Atos 12
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 À ye sə̀' co mʉnə mvə̀k nà'nə, fana Herònə̀ yi à ye ŋkum mvwe' lak Izùrɛ yeto ŋgòfa bʉ̀ʉ sə̀ mʉ cos sə wèŋ ŋgə'.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Yi à gwɛ̀' cok tu Jem moma Jon bə fèk.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yi ànə ye də bʉ̀ʉ Jus wèŋ kwa, fana yi ghaha wesə, nə ko Pità. Yè'sə ànə ye ghà nə̀ wo à sə zʉ ŋkà'a brɛd jì yis yà'a.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Mvə̀'nə̀ Heròànə ko nà', fana wo kə gesə yi mʉ ndapndzəmə̀. Yi fihi sojà wèŋ kwè, kwè, sə̀ kɛ̀' kwè də wo sə kʉk nà'. Heròà sə dʉk də wo nə sak nzak nà' mʉtsətsə'rə bwìŋ ghà nə̀ ŋkà'a Pasobà nə càa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pità à sə cu mʉ ndapndzəmə̀ anə, fana bʉ̀ʉ sə̀ mʉ cos à sə lɛŋ fa yi pìriyà bohòNwì bə nə̀ zìnə àwo pwe'.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Nə̀ ndzəmə̀ nə̀ Heròà sə dʉk də tsok rɛŋ fana wo kə sak nzak Pità à ye, wo tsooŋ noŋsə nooŋ Pità nə bə kwaŋ ba. Yi sə nooŋ mʉtsətsə'rəə ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə̀' ba. Mok à təəŋ lok ncùu ŋka' ndapndzəm sə sə̀'.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Anə geŋ, masinjà Tà Nwì və fo'. Marɛŋ mòk rɛŋ mʉ ndapndzəmə̀ anə. Masinjà Nwì nə kum tsə'rə Pità mʉ ŋkambə̀hə. Nà'a yəəŋ, fana yi tsok nà' dʉk də nà'a lokok mʉtsə̀ jwè. Yi à dʉk vɛ'nə ntɛ̀ŋ, kwaŋ sə̀ wo à tsòoŋ Pità bə zeŋ sə fiiŋ.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Masinjà Nwì nə dʉk də nà'a swi' tsə'rə korə nà' bə kùuŋgùp nà' bə̀boŋ. Pità ànə gʉ wes vɛ'nə, fana yi dʉk fe'lə fa nà' də nà'a ni cə̀k, nə̀ mʉ ŋkwɛ̀ŋ nə və bə nà'a lo.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pità yuŋ nà', bə nà' tesə lo mʉ ndapndzəmə̀ anə. Yi kà sə rɛɛŋ də yusə̀ masinjà Nwì sə gʉ̀ sə zìnə rɛɛŋ. Yi à sə dʉk ye də, kàmòk yi sə yə ŋgwàaŋ lo.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Bə nà' à dzèŋ mvwe' ntòmbi ŋgàa kʉk ŋgàa ndapndzəm, nə casə nà'nə, nə kə dzeŋ fe'lə mvwe' ntòmbi àwo nə̀ ba. Wo à casə yà'sə, nə kə dzeŋ mvwe' ncùu ŋka' sə̀ wo à gʉ̀ yà' bə ntɛŋ, sə̀ yà'a ŋgòni lòsə ntòlak. Ŋka' sə à muhu bə bo awo. Wo ca tesə lo. Wo à sə yù tsə lòmandzə̀ mòk fo', fana masinjà Nwì nə me'rə Pità fo'.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nà'a ghà nə̀ Pità à rɛɛŋ bə bum yè'sə, nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì nə̀ ŋga'a də yu yè'sə zìnə. Tà Nwì a tumsə masinjà ye, yi kə fis mʉ ndzə bohòHeròbə bʉ̀ʉ Jus wèŋ. Mʉ̀ swìrə yusə̀ wo a sə dʉk də wo nə gʉ mʉ.>>
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Yi à rì bum yè'sə vɛ'nə, fana yi ye'e lo nda'à ma Jon Mak nə̀ liŋ ŋwà nə də Mèri. À ye ŋga bwìŋ à kə̀ benə fo' wùriŋ, nə sə lɛŋ pìriyà.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pità à kùm ncù ma sə mbiŋ, fana mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ mòk nə̀ liŋ yee Rudà à dzəm, nə və. Mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ ènə fàkgə̀ fo'.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Yi à yuk rì ŋgì Pità, nə kwa vɛ'ɛ nə̀bʉp. Yi kà ncùu sə mok mùk, nə caŋ bwi foho lo kə tsok fa bwìŋ dʉk də Pità tə sə mbiŋ.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Wo yak yi dʉk də nà' sə ŋaŋa àlɛ. Yi cep ghaha mali fo' də yusə̀ yi dʉk sə zìnə. Fana wo dʉk də, kàmòk a ca masinjà Nwì nə̀ yi kʉ̀kgə̀ Pità nə.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ànə ye vɛ'nə Pità sə kum mali ncùu sə fo'. Ànə geŋ wo kə muk yà'. Wo à yə yi, wo mərə nə̀bʉp.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Yi gʉ bo ye ŋgòtsə̀' wo dʉk də yà'wèeŋ cum gəe'. Yi tsoho rɛŋsə fa yà'wèŋ mvəsə̀ Tà fis yi mʉ ndapndzəmə̀ anə. Yi dʉk də wo kə tsok fa Jem bə bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à dzəm Jisòs sə pwe'. Yi dʉk wes vɛ'nə, yi ye'e lo mvwe' səmok.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Tsok à rɛŋ, ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə wèŋ à jip nsàp nə̀ wù kà fʉ̀k. Wo sə fe'rə ni' awo dʉk də, Pità nə yè'sə fò?
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Heròà fa ŋàŋ də wo lap nà'. Wo lap, nə kà yi yə. Yi to ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə, nə fek wo bum yè'sə. Yi ànə fek wes yà'wèŋ, fana yi fa ŋàŋ də wo zə yà'wèŋ. Yà' à càa, fana Heròye'e me'rə Jùdiyà, nə tsoŋ lo kə cumtse' mok Sìsàriyà.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ntʉm à sə jòk Heròbohòbʉ̀ʉ Tayà bə Sidòŋ nə̀bʉp, fana wo benə mvwe' mò'fis, nə lo ŋgòkə̀ yə Herònə. Wo à gʉ̀, nə ko to ntòŋkərə̀ ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ ye də Blatòs. Blatòs nə à ye ŋgà fàk nə̀ ghaŋ mʉ nto' anə yi. Wo lo ŋga'a bohòHerò, nə kə dʉk fa nà' də bə yà'wèeŋ gʉ fifi. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ zʉzʉ sə̀ mvwe' lak awo à sə və̀ mègù mvwe' lak ŋkum ànə.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 À kə̀ dzèŋ nùmbu mòk nə̀ wo à cok fis, fana Heròà ni cə̀ək ŋkum ye, nə cum mʉnə kapràk ye, nə sə cep bohòbʉ̀ʉ yè'sə wèŋ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Wo à yuk, wo gurə dʉk də, <<Sə cep yè'sə nwì mòk, ka ŋwè yeŋ.>>
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Masinjà Tà Nwì ləp mak tsooŋ Herònə fo' ghà nə, bʉ̀ʉsə̀ wo à kùksə yi co Nwì, yi kà dzèèŋ. Ŋgìŋgòà lum yi tə̀tè yi kpʉ ŋga dzèŋ nùumbu tàŋ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ncèp nə̀ Nwì nə à sə kùk lòmalì mantombì.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bànabà bə Sol à mèsə fàak awo, nə me'rə Jòrosalèm, nə bwi foho lo fe'lə Antiyòk. Wo à lòbə ŋwə̀ nəmòk nə̀ wo to yi də Jon Mak wèŋ bəbɛ'.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.