Atos 23
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Pol sə kʉk tse' bʉ̀ʉ sə̀ mʉ kaŋsurù sə bə lis, nə cep fa yà'wèŋ yumok. Yi à dʉk də, <<Bwema am wèŋ, mʉ̀ ka məmərə̀ sə ntʉʉ̀ mʉ̀ bə ncu àm mantombìi Nwì tse' lok, kə dzeŋ nə̀ mʉ̀ tə ŋga'a nè'e.>>
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Yi ànə cep vɛ'nə, fana ŋkum ŋgàa fa satikà' nə̀ liŋ yee Ànàniyàs à dʉk fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à təəŋ kok ŋgʉ ni'ì Pol nə də yà'a sam gesə fa nà' bo mʉ cùhù.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pol dʉk fa nà' dʉk də, <<Nwìi nə ləp li wu, wù fop co mbàndap nə̀ wo yok basə nà' bə bwɛ̀ŋ wà. Wù cu yà'sə co ŋwə̀ nə̀ yi tse' ŋgòsak mʉ mvəsə̀ lʉ̀k sə dʉk, fana wù sə gʉ bʉpsə fe'lə lʉ̀ʉk sə sə̀' wù. Wù sə gʉ̀ bʉpsə yà' bə mandzə̀ nə̀ wù fa ŋàŋ də wo ləp mʉ.>>
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à təə kok ŋgʉ ni'ì Pol sə fek yi dʉk də, <<Wù sə yàk ŋkum ŋgàa fa satikà' nə̀ yi ŋwə̀ə Nwì à?>>
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pol dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Bwema am wèŋ na, mʉ̀ anə ka riŋ də yi ŋkum ŋgàa fa satikà' yi riŋ. Ŋwàk Nwì sə cep sə̀' dʉk də, kà də ŋwèe to liŋ ŋwə̀ nə̀ yi tse' bwìŋ yi bʉp dʉk.>>
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pol à yə də bʉ̀ʉ mok mʉ kaŋsurù anə à ye bʉ̀ʉ Faràsi, mok bʉ̀ʉ Sadùsi fana yi fuŋ fis də, <<Bwema am wèŋ, mʉ yè'e ŋwə̀ə Faràsi, nə ye sə̀' mo ŋwə̀ə Faràsi. Mʉ̀ cu yè' mʉnə dzə̀' nzak də bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ tsə̀' də bwìiŋ nə̀ lòkok mvwe' kpʉ sə̀mok.>>
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Yi ànə cep wes vɛ'nə ntɛ̀ŋ, fana bʉ̀ʉ Sadusì bə bʉ̀ʉ Faràsi sə wèŋ yeto ŋkʉ̀ə̀m, kwe' awo nə à gà'a mok ba.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ànə ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ à sə dʉk yàwo dʉk də ŋwèe nə̀ kà mvwe' kpʉ lòkok yuk. Wo sə dʉk mok sə̀' də, masinjàa Nwì, nə ye bʉ̀ʉ sə̀ wo mègù yàwo yòŋsə̀ ka yeŋ. Bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ à ye yàwo bòp bʉ̀ nə̀ wo à dzəm də bum sə̀ tɛ' yè'sə lòoŋfo' yo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Cùu sə̀ wo à sə gham fo' sə à yam ghaha lòmantombì. Ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀ʉk mok à lòkok, nə cep vɛ'ɛ gʉgʉŋ. Wo à dʉk də, <<Vès ka fɛ̀ŋ nə̀ ŋwə̀ ènə gʉ̀ʉ ye. Kàmòk yòŋsə̀ nəmòk kè masinjà Nwì-è', a tsə̀' yi yumok laŋ zìnə.>> Ŋgàa yə'rə̀ bwìŋ lʉ̀k sə̀ wo à cèp yè'sə à ye yàwo ma bòp nə̀ bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ŋkʉ̀ə̀m nə à kə̀ curə vɛ'ɛ wʉk. Ŋkum sojà nə wəp dʉk də aco yà' ŋwɛ' ci'lə Pol bə bo, fana yi dʉk fa sojàa ye wèŋ də yà'a tsoŋ geŋ ca mvwe' sə̀ bʉ̀ʉ sə tə sə, nə ko lo Pol kə lok swihi mvwe' ŋəŋap ndap sojà wèŋ nə.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 À ye nòoŋ nùmbu ànə nə̀ ndzəmə̀ fana Tà Jisòs à kə̀ təəŋ kok ŋgʉ ni'ì Pol, nə dʉk fa nà' dʉk də, <<Ko ntʉm. Mvəsə̀ wù a tsə̀' fa bwìŋ liŋ am Jòrosalèm fɛɛŋ, wu nə kə tsok tsoŋ fa bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak Rumà sə̀' mʉmvə̀k ànə.>>
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tsok à rɛŋ, fana bʉ̀ʉ Jus mok wèŋ kə be'lə, nə swi' cù mpaaŋ. Wo à kɛ̀ŋ dʉk də wo nə kà yumok kə̀ cùhu wo gesə tse'ŋga wo zə Pol.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Wo à ye co bwìŋ hum kwè sə̀ wo à swi' cù mvwe' mò'fis sə.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ànə geŋ, wo lo, nə kə ye ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ bə bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ wèŋ. Wo tsok fa yà'wèŋ dʉk də, <<Vès kɛ̀ŋ vɛ'ɛ nə̀ zìnə mvwe' mò'fis də vèes nə kà yumok kə̀ cùhu gèsə lok tè vès zə Pol.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Yusə ŋga'a dʉk də wèŋ kaŋsurù wèeŋ tirə gesə fa lo ŋkum sojà bʉ̀ʉ Rumà wèŋ də yi jəŋ tsoŋ və Pol. Tsòk basə fa yi də wèŋ dzəm ŋgòyuk yamsə boŋsə yumok mʉ cùhu Pol anə. Vèes nə fʉhʉ yàvès ŋgòzə yi ŋga yi ka fɛɛŋ ntòkə dzeŋ.>>
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mo njɛ̀'ɛ Pol mòk nə̀ ŋwə̀mbam à yuk bum sə̀ wo à sə dʉk də wo gʉ sə. Yi lo, nə kə ni mʉmvwe' ndap nə̀ wo lok tes Pol mbwa nə, nə tsok fa nà'.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pol ànə yuk vɛ'nə, yi to ŋkwà' ŋwə̀ sojà nəmòk, nə dʉk nà' də, <<Jəŋ mʉwà'ŋwə̀ nè'e, nə jə lo fa yi bohòŋkum sojà. Yi tse' yusəmok sə̀ yi nə tsok fa nà'.>>
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ŋkwà' ŋwə̀ sojà nə ànə jə lo nà' bohòŋkum sojà nə. Ŋkwà' ŋwə̀ sojà nə dʉk fa ŋkum sojà nə dʉk də, <<Ŋgà ndapndzəm nə̀ liŋ yee Pol nà'a dʉk mʉ yi də mʉ jəŋ və fa wu mʉwà'ŋwə̀ nè'e. Yi də nà' tse' yusəmok ŋgòtsə̀' fa wu.>>
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ŋkum sojà nə ko jəŋ mʉwà'ŋwə̀ nə bə bo, bə nà' sooŋ təəŋ lo mok wo ba-nə̀-ba. Yi fek nà' də, <<Yusə̀ wù də wu tsok fa mʉ sə yà?>>
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Fana yi tsok nà' də, <<Bʉ̀ʉ Jus sə̀ ghaŋ wèŋ kì cù də a ye zòŋ wo dʉk wu də wu jəŋ və Pol mʉ kaŋsurù. Wo də kaŋsurù nə dzəm ŋgòyuk yamsə bum mok bə liŋ Pol nə.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 A gə̀ə wù kà dzəm, bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo nə sə nooŋ swihi ŋgòsòyi wo cà bwìŋ hum kwè. Bʉ̀ʉ yè'sə kɛ̀ŋ dʉk də wo nə kà yumok kə̀ cùhu wo gesə lok tè tse'ŋga wo zə Pol. Wo sə tək mègù mok yusə̀ wu nə cep bʉ̀ʉsə̀ wo fʉ̀hʉ cu gu yàwo ŋga'a vɛ'nə.>>
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ŋkum sojà nə à dʉk fa mʉwà'ŋwə̀ nə də nà'a lo, nə dʉk də nà'a kà ŋwə̀ nəmòk də nà'a kə̀ tsə̀' fa yi yu yè'sə laŋ tsə̀' fa swì.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ànə geŋ ŋkum sojà nə to ŋgàa fàak ye bwìŋ ba. Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Wèeŋ lo kə jəŋ sojà ŋkʉ̀ ba ya wenə wèeŋ fʉhʉ ŋgòlòmvwe' nzeŋgòŋ Sìsariyà. Wèeŋ jəŋ sojàa sə̀ ŋgàa nàambà'rə̀ hum sàmba bə sə̀ ŋgàa kòŋ ŋkʉ̀ ba sə̀'. Wèeŋ fʉhʉ də wèeŋ nə lo nooŋ ntinə ndzəmə̀. Wèeŋ nə ye'e co ghà nə̀ bwìŋ sə nòoŋ tsə nze vɛ'ɛ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Làp fa Pol nàambà'rə̀ə mok, ya wèeŋ jəŋ lo yi gəe' kə fa bohòGovənòFelìs.>>
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ŋkum sojà nə à còm ŋwàk mòk mʉ mvə̀k nè'e də,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 <<Sə còm mʉ̀ nə̀ liŋ am Kladiyòs Lìsiyàs. Mʉ̀ sə còm fa govənòFelìs. Tà mayumòk, mʉ̀ cèpsə wu bə̀boŋ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Bʉ̀ʉ Jus wèŋ a ko ŋgà' nè'e, nə də wo zə nà'. Ves sojàa am wèŋ lo, nə kə ko yi də wo kà yi zə, ŋga mʉ̀ yuk dʉk də yi ŋwə̀ə Rumà.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mʉ̀ a dzəm ŋgòkə̀ rì tse' yusə̀ yi a gʉ̀ ŋkuŋ yà' yaaŋ wo, fana mʉ̀ jə lo yi sə kaŋsurù àwo.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Mʉ̀ lap ca, nə ye dʉk də yi ka yumok sə̀ co wo zə yi kè wo nisə yi ndapndzəm bʉ̀ʉ zeŋ gʉ. Yusə̀ wo a dʉk də yi a gʉ̀ʉ sə, a bum mok sə̀ bə ma nə̀ lʉ̀ʉk awo.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mʉ̀ ànə yuk də bʉ̀ʉ Jus mok wèŋ sə làp mandzə̀ də wo zə yi, fana mʉ̀ də yi lo kə ye wu. Mʉ̀ a tsə̀' fa bʉ̀ʉ sə̀ wo sə làp yi bə nzak sə dʉk də wo kə cep yusə̀ yà' sə yaaŋ wo bohònà' sə mantombìi wù.>>
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Sojàa sə à gʉ̀ gù sə̀' mvəsə̀ ŋkum àwo dʉk wo sə. Wo à jə lònòoŋ Pol nùmbu ànə haŋ mvwe' lak səmok sə̀ wo to fo' də Àntipatrì.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tsok à rɛŋ, sojàa sə̀ wo à sə gì yàwo sə kùhu sə foho və. Wo me'rə ŋgàa nàambà'rə̀ sə ŋgòlòmalì bə Pol nə wèŋ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Wo à jə lòyi mvwe' nzeŋgòŋ Sìsàriyà anə, nə fa ŋwàk nə bohògovənòFelìs nə. Wo fa Pol mok sə̀' ndzə bohòyi.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 GovənòFelìs à ta ŋwàk nə, nə fek Pol lak nà'. Fana Pol tsok yi də a mvwe' nzeŋgòŋ Sìlisiyà.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Yi dʉk fa Pol nə dʉk də, <<Mʉ nə yuk nzak yònə ghà nə̀ ŋgàa nzak yo sə wèŋ kə̀ dzèeŋ.>> Fana yi fa ŋàŋ dʉk də wo jəŋ lo Pol mvwe' nto' Herò, nə sə kʉk nà' kʉ̀'ʉ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.