Atos 16
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARC
1 Pol à sə lòmalì, nə kə dzeŋ Debè bə Listà. Ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi à sə yùgə̀ mandzə̀ Jisòs à ye fo' nə̀ wo togə̀ yi də Timatì. Ma ye à ye ŋwà Jus nə̀ yi à sə yù mandzə̀ Jisòs sə̀'. Tɛ̀' ye à ye ŋwə̀ Gris.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Bwema sə̀ mvwe' lak Listà bə Àkonòm pwe' à sə cèp dʉk də Timatìi ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pol ànə dzəm də bə Timatì lo fana yi kom fa nà' tu mbəmbam. Yi à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo à ye mvwe' lak yà'sə pwe' à rì də tɛ̀'ɛ Timatìi ŋwè lakmvum.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Mvə̀'nə̀ wo à sə lòo, wo dzèŋ mvwe' buk lak nə̀ fòpwe', wo tsok fa yà'wèŋ bum sə̀ ŋgàa ntum nə ye bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ sə̀ wo cu Jòrosalèm wèŋ à dzəm tes bə zeŋ mvwe' mò'fis sə. Wo tsoho fa bʉ̀ʉ sə də yà'a noŋsə dzə̀dzə̀ə yà'sə bə̀boŋ.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Fana bʉ̀ʉ cos à gʉ ghaha lòmantombì bə bum sə̀ wo à dzəm tse' yà', nə sə yam lo mantombì nùumbu pwe'.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Ànə geŋ wo yuŋ ca mok mvwe' ndʉ̀rə ŋgòoŋ Frijìyà bə Gàlesiyà bʉ̀ʉsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à ka wo mandzə̀ co wo tsoho ncèp nə mvwe' nze Ɛsiyà fa.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Wo à kə̀ dzèŋ mvwe' ndʉ̀rə ŋgòoŋ Mìsiyà fana wo lap mandzə̀ dʉk də wo lo mvwe' nze Bìtiniyà. Yòŋsə̀ Jisòs à ka wo mandzə̀ nə̀ ŋgòlòma nà'nə fa.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Wo ga'a nə lo mok tə̀tè nə ca mvwe' nzeŋgòŋ Mìsiyà, nə tsoŋ lo sə Truwà.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Nùmbu ànə à ye, Pol ye nooŋ lo. Yi ye ŋwə̀ nəmòk nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà ŋga nà' tə, nə sə lɛŋ yi dʉk də, <<Və̀ mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà, nə kə tɛsə ves!>>
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pol ànə ye nsàp lo ènə fana, ves fʉhʉ ŋgòye'e lo Màsìdoniyà anə. À ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ vès à tsərə sə ntʉʉ̀ vès dʉk də Nwì to ves ŋgòkə̀ tsòho fa bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Vès à mè'rə fo', nə ni ŋgwes, nə to yak lo rərəŋ mvwe' lak Sàmòtirès. Tsok à rɛŋ vès lo mvwe' lak Nàpolìs.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Vès à mè'rə bwì fa'nə, nə lo mvwe' lak Filìpi. Bʉ̀ʉ Rumà wèŋ à sə cu mvwe' lak yà'sə wo. Nà'nə ntʉm lak nə̀ nà'à yèto mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà yi. Vès à cu fo' nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Nùmbu dzə̀ à dzèeŋ, vès tesə mʉ ntòlak anə, nə lo mà ŋgʉ ndzəp. Vès à sə tsərə də vèes nə ye mvwe' sə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ gʉ̀gə̀ pìriyà fo'. Vès à cu nze, nə sə taaŋ ves bə̀ba sə̀ wo à kə̀ benə fo'.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Ŋwà nəmòk nə̀ yi à yuk yusə̀ vès à sə cèp sə à ye Lidiyà. Lak ŋwà ènə à ye Tìyatirà. Yi à sə sèeŋ cə̀ək sə̀ ntɛŋ gʉgʉŋ, sə̀ bə̀baŋ zènə zènə yà'a. Yi à ye ŋwà nəmòk nə̀ yi kùksəgə̀ Nwì. Tà Nwì à mùk ntʉm ye yi yu'rə yusə̀ Pol à sə cèp fana,
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 yi bàptɛsə bə bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à yi pwe'. Yi to ves nə də a ye-a ŋga vès riŋ-a zìnə dʉk də yi a dzəm bohòTà fana vès və, vesiwèŋ kə cum nda'à yi. Yi à tà' tə mègù vɛ'nə tə̀tè vès dzəm fa yi.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Nùmbu nəmòk à ye ŋga vès sə lo mvwe' sə̀ wo gʉ̀gə̀ pìriyà fana vès kʉrə bə mʉŋwà nəmòk. Mʉŋwà nə ànə ye ŋkwɛ̀ŋ. Yi à tse' yòŋsə̀ nə̀ bʉp ndzə ni'ì yi. Yòŋsə̀ nə sə gʉ yi, yi sə tsoho bum sə̀ yà' cu ntòmantombì. Yi à sə tsòho vɛ'nə, wo sə lak yi mbàm. Yi à sə kap fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' yi sə wèŋ mbàm wùriŋ.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Yi à yù lòves Pol wèŋ. Yi sə gurə dʉk də, <<Bʉ̀ʉ yè'e wèeŋ ŋgàa fàak Nwì nə̀ yi Nwì nə̀ ghaŋ nə. Wo sə tsòho fa weŋ mvə̀'nə̀ aco wèŋ tse' lùŋ.>>
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Yi à gʉ̀hʉ vɛ'nə mʉnə nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, tə̀tè ntʉm à yaaŋ Pol yi jok. Fana Pol bʉʉŋ cep bohòyòŋsə̀ nə dʉk də, <<Mʉ̀ sə cep mʉnə ŋàaŋ liŋ Jisòs də wu tesə ndzə ni'ì yi anə.>> Yòŋsə̀ nə à tesə ndzə ni'ì yi anə sə̀' ghà nà'nə.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Mvəsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' nà' sə à yə də mandzə̀ mbàm àwo loho laŋ, fana wo tap ko Pol bə Silàs. Wo soŋ jəŋ lo yà'wèŋ mʉ ntɛɛ̀ŋ mvwe' sə̀ wo sakgə̀ nzak.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Wo jəŋ və yà'wèŋ bohòbʉ̀ʉ ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà wèŋ. Wo tsok fa yà' dʉk də, <<Bʉ̀ʉ yè'e, wo bʉ̀ʉ Jus, nə sə fa ŋgə' mʉ ntòla'à vès.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Wo sə tsòho bum lak sə̀ lʉ̀k avès sə kà vɛ'nə dzəm. Vèes bʉ̀ʉ Rumà fana kaco vès dzəm yà' yeŋ.>>
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Kwe' bʉ̀ nə̀ wo à ye fo' nə pwe' à be'lə ŋgòfa Pol bə Silàs ŋgə'. Ŋgàa sak nzak sə wèŋ à sàrə wes fa Pol bə Silàs cə̀k mʉ ni'ì pwe', nə fa ŋàŋ dʉk də bwìiŋ ləp yà'wèŋ bə ŋkwɛ̀s.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Wo ànə ləp jamsə wo bə̀boŋ fana, wo kə nisə wo ndapndzəm. Wo tsok fa ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə də nà'a lok yà' bə̀boŋ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Mvə̀'nə̀ ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à yuk ncèp ènə fana yi gesə yà' bə rum nə̀ mʉtsətsə'rə̀, nə so fa yà'wèŋ ruk.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 À kə̀ dzèŋ co nə̀ ntəntʉm tsok fana, Pol bə Silàs sə gʉ̀ pìriyà, nə sə yəm fa Nwì ŋkì. Bʉ̀ ŋgàa ndapndzəm mok sə wèŋ sə yu'rə.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Wo yuk-à, ndapndzəm nə tsoho bə kùum sə pwe'. Nà' tsoho nsàp nə̀ bə jòŋ. Ncùu sə muhu ca sə̀' jwaŋ. Kwaŋ ŋgàa ndapndzəm sə pwe'fo' fweeŋ gbʉ sə nze.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à yə̀əŋ lòkok, nə ye ŋga ncùu sə nòto. Yi tsəm dʉk də ŋgàa ndapndzəm sə wèŋ tesə lòwes laŋ. Fana yi soŋ cok fis fèk ye də yi zə ni' ye.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Pol gham nà' nsàp nə̀ co ŋgì loho yi, nə sə dʉk də, <<Kà ni' yòwà bʉpsə̀, vès cu fɛnə lòoŋ!>>
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à to də wo jəŋ və fa yi laàm. Yi caŋ ni mbwa, nə kə gbʉ nooŋ ŋgʉ ni'ì Pol bə Silàs sə nze, nə sə kaŋ jìkjìkjìk.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Fana yi fis yà'wèŋ sə mbiŋ. Yi fek wo dʉk də, <<Tà wèŋ, aco mʉ̀ gʉ yè'sə yà ŋkuŋ ya mʉ tse' lùŋ ɛ?>>
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Wo dʉk fa nà' də, <<Dzəm bohòTà Jisòs ya wu nə tse' lùŋ, wù bə ndap yòpwe'.>>
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Wo tsoho fa nà' bə bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à yi pwe'fo' ncèp nə̀ Tà nə.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 À ye sə̀' ghà nà'nə bə ndzəm nà'nə ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à jə wo, nə kə cuk fa wo mvwe' awo sə làaŋ pwe'fo'. Yi bə ndap ye pwe' à bàptɛsə kɛ̀' mò'fis.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Yi jəŋ lo Pol bə Silàs mʉ nda'à yi, nə fa yà'wèŋ bɛŋ də yà'a zʉ. Yi bə ndap ye nə pwe' à rwiŋ bə kwəkwa, bʉ̀ʉsə̀ wo a dzəm mok Nwì.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Tsok ànə rɛŋ, nə̀ zəzòŋ fana ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà wèŋ tum vesə dògarì. Wo fa yà'wèŋ ŋàŋ dʉk də yà'a kə tsok də wo me'rə bʉ̀ʉ yà'sə wèŋ wo lo.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à kə̀ tsə̀' fa Pol dʉk də, <<Ŋgàa sak nzak sə wèŋ fa vèsə ŋàŋ də wo me'rə weŋ Silàas lo. Aco wèŋ lo yu awèŋ bə fifi.>>
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pol dʉk fa dògarìi sə wèŋ də, <<Wo a ka nzak àvès sə̀' sak lok fana wo ləp ves mʉtsətsə'rə bwìŋ jì njo ŋga vès tse' ŋàaŋ sə̀ bʉ̀ʉ Rumà wèŋ tse'. Wo a nisə ves ndapndzəm, nə sə dzəm də wo me'rə swihi ves swìhi. Kwɛ'fò, anə kà vɛ'nə fàk. Ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà sə nə və tsooŋ fɛɛŋ bə tu awo, ŋkuŋ nə fis me'rə ves.>>
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Dògarìi sə wèŋ à foho lòo, nə kə tsok fa ŋgàa sak nzak sə cùu Pol sə. Wo ànə yuk dʉk də Pol bə Silàas bʉ̀ʉ Rumà fana wʉə ko wo.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Wo lo, nə kə lɛŋ sə̀swìfa bohòyà'wèŋ. Wo fis yà'wèŋ mʉ ndapndzəmə̀ anə, nə dʉk fa yà'wèŋ dʉk də aco yà' tesə mʉ ntòlak anə, nə lo.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pol bə Silàs à tesə mʉ ndapndzəmə̀ anə, nə lo nda'à Lidiyà. À kə̀ dzèŋ fo', wo tseŋ bwema sə̀ wo à dzəm Jisòs. Wo tipsə gʉŋsə yà', nə lo.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.