Rute 2

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xɛmɛna nde yi Nowɛmi a xɛmɛn xabilani a xili Boosu. Muxu kɛndɛn nan yi a ra e nun nafulu kanna. E nun Elimɛlɛki yi xabila kedenna nin.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Lɔxɔna nde, Ruti Moyaba kaan yi a fala a mame Nowɛmi xa, a naxa, “N xa siga malo xɔri yikentundeni. Waxatina nde, muxuna nde tinma nɛn n yi na liga.” Nowɛmi yi a yabi, a naxa, “N mamuxuna, awa siga.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Nayi, Ruti yi siga xɛɛna nde ma malo xɔri makentundeni walikɛne fɔxɔ ra. Boosu nan ma xɛɛ yi na ra Elimɛlɛki xabila yi muxuna nde.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Ndedi ligaxina, Boosu fan yɛtɛɛn yi fa keli Bɛtɛlɛmi yi, a yi a fala walikɛne xa, a naxa, “Alatala xa lu ɛ xɔn.” E yi a yabi, e naxa, “Alatala xa i fan baraka.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Boosu yi a walikɛ kuntigin maxɔdin, a naxa, “Ɲaxalan sungutunna mundun ito ra?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Kuntigin yi Boosu yabi, a naxa, “Ɲaxalan xɔɲɛn nan a ra naxan kelixi Moyaba yamanani, a faxi Nowɛmi nan fɔxɔ ra.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 A n maxɔdin nɛn a xa bira n ma walikɛne fɔxɔ ra, alogo a xa e xɔri makentun. A wanla fɔlɔxi nɛn xabu xɔtɔnni, a baxi sigadeni nɛn iki a matabudeni gageni.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Awa, Boosu yi siga Ruti fɛma, a naxa, “N xa a fala i xa, i nama fa siga malo xɔri yikentundeni dɛdɛ yi sɔnɔn fɔ n ma xɛɛn ma be. Ɛ nun ɲaxanli itoe xa lu walɛ be.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Bira walikɛne fɔxɔ ra, e nɛma yire yo xabɛ, i siga e fɔxɔ ra mɛnni. N bata yamarin fi n ma muxune ma a e nama i tɔrɔ. Awa, min xɔnla na i suxu waxati yo yi, i siga, i sa i min walikɛne min seen na.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ruti yi a xinbi sin Boosu bun ma, a yi a yɛtagin lan bɔxɔn ma, a yi a fala a xa, a naxa, “Nanfera i xaminxi n ma fe ra? Nanfera i hinanxi n tan xɔɲɛn na?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boosu yi Ruti yabi, a naxa, “N bata na feene birin mɛ i naxan nabaxi i mame xa xabu i ya xɛmɛn faxa. N bata a kolon fa fala i bata i nga nun i fafe nun i ya yamanan beɲin, i fa be yi, i fa so n ma muxune yɛ, i mi yi naxanye kolon a fɔlɔni.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Ruti, i bata naxan liga, Alatala xa i barayi. I yi duba kamalixin sɔtɔ keli Alatala Isirayilaa Ala yii i faxi naxan fɛma i ratanga feen na.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ruti yi Boosu yabi, a naxa, “Mangana, i fan n tan xa, i bata n bɔɲɛn xunbeli fala faɲin na i naxan tixi n xa, amasɔtɔ hali i ya walikɛ keden peena a fisa n tan xa.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Awa, dɛge waxatina a lixina, Boosu yi Ruti xili, a naxa, “Fa be, en birin xa fa en dɛge. Buruna nde tongo i yi a sin sabini.” Nba, Ruti nun walikɛne yi sa dɔxɔ e nun Boosu. Boosu mɔn yi donse ganxina nde radangu Ruti ma. Ruti yi a dɛge han a lugo, a donse dɔnxɛn mɔn yi lu a yii.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Nba, Ruti mɔn sigaxi na malo xɔri makentundeni, Boosu yi yamarin fi a walikɛne ma, a naxa, “Ruti xa a xaba han xidine saxi dɛnaxan yi. Ɛ nama a rayagi fe yo raba.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Na na dangu, ɛ mɔn xa maala nde ba xidine ra, ɛ yi e rabeɲin bɔxɔn ma, a yi e tongo. Ɛ nama fala yo ti a xili ma.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Awa, Ruti yi fɛriɲɛn maala malanɲɛ han ɲinbanna ra. A yi a maala bɔnbɔ, a yi a liga fayida barama xungbeen yɛ firin ɲɔxɔn.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Ruti yi maali ito tongo, a siga a ra taani. A bata naxan birin malan, a sa na yita a mame ra. Ruti mɔn yi a donse dɔnxɛne so a mame yii.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Nowɛmi yi Ruti maxɔdin, a naxa, “I sa maala nun donseni itoe birin malanxi minɛn yi? I yi walima nde a xɛɛ ma nun? Muxun naxan yi yengi dɔxi i xɔn ma, Ala xa na kanna baraka!”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Nowɛmi yi kabɛ, a naxa, “Alatala naxan ma hinan mi ɲanɲɛ faxa muxune nun niiramane xa, na xa Boosu baraka.” Nowɛmi mɔn yi a fala Ruti xa, a naxa, “Na xɛmɛna, nxu bari boden na ra naxan en goronna tongɛ, a yi a yengi dɔxɔ en xɔn ma.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Nanara, Ruti Moyaba kaan yi a fala Nowɛmi xa, a naxa, “Naxan dangu a birin na, Boosu mɔn yi a fala n xa a nxu nun a walikɛne xa lu maala nde xabɛ han e yelin waxatin naxan yi.”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nowɛmi yi a fala Ruti xa, a naxa, “N mamuxuna, a lan ɛ nun ɲaxanle xa lu walɛ Boosu a xɛɛn ma. Xa i sa wali muxu gbɛtɛne xɛɛn ma, waxatina nde i tɔrɔma nɛn.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Awa, Ruti yi siga xɛɛn ma, a lu walɛ Boosu walikɛ ɲaxanle fɔxɔ ra han e yelin maala nun murutun birin malanɲɛ. Ruti mɔn yi lu a mame fɛma.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.