŋ co nsùŋgaŋ mʉtsətsə'rəə furùk wèŋ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ŋwèe kà posà jə, kà bàm jə, kà kùuŋgùp sə̀' jə; nə kà ŋwè mandzə̀ sə̀' cèpsə̀ lok.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ndap nə̀ wèŋ ni mbwa pwe'fo', wèŋ cepsə wo də, <Fifi ye bohòndap ènə!>
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Wèeŋ dʉk vɛ'nə fana a ye-a ŋga ŋwə̀ ŋgà fifi mbwa fana fifi àwèŋ nə, nə ye bohòyi. A ye-a ŋga ŋwə̀ nə̀ vɛ'nə nə mbwa bʉ̀ə̀ fana fifi àwèŋ nə bwi foho və bohòwèŋ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Cum megu mʉmvwe' ndap ànə, nə sə zʉ, nə sə no yusə̀ wo fa weŋ, bʉ̀ʉsə̀ ŋwèe fak laŋ, wo lak yi. Kà dʉk də wèeŋ coho nooŋ kupsə kɛ'ca ndap dʉk.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 A ye ŋga wèŋ kə̀ ni mvwe' ntòlak mòk, wo jəŋ weŋ fo' co bwìŋ fana wèŋ zʉ nsàp yu nə̀ wo fa weŋ lòoŋ fo'.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Wèeŋ gʉŋsə ŋgàa yiyaŋ sə̀ wo cu mvwe' lak yà'sə wèŋ, nə dʉk fa bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ dʉk də, <Gaŋ ŋkum sə̀ Nwì sə yà' kʉəp və̀ bohòwèŋ laŋ.>
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 A ye-a ŋga wèŋ kə̀ ni mvwe' ntòlak nə̀ wo ka wèŋ də wèeŋ və bə̀boŋ dʉk fa fana wèŋ sə gihi kɛ' mvwe' mandzə̀ə sə̀ mʉ ntòlak anə sə, nə sə cep dʉk də,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 <A megu-a sə̀ mfə̀mfəə sə̀ yà' ko kùu avès mvwe' lak awèŋ yà'sə fana vès kɛ̀'sə nòŋsə yà', yà' sə kʉk weŋ. Wèeŋ riŋtse' də gaŋ ŋkum sə̀ Nwì sə yà' kʉəp və̀ weŋ laŋ.>
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Mʉ tsok fa weŋ də, nùmbu nə̀ wo sak nzeŋgònə fana anə boŋ ghak bohòlak Sodòm nə noŋsə nsàp lak ànə.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 <<Wèŋ bʉ̀ʉ Corazì, wèŋ cu bʉp! Wèŋ bʉ̀ʉ Bèsadà, wèŋ cu sə̀' bʉp! A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ nsàap bum maŋgəŋgèeŋ sə̀ wo a gʉ̀ tsə̀' fa weŋ yà'a, wo ànə gʉ tsok fa-a yà' bohòbʉ̀ʉ Tayà bə Sidòŋ wèŋ bwɛ̀rɛ də wo a kupsə, nə bwi fa bʉp awo ŋkwɛ̀ŋ tè, nə ni tse' gàa cə̀k, nə yok və.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Nùmbu nə̀ wo nə sak nzeŋgòŋ fana anə boŋ ghak bohòbʉ̀ʉ Tayà bə Sidòŋ nə noŋsə weŋ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Wèŋ bʉ̀ʉ Kàpanùm, wèŋ a sə nɛ̀ni' co wèŋ də wèeŋ kok lo mʉbu à? Wèeŋ nə lo tsətsoŋ mvwe' ŋgə' vɛ'ɛ bòŋ.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 <<Ŋwə̀ nə̀ yi yuk-a weŋ, ye də yi yuk mʉ. Ŋwə̀ nə̀ yi dzeeŋ-a weŋ, ye də yi dzèeŋ mʉ; nə ye də ŋwə̀ nə̀ yi dzeeŋ-a mʉ, ye də ŋgə̀ŋgàŋ dzèeŋ ŋwə̀ nə̀ yi a tum və̀ mʉ nə.>>
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Bʉ̀ʉ sə̀ hum sàmba-ncòp-ba sə wèŋ à bwìŋ və̀ bə kwəkwa. Wo à dʉk də, <<Tà, yòŋsə̀ə ze' wèŋ ye bohòvès yusə̀ wà bʉ̀ʉ liŋ yo.>>
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Mʉ̀ yə Satà ŋga yi sə gbʉ̀ tsə mʉbu co mbʉ̀ŋ sə ba'a tsə yi.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Yeè, mʉ̀ a fa weŋ ŋàŋ ŋgògì cà mʉnə no bə ŋgam wèŋ, nə ye ŋàŋ ŋgògha' ŋàaŋ sə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo bɛ̀ŋgə̀ weŋ tse' yà' pwe'fo'. Kaco yumok gʉ lok weŋ yeŋ.Nè'e nsàp ŋgam nə̀ mvwe' lak Izùrɛ|src="bk00058c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="10:19"
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Nə yeè nə də kà də wèeŋ sə kwa də bʉ̀ʉsə̀ ze' wèŋ sə wəp weŋ dʉk, wèeŋ kwa lɛ bʉ̀ʉsə̀ də wo còm nòŋsə liŋ awèŋ mʉbu.>>
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ghà ànə à ye, Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə gʉ Jisòs yi rwiŋ bə kwəkwa fana yi cep dʉk də, <<Mʉ̀ kwasə wu tɛ̀', nə̀ wu Tà mʉbu bə sə nze nə, bʉ̀ʉsə̀ wù a swìhi gɛsə bum yè'sə bohòŋgàa ŋkərə̀ wèŋ, nə niŋ fa yà' bohòbwe sə̀ lʉə wèŋ. A zìnə Tɛ̀', wù a gʉ̀ yè'sə mʉmvə̀'nə̀ yà' a bòkok wu sə və̀ə wù vɛ'nə.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Tɛ̀' am a fa wes mʉ bum pwe'fo'. Ŋwə̀ nəmòk ka mwe nə riŋ, rì mègù yi Tɛ̀' nə. Ŋwə̀ nəmòk ka Tɛ̀' nə sə̀' riŋ, rì mègù yi mwe nə, nə ye bʉ̀ʉ sə̀ mwe nə dzəm də yi niŋ tsok fa yà'wèŋ sə.>>
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ànə geŋ yi bʉʉŋ dʉk swihi fa ŋgàa fàak ye sə wèŋ dʉk də, <<A rɛŋsi bohòŋwə̀ nə̀ yi yə bum sə̀ wèŋ sə yə yè'sə!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Mʉ tsok weŋ də ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ, nə ye bə bʉ̀ ŋkəŋkum wèeŋ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ sə̀ wo a dzəm ŋgòyə bum sə̀ wèŋ yə yè'sə, nə kà mandzə̀ nə tse'. Wo dzəm ŋgòyuk bum sə̀ wèŋ sə yuk yè'sə, nə kà yà' sə̀' yuk.>>
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ŋgà yə'rə̀ fa bwìŋ lʉ̀k mòk à lòkok də yi bʉə ja'a Jisòs nə fana yi fek nà' də, <<Cicà, yusə̀ aco mʉ̀ gʉ yè'sə yà, ya mʉ kə tse' lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk nə ɛ?>>
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jisòs fek bʉsə bwi nà' də, <<Wo à còm nòŋsə ndzənə lʉ̀k də yà? Wu tagə̀ nja da?>>
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ŋgà' nə dʉk də, <<Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo', dzəm yi bə yòŋsə̀ yòpwe'fo', nə ye bə ŋàaŋ yo pwe', nə ye bə ŋkərə̀ yòsə̀' pwe'fo', fana nə dzəm moma yo co mvə̀'nə̀ wù dzəm ni' yò.>>
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wù cèp bə̀boŋ laŋ; gʉ̀ vɛ'nə ya wu nə tse' lùŋ.>>
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ŋgà' nə à dzəm də yi niŋ tsok də yi ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ, fana yi fek fe'lə Jisòs nə də, <<Moma am nə yè'sə ndà?>>
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Jisòs tsok bʉsə fa yi gbʉ' mòk də, <<Ŋwə̀ nəmòk à tsə mʉ Jòrosalèm ŋgòlòJèrikù. À kə̀ wɛ̀s mandzə̀, ŋgàa yə̀ wèŋ ko fweŋ fis yi cə̀k pwe', nə ləp yi. Wo me'rə mak noŋsə yi ŋga yi sə tʉ̀hʉ mègù mok ŋgwàŋ, nə lo yu awo.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Mvə̀k à càa, ŋgà fa satikà' mòk à sə yù tsə lòsə̀' mandzə̀ ànə. Yi ànə ye nà' ŋga nà' nòo fana yi lək ca yuye ndzə ŋgʉ mandzə̀.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ŋwə̀ə Levì mòk à gʉ̀ sə̀' vɛ'nə. Yi à kə̀ dzèŋ fo', nə ye ŋgà' nə mvə̀'nə̀ nà' nòo fana yi ca yuye ndzə ŋgʉʉ̀ŋ.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ŋwə̀ Sàmàriyà mòk à və̀ ye fo', nə ye nà', fana nə koksə manziŋ bohònà'.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Yi geŋ fo', nə gesə fa nà' mve' bə rùk ndzənə mvwe' nà' sə, nə kiŋ lok fa nà'. Yi le' koksə naaŋ nà' mʉnə nàmbà'rə̀ ye, nə jəŋ lo nà' mvwe' ndap nəmòk nə̀ ŋwèe nòoŋ mbwa yi lak, nə sə jəŋ ŋkərə̀ bohònà' fo'.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Tsok à rɛŋ, yi fis mbàm ncùhù ba, nə fa ŋgà ndap nə. Yi dʉk fa ŋgà ndap nə dʉk də, <Sə kʉk fa mʉ yi bə̀boŋ. Mʉ bwìŋ foho və̀ fana mʉ̀ lak fəsə fa wu mbàam sə̀ wù bʉpsə yà' bʉ̀ʉ yi pwe'.>
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Bohòbʉ̀ʉ sə̀ tɛ' yè'sə, wù tsəm də ŋwə̀ nə̀ yi à nìtsə̀' də yi moma bə ŋwə̀ nə̀ ŋgàa yə̀ wèŋ à lə̀p yi nə yè'e nə̀ fò?>>
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Yi dʉk də, <<A ŋwə̀ nə̀ yi à tse' koksə̀manziŋ bohònà' nà'a.>> Fana Jisòs dʉk fa nà' dʉk də, <<Dù a, nə kə gʉ yòsə̀' vɛ'nə.>>
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jisòs bə bwe ye wèŋ à sə lòo fana wo kə dzeŋ mvwe' lak mok. Ŋwà mòk à ye fo' nə̀ wo to liŋ ye də Matà. Ŋwà ènə à fa Jisòs mvwe' nòòŋ mʉnda'à yi.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Yi ànə tse' moma ye mòk nə̀ wo to yi də Mèri. Mèri nə à kə̀ cu ŋgʉ ni'ì Tà ànə, nə sə yu'rə yusə̀ nà' sə yə'rə fa bwìŋ sə.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Matà ye də fàk yam bohòyi wùriŋ fana yi kə dʉk fa Jisòs də, <<Tà, wù yə də moma àm me'rə mʉ mʉmʉ̀, fàk sə ghak mʉ, wù kà mbɛŋ kom à? Tsok fa yi də yi kə tɛsə mʉ.>>
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Tà nə dʉk fa nà' də, <<Matà, Matà, wù sə jìk, nə sə ye ŋgə' bə bum ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Yu nə̀ nà' tse' gha' fàk, a yu nə̀ mò'fis. Mèri cok jə fis ma nə̀ bə̀boŋ nə laŋ. Kaco mʉ̀ dzəm də ŋwèe fep fis yuk nà' bohòyi yeŋ.>>
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.