Atos 22
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Pol à yèto dʉk də, <<Bwe tɛ̀' am nə ye tɛ̀' am wèŋ, wèeŋ yu'rə fa mʉ mvəsə̀ mʉ̀ sə fì'lə ncùu am bohòwèŋ.>>
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mvəsə̀ wo à yuk ŋga yi sə cep bohòwo bə ncèep bʉ̀ʉ Jus fana ŋwə̀ nə̀ mò'fis kà mok kwis fe'lə̀. Pol sə cep lo mantombì.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Yi sə dʉk də, <<Mʉ yè'e ŋwə̀ə Jus. Wo à dzə mʉ mvwe' lak Tasònə̀ mvwe' nze Sìlisiyà. Mʉ̀ kuk Jòrosalèm fɛn. Gàmaliyà à yə'rə mʉ yi. Wo à yə'rə fa mʉ lʉ̀ʉk tàcicii avès vɛ'ɛ làaŋ. Mʉ̀ à fa ni' àm ŋgòfàk bohòNwì sə̀' mvə̀'nə̀ wèŋ sə̀ wèeŋ fɛɛŋ ntinə yè'e a fa ni' awèŋ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Fana mʉ̀ à yeŋsə bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Jisòs ènə ŋgə' sə̀' wùriŋ. Mʉ̀ à tʉ̀ksə zə mok sə̀' njo mandzə̀ ènə. Mʉ̀ à ko nisə mbəmbam bə bə̀ba wèŋ ndapndzəm sə̀' bʉ̀ʉ zeŋ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ŋkum Ŋgàa fa satikà' bə kaŋsurù pwe' rì də yusə̀ mʉ̀ sə cèp yè'sə zìnə. Mʉ̀ ànə fek wo, fana wo à còm fa bwe tɛ̀' avès bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu Dàmaskù ŋwàk, nə fa mʉ. Mʉ̀ lo mbwa ŋgòkə̀ ko bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ ènə. Mʉ̀ à sə lòŋgòkə̀ tsòoŋ wo bə kwaŋ, nə jəŋ və wo Jòrosalèm fɛŋ ŋgòyeŋsə wo ŋgə'.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 <<Mvəsə̀ mʉ̀ à kʉəp lòDàmaskù anə, ŋga nùum co maràŋ, mʉ̀ ye ŋga marɛŋ mòk rɛɛŋ tsə mʉbu vɛ'ɛ bʉ̀əmm. Nà' rɛɛŋ dzooŋ mvwe' sə̀ mʉ̀ à təəŋ sə pwe'.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mʉ̀ coho gbʉ sə nze nə yuk ŋga ŋgì ŋwə̀ nəmòk sə cèep. Ŋgì ŋgə̀ŋgàŋ sə dʉk də, <Sol, Sol, wù sə fa mʉ ŋgə' vɛ'nə bʉ̀ʉ yà?>
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mʉ̀ fek gesə yàm sə̀' dʉk də, <A wùu ndà Tà?> Yi cep fəsə fa mʉ də, <A mʉ̀ʉ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ nə̀ wù sə yeŋsə yi ŋgə' nə.>
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Bʉ̀ʉ sə̀ vesi wèŋ à ye fo' sə, à yə marɛŋ nə sə̀', nə kà ŋgì ŋwə̀ nə̀ nà' à sə cèp bohòmʉ̀ nə yuk.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mʉ̀ fek fe'lə sə̀mok dʉk də, <Tà, mʉ gʉ va?> Fana Tà nə dʉk fa mʉ dʉk də, <Lòkok mʉtsə̀, nə ni lo mvwe' lak Dàmaskù. Wu kə̀ dzèŋ fo', fana wo nə tsoho fa wu bum pwe' sə̀ Nwì a fʉ̀hʉ nòŋsə də wu gʉ.>
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Lis à loho mʉ njo marɛŋ nə̀ nà' à rɛŋ nə. Bʉ̀ʉ sə̀ vesi wèŋ à ye fo' sə wèŋ à dàsə lòmʉ mʉ ntòlak Dàmaskù anə mok dàsə.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 <<Ŋwə̀ nəmòk ànə ye, liŋ yee dʉk də Ànàniyàs. Yi à sə wəpgə̀ Nwì, nə sə noŋsə lʉ̀ʉk avès bə̀boŋ. Bʉ̀ʉ Jus sə̀ mvwe' lak Dàmaskù pwe' à sə jəgə̀ yi co ŋwə̀ nə̀ zìnə wù kà fʉ̀k.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yi à və̀ kə̀ tsèŋ mʉ. Yi təəŋ kok ŋgʉ ni'ì mʉ̀, nə dʉk fa mʉ dʉk də, <Mo tɛ̀' am Sol, ye fe'lə bum sə̀mok.> Yi ànə sə dʉk wesə vɛ'nə ntɛ̀ŋ, fana lis am sə muhu. Mʉ̀ ye bum sə̀mok, nə kʉk yi.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Yi dʉk fe'lə fa mʉ dʉk də, <Nwì tàcici avès à cokfis wu də ya wu riŋ yusə̀ yà' cu sə və̀ə yi ŋgògʉ̀ʉ. Yi cokfis wu sə̀' də ya wu ye ja'a Jisòs, ŋgà fàk ye nə̀ rərɛŋ bə lis, nə yuk ŋgì ye mvəsə̀ yi sə cèep bə cùu ye.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Bʉsə̀ a nə ye wù nə̀ ŋgòtsòho fa bwìŋ pwe' yusə̀ wù a yə nə yuk sə kum liŋ ye.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nə yeè nə dʉk də cu fe'lə yè'sə yà sə̀mok ɛ? Lòkok ya wo baptɛsə wu, nə to liŋ Tà Jisòs, ya Nwìi cuk mak gɛsə bʉp yo.>
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 <<Ànə geŋ, mʉ̀ bwi foho lo yu am Jòrosalèm. Ghà nə̀ mʉ̀ ànə sə gʉ pìriyà mʉnə ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, fana mʉ̀ ye yumok co lo vɛ'ɛ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mʉ̀ ye ndzə loòanə ŋga Tà Jisòs sə dʉk fa mʉ dʉk də, <Gʉ̀ʉ nə tesə lo gɛsə mvwe' lak Jòrosalèm fɛŋ nə nə̀nàk, bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ sə fɛɛŋ nə kà yusə̀ wu nə tsok fa wo bə liŋ am dzəm.>
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Mʉ̀ cep fəsə fa yi yàm sə̀' dʉk də, <Tà, wo riŋ vɛ'ɛ bə̀boŋni dʉk də mʉ̀ à sə lògə̀ mʉnə ndap pìriyàa bʉ̀ʉ Jus wèŋ, nə sə ko ləp bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm wu.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nə ye sə̀' də ghà nə̀ wo à zə Stefè nə̀ yi à sə tsòho bum sə̀ yi à yə bə liŋ yò, mʉ̀ à ye sə̀' fo'. Mʉ̀ à sə dzəm sə̀' də a bə̀boŋ ŋgòzə yi vɛ'nə. Mʉ̀ à sə kʉ̀k fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə zə yi sə lis bə cə̀ək awo mʉ̀.>
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Mʉ̀ ànə dʉk wes vɛ'nə, fana Tà nə dʉk mʉ də, <Gèŋ ntɛ̀ŋ, bʉ̀ʉsə̀ mʉ nə tumsə lo wu mvwe' sə̀sap, də yi bohòbʉ̀ lakmvum wèŋ.> >>
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Bʉ̀ʉ sə wèŋ à sə yu'rə gù sə̀' gəe'. Pol ànə cep nə̀ dʉk də yi sə lo bohòbʉ̀ lakmvum, fana bʉ̀ʉ sə wèŋ kɛ' ŋgùŋ nsàp nə̀ co ntu' loho bwìŋ. Wo sə dʉk də, <<Wèeŋ zə gɛsə lo yi fo', wèeŋ zə yi zə, yi ka tse' ŋgòcu ŋwəm.>>
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Wo à sə torə, nə sə wʉŋsə kɛ' cə̀ək awo mʉtsə̀, nə sə ŋwɛ' sɛsə gesə mfə̀mfə mʉbu nduk.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ŋkum sojà bʉ̀ʉ Rumà wèŋ nə à tsə̀' fa bʉ̀ʉ ye wèŋ də yà'a lok swihi Pol mʉmvwe' ndap nə̀ wo lokgə̀ bwìŋ mbwa nə. Yi à dʉk yà' sə̀' də yà'a ləp nà' bə ŋkwɛ̀s ya nà'a tsok njo nə̀ bwìŋ sə torə nà' ləlà nə.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Wo ànə kiŋ wes yi də ya wo ləp, fana Pol cep yumok bohòŋkwà' ŋwə̀ sojà nə̀ yi tə fo' nə. Yi à fek nà' dʉk də, <<Lʉ̀k sə dʉk də aco wu ləp ŋwə̀ nə̀ yi mègù yəyərə̀ co mo lak Rumà ŋga wo ka nzak ye də yi gbʉ̀ nzak àlɛ ntòsak à?>>
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ŋkwà' ŋwə̀ nə à yuk vɛ'nə, fana yi bwi foho lo bohòŋkum sojà nə. À kə̀ dzèeŋ, yi fek nà' dʉk də, <<Wù sə də wu gʉ yè'e yà? Ŋwə̀ ènə yi ŋwə̀ə Rumà.>>
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Fana ŋkum sojà nə lo bohòPol, nə fek nà' də, <<Tsok fa mʉ-a zìnə yo, wu ŋwə̀ə Rumà à?>> Pol dzəm də, <<Ŋ̀.>>
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ŋkum sojà nə dʉk fa Pol də, <<Mʉ yè'e sə̀' mòk. Mʉ̀ à làk mbàm wùriŋ ŋkuŋ nə ye mòk.>> Pol dʉk fa nà' də yi ye mòk bʉ̀ʉsə̀ wo à dzə yi, yi ye mo lak fo'.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à yè ŋgòfehe Pol bum səmok ànə yuk vɛ'nə ntɛ̀ŋ, wo bwi foho lo maŋkwɛ̀ŋ nyaap. Wʉə à ko ŋkum sojà nə mvəsə̀ yi à tsòoŋ nà' bə kwaŋ ŋga nà' mègù sə̀' yəyərə̀ bə mo lak Rumà.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ŋkum sojà nə à sə dzəm tsə malì də yi riŋ tsoŋ njo nə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ anə sə bɛŋ Pol bʉ̀ʉ zeŋ nə ŋkuŋ. Fana tsok à rɛŋ, yi fweŋ fis fa Pol kwaŋ sə. Yi to benə ŋgàa fa satikà' sə̀ ghaŋ wèŋ bə ŋgàa sak kaŋsurù pwe' mvwe' mò'fis. Ànə geŋ, yi fis tes Pol kù mantombìi yà'wèŋ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.