João 11
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Ŋwə̀ nəmòk à ye mvwe' lak Betanì nə̀ liŋ ye à ye də Lasorò. À ye nùmbu mòk yiyaŋ ko yi. À ye ŋga yi tse' njɛ̀'ɛ ye ba. Liŋ awo à ye də Matà bə Mèri. Njɛ̀'ɛ ye sə à sə cugə̀ sə̀' mvwe' lak Betanì anə.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mèri nə̀ moma ye Lasoròà sə ya ènə, a yi nə̀ yi à yok Tà Jisòs bə làmindà, nə sə yisə fa nà' kù bə nʉ̀əmtu ye nà'a.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Bʉsə̀ Lasoròà sə ya fana Mèri bə Matà tirə gesə lo Jisòs də, <<Tà, ŋge' ntʉm yòLasorònòyiya nə̀ bʉp.>>
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jisòs nə ànə yuk ntirə̀ ènə fana yi dʉk də, <<Yiya ènə nə kà bə kpʉ kə̀ lə̀. Yiya ènə və̀ də ya bwìiŋ nə ye ŋàaŋ Nwì bə zeŋ fana nə ye ŋàaŋ Mo Nwì nə sə̀' bə zeŋ.>>
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jisòs à dzəm Matà bə moma ye Mèri, nə ye Lasoròsə̀'.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Mvə̀'nə̀ yi à yuk ntirə̀ nə̀ də Lasorònòyiyaŋ fana yi cum mam mali mvwe' sə̀ yi à ye sə mʉnə nùumbu ba sə̀ ŋkuŋ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Nùumbu sə̀ ba sə à càa fana yi dʉk fa ŋgàa fàak ye sə wèŋ də, <<Vesùwèeŋ bwi foho lo fe'lə mvwe' nze Jùdiyà sə̀mok.>>
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ŋgàa fàak ye sə wèŋ mərə. Wo də, <<A ndòmòk kènə Cicà, bʉ̀ʉ Jus wèŋ a də wo təm zə wu fa'nə bə lìs, wù də a bwi foho lo fo' sə̀ ŋkuŋ ŋgòlàp yà?>>
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jisòs dʉk də, <<Tsok rɛŋgə̀ nə̀ zəzòŋ haaŋ nùm kə ca co. Ŋwə̀ nə̀ yi gì-a ŋga cu lì ntòmarɛŋ, yi nə kà nduk gbʉ̀, bʉ̀ʉsə̀ marɛŋ nə̀ sə nzeŋgòŋ nə nà'a bohòyi yo.
9 Jesus respondeu:
10 Ŋwə̀ nə̀ yi gì ye ndzəmə̀ fana yi nə gbʉ bʉ̀ʉsə̀ yi ka marɛŋ tse'.>>
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yi ànə cep wes vɛ'nə fana yi naaŋ gesə fe'lə mòk sə̀' də, <<Ŋge' àvès Lasoròsə dzəm lo. Mʉ nə geŋ fo' ŋgòyə̀msə yi.>>
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ŋgàa fàak ye sə wèŋ dʉk də, <<Tà, a ye-a də lo ko yi laŋ, ye də yiya ye nə nə me.>>
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Wo à sə dʉk vɛ'nə ŋga wo sə tsəm yàwo ŋgwàaŋ də Jisòs də Lasoròsə dzəm lo nə̀ bwìiŋ dzəmgə̀ nà'a. Kàmfirə Jisòs dʉk ye'e də Lasoròkpʉ ciŋ nə̀ ciŋ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ànə geŋ Jisòs tsok rɛŋsə fa wo mok jəja də, <<Lasoròkpʉ laŋ.>>
14 Então Jesus disse claramente:
15 Yi dʉk fe'lə sə̀' də, <<Mʉ̀ sə kwa də mʉ̀ a ka fo' ye bʉ̀ʉsə̀ bum yè'sə rɛŋsi bohòwèŋ bʉ̀ʉsə̀ yà'a nə gʉ weŋ ŋgònaaŋ tu bohòmʉ̀.>> Fana yi dʉk ləsə də, <<Wèeŋ lokok, a lo kə ye yi.>>
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tomos nə̀ wo à sə togə̀ yi də, <<Mofɛs>>, nə̀ yi sə̀' mo fàk Jisòs nə dʉk fa mok sə wèŋ də, <<Wèeŋ ca, a bɛ' lo yi ya a kə kpʉ vesi wèŋ bəbɛ'.>>
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jisòs à kə̀ dzèŋ Betanì anə fana wo tsok yi də a ntinə nùumbu kwè mvə̀'nə̀ wo a tuuŋ Lasorò.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Matà à yuk də Jisòs sə və̀ə fana yi tesə, nə kə tseŋ nà' mandzə̀. Mèri à cu mam ye mʉ nda'à.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Matà ànə ye Jisòs fana yi dʉk fa nà' də, <<Tà, a ye-a də wù a ye-a fɛn, də bwɛ̀rɛ moma am a ka kpʉ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Fana mʉ̀ rì sə̀' də, a mègù-a sə̀ ŋga'a nè'e aco Nwìi nə fa wu yusə̀ wù fek yi yà' pwe'fo'.>>
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Moma yo Lasoròo nə lokok mvwe' kpʉ sə.>>
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Matà nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì də nùmbu nə̀ nzeŋgòŋ nə nə me ŋga ndàaŋwè pwe' sə lokok mvwe' kpʉ fana yi nə lokok ye sə sə̀'.>>
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jisòs dʉk də, <<Mʉ ŋwə̀ nə̀ mʉ lòkoksəgə̀ bwìŋ mvwe' kpʉ, nə ye də mʉ gʉ̀gə̀ də bwìiŋ cum ŋwʉm sə̀' mʉ̀. Ŋwə̀ nə̀ yi dzəm-a bohòmʉ̀, a ye-a sə̀ də yi kpʉ laŋ fana yi nə̀ cum malì fo' ŋwʉm.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ŋwə̀ nə̀ yi cu-a ŋwəm, nə dzəm bohòmʉ̀ fana ŋgə̀ŋgàaŋ nə kà kpʉ yuk. Wù dzəm laŋ də ncèp ènə zìnə à?>>
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Yi dʉk fa Jisòs nə də, <<A zìnə Tà. Mʉ̀ dzəm laŋ də wu Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə ye Mo Nwì, nə̀ Nwì à dʉk də yi nə̀ tum vèsə sə nzeŋgòŋ nə.>>
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Matà nə ànə cep wes vɛ'nə fana yi lo, nə kə to moma ye Mèri. Yi larə fa Mèri nə də, <<Cicà və̀ laŋ, yi sə to wu.>>
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mèri ànə yuk vɛ'nə fana yi kurə lokok nə̀nàk, nə kə tseŋ Jisòs nə.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ànə ye yà'sə ŋga Jisòs ka mʉ ntòlak anə ntòkə ni. Yi à cu ntòmvwe' sə̀ Matà anə kə tseŋ yi sə.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Bʉ̀ʉ Jus sə̀ bə yà'wèŋ à cu mʉ nda'à, sə̀ wo à və̀ ŋgòcèpsə wo kpʉ sə à yə mvə̀'nə̀ Mèri à kurə tesə fana wo yuŋ yi. Wo à bɛ' lòyi bʉ̀ʉsə̀ wo à sə tsəm də kàmòk yi sə lòŋgòkə̀ wa mvwe' sèe Lasoròsə.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mèri nə à lò, nə kə dzeŋ mvwe' sə̀ Jisòs cu sə. Yi à yə Jisòs nə fana yi gbʉ tsoŋ sə ŋgʉ kùu nà' anə sə nze, nə sə cep də, <<Tà, wù anə ye-a fɛŋ bwɛ̀rɛ moma am a ka kpʉ.>>
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jisòs ye mvə̀'nə̀ Mèri sə wa. Bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à ye fo' bə Mèri nə wèŋ sə waŋ kɛ' sə̀' ŋgùŋ fana ntʉm bʉp yi vɛ'ɛ wùriŋ co wù kà fʉ̀'.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Yi fek yà' də, <<Wèŋ a tuuŋ yi ma fò?>> Wo dʉk də, <<Tà, və̀ə kə̀ ja'a yòo mvwe' sə ɛ̀.>>
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jisòs waŋ.
35 Jesus chorou.
36 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à ye fo' sə wèŋ à yə vɛ'nə fana wo dʉk də, <<Wèeŋ ja'a na yàwèeŋ mvə̀'nə̀ yi a dzəm Lasorònə ɛ̀.>>
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Bòp bʉ̀ mòk sə dʉk yàwo də, <<Nè'e ka yi nə̀ yi a mùk fa ŋgà' nà'a lis nə yeŋ à? Anə ye co yi kà də Lasorònə kà kpʉ gʉ̀ à?>>
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ntʉm à bʉp malì Jisòs nə wùriŋ sə̀mok fana yi lo mvwe' sə̀ wo a tuuŋ Lasoròsə. Sèe sə à ye co mvòk, wo jəŋ lìs, nə dzərə lok ncùu sə bə zeŋ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 À wɛ̀s fo' Jisòs dʉk fa wo də, <<Wèeŋ dzərə fis gɛsə lìs ànə fo'.>> Matà nə̀ yi njɛ̀'ɛ Lasorònə̀ yi a kpʉ nə dʉk də, <<Anə rəm nə̀ bʉp Tà. Wù rì də a ntinə nùumbu kwè mvə̀'nə̀ wo a tuuŋ yi.>>
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jisòs dʉk fa yi də, <<Mʉ̀ anə tsok fa wu fa' də wu dzəm-a bohòmʉ̀, wù ye ŋàaŋ Nwì bə lis àlaa.>>
40 Jesus respondeu:
41 Wo dzərə fis lìs nə. Jisòs bʉʉŋ kʉk gesə lo mʉbu, nə dʉk də, <<Mʉ̀ kwasə wu Tɛ̀', bʉ̀ʉsə̀ wù yuk mʉ laŋ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Mʉ̀ rì sə̀' də wu yukgə̀ mʉ ghà nə̀ fòlòoŋ. Megu də mʉ̀ sə cèp nə̀ ŋga'a nè'e njo tu bʉ̀ʉ sə̀ wo tərə yè'e, də ya wo dzəm zìnə də wù a tum və̀ mʉ tsenə anə wù.>>
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yi ànə cep wes me vɛ'nə fana yi cep fe'lə mok bə ŋàŋ də, <<Lasorò, lòkok tesə və.>>
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Lasorònə̀ yi à kpʉ nə lokok tesə və sə̀ ghà ànə. À ye ŋga wo kì bo ye bə kùu ye wèŋ bə cə̀k. Wo à kì lok si ye bə cə̀k sə̀'. Jisòs nə dʉk fa bʉ̀ʉ sə̀ wo ye fo' sə wèŋ də, <<Wèeŋ fiŋ me'rə yi lo.>>
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à bɛ' lòMèri sə pwe'fo' à ye bum sə̀ Jisòs à gʉ̀ sə fana bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ dzəm bohòJisòs nə.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ànə geŋ bʉ̀ʉ mok wèŋ ye'e jəŋ fo', nə kə tseŋ bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ, nə tsoho fa yà' bum sə̀ Jisòs gʉ̀ʉ sə làaŋ.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Wo à yuk yà' fana bʉ̀ʉ Faràsi sə bə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ wèŋ to benə bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ Jus sə fo', bə yà'wèŋ kə cum yiskok kaŋsurù. Wo à kə̀ cu fana wo dʉk də, <<Vesùwèeŋ nə gʉ va? Bʉsə̀ wèŋ rì də ŋgà' ànə sə gʉ̀hʉ bum maŋgəŋgèŋ vɛ'ɛ wùriŋ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 À ye-a ŋga a mè'rə yi də yi sə gʉ mali vɛ'nə fana anə kà tə̀tè ye ŋga bwìŋ pwe'fo' bʉʉŋ dzəm wes bohòyi də yi Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə zìnə laŋ. A kə̀ ye-a vɛ'nə fana a riŋ də ŋgə' kə̀ tsèŋ ves laŋ bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ lak Rumà wèeŋ nə və kə kʉəmsə mak ndap Nwì àvès nə, nə bʉpsə lak avès sə sə̀'.>>
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ŋwə̀ nəmòk à ye fo' nə̀ liŋ ye à ye də Kayofàs. Yi ànə ye ŋkum ŋgà fa satikà' ghà ànə yi. Yi à lòkok ye, nə cep də, <<Bʉ̀ʉ am, wèŋ ka yusə̀ yà' cu sə tsətsə'rə̀ fɛɛŋ riŋ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 A ye-a bə ŋkərə̀ nə̀ njàwèŋ, wèŋ tsəm də ka bə̀boŋ də ŋwə̀ nə̀ mò'fis kpʉ lɛ yi nə noŋsə bwìŋ pwe' tsəm à? Kè bòghak weŋ yàwèŋ də wo zə wes lak àvès sə pwe' ɛ?>>
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Bum sə̀ yi à cèp yè'sə, yi à ka yà' yi tsərə kok, à ye ŋga yà' à və̀ mʉ cùhù yi anə bohòNwì, yi sə cep, nə kà sə rì. Yè'sə ànə sə ye vɛ'nə ŋga Kayofàs cu ŋkum ŋgàa fa satikà' bə mvə̀k ànə yi. Yi à tsə̀' bwìŋ yà'sə yumok sə̀ yà'a nə̀ ye ntsə'mòk. Yusə də Jisòos nə̀ kpʉ mʉ tuhù bʉ̀ʉ Jus wèŋ pwe'.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Yi nə̀ kà bʉ̀ʉ tu bʉ̀ʉ Jus wèŋ woòwo kpʉ mègù. Yi nə kpʉ bʉ̀ʉ tu bwe Nwì sə̀ wo cu lòma nə̀ fòpwe', də ya yi jəŋ benə və yà' mvwe' mò'fis.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ncèp Kayofàs ènə à gʉ̀ fana ye jəŋ nùmbu ànə, bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə lap mandzə̀ ŋgòzə Jisòs.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ànə ye vɛ'nə, Jisòs kà mvwe' nze Jùdiyà anə mok jəja sə gì fe'lə̀. Yi à mè'rə fa'nə, nə lo mvwe' lak mok sə̀ wo to fo' də Efə̀rèm. Lak yè'sə fo' ŋgəà fana Jisòs bə ŋgàa fàak ye wèŋ sə cum mok fo'.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Bum yè'sə à ye ŋga mvə̀k ŋkàha Pasobà bʉ̀ʉ Jus wèŋ à sə kʉəp və̀ə. Bʉ̀ʉ Jus sə wèŋ sə kpəəŋ tesə mvwe' buhu lak awo, nə sə kok lo Jòrosalèm anə. Wo à sə lòŋgòkə̀ gʉ̀ rɛŋsə ni' awo mvə̀'nə̀ wo gʉ̀gə̀ə ŋkuŋ ŋkàha sə kə dzeŋ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 À ye yè'sə ŋga wo à sə làp Jisòs gʉgʉŋ. Wo à kə̀ kʉ̀rə mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana wo sə mərə də, <<Wèŋ yə va? Sə yəəŋ co yi nə kà mvwe' ŋkàk ènə və̀ kènə da?>>
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Mvə̀k ànə à ye ŋga ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ à fa ŋàŋ laŋ də a ye-a ŋga ŋwə̀ nəmòk riŋ mvwe' sə̀ Jisòs cu, nà' kə tsok ya wo kə ko nà' fo'.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.