João 13
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 À sə kʉəp wesə lòmok nùmbu ŋkàk pasobà nə fana Jisòs riŋ də mvə̀k nje kʉ̀rə ŋgòbwìŋ foho lòbohòTɛ̀' ye nə laŋ. Jisòs ànə dzəm bʉ̀ʉ sə̀ sə nzeŋgòŋ sə̀ wo sə̀ ye wèŋ fana yi dzəm yà' tə̀tè kə ləsə pwe' nə̀ pwe'.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Nconùm à dzèeŋ fana Jisòs bə ŋgàa fàak ye wèŋ kə cum be'lə mvwe' mò'fis, nə sə zʉ zʉzʉ. Yè'sə à ye ŋga Satà ni sə ntʉʉ̀ Judàs mo Saimʉ̀ nə̀ mvwe' lak Iskarəyà nə laŋ, də nà'a seŋ Jisòs.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jisòs à rì sə̀' də Tɛ̀' ye a fa bum pwe'fo' ndzə bohòyi. Yi à rì sə̀' də yi à tesə və̀ bohòNwì, fana yi nə bwi foho lo sə̀' bohòNwì anə.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Yi ànə riŋ vɛ'nə fana mvə̀'nə̀ wo à mà cu fo' fana Jisòs lokok, nə fweŋ fis cə̀ək ye sə̀ mʉ ŋkwɛ̀ŋ. Yi jəŋ tawùrə̀, nə swi' yak nà' sə gamə̀ yi.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Yi jəŋ ndzəp, nə gesə sənə ŋgàp mòk, nə ye ŋgòsə cùhu fa ŋgàa fàak ye wèŋ ŋki' awo bə zeŋ. Yi jəŋ tawùrə̀ nə̀ yi ànə swi' sə gamə̀ nə, nə sə yisə fa yà' ŋki' sə bə zeŋ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Yi kə wɛs mʉ ni'ì Saimʉ̀ Pità fana Pità nə dʉk də, <<Wù də wu cuk fa mʉ kù ya a gʉ va Tà?>>
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wù ka yusə̀ mʉ̀ sə gʉ̀ fa weŋ yè'sə ntòrɛɛŋ. Megu də mvə̀ək nə və nə̀ wèeŋ nə rɛɛŋ bə zeŋ.>>
7 Jesus respondeu:
8 Pità nə dʉk fa nà' də, <<Kaco mʉ̀ dzəm yuk də wu cuk fa mʉ kù yeŋ.>> Jisòs də, <<A ye-a ŋga mʉ̀ ka wu cuk fa, ye də wù ka yà'sə mok vesù ye.>>
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Fana Pità nə dʉk fa nà' mok kə də, <<A ye-a bìim vɛ'nə, Tà, wù kà mʉ kù cùk mègù fa. Wu cuk fa mʉ bo am bə tu am pwe'fo'.>>
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jisòs dʉk fa yi də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi cuk-a ni' ye laŋ, ye də yi mok rərɛŋ. Wo nə cuk fa megu ŋwə̀ ànə mok kù. Wèŋ pwe'fo' wèeŋ rərɛŋ, mègù ŋwə̀ nə̀ mò'fis nə̀ yi ka rərɛŋ yeŋ.>>
10 Aí Jesus disse:
11 Jisòs ànə riŋ me ye ŋwə̀ nə̀ nà'a nə seŋ yi nə laŋ. Nà'a njo nə̀ yi à dʉk də wèŋ ka rərɛŋ pwe' yeŋ nə.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yi ànə cuk wes fa wo kùu awo sə fana yi kə te' ni fe'lə cə̀ək ye sə, nə kə foho cum nze. Fana yi ye ŋgòcèp bohòwo dʉk də, <<Wèŋ rɛɛŋ bə yusə̀ mʉ̀ gʉ̀ fa weŋ yà'sə à?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Wèeŋ togə̀ mʉ də cicà nə ye də Tà. A bə̀boŋ mvə̀'nə̀ wèeŋ togə̀ mʉ vɛ'nə yà'sə bʉ̀ʉsə̀ mʉ bohòwèŋ mvə̀'nə̀ wèŋ sə to yà'sə anə zìnə.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Mʉ̀ nə̀ mʉ yàm cicà nə ye Tà àwèŋ nə cùk fa-a weŋ kù, ye də wèŋ tse' ŋgòcùhu fa mòk bə mòk kùu yàwo sə̀'.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mʉ̀ nìtsə̀' fa weŋ yà'sə mandzə̀ mòk nə̀ də wèeŋ gʉ fa mòk bə mòk sə̀' mvə̀'nə̀ mʉ̀ gʉ̀ fa weŋ yà'sə.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Mʉ̀ sə tsə̀' fa weŋ ŋkèm ncèp dʉk də, kaco mo fàk yam ghak ŋwə̀ nə̀ yi sə fàk bohònà' nə yeŋ. Kaco masinjà mòk yam ghak ŋwə̀ nə̀ nà' tum yi nə sə̀' yeŋ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Mvə̀'nə̀ wèŋ rì bum yè'sə fana kwəkwaa nə ye bohòwèŋ, ŋga wèŋ sə gʉ̀-a yà' na.>>
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Yi à cèp fe'lə ncèp mòk sə̀' də, <<Bum sə̀ mʉ̀ sə cèp yè'sə, mʉ̀ sə kà bohòwèŋ pwe'fo' cèp. Mʉ̀ rì nsàap bʉ̀ʉ yàm sə̀ mʉ̀ a cokfis wo sə mʉ̀. A zìnə də ncèp nə̀ nà' cu ndzənə ŋwàk Nwì nə, nə̀ ye mègù sə̀' mvə̀'nə̀ wo à còm sə də, <Ŋwə̀ nə̀ vesi zʉ be'lə zʉzʉ mvwe' mò'fis nə, nə̀ nə̀ŋ tes fa mʉ kù mʉ tuhù sə̀' yi nə.>
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mʉ̀ sə tsə̀' nòŋsə fa weŋ bum yè'sə ŋga cu ntòcuu, də ya yà'a kə̀ ye sə̀' mvə̀'nə̀ mʉ̀ à tsə̀' weŋ sə fana weŋ riŋ də mʉ ŋwə̀ nə̀ mʉ̀ cu nə.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mʉ̀ sə tsə̀' weŋ nè'e ŋkèm ncèp dʉk də, ŋwə̀ nə̀ yi jə-a masinjà àm co ŋwè, ye də ŋgə̀ŋgàŋ jə yà'sə mʉ̀. Ŋwə̀ nə̀ yi jə-a mʉ, ye də yi jə yà'sə ŋwə̀ nə̀ yi a tumsə və̀ mʉ sə nzeŋgòŋ fɛŋ nə.>>
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jisòs ànə cep wes ncèp ènə fana ntʉm ye fa ghaha wesə yi ŋgə' vɛ'ɛ wùriŋ. Yi cep fis mok jəja kwaraŋgaŋ də, <<Mʉ̀ sə tsə̀' weŋ nè'e ŋkèm ncèp də, ŋwè cu mʉŋgorə̀ wèŋ mò'fis nə̀ yi nə seŋ mʉ.>>
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ŋgàa fàak ye sə wèŋ à kʉ̀ksə kɛ'ca, nə mərə fʉk ŋwə̀ nə̀ yi də nà'a nə seŋ yi nə bʉ̀ə̀.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ànə ye ŋga mo fàk ye nə̀ yi à sə dzəmgə̀ nà' wùriŋ nə yəhə na kok lòŋgʉ ni'ì yi anə.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Saimʉ̀ Pità sə gʉ gesə fa nà' bə si də nà'a fek Jisòs nə də ŋwə̀ nə̀ nà' dʉk ànə ndàlɛ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Fana ŋgà fàk ye nà'nə sooŋ kʉəp wesə lo ŋgʉ ni'ì Jisòs anə, nə fek nà' də, <<Tà, ŋwə̀ nə̀ wù dʉk ànə ndà lɛ?>>
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jisòs dʉk də, <<A ŋwə̀ nə̀ mʉ nə bək jəŋ zʉzʉ, nə tsəp gesə sənə ndzəpnjàp, nə fa yi.>> Fana yi bək jəŋ zʉzʉ, nə tsəp gesə sənə ndzəpnjàp, nə fa Judàs Iskarəyà mo Saimʉ̀.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judàs à jə yà' ntɛ̀ŋ, Satà ca ni yi sə ntʉʉ̀. Jisòs dʉk fa nà' də, <<Yusə̀ wù sə də wu gʉ sə, gʉ̀ yà' nə̀nàk.>>
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Bwe ye sə̀ wo à ye fo' sə pwe' à yuk, nə kà njo nə̀ Jisòs dʉk fa nà' vɛ'nə nə rɛɛ̀ŋ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judàs nə à ye ŋgà lòksə̀ mbàam awo yi. Mok wèŋ tsəm də kàmòk Jisòs dʉk də nà'a kə ywiŋ və bum sə̀ wo nə zʉ ŋkàk bə zeŋ. Bòp mòk tsərə yàwo də kàmòk Jisòs sə dʉk də nà'a kə gap fa ŋgàa jìŋ wèŋ mbàm.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ghà nə̀ Judàs nə ànə jəŋ zʉzʉʉ sə̀ Jisòs fa yi sə ntɛ̀ŋ fana yi tesə lo yuye sə mbiŋ. À ye yè'sə ŋga ndzəm seŋ tasə cù laŋ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ghà nə̀ Judàs nə ànə tesə lo ye sə fana Jisòs dʉk fa ŋgàa fàak ye wèŋ də, <<Mvə̀k kʉ̀rə ŋga'a mok laŋ nə̀ bwìiŋ nə ye də mo ŋwè nə ŋwə̀ nə̀ ghaŋ. Wo nə ye nsàp ŋwə̀ nə̀ ghaŋ nə̀ Nwì cu sə̀' ndzə ni'ì Mo ŋwè anə.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Mvə̀'nə̀ wo nə ye nsàp ŋwə̀ nə̀ ghaŋ nə̀ Nwì cu ndzə ni'ì mʉ̀ʉ Mo Ŋwè fana Nwìi nə niŋ tsok fa bwìŋ nsàp ŋwə̀ nə̀ ghaŋ nə̀ Mo ye nə cu, Yi nə kà mvə̀k càsə̀.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 <<Bwe am wèŋ, mvə̀k nə̀ vesùwèeŋ nə cum mvwe' mò'fis ka mok ŋkʉ̀ʉŋ bwehe cum fe'lə. Wèeŋ nə lap mʉ fana yà' megu mvə̀'nə̀ mʉ̀ ànə tsok fa bʉ̀ʉ Jus wèŋ fa' yà'a də, kaco wèŋ kə dzeŋ to mvwe' sə̀ mʉ̀ sə lòo sə yeŋ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mʉ fa weŋ lʉ̀k nə̀ fi də, wèeŋ dzəm mòk bə mòk. Nsàp mandzə̀ nə̀ mʉ̀ a dzəm weŋ nà'a, wèeŋ nə dzəm tsoŋ mòk bə mòk sə̀' vɛ'nə.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Nsàp dzədzəm ènə nə gʉ yi ŋkuŋ bwìŋ riŋ də wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ wèŋ sə yù mandzə̀ àm.>>
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saimʉ̀ Pità à fek yi də, <<Tà, mvwe' sə̀ wù sə lòo sə ma fò?>> Jisòs dʉk də, <<Mvwe' sə̀ mʉ̀ sə lòo sə, kaco wù lo to fo' ŋga'a yeŋ. Mvə̀ək nə və nə̀ wu nə yuŋ və mʉ fo'.>>
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pità dʉk də, <<Wù də kaco mʉ̀ yuŋ lo to wu ŋga'a yeŋ ŋga kotse' mʉ yà ŋkuŋ ɛ Tà? Mʉ yàm kə̀kʉrə̀ ŋgòkpʉ bʉ̀ʉ tu yò.>>
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jisòs dʉk fa yi də, <<Wù dʉk də aco wù kpʉ bʉ̀ʉ mʉ̀ ɛ̀? Mʉ tsok wu ŋkèm dʉk də, mvəp nə sə kə to kàmòk, ŋga wù nè'e, wù bɛ̀ŋ fis mʉ kɛ̀' tɛ' laŋ də wù ka mʉ riŋ.>>
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.