Apocalipse 16
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Mʉ̀ yuk sə̀' ŋga ŋgì mòk sə cèp vèsə sə̀' mvwe' yà'sə. Ŋgì nə à sə cèp fuŋ fa masinjàa Nwì sə̀ sàmba sə wèŋ də, <<Wèeŋ jə ŋgàap jòho ntʉm Nwì sə̀ sàmba sə, nə kə kɛ' mak gesə lo sə nzeŋgòŋ.>>
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Fana masinjà mòk lokok to, nə kə kɛ' mak gesə tsoŋ lo yusə̀ sənə ŋgàp nje nə sə nzehè. Yi à kɛ̀' màk ntɛ̀ŋ, ywɛ̀' to bwìŋ ni' pwe', nə sə yaaŋ wo vɛ'ɛ. Bʉ̀ʉ sə̀ ywɛ̀' à to wo yè'sə à ye bʉ̀ʉ sə̀ wo à tse' ncòom nàm nə, nə sə kuksə yu nə̀ wo à ci nà' mʉnə liŋ ye nə.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Masinjà nə̀ ba à kə̀ kɛ̀' gèsə ye sə mvwe' ndzəp nə̀ ghaŋ nə. Ndzəp pwe' gweŋ bʉʉŋ co ndʉəm ŋwə̀ nə̀ kpʉkpʉ. Bum sə̀ yà'a cugə̀ sə ndzəpə̀ anə pwe' à kpʉ wes pwe' nə̀ pwe'.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ànə geŋ masinjà nə̀ tɛ' à kə̀ kɛ̀' màk gèsə ŋgàp nə̀ nje sə mvwe' mantùŋ bə bwe ntak ndzəp wèŋ. Ndzəp sə bʉʉŋ lo sə̀' co ndʉəm.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Mʉ̀ yuk ŋga masinjà nə̀ yi kʉ̀kgə̀ ndzəp, yi sə cèp də, <<Wù Nwì àvès nə̀ wù cu, ŋga wù à ye to mantombì sə̀', wu rərɛŋ. Bum sə̀ wu sakgə̀ pwe', yà'a rərəŋ mvə̀'nə.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à zə bʉ̀ʉ Nwì nə ye bə ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ, wù fa wo ndʉəm də wo no. A vɛ'nə kə̀kʉrə̀, yà' kʉ̀rə bə fàha awo sə bòŋ.>>
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Fana mʉ̀ yuk fe'lə ŋga ŋgì mòk sə cèp vèsə mvwe' kàm nə̀ wo fagə̀ Nwì satikà' mbwa nə sə̀'. Ŋgì nə sə cep də, <<Nwì, Tà nə̀ ghaŋ nə. Yusə̀ wu sakgə̀ pwe', yà'a rərəŋ nə ye zìnə.>>
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Masinjà nə̀ kwè à jə ŋgàp nje, nə kə fe' mak gesə mʉnə nùm. Nùm tse' bwi ŋàŋ ŋgòtɛ̀ bwì co mis.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Nùm nə à tɛ̀ bwì vɛ'ɛ wùriŋ. Bohòwo ŋgòkupsə ntʉm awo, nə kuksə Nwì nə̀ yi tse' ŋàŋ bə bum yè'sə fana wo kà dzəm. Wo à bʉ̀ʉŋ yàk Nwì vɛ'ɛ bə̀boŋ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Masinjà nə̀ tàŋ à kə̀ fè' màk gèsə ŋgàp nə̀ nje mʉmvwe' kapràk nàm nə̀ yi à tesə kok sə ndzəpə̀ nə. Ndzəm dʉk mvwe' lak sə̀ nàm nə cu ŋkum fo' sə pwe' jìk. Bwì sə lum lʉm awo mvə̀'nə̀ sə yaaŋ wo vɛ'ɛ kpʉ bwì.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Wo yak Nwì nə̀ mʉbu bʉ̀ʉ ŋgə' nə̀ wo sə yə nə ye sə̀' bʉ̀ʉ ywɛ̀'ɛ sə̀ yà'a sə yaaŋ wo sə. Wo kà dzəm ŋgòmè'rə bʉp awo sə̀ wo sə gʉ̀ sə dzəm lok.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Masinjà nə̀ ntùŋfu à kə̀ fè' gèsə ŋgàp nje sənə ndzəp nə̀ ghaŋ nə̀ wo togə̀ nà' də Yufèretìs nà'a. Ndzəp nə zərə wes pwe', də ya ŋkəŋkum sə̀ wo və̀ ma nùm wèeŋ tse' mandzə̀ ŋgòto càa.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Fana mʉ̀ ye yòŋsə̀ə sə̀ bʉp tɛ', ŋga wo səsə co mbòtòk vɛ'ɛ. Wo à tesə tsoŋ kə̀ cùhu ŋòroŋ nə bə kə̀ cùhu nàm ŋgòŋ nə ye kə̀ cùhu ŋwə̀ nə̀ ŋgà bòrə̀ bwì də yi ŋgà tsòhòbum Nwì.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Yòŋsə̀ə yè'sə a yòŋsə̀ə ze'. Wo tse' ŋàŋ ŋgògʉ̀ bum mok vɛ'ɛ sə̀ co wù kʉk tə̀tè nə sɛɛŋ mam. Wo lo, nə sə to benə ŋkəŋkum sə̀ sənə nzeŋgòŋ nə pwe' də yà'wèeŋ fʉhʉ ŋgòmàk dzè' nùmbu ànə, nə̀ Nwìi nə̀ nìtsə̀' fa bwì ŋàaŋ ye də yi jòk ntinə nə.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 (Yeè, wèeŋ kà swì də, <<Mʉ nə və ŋga wèŋ ka riŋ, co ŋgà yə̀ və̀ yi. Anə ye bə̀boŋ bohòŋwə̀ nə̀ wo nə tseŋ yi ŋga yi cu nca. Ya kà də wo jəŋ lo gɛsə cə̀ək ye, yi gi mvwe' bwì nswɛ̀'mbwè marè'tu ko yi dʉk.>>)
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Fana yòŋsə̀ə ze' sə wèŋ à gʉ̀ ŋkəŋkum sə̀ sə nzeŋgòŋ sə ŋgòkə̀ tɛstu mvwe' sə̀ wo togə̀ fo' bə ncèep Hibrù wèŋ də Àmajidòŋ yà'a.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ànə geŋ, masinjà nə̀ sàmba nə fe' mak gesə lo ŋgàp nje nə mʉtsə̀. Fana ŋgì mòk cep vesə mʉnda'à Nwì mvwe' kapràk ye nə. Nà' cep fis bə ŋàŋ də, <<Yà' mè wes mok laŋ.>>
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Ŋgì ànə à cèp wes vɛ'nə fana mbʉ̀ŋ ba'a, nə sə cwiŋ, nzeŋgòŋ nə tsoho sə̀' pwe'fo'. Nà' à tsòho nsàp nə̀ nzeŋgòŋ nə à yè yèe, nà' à ka ntsə'mòk vɛ'nə tsoho yuk.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Ntʉm lak nə̀ ghaŋ nə à saha gà'a bòp tɛ'. Bwe bòop lak sə̀ sə nzeŋgòŋ pwe', à kə̀əŋ gbʉ̀ wes pwe'. Yà'a mvə̀'nə̀ Nwì à tsərə tse' lak sə̀ ghaŋ sə̀ wo to yà' də Babilòŋ yà'a, nə gʉ də wo ye ŋgə' bʉ̀ʉsə̀ yi jòk bohòyà'wèŋ. Yi à gʉ̀ yà' wo ye ŋgə' bə̀boŋni co ŋgàp rùk nə̀ cəcəp nə̀ wo kotse' wu də wu nə no wes tsoŋ nà' bə ŋàŋ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Lak sə̀ yà' à ye mʉtsətsə'rəə ndzəp pwe' à kə̀əŋ gbʉ̀ʉ nə cəəŋ bisə lòsə ndzəpə̀ anə. Nda à kə̀əŋ gbʉ̀ wes sə̀' pwe'fo'.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ŋgwìiŋ sə̀ ghaŋ à sə gbʉ̀hʉ tsə mʉbu, nə sə gbʉ bwìŋ mʉni'ì. Ŋgwìŋ nə̀ mò'fis à sə rwì' co bàm rɛɛ̀s bə tu. Ŋgə' ànə à bʉp vɛ'ɛ kpʉ bwì. Bwì yak Nwì bʉ̀ʉ ŋgə' nə̀ bʉp nə̀ wo yə nə.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.