Atos 16
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARA
1 Pol à sə lòmalì, nə kə dzeŋ Debè bə Listà. Ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi à sə yùgə̀ mandzə̀ Jisòs à ye fo' nə̀ wo togə̀ yi də Timatì. Ma ye à ye ŋwà Jus nə̀ yi à sə yù mandzə̀ Jisòs sə̀'. Tɛ̀' ye à ye ŋwə̀ Gris.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Bwema sə̀ mvwe' lak Listà bə Àkonòm pwe' à sə cèp dʉk də Timatìi ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pol ànə dzəm də bə Timatì lo fana yi kom fa nà' tu mbəmbam. Yi à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo à ye mvwe' lak yà'sə pwe' à rì də tɛ̀'ɛ Timatìi ŋwè lakmvum.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Mvə̀'nə̀ wo à sə lòo, wo dzèŋ mvwe' buk lak nə̀ fòpwe', wo tsok fa yà'wèŋ bum sə̀ ŋgàa ntum nə ye bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ sə̀ wo cu Jòrosalèm wèŋ à dzəm tes bə zeŋ mvwe' mò'fis sə. Wo tsoho fa bʉ̀ʉ sə də yà'a noŋsə dzə̀dzə̀ə yà'sə bə̀boŋ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Fana bʉ̀ʉ cos à gʉ ghaha lòmantombì bə bum sə̀ wo à dzəm tse' yà', nə sə yam lo mantombì nùumbu pwe'.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ànə geŋ wo yuŋ ca mok mvwe' ndʉ̀rə ŋgòoŋ Frijìyà bə Gàlesiyà bʉ̀ʉsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à ka wo mandzə̀ co wo tsoho ncèp nə mvwe' nze Ɛsiyà fa.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Wo à kə̀ dzèŋ mvwe' ndʉ̀rə ŋgòoŋ Mìsiyà fana wo lap mandzə̀ dʉk də wo lo mvwe' nze Bìtiniyà. Yòŋsə̀ Jisòs à ka wo mandzə̀ nə̀ ŋgòlòma nà'nə fa.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Wo ga'a nə lo mok tə̀tè nə ca mvwe' nzeŋgòŋ Mìsiyà, nə tsoŋ lo sə Truwà.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Nùmbu ànə à ye, Pol ye nooŋ lo. Yi ye ŋwə̀ nəmòk nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà ŋga nà' tə, nə sə lɛŋ yi dʉk də, <<Və̀ mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà, nə kə tɛsə ves!>>
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol ànə ye nsàp lo ènə fana, ves fʉhʉ ŋgòye'e lo Màsìdoniyà anə. À ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ vès à tsərə sə ntʉʉ̀ vès dʉk də Nwì to ves ŋgòkə̀ tsòho fa bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Vès à mè'rə fo', nə ni ŋgwes, nə to yak lo rərəŋ mvwe' lak Sàmòtirès. Tsok à rɛŋ vès lo mvwe' lak Nàpolìs.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Vès à mè'rə bwì fa'nə, nə lo mvwe' lak Filìpi. Bʉ̀ʉ Rumà wèŋ à sə cu mvwe' lak yà'sə wo. Nà'nə ntʉm lak nə̀ nà'à yèto mvwe' nzeŋgòŋ Màsìdoniyà yi. Vès à cu fo' nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nùmbu dzə̀ à dzèeŋ, vès tesə mʉ ntòlak anə, nə lo mà ŋgʉ ndzəp. Vès à sə tsərə də vèes nə ye mvwe' sə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ gʉ̀gə̀ pìriyà fo'. Vès à cu nze, nə sə taaŋ ves bə̀ba sə̀ wo à kə̀ benə fo'.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ŋwà nəmòk nə̀ yi à yuk yusə̀ vès à sə cèp sə à ye Lidiyà. Lak ŋwà ènə à ye Tìyatirà. Yi à sə sèeŋ cə̀ək sə̀ ntɛŋ gʉgʉŋ, sə̀ bə̀baŋ zènə zènə yà'a. Yi à ye ŋwà nəmòk nə̀ yi kùksəgə̀ Nwì. Tà Nwì à mùk ntʉm ye yi yu'rə yusə̀ Pol à sə cèp fana,
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 yi bàptɛsə bə bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à yi pwe'. Yi to ves nə də a ye-a ŋga vès riŋ-a zìnə dʉk də yi a dzəm bohòTà fana vès və, vesiwèŋ kə cum nda'à yi. Yi à tà' tə mègù vɛ'nə tə̀tè vès dzəm fa yi.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Nùmbu nəmòk à ye ŋga vès sə lo mvwe' sə̀ wo gʉ̀gə̀ pìriyà fana vès kʉrə bə mʉŋwà nəmòk. Mʉŋwà nə ànə ye ŋkwɛ̀ŋ. Yi à tse' yòŋsə̀ nə̀ bʉp ndzə ni'ì yi. Yòŋsə̀ nə sə gʉ yi, yi sə tsoho bum sə̀ yà' cu ntòmantombì. Yi à sə tsòho vɛ'nə, wo sə lak yi mbàm. Yi à sə kap fa bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' yi sə wèŋ mbàm wùriŋ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Yi à yù lòves Pol wèŋ. Yi sə gurə dʉk də, <<Bʉ̀ʉ yè'e wèeŋ ŋgàa fàak Nwì nə̀ yi Nwì nə̀ ghaŋ nə. Wo sə tsòho fa weŋ mvə̀'nə̀ aco wèŋ tse' lùŋ.>>
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Yi à gʉ̀hʉ vɛ'nə mʉnə nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, tə̀tè ntʉm à yaaŋ Pol yi jok. Fana Pol bʉʉŋ cep bohòyòŋsə̀ nə dʉk də, <<Mʉ̀ sə cep mʉnə ŋàaŋ liŋ Jisòs də wu tesə ndzə ni'ì yi anə.>> Yòŋsə̀ nə à tesə ndzə ni'ì yi anə sə̀' ghà nà'nə.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Mvəsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' nà' sə à yə də mandzə̀ mbàm àwo loho laŋ, fana wo tap ko Pol bə Silàs. Wo soŋ jəŋ lo yà'wèŋ mʉ ntɛɛ̀ŋ mvwe' sə̀ wo sakgə̀ nzak.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Wo jəŋ və yà'wèŋ bohòbʉ̀ʉ ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà wèŋ. Wo tsok fa yà' dʉk də, <<Bʉ̀ʉ yè'e, wo bʉ̀ʉ Jus, nə sə fa ŋgə' mʉ ntòla'à vès.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Wo sə tsòho bum lak sə̀ lʉ̀k avès sə kà vɛ'nə dzəm. Vèes bʉ̀ʉ Rumà fana kaco vès dzəm yà' yeŋ.>>
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Kwe' bʉ̀ nə̀ wo à ye fo' nə pwe' à be'lə ŋgòfa Pol bə Silàs ŋgə'. Ŋgàa sak nzak sə wèŋ à sàrə wes fa Pol bə Silàs cə̀k mʉ ni'ì pwe', nə fa ŋàŋ dʉk də bwìiŋ ləp yà'wèŋ bə ŋkwɛ̀s.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wo ànə ləp jamsə wo bə̀boŋ fana, wo kə nisə wo ndapndzəm. Wo tsok fa ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə də nà'a lok yà' bə̀boŋ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Mvə̀'nə̀ ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à yuk ncèp ènə fana yi gesə yà' bə rum nə̀ mʉtsətsə'rə̀, nə so fa yà'wèŋ ruk.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 À kə̀ dzèŋ co nə̀ ntəntʉm tsok fana, Pol bə Silàs sə gʉ̀ pìriyà, nə sə yəm fa Nwì ŋkì. Bʉ̀ ŋgàa ndapndzəm mok sə wèŋ sə yu'rə.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Wo yuk-à, ndapndzəm nə tsoho bə kùum sə pwe'. Nà' tsoho nsàp nə̀ bə jòŋ. Ncùu sə muhu ca sə̀' jwaŋ. Kwaŋ ŋgàa ndapndzəm sə pwe'fo' fweeŋ gbʉ sə nze.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à yə̀əŋ lòkok, nə ye ŋga ncùu sə nòto. Yi tsəm dʉk də ŋgàa ndapndzəm sə wèŋ tesə lòwes laŋ. Fana yi soŋ cok fis fèk ye də yi zə ni' ye.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol gham nà' nsàp nə̀ co ŋgì loho yi, nə sə dʉk də, <<Kà ni' yòwà bʉpsə̀, vès cu fɛnə lòoŋ!>>
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à to də wo jəŋ və fa yi laàm. Yi caŋ ni mbwa, nə kə gbʉ nooŋ ŋgʉ ni'ì Pol bə Silàs sə nze, nə sə kaŋ jìkjìkjìk.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Fana yi fis yà'wèŋ sə mbiŋ. Yi fek wo dʉk də, <<Tà wèŋ, aco mʉ̀ gʉ yè'sə yà ŋkuŋ ya mʉ tse' lùŋ ɛ?>>
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Wo dʉk fa nà' də, <<Dzəm bohòTà Jisòs ya wu nə tse' lùŋ, wù bə ndap yòpwe'.>>
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Wo tsoho fa nà' bə bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à yi pwe'fo' ncèp nə̀ Tà nə.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 À ye sə̀' ghà nà'nə bə ndzəm nà'nə ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à jə wo, nə kə cuk fa wo mvwe' awo sə làaŋ pwe'fo'. Yi bə ndap ye pwe' à bàptɛsə kɛ̀' mò'fis.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Yi jəŋ lo Pol bə Silàs mʉ nda'à yi, nə fa yà'wèŋ bɛŋ də yà'a zʉ. Yi bə ndap ye nə pwe' à rwiŋ bə kwəkwa, bʉ̀ʉsə̀ wo a dzəm mok Nwì.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Tsok ànə rɛŋ, nə̀ zəzòŋ fana ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà wèŋ tum vesə dògarì. Wo fa yà'wèŋ ŋàŋ dʉk də yà'a kə tsok də wo me'rə bʉ̀ʉ yà'sə wèŋ wo lo.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Ŋgà kʉ̀k ndapndzəm nə à kə̀ tsə̀' fa Pol dʉk də, <<Ŋgàa sak nzak sə wèŋ fa vèsə ŋàŋ də wo me'rə weŋ Silàas lo. Aco wèŋ lo yu awèŋ bə fifi.>>
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pol dʉk fa dògarìi sə wèŋ də, <<Wo a ka nzak àvès sə̀' sak lok fana wo ləp ves mʉtsətsə'rə bwìŋ jì njo ŋga vès tse' ŋàaŋ sə̀ bʉ̀ʉ Rumà wèŋ tse'. Wo a nisə ves ndapndzəm, nə sə dzəm də wo me'rə swihi ves swìhi. Kwɛ'fò, anə kà vɛ'nə fàk. Ŋgàa sak nzak bʉ̀ʉ Rumà sə nə və tsooŋ fɛɛŋ bə tu awo, ŋkuŋ nə fis me'rə ves.>>
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Dògarìi sə wèŋ à foho lòo, nə kə tsok fa ŋgàa sak nzak sə cùu Pol sə. Wo ànə yuk dʉk də Pol bə Silàas bʉ̀ʉ Rumà fana wʉə ko wo.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Wo lo, nə kə lɛŋ sə̀swìfa bohòyà'wèŋ. Wo fis yà'wèŋ mʉ ndapndzəmə̀ anə, nə dʉk fa yà'wèŋ dʉk də aco yà' tesə mʉ ntòlak anə, nə lo.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pol bə Silàs à tesə mʉ ndapndzəmə̀ anə, nə lo nda'à Lidiyà. À kə̀ dzèŋ fo', wo tseŋ bwema sə̀ wo à dzəm Jisòs. Wo tipsə gʉŋsə yà', nə lo.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.