Atos 10
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ŋkum sojà nə̀ mvwe' lak Rumà mòk à ye mvwe' lak Sìsàriyà, liŋ yee də Kònilòs. Yi à tse' bòp sojàa sə̀ mvwe' lak Italì yi.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Yi à sə wəp Nwì nə̀bʉp. Yi à sə kùksə Nwì bə bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à yi pwe'. Yi à sə fa bʉ̀ʉ Jus wèŋ mbo wùriŋ, nə sə lɛŋ Nwì sə̀' nùumbu pwe'.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 À ye nùmbu mòk ŋga nùm càsə maràŋ, fana yi ye yumok co lo vɛ'ɛ. Yi ye masinjà Nwì jəja vɛ'. Nà' to yi bə liŋ də Kònilòs.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Wʉə ko yi, fana yi kʉk sɛɛŋ tse' nà', nə fek nà' də, <<A yà Tà?>> Masinjà Nwì nə dʉk fa nà' də, <<Nwì a yuk pìriyàa yo, nə ye fa mbo yòsə̀', nə tsərə̀ nə wu.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Fana nə̀ ŋga'a nè'e, wu tumsə gesə bʉ̀ʉ mok mvwe' lak Jopà ŋgòkə̀ to ŋgà' nəmòk fo' nə̀ liŋ yee Saimʉ̀ Pità.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Yi nòmʉ nda'à Saimʉ̀ nə̀ yi no ŋgʉ ndzəp nə̀ ghaŋ, nə̀ yi sèeŋgə̀ ŋgùp nà'a.>>
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ànə ye vɛ'nə fana, masinjà Nwì nə̀ yi à tsòho fa Kònilòs bum yè'sə, nə lo gɛsə lo yuye. Kònilòs to ŋgàa fàak ye sə̀ mʉ nda'à yi bwìŋ ba. Yi to sojà ye mòk sə̀' nə̀ nà'a wəpgə̀ Nwì.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Yi à tsòho fa yà'wèŋ yusə̀ yi anə ye sə pwe'fo', nə dʉk fa wo də yà'wèeŋ lo mvwe' lak Jopà anə.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Tsok à rɛŋ ŋga wo sə kʉəp lòJopà anə, fana Pità sə kok lo ye mʉ tu ndap ŋgòkə̀ lɛŋ pìriyà mbwa. À ye ŋga nùum co maràŋ.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Njè à ya yi, fana yi sə dzəm də yi zʉ yumok. Wo ànə ka zʉzʉ sə̀ nto gʉ wes, fana yi sə ye yumok co lo vɛ'ɛ.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Yi ye ŋga ntòbu mùhu nòto, fana yumok sə tsoŋ tesə mbwa. Yà' səsə co làba' nə̀ ghaŋ vɛ' ŋga wo kotse' tsə və̀ nà' bə ŋgʉŋgʉŋ sə̀ kwè sə pwe'.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Yusə̀ yà' à ye mʉnə làba' nə à ye nàamŋgòŋ pwe' bə nsàap bum sə̀ jì nɛ̀s co no bə swi wèŋ pwe'fo'.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Yi yuk ŋga ŋgì ŋwə̀ nəmòk dʉk vèsə fa yi dʉk də, <<Pità, lòkok, nə sʉə zʉ nàam yè'sə.>>
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Fana Pità cep fəsə gesə ye dʉk də, <<Tà, anə kà vɛ'nə ye yuk, mʉ̀ ka yàm yu səmok sə̀ lʉ̀ʉk yo dzə̀gə̀ yà' dzə̀ə zʉ yuk.>>
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ŋgì ŋwə̀ nə cep sə̀mok də, <<Yusə̀ Nwì a gʉ̀ bòŋsə yà' mok laŋ fana wù kà də wu dzə yà' dʉk.>>
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Yu yè'sə à gʉ̀ fis vɛ'nə kɛ̀' tɛ', fana wo jəŋ fəsə lo yu sə mʉbu anə sə̀mok.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pità à sə mərə dʉk də nsàp lo nə̀ yi yə nè'nə sə nì tsə̀' fa yi yè'sə də yà lɛ, fana ŋga bʉ̀ʉ sə̀ Kònilòs tumsə sə kə̀ dzèŋ kə̀ ncùhù yi sə̀ laŋ. À ye ŋga wo à fe'rə mvwe' ndap Saimʉ̀ nə, nə riŋ nà'.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Fana wo to fek gesə dʉk də, <<Ŋwə̀ nəmòok fɛnə ŋkʉ̀ìŋ nə̀ liŋ yee də Saimʉ̀ Pità àlɛ-ò?>>
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Wo à sə fek gèsə lòvɛ'nə ŋga Pità sə tsərə malì də yi rɛɛŋ nsàp lo nə̀ nà' kə̀ tàsə yi ènə ŋkuŋ. Yòŋsə̀ Nwì à to yi, nə tsok fa yi də, <<Bʉ̀ʉ səmok sə lap wu fenə bwìŋ tɛ'.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Lòkok mʉtsə̀, nə tsooŋ lo kə tseŋ wo. Wu gʉ̀ə wù kà də wu dzeeŋ ŋgòyù lòwo dʉk bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ dʉk wo mʉ də wo və.>>
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Fana Pità suhu lo, nə kə tseŋ wo. Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Ŋwə̀ nə̀ wèŋ sə làap nə mʉ̀. Wèŋ və̀ da?>>
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Bʉ̀ʉ sə wèŋ dʉk də, <<Kònilòs nə̀ yi ŋkum sojà tum ves yi. Yi ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ. Yi kùksəgə̀ Nwì, fana bʉ̀ʉ Jus pwe' rì yi bə lak lòoŋ də yi ŋwə̀ nə̀ bə̀boŋ. Masinjà Nwì mòk nə̀ rərɛŋ a tsə̀' yi də yi to və wu nda'à yi ya yi yuk-a yusə̀ wu nə tsok fa yi.>>
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Wo à cèp wes, Pità to nisə wo mʉ nda'à yi, bə yà'wèŋ nooŋnooŋ mbwa tsok rɛŋ. Tsok ànə rɛŋ, fana yi lokok, nə bɛ' mandzə̀ bə yà'wèŋ lo. Bʉ̀ʉ mok sə̀ mvwe' lak Jopà sə̀ wo à dzəm Jisòs à yù lòyi sə̀'.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Wo à gì tsok kə rɛŋ sə̀mok ŋkuŋ fana wo kə dzeŋ mvwe' lak Sìsàriyà anə.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pità à sə nikok, fana bə Kònilòs kʉrə. Kònilòs gbʉ cum tsoŋ kù mantombìi nà' sə nze, nə zəm tu ŋgòkùksə nà'.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Pità lòkoksə nà' mʉtsə̀, nə dʉk fa nà' dʉk də, <<Lokok mʉtsə̀, mʉ̀ mègù sə̀' ŋwè co wù.>>
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Mvəsə̀ yi à sə cèp malì bohònà' ntòfo', fana yi ni lo mʉ nda'à, nə ye bwìŋ ŋga wo rwiŋ cu mbwa wùriŋ.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Yi dʉk fa yà'wèŋ dʉk də, <<Wèŋ rì yàwèŋ sə̀' dʉk də, wu kʉk ja'a na bə nsàp mandzə̀ nə̀ bʉ̀ʉ Jus wèŋ kùksəgə̀ Nwì, fana ye də kaco ŋwə̀ Jus kə kɛ' ye ŋwè lakmvum ŋkɛ' yeŋ. Kaco bə nà' sə tòrə kɛ' ca nduk sə̀' yeŋ. Mègù dʉk də Nwì a rɛɛŋsə fa mʉ yi dʉk də kà də mʉ tsərə də ŋwə̀ nəmòok nə̀ co mʉ̀ dzeeŋ yi dzèeŋ dʉk.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Nà'a njo nə̀ wo to mʉ, mʉ̀ nə və̀ nə, nə kà dzèèŋ.>> Fana yi dʉk mok dʉk də, <<Mʉ̀ və̀ laŋ, wèŋ to mʉ da?>>
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Yi à fek vɛ'nə, Kònilòs cep də, <<Bə nùm nə̀ ntinə pwe' a nùumbu kwè, nə̀ à ye maràŋ sə̀' mvə̀k nə̀ ŋga'a vɛ' ŋga mʉ̀ cu mʉ nda'à mʉ̀ ŋgòlɛŋ pìriyà nə̀ wo lɛŋgə̀ nà' ŋga nùm càsə maràŋ nà'a. Mʉ̀ kʉk à, ŋwə̀ nəmòk tə kok nè' mantombìi mʉ̀. Yi ni tse' cə̀ək mok yà' sə ba'a nə̀bʉp.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Yi to mʉ bə liŋ də, <Kònilòs.> Nə dʉk fa mʉ dʉk də, <Nwì a yuk pìriyàa yo, nə tsərə fa mbo yòlaŋ.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ye də tumsə gesə lo ŋwə̀ nəmòk mvwe' lak Jopà yi to fa wu ŋwə̀ nəmòk fo' nə̀ wo togə̀ liŋ ye pwe' də Saimʉ̀ Pità. Yi ŋkʉ̀ìŋ. Yi nòmʉ nda'à Saimʉ̀ nə̀ yi fàkgə̀ bə ŋgùp, nə̀ ndap ye ŋgʉ ndzəp nə̀ ghaŋ.>
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Yà'a yusə̀ mʉ̀ a tum gù bwìŋ sə̀' ntɛ̀ŋ də wu və sə. Wù nə gʉ̀ nə bə̀boŋ, nə və̀ nə sə̀'. Vès cu ŋga'a fɛɛŋ mantombìi Tà Nwì pwe'. Vès sə tək wù də wu tsoho fa ves yà pwe' sə̀ Nwì a tsə̀' fa wu də wu cep.>>
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Fana Pità yè ŋgòcèp dʉk də, <<Mʉ̀ rì tse' ŋga'a mok bə nə̀ zìnə dʉk də Nwìi jəgə̀ bwìŋ pwe' yəyərə̀.>>
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Yi dʉk də, <<A ye-a sə̀' ndà lòoŋ nə̀ lak ŋgə̀ŋgàaŋ sə̀' fòlòoŋ ŋga yi wəp-a Nwì, nə sə gʉ yusə̀ yà'a kə̀kʉrə̀, fana ye də Nwì dzəm ŋgə̀ŋgàŋ.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Nwì à tsə̀' fa bʉ̀ʉ Izùrɛ ncèp nə̀ nje nə laŋ. Ncèp ye nə à ye Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ də Jisòs Krɛst nə̀ yi Tà bohòbwìŋ pwe' a jə və̀ fifi.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Wèŋ rì nsàap bum sə̀ yà' a ye mvwe' nzeŋgòŋ bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ pwe' yà'a laŋ. Ghà nə̀ Jon à sə tsòho nzak bàptɛ à càa fana Jisòs yeto fàak ye mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Yà' à ye bə liŋ Jisòs nə̀ mvwe' lak Nazàrɛ nə, mvəsə̀ Nwì à fa yi Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə ye ŋàŋ fana yi à kɛ'kɛ' càa, nə sə gʉ bə̀boŋ, nə sə gʉŋsə lo bʉ̀ʉ sə̀ wo à cu ndzə bohòŋkum ze', bʉ̀ʉsə̀ Nwì ànə ye bə nà'.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Bum sə̀ yi à gʉ̀ mvwe' laak bʉ̀ʉ Jus, nə ye Jòrosalèm pwe'fo', vès à yə yà' bə lis avès. Wo à tɛ'lə yi mʉ ntə̀əŋ, nə zə yi.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Fana nùmbu nə̀ tɛ' à dzèeŋ, Nwì gʉ yi lokok mvwe' kpʉ. Nwì à gʉ̀ də yi niŋ fa bwìŋ ni' ye.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Yi à ka bohòbwìŋ lòoŋ sə̀' yəəŋ. Yi à yəəŋ mègù bohòvès sə̀ Nwì ànə swek fis ŋgòyə bum yè'sə bə lis avès. Ghà nə̀ yi a lòkok mvwe' kpʉ nə, vesiwèŋ à zʉ zʉzʉ, nə no nəno mvwe' mò'fis.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Fana yi Jisòs nə à dʉk ves dʉk də vèes tsoho lo fa bwìŋ Ntirə̀ nə̀ Bə̀boŋ nə sə̀'. Nə sə rɛŋsə fa bwìŋ dʉk də a yi nə̀ Nwì a fa yi ŋàaŋ də yi sak bʉ̀ʉ sə̀ wo à kpʉ lòlaŋ, nə ye sə̀ wo cu ntòŋwəm pwe'fo'.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bʉ̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì sə̀ wo à ye njamòk tsòho nə sə kum liŋ ye. Wo à dʉk də ŋwə̀ nə̀ nà'a dzəm-a bohònà' pwe', Nwìi nə swifa ŋgə̀ŋgàŋ bʉp ye bə ŋàaŋ sə̀ yà' cu ndzənə liŋ ye sə.>>
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Mvəsə̀ Pità à sə cèp vɛ'nə, fana Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə və bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yu'rə ncèp nə̀ Pità à sə cèep nə pwe'.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo à dzəm bohòJisòs sə̀ wo à və̀ bə Pità wèŋ mvwe' lak Jopà à mərə nə̀bʉp. Wo à sə mərə də Nwì fa bʉ̀ lakmvum wèŋ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə sə̀'.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Njo nə̀ wo à yuk mvəsə̀ yà'wèŋ à sə cèp ncèep lak mok sə̀ wo kà yà' yukgə̀ nə sə kùksə Nwì. Fana Pità cep dʉk də,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 <<Bʉ̀ yè'e wèŋ tse' Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə sə̀' co vesùwèŋ à tse'. Aco ŋwə̀ nəmòk dzeeŋ də wo kà wo bə ndzəp bàptɛsə̀ à?>>
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Fana yi fa ŋàŋ də wo bàptɛsə yà'wèŋ bə liŋ Jisòs Krɛst. Anə geŋ, wo dʉk fa Pità də bə yà'wèeŋ cum mʉnə nùumbu mok ŋkuŋ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.