Atos 5
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ŋwə̀ nəmòk à ye sə̀' nə̀ liŋ ye à ye də Ànàniyàs. Liŋ ŋgwe à ye Sàferiyà. Wo à sèŋ bum awo mok,
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 nə swihi noŋsə mbàm mamòk, nə jəŋ bwees sə fa lo ŋgàa ntum sə. Ŋgwe ye à rì də nà' swìhi mbàam mok sə̀'.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Fana yi ànə jəŋ və mbàam sə, Pità fek yi dʉk də, <<Ànàniyàs, wù mè'rə Satà də yi ni sə ntʉʉ̀ wù ŋgògʉ̀ wu də wu kə borə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə, nə swihi mbàam sə̀ wù à sèŋ bum sə mamòk bʉ̀ʉ yà?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Mvə̀k nə̀ wù ànə ka bum yà'sə ntòseŋ, yà' à ye sə̀ yò. Wù à sèŋ yà', mbàam sə ye mali sə̀' sə̀ yò. Njo nə̀ wù kə tsərə fe'lə sə ntʉʉ̀ wù də wu gʉ nsàp yu ènə yè'sə bʉ̀ʉ yà? Wù ka nsàp mvwès nè'nə bohòbwìŋ ci' fa, wù ci' fa nà' bohòNwì bə tu ye.>>
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ànàniyàs ànə yuk vɛ'nə ntɛ̀ŋ, yi coho gbʉ sə nze, nə kpʉ. Wʉə à ko bʉ̀ʉ sə̀ wo à yuk yu yè'sə pwe'fo'.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Wàhabwìŋ wèŋ à və̀, nə kə lim fis lo vèŋ ni' ye nə sə mbiŋ, nə kə tuuŋ.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 À cà awà tɛ' fana ŋgwe ye və sə̀', nə kà rì də yumok gʉ̀ ndu ye rì.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Yi à kə̀ dzèeŋ, Pità fek yi də, <<Tsòk fa mʉ-ɛ, yè'e mbàam sə̀ wèŋ ndu yòà sèŋ bum sə vɛ'nə pwe'fo' à?>> Ŋgwɛŋ nə də, <<Ŋ̀, yà'a mbàam sə pwe'.>>
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Fana Pità dʉk fa yi də, <<Weŋ ndu yòswi' cù də wèeŋ kə mumsə ja'a Yòŋsə̀ Nwì bʉ̀ʉ yà? Sə nə̀rə və̀ kù kə ncùhù yà'a bʉ̀ʉ sə̀ wo kə tuuŋ və̀ ndu yò. Wo nə bək fis lo wu yòsə̀' ca.>>
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Yi à coho gbʉ nòoŋ tsə mantombìi Pità vɛ'nə ntɛ̀ŋ, nə kpʉ. Wàha bʉ̀ʉ sə à ni ko' və̀ə, nə kə dzeŋ ŋga yi kpʉ laŋ. Wo à bə̀k jə fis nà', nə kə tuuŋ yi ŋgʉ sèe ndu ye nə.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Bʉ̀ʉ cos nə ye bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à yuk bum yè'sə, nsàp wʉə mòk à ko wo pwe' nə̀ pwe'.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ànə gèŋ ŋgàa ntum sə à sə gʉ̀hʉ bum maŋgəŋgèŋ nə ye bum sə̀ bwìŋ sə mərə wùriŋ. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à dzəm Jisòs sə pwe' à sə cu kwe' àwo mvwe' mò'fis mvwe' ntòmbi Sòlomù.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Bʉ̀ʉ mok sə̀ wà sə à ka ni' awo co də wo kə̀kʉrə̀ ŋgòbe'lə yà'wèŋ jəŋ lok. Wo à sə kà-a bə yà'wèŋ sə̀' sə tòrə̀ kɛ' fana wo sə kʉk ja'a yà'wèŋ co nsàp bʉ̀ʉ mok sə̀ wo bòntʉm wùriŋ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à dzəm bohòTà Jisòs à sə tùhu və̀, bə̀ba bə mbəmbam wèŋ nduk, nə sə kə be'lə wo.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Mvəsə̀ bwìŋ à yə nsàp yu nə̀ wo à sə gʉ̀ʉ fana, wo bəhə fis və ŋgàa yiyaŋ, nə noŋsə lo wo ŋgʉ mandzə̀ mʉnə kəà bə kè wèŋ də ya Pità gì càa, tsə̀tsèŋ ye ca mʉ ni'ì mok.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Bwìŋ à kwəəŋ tesə və mvwe' bòop lak sə̀ yà'a ŋgʉ Jòrosalèm ŋgòjə və̀ bʉ̀ʉ awo sə̀ wo sə yaya bə bʉ̀ʉ sə̀ wo tse' yòŋsə̀ə ze' ndzə ni'ì wo. Wo à gʉ wes pwe'fo'.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 À ye vɛ'nə fana ŋkum ŋgàa fa satikà' bə bʉ̀ʉ ye sə̀ wo mvwe' kwe' bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ yeto ŋgòwa yusə̀ ŋgàa ntum sə sə gʉ̀ʉ sə, nə jok wà anə.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Wo ko ŋgàa ntum sə, nə kə nisə wo ndapndzəm.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Nùmbu ànə à ye, nə̀ ndzəmə̀ fana masinjà Tà Nwì və, nə kə muk nooŋ ncùu ndapndzəm sə, nə fis wo. Yi tsok fa yà'wèŋ dʉk də,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 <<Dù lo, nə kə təəŋ mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə tsoho fa bwìŋ ncèp nə̀ bə lùŋ nə̀ fi ènə.>>
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Wo à yuk mvəsə̀ yi à cep sə. Tsok à rɛŋ wo lo mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə sə yə'rə bwìŋ.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Ŋgàa kʉk ŋgàa ndapndzəm sə à kə dzèŋ fana wo kà ŋgàa ntum sə mʉ ndapndzəmə̀ anə yə. Wo bwi lo, nə kə tsok fa bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù sə də,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 <<Vès kə̀ wɛ̀s fo', vès ye ŋga ncùu sə tə ləlok mpaaŋ. Ŋga bʉ̀ʉ sə̀ wo kʉk nòoŋgə̀ ndapndzəm nə ndzəmə̀ tə fo' sə̀' bə̀boŋnì. Vès də vèes muk-a kə ncùu sə fana vès kà ŋwə̀ nə̀ mò'fis mbwa yə.>>
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ŋkum ŋgàa tək ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə bə ŋkum ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ wèŋ à yuk vɛ'nə fana wo mərə yusə̀ yà'a nə kə ye mantombì sə bʉ̀ə̀.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Fana ŋwə̀ nəmòk ni kok və, nə tsok wo də, <<Wèŋ yuk-à, bʉ̀ʉ sə̀ wèŋ a nisə wo ndapndzəm sə, wo cu mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə. Wo sə yə'rə bwìŋ mbwa!>>
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Fana ŋkum nə bə ŋgà tək ndap Nwì nə̀ ghaŋ bə bʉ̀ʉ ye wèŋ à lòkə̀ jə fəsə və̀ ŋgàa ntum sə maŋkwɛ̀ŋ. Wo à ka yà' bə top sə̀ ko bʉ̀ʉsə̀ wo à sə wəp də bwìiŋ tərə wo ŋga'a bə lìs.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Wo à jə və̀ ŋgàa ntum sə, nə dʉk wo təəŋ mʉ kaŋsurù anə. Fana ŋkum ŋgà fa satikà' nə sə cep bohòwo də,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 <<Vès a cèp bohòwèŋ, nə soŋ weŋ ntu' bʉp bʉp də wèeŋ kà bwìŋ yumok bə liŋ ŋwə̀ ènə mok yə'rə yuk fa fe'lə̀, fana ja'a na yàwèeŋ yusə̀ wèŋ gʉ̀ʉ. Wèŋ gʉ̀ tə̀tè bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak Jòrosalèm fɛɛŋ lòoŋ yuk wes nsàp yəyə'rə̀ àwèŋ ànə lòoŋ fo'. Wèŋ sə làp mandzə̀ ŋgògʉ̀ də vès à dʉk vès ŋkuŋ wo zə ŋwə̀ ènə!>>
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pità bə ŋgàa ntum mok sə wèŋ à cèp fəsə yàwo dʉk də, <<Vès tse' ŋgòyuk lɛ dʉk nə̀ Nwì, nə me'rə nə̀ bwìŋ.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nwì tàcici avès à lòkoksə Jisòs mvwe' kpʉ mvəsə̀ wèŋ ànə tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ, nə zə yi.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nwì à lòkoksə yi, nə cumsə yi bo ma mà'a yi co ŋwə̀ nə̀ mantombì nə ye ŋgà lùŋsə bwìŋ sə̀'. Yi à gʉ̀ vɛ'nə ŋgòfa mandzə̀ bohòbwe Izùrɛ ŋgòkupsə, nə bwi fa bʉp awo ŋkwɛ̀ŋ ya wo tse' sə̀swìfa bə bʉp awo sə.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Vès à yə bum yè'sə bə lis avès fana vès tse' ŋgòtsòho fa bwìŋ yà' sə̀'. Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə sə tsə̀' fa bwìŋ sə̀' də bum yè'sə zìnə.>>
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Bʉ̀ʉ kaŋsurù sə à yuk vɛ'nə fana wo jok nə̀bʉp, nə dʉk də wo nə zə yà'wèŋ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Mòk ànə ye fo' mʉŋwə̀ə Faràsi, wo to yi də Gàmaliyà. Yi à tse' fàak sə̀ ŋgòyə'rə fa bwìŋ lʉ̀k. Yi lokok təəŋ mʉ kaŋsurù anə mʉtsə̀ ŋga yi à ye sə̀' nsàp ŋwə̀ nə̀ bwìiŋ wəpgə̀ yi maŋgəŋgèŋ, fana yi dʉk də wo jəŋ fis gɛsə lo ŋgàa ntum sə sə mbiŋ mvə̀k momjo.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Yi yeto ŋgòdʉk fa bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù anə dʉk də, <<Wèŋ bʉ̀ʉ Izùrɛ, wèeŋ jəŋ ŋkərə̀ bə nsàp yu nə̀ wèŋ sə dʉk də wèeŋ gʉ bʉ̀ʉ yè'e bə̀boŋ.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Mvə̀k mòk à ye fa' nə̀ Tìodàs à və̀ə, nə sə dʉk kɛ'ca də yi ŋwə̀ nəmòk nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à kpəəŋ yù yi à ye co bwìŋ ŋkʉ̀ kwè. Wo à zə yi fana bʉ̀ʉ sə caŋ sam bisə kɛ' zəzok, yusə̀ wo à sə dʉk də wo gʉ sə kpʉ bisə sə̀'.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 À ye fe'lə maŋkwɛ̀ŋ, ghà nə̀ wo à sə ta bwìŋ fa' nà'a, Judàs mʉŋwə̀ə Galìli à və̀ ye sə̀'. Bwìŋ à yù yi sə̀' wùriŋ. Wo à zə yi fana bʉ̀ʉ ye sə wèŋ carə sam sə̀'.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Fana nə̀ ŋga'a nè'e, mʉ̀ sə dʉk də wèeŋ kà bʉ̀ʉ yè'sə yumok gʉ̀. Wèeŋ me'rə wo vɛ'nə, bʉ̀ʉsə̀ a ye-a dʉk də nsàap yusə̀ wo sə tsòho kɛ' yà'sə ye-a yumok sə̀ ŋwè a tsərə kok yà' yi, fana ye də yà'a nə bisə.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 A ye-a də a yu Nwì, fana mandzə̀ nə̀ co wèŋ ghak wo nə kà ye. Aco yà' ye də wèŋ sə lʉ̀ weŋ Nwì wèŋ.>>
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Gàmaliyà nə à dʉk wes vɛ'nə fana kaŋsurù nə pwe' à dzəm ncèp ye nə. Wo to nisə vesə ŋgàa ntum sə wèŋ mʉ nda'à anə, nə jəŋ ŋkwɛ̀s, nə ləp wo bə zeŋ, nə dʉk fa wo də yà'wèeŋ kà yumok bə liŋ Jisòs mok cep yuk fe'lə̀, nə me'rə wo lo.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ŋgàa ntum sə wèŋ à sə lo gɛsə mvwe' kaŋsurù nə bə kwəkwa sə ntʉʉ̀ wo nə̀bʉp. Wo à sə kwa də Nwì yə wo də wo yəyərə̀ ŋgòkə̀ yə ŋgə' bə marè'tu bʉ̀ʉ liŋ Jisòs.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Fana à sə ye nùumbu pwe' wo sə yə'rə bwìŋ mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə bə nda'à bwìŋ wèŋ, nə sə tsoho fa mali bwìŋ Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə də Jisòos Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ wo sə kʉ̀k nə.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.