Atos 20
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVI
1 Ghà nə̀ wo ànə teŋsə ŋgògham cùu sə, fana Pol to benə bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Jisòs wèŋ mvwe' mò'fis. Yi à tipsə wo bə̀boŋ, nə cepsə wo də yi lòo, nə ye'e me'rə lo mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Yi à cà mvwe' ŋgòoŋ yà'sə, nə sə tipsə bʉ̀ʉ sə wèŋ bə ncèep cùu sə̀ bə̀boŋ wùriŋ, fana nə ca lo və mvwe' nzeŋgòŋ Gris.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Yi à cu mvwe' lak yè'sə, ŋwə̀ tɛ'. Yi ànə sə gʉhʉ də yi lo mvwe' nzeŋgòŋ Sìriyà. À ye sə̀' ghà nà'nə nə̀ yi à yuk dʉk də bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə làp mandzə̀ ŋgòzə yi. Ànə geŋ yi də bògha' də yi bwi foho ca mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà sə̀mok.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Pol nə bə Sòpatà mo Piròs nə̀ mvwe' lak Berà à lòbəbɛ'. Bʉ̀ʉ mok sə̀ bə yà'wèŋ à lòsə̀' à ye Àritakòbə Sèkudù sə̀ lak àwo Tètàlonikà. Gayòs nə̀ lak yee Debè. Nə ye fe'lə Timatì bə bʉ̀ʉ Esiyà mok sə̀ liŋ awo də Tìkikòs bə Tròfimù.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Wo à lòmantombì, nə kə tək ves mvwe' lak Truwà.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Vès à cu fo' nùumbu sàmba, ghà nə̀ ŋkà'a zʉ brɛd jì yis à càa, fana vès ni jəŋ ŋgwes mvwe' lak Filìpi. Vès à gì nùumbu tàŋ, nə kə tseŋ wo mvwe' lak Truwà anə. Vès à cu fo' ntɛŋ mò'fis.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Nùmbu nə̀ tsok rɛŋgə̀ ye Sondè à dzèeŋ, fana vès benə və mvwe' mò'fis ŋgòkə̀ zʉ Losopà. À ye nə̀ nconùm. Pol à cèp bohòbʉ̀ʉ sə wèŋ, nə sə tsoho mali fo' tə̀tè kə dzeŋ tsətsə'rə̀ tsok ŋga yi sə tsòho malìi. Ànə ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ də tsok rɛŋ, yi me'rə yà'wèŋ, nə lo.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Laàm à ye mvwe' sə̀ vès à cu kwe' sə wùriŋ. À ye mvwe' rum ndap nə̀ ma mʉ tuhù.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Mʉwà'ŋwə̀ nəmòk à ye fo' nə̀ liŋ yee Ìyutikù. Yi à cu ma mʉ wundù, nə sə yu'rə mvəsə̀ Pol sə cèep sə. Mvəsə̀ Pol à sə tsòho nə kà teŋsə tohò, fana lo ko Ìyutikù nə. Lo sə sə ghaha ghaha tə̀tè yi ànə dzəm lo sə, fana yi ye'e gbʉ tsoŋ mbwa. Yi à gbʉ tsoŋ tè bə rum nə̀ tɛ' mʉbu kə dzeŋ sə nze. Wo à kə̀ te' yi ŋga yi kpʉ laŋ.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ànə geŋ Pol suhu tsoŋ mbwa, nə kə gbʉ naaŋ nà' mʉ ni'ì. Yi fìrə bo, nə wumsə gesə nà' ndzə ŋgùu yi, nə dʉk də, <<Kà jìk, yi cu ŋwəm.>>
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Fana yi bwi kok lo fe'lə mʉ mvwe' rum nə̀ mʉ tuhù nə sə̀mok. Yi bək zʉ bɛŋ. Yi ànə cep bə yà'wèŋ sə̀sap haaŋ nùm kok, fana Pol bɛ' mandzə̀ nə lo.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Wo à jə fəsə lòmʉwà'ŋwə̀ nə lak ŋwəm. Wo à kwa wù kà fʉ̀k.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Vès à ni ŋgwes, nə lo mantombì ŋgòlòmvwe' lak Asòs. Yà'a mvwe' sə̀ vès à ye ŋgòkə̀ tsèŋ Pol, ya yi ni ŋgwes nə ye sə̀'. Yi ànə dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ də yi à sə gì lòye fo' sə kùhu.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Vesiwèŋ ànə kʉrə Asòs anə, fana vesiwèŋ ni ŋgwes mok bəbɛ', nə lo mvwe' lak Mitilù.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Vès à gì bə ŋgwes tə̀tè tsok à rɛŋ, vès kə dzeŋ mvwe' lak Ciyòs. À cà gù nùmbu mò'fis, vès lo mvwe' lak Samòs. Tsə' mok à rɛŋ bwi, vès kə dzeŋ Mìlitù anə.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol ànə dzəm də yi cà mvwe' lak Efesòsə ŋgwesə̀ ya yi kà mvə̀k mvwe' nzeŋgòƐsiyà kə̀ càsə̀. Yi à sə gʉ̀ nə̀nàk ya yi kə dzeŋ Jòrosalèm. Nə ye sə̀' də ŋga mandzə̀ ye-a yo, yi kə ni kʉrə tsooŋ gu nùmbu nə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ à sə bə̀ŋsə bum.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Pol à cu mvwe' lak Mìlitù, nə tirə gesə lo ntirə̀ mvwe' lak Efesòdə bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ mʉnə cos nə̀ fo' kə tseŋ yi.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Wo ànə kə dzeŋ, fana yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ rì nsàp ncu àm nə̀ mʉ̀ à sə cu ghà nə̀ mʉ à ye vesùwèŋ. Ye jəŋ nùmbu nə̀ mʉ̀ à kə̀ nə̀ to kù mvwe' nzeŋgòƐsiyà.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Mʉ à sə gʉ̀ fàak am co ŋgà fàk Tà Jisòs, nə kà ni' sə nɛ̀. Ghà nəmòk à sə ye, mʉ̀ sə fàk bə ndzəp lis sə̀' ŋga bum sə gʉ bʉp wùriŋ. Yè'sə ànə ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ à sə làp mandzə̀ də wo nisə mʉ ŋgə'.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Wèŋ rì tse' sə̀' dʉk də yusə̀ ya' à ye co yà' tɛsə weŋ pwe', mʉ̀ à sə kà nə̀ mò'fis swìhìgə̀. Yè'sə à sə ye vɛ'nə ghà nə̀ mʉ̀ à sə tsòho fa weŋ, nə sə yə'rə weŋ mvwe' bwìŋ bə nda'à wèŋ mwè.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Mʉ̀ à sə tsòho fa bʉ̀ʉ Jus nə ye sə̀ wo bʉ̀ lakmvum sə̀'. Mʉ̀ sə dʉk fa wo dʉk də wo jəŋ ŋkərə̀, nə bwi fa bʉp awo ŋkwɛ̀ŋ, nə bʉʉŋ və bohòNwì. Nə ye sə̀' dʉk də wo dzəm tse' bohòJisòs nə̀ yi Tà àvès.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Nə̀ ŋga'a nè'e, mʉ̀ sə gʉ̀ tsə mègù yusə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ sə cèep, fana mʉ̀ nə sə lònə Jòrosalèm. Mʉ̀ ka yusə̀ yà'a nə kə gʉ mʉ fo' riŋ.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Nə̀ mò'fis nə̀ mʉ̀ rìi dʉk də, Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə tsə̀' fa mʉ dʉk də ndapndzəm bə ŋgə' sə tək mʉ mvwe' ntʉm lak nə̀ fòpwe'.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Fana yusə dʉk də mʉ̀ ka yòŋsə̀ àm co yumok sə̀ yà' tse' fàk bohòmʉ̀ mok jəŋ fe'lə. A vɛ'nə ya ŋga mʉ gʉ wes fàak sə̀ Tà Jisòs nə à fa mʉ də mʉ gʉ sə. Fàak sə, a ŋgòtsə̀' rɛŋsə fa bwìŋ Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə̀ nà'a bòvə̀m nə̀ Nwì.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 <<Mʉ̀ a gìhi kɛ' cà mʉtsətsə'rə wèŋ pwe', nə sə tsoho fa weŋ mvə̀'nə̀ gaŋ ŋkum Nwì cu. Mʉ̀ sə dʉk də ŋwə̀ nəmòok mʉtsətsə'rə wèŋ nə̀ yi nə ye fe'lə yuk si am bʉ̀ə̀.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Fana mʉ̀ sə tsə̀' rɛŋsə fa weŋ ntirə̀ nè'e jəja paamm, də a ye-a ŋga ŋwə̀ nəmòk bisə mʉtsətsə'rə wèŋ fana bo am kà ca ye.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Mʉ̀ ànə tsòho fa weŋ yusə̀ Nwì sə dzəm pwe'fo', nə kà mòk swìhì.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Wèeŋ jəŋ ŋkərə̀ bə tu awèŋ, nə ye bə bʉ̀ʉ sə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə a fa nòŋsə wo ndzə bohòwèŋ. Wèeŋ ye co ganakù' bohòbʉ̀ʉ cos Nwì. Cos nə̀ yi à gʉ̀ nà' bʉʉŋ nje bʉ̀ʉ ndʉəm mo ye nə.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mʉ̀ rì də ghà nə̀ mʉ lo wes yàm, fana ŋgàa yə'rə̀ fa bwìŋ bum mvwèes nə və mʉtsətsə'rə wèŋ co nàam sə̀ bʉp və̀ wo. Wo və co nàam sə̀ bʉp vɛ'nə, fana wo kà wèŋ sə̀ wèŋ a yə'rə zìnə nə mè'rə̀.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Mvə̀ək nə və nə̀ bòp bʉ̀ àwèŋ mòok nə sə ci' mvwès, ŋgòbòrə lòbʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Jisòs ma njàwo.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Wèeŋ sə so, nə sə tsərə tse' sə̀' dʉk də mʉ̀ à yə ŋgə' ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ ŋgòyə'rə weŋ. Mʉ̀ à yə'rə weŋ pwe' bə ntʉm nə̀ manziŋ wùriŋ vɛ'nə nùm bə ndzəm mʉnə lùumŋgòŋ tɛ'.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 Nə̀ ŋga'a nè'e, mʉ me'rə fa weŋ ndzə bohòNwì də yi sə jəŋ ŋkərə̀ bohòwèŋ yi, nə niŋ fa weŋ bòvə̀m ye. Yi tse' ŋàaŋ sə̀ ŋgògʉ̀ wèeŋ kuk lo mantombì, nə se weŋ bə ghàha ye sə̀ yi a nòŋsə fa bohòbʉ̀ʉ ye sə̀ yi à cù' rɛŋsə wo.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Mʉ̀ ka yu ghàha ŋwə̀ nəmòk co mbàm-ɛ̀' kè cə̀k-ɛ̀' waŋ yuk.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Wèŋ rì yàwèŋ sə̀' də ves ŋge' am wèŋ a sə tse' yusə̀ vès dzəm pwe' ŋga bo am yè'e a fà' wo.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Mʉ̀ a nìŋ tsə̀' fa weŋ bə nsàp mandzə̀ nə̀ fòpwe' laŋ dʉk də vès tse' ŋgòfàk bə ŋàŋ mʉmvə̀' ènə, ŋgòtɛsə ŋgàa jì ŋàŋ. Vèes tsərə tse'gə̀ ncèp nə̀ Tà Jisòs à cèp bə cùu ye də, <Kwəkwa gha' cà ŋgòfa nə noŋsə ŋgòjəjə.> >>
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Pol ànə cep wes, fana bə yà'wèŋ lòoŋ təəŋ sə nze bə tumfərə, nə gʉ pìriyà.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Wo à sə warə pwe'fo' mvə̀'nə̀ wo sə ko wumsə gèsə yi ndzə ŋgùu wo, nə sə cepsə yi də nà'a geŋ bə̀boŋ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ntʉm à rwì' wesə wo bə ncèp nə̀ yi à cèp dʉk də yà'a nə kà si ye mok yə yuk fe'lə nà'a. Fana bə yà'wèŋ à tsoŋ lo mà mvwe' ŋgwes nə bəbɛ'.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.