Filipenses 2
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Ncu awèŋ nə̀ wèŋ cu nà' co bʉ̀ʉ Krɛst, kwɛ'səgə̀ weŋ à? Dzədzəm ye fisəgə̀ weŋ ntʉm à? Wèŋ tse' kwəkwa nə̀ mvwe' mò'fis weŋ yòŋsə̀ ye nə wèŋ à? Nə ye də wèeŋ tse'gə̀ ntʉm nə̀ bə̀boŋ nə ye koksə̀manziŋ bohòmòk bə mòk à? A vɛ'nə.
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 A ye-a vɛ'nə fana, mʉ̀ dzəm də wèeŋ tse' nsàp tsətsərə̀ nə̀ mò'fis, nə sə dzəm mòk bə mòk, nə ye cù mò'fis, ya mʉ kwa wesə.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Kà də wèeŋ me'rə wi' bə nɛ̀ni' sə ntʉʉ̀ wèŋ dʉk. Wèeŋ jəŋ ni' awèŋ sə nze, nə kà bʉ̀ʉ mok co wèŋ gha' wo weŋ sə kʉ̀k.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Ndàaŋwè pwe' lap mandzə̀ nə̀ ŋgògʉ̀ yusə̀ co yà' tɛsə ŋwə̀ nəmòk sə̀', yi kà bə ni' nə̀ nje tsərə̀ mègù.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Wèeŋ tse' nsàp ntʉm nə̀ Jisòs Krɛst à tse' nà'a.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Yi à ye Nwì bə tu ye sə̀',
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Yi me'rə mvwe' sə̀ ghaŋ yà'sə,
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Mvəsə̀ yi à ye co ŋwè vɛ'nə fana,
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Bʉ̀ʉ nsàp nə̀ yi à gʉ̀ ènə fana,
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Ye də, bwìŋ pwe' nə kə təəŋ bə tumfərə mantombìi Jisòs ŋgòkùksə yi.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Wo nə̀ cep fis bə cùu awo jəja mvwe' bwìŋ dʉk də Jisòs Krɛɛst Tà.
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 A ye-a vɛ'nə fana, bwema am wèŋ, mvə̀'nə̀ wèŋ à sə yuk nə kotse' ntirə̀ nə̀ bə̀boŋ nə ghà nə̀ mʉ̀ à ye vesùwèŋ yà'a fana, mʉ̀ sə dʉk də gʉ gha' də wèeŋ kotse' ŋga'a nə̀ mʉ̀ ka vesùwèŋ yeŋ nè'e. Wèeŋ fak bə wʉə, nə sə jik ŋgògʉ̀ də lù nə̀ Nwì a fa weŋ nə sə fak sə ntʉʉ̀ wèŋ.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Bʉsə̀ Nwìi fàkgə̀ mʉtsətsə'rə wèŋ ŋgògʉ̀ weŋ də wèeŋ dzəm nə gʉ yusə̀ yi dzəm yà'.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Bə yà pwe'fo' sə̀ wèŋ sə gʉ̀ʉ nə sə cep ŋkʉ̀ə̀m kà fo' sə tesə̀.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 A ye vɛ'nə ya wèeŋ ye bʉ̀ʉ sə̀ wèeŋ rərɛŋ, nə ye jì njo. Ya wèeŋ ye bwe Nwì sə̀ ntʉm rərɛŋ sə̀ wèŋ cu sənə nzeŋgònə̀ bʉ̀ʉ sə̀ ca ka rərəŋ yeŋ, wo ŋgàa tè'èŋkup. Wèŋ tse' ŋgòsə rɛɛŋ yàwèŋ mʉtsətsə'rə wo co ŋkə̀ŋkàŋ sə rɛɛŋ mʉbu,
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 mvəsə̀ wèŋ sə tsə̀' fa wo ncèp nə̀ nà' tse' lùŋ nə. Wèeŋ gʉ-a vɛ'nə fana, nùmbu nə̀ Krɛst və̀ sə̀mok, mʉ̀ sə kum ŋgù àm bʉ̀ʉ wèŋ fana yà' kà ŋgwàŋ ye. Yà'a nə sə niŋ dʉk də fàk am sə̀ mʉ̀ à gʉ̀, nə yis ndùrə̀, yà' ka wà ca.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Dzədzəm awèŋ nə̀ wèŋ à tse' nà' bohòNtirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə, nà'a co satikà' bohòNwì. A ye-a də yòŋsə̀ am kə ye rùk nə̀ wo jə-a nà', nə se gesə mʉnə satikà' ànə, mʉ nə kwa, nə kwa vesùwèŋ lòoŋ mvwe' mò'fis sə̀'.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Gù sə̀' mʉmvə̀'ànə dʉk də wèeŋ kwa tsooŋ yàwèŋ sə̀'. Vesùwèeŋ kwa mvwe' mò'fis.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 A ye-a ŋga Tà Jisòs fa-a ŋàŋ, mʉ̀ tsəm də mvə̀k momjo mʉ nə tumsə lo Timatì ŋgòkə̀ ye weŋ. Mʉ nə tum yi ya yi bwì və̀ə, yi tsok fa mʉ mvə̀'nə̀ wèŋ cu, ya ntʉm am sə lʉm sə̀'.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Mègù yi Timatì nə nə̀ tsətsərə̀ vesi yegə̀ nsàp nə̀ mò'fis. Yi tse'gə̀ weŋ sə ntʉʉ̀ yi vɛ'ɛ wùriŋ.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Bʉ̀ʉ mok pwe' sə tsərə gu bə fàak awo, wo sə kà ma nə̀ Jisòs Krɛst tsərə̀.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Wèŋ rì yàwèŋ sə̀' laŋ də, Timatì ènə ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ. Vesi a tsòho Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə mvwe' mò'fis co mwe bə tɛ̀' sə fàk wo.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Mʉ̀ sə tsəm də ghà nə̀ mʉ riŋ də anə ye bohòmʉ̀ valɛ àlɛ ŋkuŋ mʉ tum yi laŋ.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Mʉ̀ rì tse' sə̀' zìnə dʉk də, mvə̀k momjo, Tàa nə gʉ co mʉ və bə tu am, nə kə tseŋ weŋ sə̀'.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Mʉ̀ a tsərə də a bə̀boŋ ŋgòtum fəsə fa weŋ moma avès Ìpàfoditò, nə̀ yi a ye masinjà àwèŋ, nə tɛsə mʉ. Yi a fàk, nə jihi nzòŋ vesi bəbɛ', ŋgòtɛsə mʉ bə fàha am.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Ntʉm ye sə fa yi ŋgə' ŋgòyə wèŋ wùriŋ. Yi sə kà kwa lok də bʉ̀ʉsə̀ wèŋ na yuk dʉk də yi a ya.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 A lɛ zìnə də yi a ya laŋ anə. A gù jo də yi a kpʉ. Megu də Nwì a koksə manziŋ bohòvesi ba fo', yi kà kpʉ, ya ŋgə' mook kà mʉnə ŋgə' nə̀ mʉ̀ cu bə zeŋ nè'e naàŋ fe'lə lò.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Fana mʉ̀ sə dzəm wùriŋ də mʉ tum yi kə ye weŋ, ya wèeŋ yə yi, ntʉʉm awèŋ fi, ntʉm nə̀ njàm kà mok sə̀' rwi' fe'lə̀.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Yi və̀ə, wèŋ wumsə yi bə kwəkwa co moma nə̀ ndzənə Tà. Wèeŋ yə nsàap bʉ̀ʉ sə̀ co yi ànə, wèŋ wəp wo bə̀boŋ.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Bʉsə̀ yi jə yòŋsə̀ ye nsàp mok, nə swirə kpʉ bʉ̀ʉ fàak Krɛst, nə fa mʉ tətɛsə̀ nə̀ à ye co wèŋ kà mʉ bə tu awèŋ kə̀ fa.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.