Rute 1
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC
1 Kitisane yi Isirayila yamanani waxatin naxan yi, kamɛ gbeen yi so yamanani. Nayi, xɛmɛna nde yi keli Bɛtɛlɛmi taani, Yuda yamanani e nun a ɲaxanla nun a dii xɛmɛ firinne, e yi sa dɔxɔ Moyaba yamanani.
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 Na xɛmɛn yi xili nɛn Elimɛlɛki. A ɲaxanla fan yi xili nɛn Nowɛmi. A dii xɛmɛ firinne fan xinle nan itoe ra, Malɔn nun Kiliyon. Efarata bɔnsɔnna nan yi e ra, Bɛtɛlɛmi kaane Yuda yamanani. Elimɛlɛki nun a denbayaan yi siga Moyaba yamanani. E yi dɔxi Moyaba yamanani waxatin naxan yi,
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Elimɛlɛki yi faxa. Nowɛmi yi findi kaɲa gilɛn na e nun a dii xɛmɛ firinne yi lu.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Nowɛmi a dii xɛmɛne yi Moyaba ɲaxanle futu. Ɲaxanla boden yi xili Oropa, boden fan yi xili Ruti. Nba, e yi lu mɛnni han ɲɛɛ fu ɲɔxɔn.
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 Na xanbi ra, a dii xɛmɛ firinne, Malɔn nun Kiliyon fan yi faxa. Nowɛmi keden peen yi lu amasɔtɔ a xɛmɛn nun a dii xɛmɛne bata yi faxa.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Nowɛmi yi a mɛ fa fala a Alatala bata a yamaan baraka Isirayila yamanani. Marigin bata balon so Isirayila kaane yii ki faɲin. Nanara, Nowɛmi yi a yitɔn a keli Moyaba e nun a mamuxune.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Nowɛmi yi dɔxi dɛnaxan yi a keli mɛnni, a mamuxu firinne biraxi a fɔxɔ ra, e yi kiraan suxu xɛtɛ Yuda yamanani. Koni e kira yi,
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Nowɛmi yi a fala a mamuxune xa, a naxa, “Ɛ xɛtɛ, birin xa siga a nga konni. Alatala xa hinan ɛ fan na alo ɛ bata hinan n tan nun n ma diine ra kii naxan yi naxanye faxaxi.
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Alatala xa xɛmɛ faɲin fi ɛ ma e nun bɔɲɛ xunbenla ɛ banxine kui.”
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 E yi a fala e mame xa, e naxa, “Ɛn-ɛn, en birin xa siga i kon kaane fɛma.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Nowɛmi yi a fala a mamuxune xa, a naxa, “N mamuxune, a lan ɛ xa xɛtɛ ɛ konni. Nanfera ɛ waxi a xɔn ma en birin xa siga? Ɛ yengi a ma fa fala a n mɔn nɔɛ dii xɛmɛna nde barɛ nɛn naxanye ɛ futɛ ba?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Ɛ xɛtɛ ɛ konni amasɔtɔ n tan bata fori xɛmɛ taa ra dɔxɔn ma. Hali n na a fala n naxa n xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɛ to kɔɛɛn na, n dii xɛmɛne bari,
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 ɛ nɔɛ dɔxɛ han ne yi gbo ba? Ɛn-ɛn, n mamuxune, ɛ a kolon a na mi ligɛ. Alatala bata n tan, Nowɛmi a dunuɲa ragidin xɔdɔxɔ ayi dangu ɛ gbeen na.”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Nba, Oropa nun Ruti mɔn yi wuga fɔlɔ. Awa, Oropa yi a ɲungu a mame ma, a xɛtɛ a konni, koni Ruti tan mi tin xɛtɛ.
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Nanara, Nowɛmi yi a fala Ruti xa, a naxa, “Ruti, Oropa bata siga a muxune fɛma e nun a gbee alane. I fan xa siga a fɔxɔ ra ɛ konni.”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Koni Ruti yi Nowɛmi yabi, a naxa, “I nama a fala a n xa xɛtɛ i fɔxɔ ra. N mame, en birin xa siga. I na siga yire yo yi, en birin nan sigama na yi. I dɔxɔ yire yo yi, n fan dɔxɔn na nin. I ya muxune yi findi n ma muxune ra, i ya Ala yi findi n ma Ala ra.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 I na faxa yire yo yi, n fan faxan mɛnna nin, n maluxun mɛnni. Xa sese en tan firinna fata, xa sayaan mi a ra, Alatala a tɔrɔn naxan ɲaxu dangu tɔrɔn birin na, na xa n li.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Nba, Nowɛmi to a to a Ruti bata kankan a ma, a fɔ e firinna birin xa siga, Nowɛmi mi fa fala yo ti sɔnɔn.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 E firinna birin yi siga han Bɛtɛlɛmi taani. E soxina, taan birin yi kabɛ e fe ra, ɲaxanle yi lu a falɛ, e naxa, “Nowɛmi nan yati ito ra ba?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Nowɛmi yi e yabi, a naxa, “Ɛ nama n xili Nowɛmi, koni ɛ n xili ba ‘Sɔxɔlɛtɔna’ amasɔtɔ Ala Sɛnbɛ Kanna bata tɔrɔn nafa n tan ma.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Nba, n tan Nowɛmi kelima be waxatin naxan yi, se wuyaxi yi n yii nun. Koni Alatala bata n naxɛtɛ be yi sese mi fa n yii sɔnɔn. Nanfera ɛ tan ɲaxanle n xilima a Nowɛmi? Alatala bata yelin n yalagɛ, Ala Sɛnbɛ Kanna bata tɔrɔn nafa n ma.”
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Nba, Nowɛmi nun a mamuxun Ruti fa kii nan na ra sa keli Moyaba yamanani fa Bɛtɛlɛmi yi malo xaba waxatini.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.