Atos 22
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVI
1 Pol à yèto dʉk də, <<Bwe tɛ̀' am nə ye tɛ̀' am wèŋ, wèeŋ yu'rə fa mʉ mvəsə̀ mʉ̀ sə fì'lə ncùu am bohòwèŋ.>>
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Mvəsə̀ wo à yuk ŋga yi sə cep bohòwo bə ncèep bʉ̀ʉ Jus fana ŋwə̀ nə̀ mò'fis kà mok kwis fe'lə̀. Pol sə cep lo mantombì.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Yi sə dʉk də, <<Mʉ yè'e ŋwə̀ə Jus. Wo à dzə mʉ mvwe' lak Tasònə̀ mvwe' nze Sìlisiyà. Mʉ̀ kuk Jòrosalèm fɛn. Gàmaliyà à yə'rə mʉ yi. Wo à yə'rə fa mʉ lʉ̀ʉk tàcicii avès vɛ'ɛ làaŋ. Mʉ̀ à fa ni' àm ŋgòfàk bohòNwì sə̀' mvə̀'nə̀ wèŋ sə̀ wèeŋ fɛɛŋ ntinə yè'e a fa ni' awèŋ.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Fana mʉ̀ à yeŋsə bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Jisòs ènə ŋgə' sə̀' wùriŋ. Mʉ̀ à tʉ̀ksə zə mok sə̀' njo mandzə̀ ènə. Mʉ̀ à ko nisə mbəmbam bə bə̀ba wèŋ ndapndzəm sə̀' bʉ̀ʉ zeŋ.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ŋkum Ŋgàa fa satikà' bə kaŋsurù pwe' rì də yusə̀ mʉ̀ sə cèp yè'sə zìnə. Mʉ̀ ànə fek wo, fana wo à còm fa bwe tɛ̀' avès bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu Dàmaskù ŋwàk, nə fa mʉ. Mʉ̀ lo mbwa ŋgòkə̀ ko bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ ènə. Mʉ̀ à sə lòŋgòkə̀ tsòoŋ wo bə kwaŋ, nə jəŋ və wo Jòrosalèm fɛŋ ŋgòyeŋsə wo ŋgə'.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 <<Mvəsə̀ mʉ̀ à kʉəp lòDàmaskù anə, ŋga nùum co maràŋ, mʉ̀ ye ŋga marɛŋ mòk rɛɛŋ tsə mʉbu vɛ'ɛ bʉ̀əmm. Nà' rɛɛŋ dzooŋ mvwe' sə̀ mʉ̀ à təəŋ sə pwe'.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Mʉ̀ coho gbʉ sə nze nə yuk ŋga ŋgì ŋwə̀ nəmòk sə cèep. Ŋgì ŋgə̀ŋgàŋ sə dʉk də, <Sol, Sol, wù sə fa mʉ ŋgə' vɛ'nə bʉ̀ʉ yà?>
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Mʉ̀ fek gesə yàm sə̀' dʉk də, <A wùu ndà Tà?> Yi cep fəsə fa mʉ də, <A mʉ̀ʉ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ nə̀ wù sə yeŋsə yi ŋgə' nə.>
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Bʉ̀ʉ sə̀ vesi wèŋ à ye fo' sə, à yə marɛŋ nə sə̀', nə kà ŋgì ŋwə̀ nə̀ nà' à sə cèp bohòmʉ̀ nə yuk.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mʉ̀ fek fe'lə sə̀mok dʉk də, <Tà, mʉ gʉ va?> Fana Tà nə dʉk fa mʉ dʉk də, <Lòkok mʉtsə̀, nə ni lo mvwe' lak Dàmaskù. Wu kə̀ dzèŋ fo', fana wo nə tsoho fa wu bum pwe' sə̀ Nwì a fʉ̀hʉ nòŋsə də wu gʉ.>
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Lis à loho mʉ njo marɛŋ nə̀ nà' à rɛŋ nə. Bʉ̀ʉ sə̀ vesi wèŋ à ye fo' sə wèŋ à dàsə lòmʉ mʉ ntòlak Dàmaskù anə mok dàsə.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 <<Ŋwə̀ nəmòk ànə ye, liŋ yee dʉk də Ànàniyàs. Yi à sə wəpgə̀ Nwì, nə sə noŋsə lʉ̀ʉk avès bə̀boŋ. Bʉ̀ʉ Jus sə̀ mvwe' lak Dàmaskù pwe' à sə jəgə̀ yi co ŋwə̀ nə̀ zìnə wù kà fʉ̀k.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Yi à və̀ kə̀ tsèŋ mʉ. Yi təəŋ kok ŋgʉ ni'ì mʉ̀, nə dʉk fa mʉ dʉk də, <Mo tɛ̀' am Sol, ye fe'lə bum sə̀mok.> Yi ànə sə dʉk wesə vɛ'nə ntɛ̀ŋ, fana lis am sə muhu. Mʉ̀ ye bum sə̀mok, nə kʉk yi.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Yi dʉk fe'lə fa mʉ dʉk də, <Nwì tàcici avès à cokfis wu də ya wu riŋ yusə̀ yà' cu sə və̀ə yi ŋgògʉ̀ʉ. Yi cokfis wu sə̀' də ya wu ye ja'a Jisòs, ŋgà fàk ye nə̀ rərɛŋ bə lis, nə yuk ŋgì ye mvəsə̀ yi sə cèep bə cùu ye.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Bʉsə̀ a nə ye wù nə̀ ŋgòtsòho fa bwìŋ pwe' yusə̀ wù a yə nə yuk sə kum liŋ ye.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Nə yeè nə dʉk də cu fe'lə yè'sə yà sə̀mok ɛ? Lòkok ya wo baptɛsə wu, nə to liŋ Tà Jisòs, ya Nwìi cuk mak gɛsə bʉp yo.>
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 <<Ànə geŋ, mʉ̀ bwi foho lo yu am Jòrosalèm. Ghà nə̀ mʉ̀ ànə sə gʉ pìriyà mʉnə ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, fana mʉ̀ ye yumok co lo vɛ'ɛ.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Mʉ̀ ye ndzə loòanə ŋga Tà Jisòs sə dʉk fa mʉ dʉk də, <Gʉ̀ʉ nə tesə lo gɛsə mvwe' lak Jòrosalèm fɛŋ nə nə̀nàk, bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ sə fɛɛŋ nə kà yusə̀ wu nə tsok fa wo bə liŋ am dzəm.>
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Mʉ̀ cep fəsə fa yi yàm sə̀' dʉk də, <Tà, wo riŋ vɛ'ɛ bə̀boŋni dʉk də mʉ̀ à sə lògə̀ mʉnə ndap pìriyàa bʉ̀ʉ Jus wèŋ, nə sə ko ləp bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm wu.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Nə ye sə̀' də ghà nə̀ wo à zə Stefè nə̀ yi à sə tsòho bum sə̀ yi à yə bə liŋ yò, mʉ̀ à ye sə̀' fo'. Mʉ̀ à sə dzəm sə̀' də a bə̀boŋ ŋgòzə yi vɛ'nə. Mʉ̀ à sə kʉ̀k fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə zə yi sə lis bə cə̀ək awo mʉ̀.>
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Mʉ̀ ànə dʉk wes vɛ'nə, fana Tà nə dʉk mʉ də, <Gèŋ ntɛ̀ŋ, bʉ̀ʉsə̀ mʉ nə tumsə lo wu mvwe' sə̀sap, də yi bohòbʉ̀ lakmvum wèŋ.> >>
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Bʉ̀ʉ sə wèŋ à sə yu'rə gù sə̀' gəe'. Pol ànə cep nə̀ dʉk də yi sə lo bohòbʉ̀ lakmvum, fana bʉ̀ʉ sə wèŋ kɛ' ŋgùŋ nsàp nə̀ co ntu' loho bwìŋ. Wo sə dʉk də, <<Wèeŋ zə gɛsə lo yi fo', wèeŋ zə yi zə, yi ka tse' ŋgòcu ŋwəm.>>
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Wo à sə torə, nə sə wʉŋsə kɛ' cə̀ək awo mʉtsə̀, nə sə ŋwɛ' sɛsə gesə mfə̀mfə mʉbu nduk.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ŋkum sojà bʉ̀ʉ Rumà wèŋ nə à tsə̀' fa bʉ̀ʉ ye wèŋ də yà'a lok swihi Pol mʉmvwe' ndap nə̀ wo lokgə̀ bwìŋ mbwa nə. Yi à dʉk yà' sə̀' də yà'a ləp nà' bə ŋkwɛ̀s ya nà'a tsok njo nə̀ bwìŋ sə torə nà' ləlà nə.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Wo ànə kiŋ wes yi də ya wo ləp, fana Pol cep yumok bohòŋkwà' ŋwə̀ sojà nə̀ yi tə fo' nə. Yi à fek nà' dʉk də, <<Lʉ̀k sə dʉk də aco wu ləp ŋwə̀ nə̀ yi mègù yəyərə̀ co mo lak Rumà ŋga wo ka nzak ye də yi gbʉ̀ nzak àlɛ ntòsak à?>>
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Ŋkwà' ŋwə̀ nə à yuk vɛ'nə, fana yi bwi foho lo bohòŋkum sojà nə. À kə̀ dzèeŋ, yi fek nà' dʉk də, <<Wù sə də wu gʉ yè'e yà? Ŋwə̀ ènə yi ŋwə̀ə Rumà.>>
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Fana ŋkum sojà nə lo bohòPol, nə fek nà' də, <<Tsok fa mʉ-a zìnə yo, wu ŋwə̀ə Rumà à?>> Pol dzəm də, <<Ŋ̀.>>
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Ŋkum sojà nə dʉk fa Pol də, <<Mʉ yè'e sə̀' mòk. Mʉ̀ à làk mbàm wùriŋ ŋkuŋ nə ye mòk.>> Pol dʉk fa nà' də yi ye mòk bʉ̀ʉsə̀ wo à dzə yi, yi ye mo lak fo'.
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à yè ŋgòfehe Pol bum səmok ànə yuk vɛ'nə ntɛ̀ŋ, wo bwi foho lo maŋkwɛ̀ŋ nyaap. Wʉə à ko ŋkum sojà nə mvəsə̀ yi à tsòoŋ nà' bə kwaŋ ŋga nà' mègù sə̀' yəyərə̀ bə mo lak Rumà.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Ŋkum sojà nə à sə dzəm tsə malì də yi riŋ tsoŋ njo nə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ anə sə bɛŋ Pol bʉ̀ʉ zeŋ nə ŋkuŋ. Fana tsok à rɛŋ, yi fweŋ fis fa Pol kwaŋ sə. Yi to benə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ wèŋ bə ŋgàa sak kaŋsurù pwe' mvwe' mò'fis. Ànə geŋ, yi fis tes Pol kù mantombìi yà'wèŋ.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.