Atos 18
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Ghà nə̀ Pol ànə cep mesə mʉ kwe' Àripagù anə, fana kà mok sàp yi yè'e nə lo mvwe' lak Korè.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 À kə̀ dzèŋ fo', yi tseŋ ŋwə̀ Jus mòk fo'. Liŋ ye à ye də Àkwilà. Wo à dzə yi mvwe' lak Poŋtòs. Ŋwə̀ ènə bə ŋgwe ye Prìsiliyà à mè'rə nzeŋgòŋ Italì, nə və fa'nə sə̀' ghà anə, ŋga ka ntòsàp. Wo ànə yè'e və bʉ̀ʉsə̀ ŋkum Rumà nə̀ wo à sə to yi dʉk də ŋkum Kladiyòs à dʉk də bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu mvwe' lak Rumà pwe', wo lo. Pol ànə kə ye wo.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Bə yà'wèŋ à sə cu mvwe' mò'fis bʉ̀ʉsə̀ wo à sə gʉ̀ sə̀' nsàp fàk nə̀ mò'fis. Bə yà'wèŋ à sə gʉ̀hʉ sèeŋ nsàap tàp mok, wo to yà' də teèŋ, nə sə ko mbàm fo'.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Nùumbu dzə̀ à sə ye pwe', Pol lo mʉnə ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus wèŋ. Yi sə lo mbwa ŋgòkə̀ fenə nə cep rɛŋsə bum bə bʉ̀ʉ Jus nə ye bʉ̀ʉ Gris wèŋ də yà'wèeŋ riŋ də yusə̀ yi sə cèep sə zìnə.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ghà nə̀ Silàs bə Timatì ànə me'rə və nzeŋgòŋ Màsìdoniyà, nə kə tseŋ Pol, fana yi me'rə bo fàak ye sə, nə sə tsoho megu ye mok ncèp nə. Yi sə tsoho fa bʉ̀ʉ Jus wèŋ dʉk də, Jisòs nə Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə tum nə.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Wo bɛŋ yusə̀ yi sə cèep sə, nə to kɛ'ca liŋ ye bʉp, fana yi satop sə̀' nə̀bʉp, nə sə kɛ'sə mak mfə̀mfə sə̀ ndzənə cə̀ək ye. Yi sə cep bohòyà'wèŋ dʉk də, <<Wèeŋ bisə-a, wèŋ bɛŋ tu awèŋ. Bo yàm ka ca yeŋ. Ye jəŋ nə̀ ŋga'a nè'e nə lo mantombì, mʉ nə sə tsoho fa ncèp nə mok bohòbʉ̀ lakmvum.>>
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Yi à ye'e, nə sə kə cum mʉnə ndap ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ ye də Titiyòs Jostòs. Ŋwə̀ ènə à ka ŋwə̀ə Jus yeŋ, nə sə kuksə Nwì. Ndap ye nə à təə kəp lògù ŋgʉ ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus wèŋ vɛ'.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi à ye ŋwə̀ nə̀ mantombì mʉnə ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus nə, nə̀ liŋ ye à ye Kripòs, à dzəm bohòTà Jisòs bə ndap ye pwe'. Bʉ̀ʉ səmok sə̀' sə̀ mvwe' lak Korè anə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ à yuk ncèp nə̀ Nwì nə sə̀', nə dzəm, fana nə baptɛsə.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 À ye nùmbu mòk nə̀ ndzəmə̀ Pol ye lo, fana Tà Jisòs tsok fa yi ndzənə lo sə dʉk də, <<Kà də wu wəp dʉk. Sə tsoho mali, nə kà teŋsə̀.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Bʉsə̀ mʉ tə vesù. Ŋwə̀ nəmòok nə kà mandzə̀ nə̀ ŋgògʉ̀ wu bʉp tse'. A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bwìiŋ mvwe' ntʉm lak ènə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ sə̀ wo bʉ̀ʉ am.>>
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ànə ye vɛ'nə, Pol cum fo' ŋkà'ŋgòŋ mò'fis bə bwes. Yi sə yə'rə fa bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə ncèp nə̀ Nwì.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ghà nə̀ wo ànə koksə Galiyòdə yi Govənòmvwe' nzeŋgòŋ Gris nə fana bʉ̀ʉ Jus wèŋ kum ni', nə ko lo Pol mʉ kot bohòyi.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Wo dʉk də, Ŋwə̀ nè'e yi sə làp mandzə̀ ŋgògʉ̀ də bwìiŋ sə kuksə Nwì nsàp mandzə̀ nə̀ lʉ̀k sə kà vɛ'nə dʉk.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Pol à sə də yi muk cù ŋgòcèep, fana Galiyòdʉk fa bʉ̀ʉ Jus sə wèŋ dʉk də, <<Anə ye-a dʉk də ŋwə̀ ènə fɛ̀ŋ yumok bwɛ̀rɛ mʉ̀ ko ntʉm nə yu'rə fa weŋ bə̀boŋ.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Fana wèŋ sə jə və̀ fa mʉ nzak ncèep cù, nə ye bə liŋ bum awèŋ sə̀ wèeŋ toho kɛ'càgə̀ yà', nə ye fe'lə bə lʉ̀ʉk awèŋ wèŋ. Mʉ nə kà yàm yà'sə sak, wèeŋ du, nə kə sak yà' sə wèŋ.>>
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Yi bɛ' fis yà'wèŋ mʉ kot anə.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Wo pwe' à kə̀ ko ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ ye à ye də Sostinì. Yi à ye ŋwə̀ nə̀ mantombì mʉnə ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus wèŋ nə yi. Wo à ləp yi sə ntòmbi kot nə. Galiyòkà mbɛŋ nə̀ mbɛŋ kom lok.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Pol à cu mali bə bwema sə̀ wo à dzəm sə wèŋ mvwe' lak Korè anə mʉnə nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ. Ànə geŋ, yi bə Prìsiliyà nə ye Àkwilà wèŋ me'rə bwema sə, nə kə ni ŋgwes nə̀ nà' à sə lòmvwe' nzeŋgòŋ Sìriyà. À kə̀ dzèŋ mvwe' lak Sèncerì yi su tu ŋgòkə̀ nìŋ də yi rusə kə̀kàk ye nə laŋ.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Wo à kə̀ dzèŋ mvwe' lak Efesò, fana Pol bə Prìsiliyà nə ye Àkwilà wèŋ ga'a fo'. Yi lo ye sə mʉ ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus wèŋ, nə sə kə ce'e fenə mbwa bə bʉ̀ʉ Jus sə wèŋ.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Wo à dʉk yi dʉk də bə yà'wèeŋ cum fo' sə̀sap ntɛ̀ŋ, fana yi kà dzəm.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Mvə̀'nə̀ yi à sə lòsə, yi dʉk fa bʉ̀ʉ sə wèŋ dʉk də, <<A ye-a ŋga Nwì fa ŋàŋ, fana mʉ̀ bwi və fe'lə sə̀mok, nə kə ye weŋ.>> Yi à cèp wes vɛ'nə, fana yi ni ŋgwes, nə lo yuye.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Yi à kə̀ wɛ̀s mvwe' lak Sìsàriyà, nə ca lo Jòrosalèm, nə kə cepsə bʉ̀ʉ cos nə̀ fo'. Yi à cèpsə wes yà'wèŋ, fana yi ye'e lo mvwe' lak Antiyòk.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Yi ànə cum fo' ghàr, fana yi lo nə ca mvwe' nzeŋgòGàlesiyà bə Frijìyà, nə sə tipsə gʉŋsə lo bʉ̀ ŋgàa yù mandzə̀ Jisòs pwe'fo'.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Ŋwə̀ Jus mòk à ye, wo to yi də Àpolò. Yi à və̀, nə sə cum mvwe' lak Efesòŋga wo à dzə yi mvwe' lak Àlèsandìriyà. Yi à rì ŋgòcèp bòŋsə cù, nə riŋ ŋwàk Nwì sə̀' nə̀bʉp.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Yi à ye ŋwə̀ nə̀ wo à tsə̀' rɛŋsə fa yi mandzə̀ nə̀ Tà Jisòs. Yi à fa ntʉm ye pwe' ŋgòsə cèp, nə sə yə'rə fa bwìŋ bum sə̀ yà' sə kùm liŋ Jisòs pwe'fo' zìnə. Yumok ye ləlɛ sə̀', nə̀ dʉk də yi à rì mègù bàptɛ nə̀ Jon.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Yi à sə cèp mʉnə ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus wèŋ, nə kà wʉə koksə̀ lok. Prìsiliyà bə Àkwilà à yuk mvəsə̀ yi à sə cèp, fana wo to lo yi nda'à wo. À kə̀ dzèŋ fo', wo tsoho rɛŋsə tsə'rə wesə fa nà' mandzə̀ Nwì yəyərə̀.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ànə geŋ, Àpolònə dʉk də yi dzəm ŋgòlòmvwe' nzeŋgòŋ Gris, fana bʉ̀ ŋgàa yù mandzə̀ Jisòs mvwe' lak Efesòwèŋ tɛsə yi bə mandzə̀ nə̀ də wo à còm tipsə gèsə lòbwema sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Gris sə wèŋ ŋwàk dʉk də Àpolòo kə̀ dzèeŋ, yà'wèŋ jəŋ nà' bə̀boŋ. Yi ànə kə dzeŋ, fana bum sə̀ yi à sə cèp yà', à tɛsə bwema sə wèŋ wùriŋ. Wo ànə dzəm bʉ̀ʉ bòvə̀m nə̀ Nwì nə.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Mvə̀'nə̀ yi à sə cèp bə ŋàŋ wùriŋ sə, fana bə bʉ̀ʉ Jus wèŋ fenə, yi ghak yà'wèŋ mʉ lisə̀ bwìŋ jəja. Yi sə taŋ fis ndzənə ŋwàk Nwì dʉk də Jisòos Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə̀ tum vèsə nə.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.