Rute 2
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARA
1 Xɛmɛna nde yi Nowɛmi a xɛmɛn xabilani a xili Boosu. Muxu kɛndɛn nan yi a ra e nun nafulu kanna. E nun Elimɛlɛki yi xabila kedenna nin.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Lɔxɔna nde, Ruti Moyaba kaan yi a fala a mame Nowɛmi xa, a naxa, “N xa siga malo xɔri yikentundeni. Waxatina nde, muxuna nde tinma nɛn n yi na liga.” Nowɛmi yi a yabi, a naxa, “N mamuxuna, awa siga.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Nayi, Ruti yi siga xɛɛna nde ma malo xɔri makentundeni walikɛne fɔxɔ ra. Boosu nan ma xɛɛ yi na ra Elimɛlɛki xabila yi muxuna nde.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Ndedi ligaxina, Boosu fan yɛtɛɛn yi fa keli Bɛtɛlɛmi yi, a yi a fala walikɛne xa, a naxa, “Alatala xa lu ɛ xɔn.” E yi a yabi, e naxa, “Alatala xa i fan baraka.”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Boosu yi a walikɛ kuntigin maxɔdin, a naxa, “Ɲaxalan sungutunna mundun ito ra?”
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Kuntigin yi Boosu yabi, a naxa, “Ɲaxalan xɔɲɛn nan a ra naxan kelixi Moyaba yamanani, a faxi Nowɛmi nan fɔxɔ ra.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 A n maxɔdin nɛn a xa bira n ma walikɛne fɔxɔ ra, alogo a xa e xɔri makentun. A wanla fɔlɔxi nɛn xabu xɔtɔnni, a baxi sigadeni nɛn iki a matabudeni gageni.”
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Awa, Boosu yi siga Ruti fɛma, a naxa, “N xa a fala i xa, i nama fa siga malo xɔri yikentundeni dɛdɛ yi sɔnɔn fɔ n ma xɛɛn ma be. Ɛ nun ɲaxanli itoe xa lu walɛ be.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Bira walikɛne fɔxɔ ra, e nɛma yire yo xabɛ, i siga e fɔxɔ ra mɛnni. N bata yamarin fi n ma muxune ma a e nama i tɔrɔ. Awa, min xɔnla na i suxu waxati yo yi, i siga, i sa i min walikɛne min seen na.”
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Ruti yi a xinbi sin Boosu bun ma, a yi a yɛtagin lan bɔxɔn ma, a yi a fala a xa, a naxa, “Nanfera i xaminxi n ma fe ra? Nanfera i hinanxi n tan xɔɲɛn na?”
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boosu yi Ruti yabi, a naxa, “N bata na feene birin mɛ i naxan nabaxi i mame xa xabu i ya xɛmɛn faxa. N bata a kolon fa fala i bata i nga nun i fafe nun i ya yamanan beɲin, i fa be yi, i fa so n ma muxune yɛ, i mi yi naxanye kolon a fɔlɔni.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Ruti, i bata naxan liga, Alatala xa i barayi. I yi duba kamalixin sɔtɔ keli Alatala Isirayilaa Ala yii i faxi naxan fɛma i ratanga feen na.”
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Ruti yi Boosu yabi, a naxa, “Mangana, i fan n tan xa, i bata n bɔɲɛn xunbeli fala faɲin na i naxan tixi n xa, amasɔtɔ hali i ya walikɛ keden peena a fisa n tan xa.”
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Awa, dɛge waxatina a lixina, Boosu yi Ruti xili, a naxa, “Fa be, en birin xa fa en dɛge. Buruna nde tongo i yi a sin sabini.” Nba, Ruti nun walikɛne yi sa dɔxɔ e nun Boosu. Boosu mɔn yi donse ganxina nde radangu Ruti ma. Ruti yi a dɛge han a lugo, a donse dɔnxɛn mɔn yi lu a yii.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Nba, Ruti mɔn sigaxi na malo xɔri makentundeni, Boosu yi yamarin fi a walikɛne ma, a naxa, “Ruti xa a xaba han xidine saxi dɛnaxan yi. Ɛ nama a rayagi fe yo raba.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Na na dangu, ɛ mɔn xa maala nde ba xidine ra, ɛ yi e rabeɲin bɔxɔn ma, a yi e tongo. Ɛ nama fala yo ti a xili ma.”
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Awa, Ruti yi fɛriɲɛn maala malanɲɛ han ɲinbanna ra. A yi a maala bɔnbɔ, a yi a liga fayida barama xungbeen yɛ firin ɲɔxɔn.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 Ruti yi maali ito tongo, a siga a ra taani. A bata naxan birin malan, a sa na yita a mame ra. Ruti mɔn yi a donse dɔnxɛne so a mame yii.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Nowɛmi yi Ruti maxɔdin, a naxa, “I sa maala nun donseni itoe birin malanxi minɛn yi? I yi walima nde a xɛɛ ma nun? Muxun naxan yi yengi dɔxi i xɔn ma, Ala xa na kanna baraka!”
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Nowɛmi yi kabɛ, a naxa, “Alatala naxan ma hinan mi ɲanɲɛ faxa muxune nun niiramane xa, na xa Boosu baraka.” Nowɛmi mɔn yi a fala Ruti xa, a naxa, “Na xɛmɛna, nxu bari boden na ra naxan en goronna tongɛ, a yi a yengi dɔxɔ en xɔn ma.”
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Nanara, Ruti Moyaba kaan yi a fala Nowɛmi xa, a naxa, “Naxan dangu a birin na, Boosu mɔn yi a fala n xa a nxu nun a walikɛne xa lu maala nde xabɛ han e yelin waxatin naxan yi.”
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Nowɛmi yi a fala Ruti xa, a naxa, “N mamuxuna, a lan ɛ nun ɲaxanle xa lu walɛ Boosu a xɛɛn ma. Xa i sa wali muxu gbɛtɛne xɛɛn ma, waxatina nde i tɔrɔma nɛn.”
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Awa, Ruti yi siga xɛɛn ma, a lu walɛ Boosu walikɛ ɲaxanle fɔxɔ ra han e yelin maala nun murutun birin malanɲɛ. Ruti mɔn yi lu a mame fɛma.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.