Atos 12
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVI
1 À ye sə̀' co mʉnə mvə̀k nà'nə, fana Herònə̀ yi à ye ŋkum mvwe' lak Izùrɛ yeto ŋgòfa bʉ̀ʉ sə̀ mʉ cos sə wèŋ ŋgə'.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Yi à gwɛ̀' cok tu Jem moma Jon bə fèk.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Yi ànə ye də bʉ̀ʉ Jus wèŋ kwa, fana yi ghaha wesə, nə ko Pità. Yè'sə ànə ye ghà nə̀ wo à sə zʉ ŋkà'a brɛd jì yis yà'a.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Mvə̀'nə̀ Heròànə ko nà', fana wo kə gesə yi mʉ ndapndzəmə̀. Yi fihi sojà wèŋ kwè, kwè, sə̀ kɛ̀' kwè də wo sə kʉk nà'. Heròà sə dʉk də wo nə sak nzak nà' mʉtsətsə'rə bwìŋ ghà nə̀ ŋkà'a Pasobà nə càa.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pità à sə cu mʉ ndapndzəmə̀ anə, fana bʉ̀ʉ sə̀ mʉ cos à sə lɛŋ fa yi pìriyà bohòNwì bə nə̀ zìnə àwo pwe'.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Nə̀ ndzəmə̀ nə̀ Heròà sə dʉk də tsok rɛŋ fana wo kə sak nzak Pità à ye, wo tsooŋ noŋsə nooŋ Pità nə bə kwaŋ ba. Yi sə nooŋ mʉtsətsə'rəə ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə̀' ba. Mok à təəŋ lok ncùu ŋka' ndapndzəm sə sə̀'.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Anə geŋ, masinjà Tà Nwì və fo'. Marɛŋ mòk rɛŋ mʉ ndapndzəmə̀ anə. Masinjà Nwì nə kum tsə'rə Pità mʉ ŋkambə̀hə. Nà'a yəəŋ, fana yi tsok nà' dʉk də nà'a lokok mʉtsə̀ jwè. Yi à dʉk vɛ'nə ntɛ̀ŋ, kwaŋ sə̀ wo à tsòoŋ Pità bə zeŋ sə fiiŋ.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Masinjà Nwì nə dʉk də nà'a swi' tsə'rə korə nà' bə kùuŋgùp nà' bə̀boŋ. Pità ànə gʉ wes vɛ'nə, fana yi dʉk fe'lə fa nà' də nà'a ni cə̀k, nə̀ mʉ ŋkwɛ̀ŋ nə və bə nà'a lo.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Pità yuŋ nà', bə nà' tesə lo mʉ ndapndzəmə̀ anə. Yi kà sə rɛɛŋ də yusə̀ masinjà Nwì sə gʉ̀ sə zìnə rɛɛŋ. Yi à sə dʉk ye də, kàmòk yi sə yə ŋgwàaŋ lo.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Bə nà' à dzèŋ mvwe' ntòmbi ŋgàa kʉk ŋgàa ndapndzəm, nə casə nà'nə, nə kə dzeŋ fe'lə mvwe' ntòmbi àwo nə̀ ba. Wo à casə yà'sə, nə kə dzeŋ mvwe' ncùu ŋka' sə̀ wo à gʉ̀ yà' bə ntɛŋ, sə̀ yà'a ŋgòni lòsə ntòlak. Ŋka' sə à muhu bə bo awo. Wo ca tesə lo. Wo à sə yù tsə lòmandzə̀ mòk fo', fana masinjà Nwì nə me'rə Pità fo'.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Nà'a ghà nə̀ Pità à rɛɛŋ bə bum yè'sə, nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì nə̀ ŋga'a də yu yè'sə zìnə. Tà Nwì a tumsə masinjà ye, yi kə fis mʉ ndzə bohòHeròbə bʉ̀ʉ Jus wèŋ. Mʉ̀ swìrə yusə̀ wo a sə dʉk də wo nə gʉ mʉ.>>
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Yi à rì bum yè'sə vɛ'nə, fana yi ye'e lo nda'à ma Jon Mak nə̀ liŋ ŋwà nə də Mèri. À ye ŋga bwìŋ à kə̀ benə fo' wùriŋ, nə sə lɛŋ pìriyà.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Pità à kùm ncù ma sə mbiŋ, fana mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ mòk nə̀ liŋ yee Rudà à dzəm, nə və. Mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ ènə fàkgə̀ fo'.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Yi à yuk rì ŋgì Pità, nə kwa vɛ'ɛ nə̀bʉp. Yi kà ncùu sə mok mùk, nə caŋ bwi foho lo kə tsok fa bwìŋ dʉk də Pità tə sə mbiŋ.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Wo yak yi dʉk də nà' sə ŋaŋa àlɛ. Yi cep ghaha mali fo' də yusə̀ yi dʉk sə zìnə. Fana wo dʉk də, kàmòk a ca masinjà Nwì nə̀ yi kʉ̀kgə̀ Pità nə.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Ànə ye vɛ'nə Pità sə kum mali ncùu sə fo'. Ànə geŋ wo kə muk yà'. Wo à yə yi, wo mərə nə̀bʉp.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Yi gʉ bo ye ŋgòtsə̀' wo dʉk də yà'wèeŋ cum gəe'. Yi tsoho rɛŋsə fa yà'wèŋ mvəsə̀ Tà fis yi mʉ ndapndzəmə̀ anə. Yi dʉk də wo kə tsok fa Jem bə bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à dzəm Jisòs sə pwe'. Yi dʉk wes vɛ'nə, yi ye'e lo mvwe' səmok.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Tsok à rɛŋ, ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə wèŋ à jip nsàp nə̀ wù kà fʉ̀k. Wo sə fe'rə ni' awo dʉk də, Pità nə yè'sə fò?
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Heròà fa ŋàŋ də wo lap nà'. Wo lap, nə kà yi yə. Yi to ŋgàa kʉ̀k ŋgàa ndapndzəm sə, nə fek wo bum yè'sə. Yi ànə fek wes yà'wèŋ, fana yi fa ŋàŋ də wo zə yà'wèŋ. Yà' à càa, fana Heròye'e me'rə Jùdiyà, nə tsoŋ lo kə cumtse' mok Sìsàriyà.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Ntʉm à sə jòk Heròbohòbʉ̀ʉ Tayà bə Sidòŋ nə̀bʉp, fana wo benə mvwe' mò'fis, nə lo ŋgòkə̀ yə Herònə. Wo à gʉ̀, nə ko to ntòŋkərə̀ ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ ye də Blatòs. Blatòs nə à ye ŋgà fàk nə̀ ghaŋ mʉ nto' anə yi. Wo lo ŋga'a bohòHerò, nə kə dʉk fa nà' də bə yà'wèeŋ gʉ fifi. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ zʉzʉ sə̀ mvwe' lak awo à sə və̀ mègù mvwe' lak ŋkum ànə.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 À kə̀ dzèŋ nùmbu mòk nə̀ wo à cok fis, fana Heròà ni cə̀ək ŋkum ye, nə cum mʉnə kapràk ye, nə sə cep bohòbʉ̀ʉ yè'sə wèŋ.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Wo à yuk, wo gurə dʉk də, <<Sə cep yè'sə nwì mòk, ka ŋwè yeŋ.>>
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Masinjà Tà Nwì ləp mak tsooŋ Herònə fo' ghà nə, bʉ̀ʉsə̀ wo à kùksə yi co Nwì, yi kà dzèèŋ. Ŋgìŋgòà lum yi tə̀tè yi kpʉ ŋga dzèŋ nùumbu tàŋ.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ncèp nə̀ Nwì nə à sə kùk lòmalì mantombì.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Bànabà bə Sol à mèsə fàak awo, nə me'rə Jòrosalèm, nə bwi foho lo fe'lə Antiyòk. Wo à lòbə ŋwə̀ nəmòk nə̀ wo to yi də Jon Mak wèŋ bəbɛ'.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.