Atos 4
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Pità à sə cèp malì bohòbʉ̀ʉ sə̀ fo', ŋga Jon sə̀' fo' fana ŋgàa fa satikà' nə ye ŋkum ŋgàa ntək mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə bə bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ və kə tseŋ wo.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Wo à jòk və̀ də Pità wèŋ à sə yə'rə fa bwìŋ də Jisòs a lòkok mvwe' kpʉ. Wo yə'rə vɛ'nə, yà' sə niŋ tsok də ŋwèe kpʉ-a yi nə lokok fe'lə sə̀mok.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Fana wo ko wo, nə kə lok noŋsə wo. Wo à nòoŋ nòoŋ mʉ ndapndzəmə̀ anə tè tsok rɛŋ bʉ̀ʉsə̀ à ye ŋga mvə̀k lònə̀bʉp.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Ànə ye na sə̀' vɛ'nə fana bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ sə̀ wo à yuk ncèp nə à dzəm tse' bə zeŋ. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à dzəm sə lòoŋ fo' à ye pwe' co bwìŋ ncùhù tàŋ.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Tsok à rɛŋ fana, bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ Jus wèŋ à baaŋ və̀ mvwe' lak Jòrosalèm dʉk də wo kə sak yà'wèŋ. Wo à ye bʉ̀ʉ Jus sə̀ mantombì bə ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀k.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Wo ye fo' bə Anàs, ŋkum ŋgàa fa satikà' wèŋ, nə ye fe'lə Kayofàs bə Jon bə Àlèsandà nə ye fe'lə bʉ̀ʉ mok sə̀' sə̀ wo njàŋ bə ŋkum ŋgà fa satikà' nə.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Wo jəŋ və bʉ̀ʉ sə̀ ba sə mantombìi wo, fana wo sə fek yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ tse' nsàp ŋàŋ nə̀ fòŋgògʉ̀ vɛ'nə-ɛ? Wèŋ sə gʉ̀ vɛ'nə yè'sə bə liŋ ndà?>>
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Pità à rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə fana, yi cep fəsə fa wo də, <<Wèŋ bʉ̀ʉ sə̀ mantombì nə ye bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ wèŋ,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 wèŋ sə fek ves yè'sə yusə̀ bə̀boŋ sə̀ vès a gʉ̀ʉ də ŋwə̀ ènə gi sə à? Wèŋ dzəm ŋgòrìŋ də vès a gʉ̀ yi valɛ ŋkuŋ yi gi à?
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Fana wèŋ bə bʉ̀ʉ Izùrɛ pwe' riŋ sə̀' də ŋwə̀ ènə a gʉ, nə təə̀ŋ nə mantombìi wèŋ fɛɛŋ bə ŋàaŋ liŋ Jisòs Krɛst nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ. A yi nə̀ wèŋ ànə tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ, fana Nwì lòkoksə yi mvwe' kpʉ nə.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 A sə̀' Jisòs nè'nə nə̀ ŋwàk Nwì sə dʉk də, <Lìs nə̀ ŋgàa ci ndap à dzèeŋ màk də nà'a bʉp, kə̀ tse' ghak fe'lə fàk sə̀' zeŋ nə.>
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Mandzə̀ nə̀ ŋgòtse' lùŋ megu bə liŋ ye yiìyi. Sənə nzeŋgònə pwe', ŋwə̀nəmòok mok bʉ̀ə̀ nə̀ Nwì a fa bwìŋ də aco a tse' lùŋ bohòyi.>>
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù sə pwe' à yə nsàp ntʉm nə̀ Pità bə Jon à bàa ŋga wo rì sə̀' də yà'wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ wà sə̀ wo à ka ŋwàk sə̀' riŋ, fana wo mərə nə̀bʉp. Yà'a mvwe' sə̀ wo à rì dʉk də bʉ̀ʉ yè'sə à ye bə Jisòs wèŋ laŋ nə̀ zìnə.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Yusə̀ co wo cep, à ka sə̀' yeŋ, bʉ̀ʉsə̀ ŋwə̀ nə̀ wo à lùŋsə yi nə à tə kok sə̀' fo' ŋgʉ ni'ì Pità bə Jon anə, bwìŋ sə ye yi.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Fana wo à dʉk fa yà'wèŋ də yà'wèeŋ tesə mʉ kaŋsurù anə. Wo à tesə lo fana wo sə cep mok woòwo.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Wo sə dʉhʉ də <<A gʉ bʉ̀ʉ yè'sə va? Bʉsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo cu Jòrosalèm fɛɛŋ pwe' riŋ tse' də à gʉ̀ nsàp yu nə̀ nà' gʉ càsə ŋàŋ nè'nə bʉ̀ʉ yè'sə. Mandzə̀ nə̀ co vesùwèŋ dzèeŋ yà' ka yè'sə yeŋ.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Fana megu də vesùwèeŋ jwa sa'rə wo də wo kà bohòŋwə̀ nəmòk mʉnə liŋ Jisòs mok cèp yuk fe'lə̀, ŋgògʉ̀ də yu yè'sə kà mantombì mok sə yuhù lo'.>>
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Fana wo to fəsə vesə wo mʉ ndapə̀ anə, nə tsok wo də, ŋgòcèp kènə ŋgòyə'rə bwìŋ mʉnə liŋ Jisòos nə kà mok ye yuk fe'lə̀.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pità bə Jon dʉk fa fe'lə wo də wo kʉk ja'a na yàwo sə̀' də, a yəyərə̀ bohòNwì də wo yuk yà'wèŋ nə noŋsə Nwì àlɛ.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 <<Kaco vès teŋsə ŋgòcèp yusə̀ vès a yə, nə yuk yeŋ.>>
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù sə à jwa sa'rə malì wo gʉgʉŋ, nə me'rə wo lo. Wo lap njo nə̀ co wo fa yà'wèŋ ŋgə' bʉ̀ʉ zeŋ bʉ̀ə̀, bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ pwe' à sə kùksə Nwì bə nsàp yu nə̀ nà' ye nà'nə.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Ŋwə̀ nə̀ wo à gʉ̀ gʉŋsə yi nə à càsə lùumŋgòŋ hum kwè.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Mvəsə̀ wo à mè'rə wo ntɛ̀ŋ, Pità bə Jon bwi lo mvwe' kwe' àwo, nə tsoho fa yà'wèŋ yusə̀ ŋkum ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ wèŋ dʉk sə.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Wo à yuk wes yà' fana wo pwe' be'lə, nə gʉ pìriyà bohòNwì dʉk də, <<O Tà Nwì, ŋgà gʉ̀ ntòbu bə nzeŋgòŋ nə ye ndzəp bə bum sə̀ yà' cu ca lòoŋ.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 À ye wù nə̀ wù à gʉ̀ tàcici àvès Devìd ŋgòcèp bum yè'e. Yi à ye mo fàk yo, fana Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à gʉ̀ yi ŋgòcèp də,
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Bʉ̀ ŋkəŋkum nzeŋgòŋ fʉhʉ ni' awo mvwe' mò'fis ŋgòlʉ̀ Tà Nwì bə Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à cokfis nòŋsə nə.>
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 A zìnə də Heròbə Poŋtiyòs Palè nə ye bʉ̀ʉ Izùrɛ bə bʉ̀ lakmvum wèŋ à cu kwe' nə̀ bʉp mʉ tùhù Jisòs mʉ ntòlak fɛn. Wo à kə̀ cu kwe' mʉ tuhù Jisòs mo yònə̀ rərɛŋ, nə̀ wù à cokfis nòŋsə nə.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Wo kə be'lə ŋgògʉ̀ bum sə̀ wù ànə dzəm wu. Wù ànə fʉhʉ noŋsə yà' laŋ, nə fa ŋàŋ də bum yè'sə nə ye vɛ'nə.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Fana nə̀ ŋga'a nè'e, Tà, kʉk ja'a na bə nsàp ŋgə' nə̀ wo sə dʉk də wo nə fa ves, ya ŋga wu gʉ ves ŋgàa fàak yo baŋ ntʉm ŋgòtsòho ncèp yònə.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Niŋ-a ŋàaŋ yo sə bə mandzə̀ nə̀ ŋgògʉ̀ bwìŋ gʉŋ nə lokok mvwe' yiyaŋ awo. Gʉ̀ sə̀' də vèes sə gʉ bum bə liŋ Jisòs, mofàk yònə̀ rərɛŋ nə co yà'a sə ghak bwìŋ mʉ tuhù.>>
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Wo ànə lɛŋ mesə fana mvwe' sə̀ wo à ye fo' sə tsoho. Wo pwe'fo' à rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə. Wo yeto ŋgòtsòho ncèp Nwì nə kà wəp.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Bʉ̀ʉ sə̀ wo ànə dzəm bohòJisòs sə pwe' sə tse' ntʉm nə̀ mò'fis. Ŋwə̀ nəmòk nə̀ mò'fis kà dʉk də yusə̀ yi tse' gù sə̀ ye yiìyi dʉk. Wo à sə benə bum awo sə̀ wo à tse' pwe' mvwe' mò'fis.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Ŋgàa ntum yè'sə à sə tsòho bum sə̀ wo à yə, mvəsə̀ Tà Jisòs à lòkok mvwe' kpʉ bə ŋàŋ fana Nwì sə se wo pwe'fo'.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Ŋwə̀ nəmòk nə̀ də yi à sə jamə də yi ka yumok tse' à ka mʉtsətsə'rə wo anə yeŋ. Bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' nzum bə ndap wèŋ à sèŋ yà', nə jəŋ və mbàam sə̀ wo sèŋ yà' bə zeŋ sə,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 nə fa noŋsə yà' bohòŋgàa ntum sə wèŋ. Fana wo jəŋ mbàam sə, nə sə fa ŋwə̀ nə̀ fòlòoŋ mvəsə̀ wo yə də nà' ka tse'.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Yà'a mvəsə̀ ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ ye də Jòsep à gʉ̀ sə̀' vɛ'nə. Yi à ye ŋwə̀ə bòp bʉ̀ Levì, fana wo dzə yi dzəə mvwe' lak Sɛprò. Ŋgàa ntum Jisòs à to fa yi liŋ nzùm də Bànabà. Yà'a də: Ŋwə̀ nə̀ yi rì ŋgòcèp fa bwìŋ ncèep kontʉm.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Yi à sèŋ nzum ye, nə jəŋ və mbàam sə, nə kə fa noŋsə yà' bohòŋgàa ntum sə sə̀'.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.