Rute 1
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARIB
1 Kitisane yi Isirayila yamanani waxatin naxan yi, kamɛ gbeen yi so yamanani. Nayi, xɛmɛna nde yi keli Bɛtɛlɛmi taani, Yuda yamanani e nun a ɲaxanla nun a dii xɛmɛ firinne, e yi sa dɔxɔ Moyaba yamanani.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Na xɛmɛn yi xili nɛn Elimɛlɛki. A ɲaxanla fan yi xili nɛn Nowɛmi. A dii xɛmɛ firinne fan xinle nan itoe ra, Malɔn nun Kiliyon. Efarata bɔnsɔnna nan yi e ra, Bɛtɛlɛmi kaane Yuda yamanani. Elimɛlɛki nun a denbayaan yi siga Moyaba yamanani. E yi dɔxi Moyaba yamanani waxatin naxan yi,
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Elimɛlɛki yi faxa. Nowɛmi yi findi kaɲa gilɛn na e nun a dii xɛmɛ firinne yi lu.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Nowɛmi a dii xɛmɛne yi Moyaba ɲaxanle futu. Ɲaxanla boden yi xili Oropa, boden fan yi xili Ruti. Nba, e yi lu mɛnni han ɲɛɛ fu ɲɔxɔn.
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 Na xanbi ra, a dii xɛmɛ firinne, Malɔn nun Kiliyon fan yi faxa. Nowɛmi keden peen yi lu amasɔtɔ a xɛmɛn nun a dii xɛmɛne bata yi faxa.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Nowɛmi yi a mɛ fa fala a Alatala bata a yamaan baraka Isirayila yamanani. Marigin bata balon so Isirayila kaane yii ki faɲin. Nanara, Nowɛmi yi a yitɔn a keli Moyaba e nun a mamuxune.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Nowɛmi yi dɔxi dɛnaxan yi a keli mɛnni, a mamuxu firinne biraxi a fɔxɔ ra, e yi kiraan suxu xɛtɛ Yuda yamanani. Koni e kira yi,
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Nowɛmi yi a fala a mamuxune xa, a naxa, “Ɛ xɛtɛ, birin xa siga a nga konni. Alatala xa hinan ɛ fan na alo ɛ bata hinan n tan nun n ma diine ra kii naxan yi naxanye faxaxi.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Alatala xa xɛmɛ faɲin fi ɛ ma e nun bɔɲɛ xunbenla ɛ banxine kui.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 E yi a fala e mame xa, e naxa, “Ɛn-ɛn, en birin xa siga i kon kaane fɛma.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Nowɛmi yi a fala a mamuxune xa, a naxa, “N mamuxune, a lan ɛ xa xɛtɛ ɛ konni. Nanfera ɛ waxi a xɔn ma en birin xa siga? Ɛ yengi a ma fa fala a n mɔn nɔɛ dii xɛmɛna nde barɛ nɛn naxanye ɛ futɛ ba?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Ɛ xɛtɛ ɛ konni amasɔtɔ n tan bata fori xɛmɛ taa ra dɔxɔn ma. Hali n na a fala n naxa n xɛmɛ gbɛtɛ sɔtɛ to kɔɛɛn na, n dii xɛmɛne bari,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 ɛ nɔɛ dɔxɛ han ne yi gbo ba? Ɛn-ɛn, n mamuxune, ɛ a kolon a na mi ligɛ. Alatala bata n tan, Nowɛmi a dunuɲa ragidin xɔdɔxɔ ayi dangu ɛ gbeen na.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Nba, Oropa nun Ruti mɔn yi wuga fɔlɔ. Awa, Oropa yi a ɲungu a mame ma, a xɛtɛ a konni, koni Ruti tan mi tin xɛtɛ.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nanara, Nowɛmi yi a fala Ruti xa, a naxa, “Ruti, Oropa bata siga a muxune fɛma e nun a gbee alane. I fan xa siga a fɔxɔ ra ɛ konni.”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Koni Ruti yi Nowɛmi yabi, a naxa, “I nama a fala a n xa xɛtɛ i fɔxɔ ra. N mame, en birin xa siga. I na siga yire yo yi, en birin nan sigama na yi. I dɔxɔ yire yo yi, n fan dɔxɔn na nin. I ya muxune yi findi n ma muxune ra, i ya Ala yi findi n ma Ala ra.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 I na faxa yire yo yi, n fan faxan mɛnna nin, n maluxun mɛnni. Xa sese en tan firinna fata, xa sayaan mi a ra, Alatala a tɔrɔn naxan ɲaxu dangu tɔrɔn birin na, na xa n li.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nba, Nowɛmi to a to a Ruti bata kankan a ma, a fɔ e firinna birin xa siga, Nowɛmi mi fa fala yo ti sɔnɔn.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 E firinna birin yi siga han Bɛtɛlɛmi taani. E soxina, taan birin yi kabɛ e fe ra, ɲaxanle yi lu a falɛ, e naxa, “Nowɛmi nan yati ito ra ba?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Nowɛmi yi e yabi, a naxa, “Ɛ nama n xili Nowɛmi, koni ɛ n xili ba ‘Sɔxɔlɛtɔna’ amasɔtɔ Ala Sɛnbɛ Kanna bata tɔrɔn nafa n tan ma.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Nba, n tan Nowɛmi kelima be waxatin naxan yi, se wuyaxi yi n yii nun. Koni Alatala bata n naxɛtɛ be yi sese mi fa n yii sɔnɔn. Nanfera ɛ tan ɲaxanle n xilima a Nowɛmi? Alatala bata yelin n yalagɛ, Ala Sɛnbɛ Kanna bata tɔrɔn nafa n ma.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nba, Nowɛmi nun a mamuxun Ruti fa kii nan na ra sa keli Moyaba yamanani fa Bɛtɛlɛmi yi malo xaba waxatini.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.