Marcos 4

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sajatyiiyada ji̱ta datyadoda jmityo̱jinintyiryi. Riintye̱ryadeda ji̱ta rajuu nijya̱mi̱ simuyu; pariche su̱musa̱da cartyevimu variy, sama̱sa̱da ji̱ta ravimu variy, jiryatiy ravicha̱da ja̱a̱mu. Ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvajyuu vicha̱da variy jmityo̱jiniy.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Sadatyadoda rajuura tu̱chodata riy. Su̱teda jidyetyadodamu ruuva:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Jirya̱tuva̱chu. Saya̱da ji̱ta ti̱qui nuti̱ nuta̱dana̱cho̱.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Santa̱damu ji̱ta raju̱u̱yada ratesiy nú̱va, ruuti̱jada nipya̱tavay varidye, riimyimyu̱yada variy jadchirya.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Tajiñe̱cho̱ju̱ raju̱u̱yada ratesiy varintyi, ravichu̱ cabyiva, jiryatimyu̱ ne vatunuco ravicha̱da mucadi jasiy. Varicha̱ra̱ju̱ radipuvesubeda variy jasiy, jiryatimyu̱ ne vatunuco mucadi jasiy.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Na̱vapyu savicha̱da jiñi̱ variy, ramu̱mya̱ variy sadara nutasara variy; jiryatimyu̱ ne jnutityara ravicha̱da daryaju̱, ramuni̱tiy ramu̱yada variy.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Tasiñi̱ ju̱u̱yada cariitu jnutiy cabyiva day, rani̱ cariitu jo̱ta̱da ja̱vyeda ra̱jisiy nutasarasiy, ramutiy radiryo̱doda varirya nutasara variy, ne rajaryu̱yada variñu̱day.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Tasiñi̱ ju̱u̱yada samiy mucadimu day, jasiñi̱ ji̱ta rabiveda samirya, rasivyeda ji̱ta varintyi. Raja̱vyedanumatiy, ra̱sa̱yada ji̱ta variy, tarani̱ jayada day, ra̱sa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱chicha̱ra̱ju̱, tarantiy jasa̱yada taraquinijyate vu̱yaju̱chicha̱ra̱ju̱, tarantiy jasa̱yada taraqui pachasicha̱ra̱ju̱.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Su̱teda ji̱ta Jesús varintyi: “Rirya̱ma̱ tuva̱chu tu̱yutavay.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Rirya̱siquita jivyicha̱da Jesúsveda variy. Taraqui vu̱yaju̱y nijya̱mi̱, danu̱ju̱y rinchaju̱, tajuunuma jadchidye richiityari̱nu̱yada ruusa̱ju̱ntiñi̱, ti̱ta̱ju̱musiy ruutaja̱doda jidyetyadodanchiy: “¿Nu̱tyuramuna̱ jityu̱chu nu̱rya dityadoda tu̱choda, nu̱tyuramu?”
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 — ausente —
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 — ausente —
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Su̱teda Jesús variy ruuva: “¿Ne jiryedyetya darya jirya dityadoda tu̱choda dajyu̱ú̱? ¿Nu̱tyichiña̱ jirya̱datyara tara tu̱choda varintyi, nu̱tyichiy?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Nuti̱ tu̱chusa̱damu, nuti̱ nutara Ju̱denu niquejada.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Jivye jiryatiy nú̱variy, jasityi su̱re ji̱ta nuti̱ varirya Ju̱denu niquejada; rityuva̱chunumatirya, su̱nichara Satanásiy varicha̱ra̱ju̱, saso̱vacharara Ju̱denu niquejada variy ruuvasiy, jiryatiy nutasara rani̱cha ruuva.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Darya ni̱day, darya rani̱chantiy jiryatiy ravichu̱ cabyiva ru̱resantiyu; rityuva̱chunumatirya Ju̱denu niquejada, varidye ru̱mutya̱ jichana̱yadamura.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Netimyu̱ jnutityavay daryaju̱riy, ne richuru̱ryu̱y ta̱rijyu̱ jityuva̱chodamu variy. Ridyetyasaranumatirya paru̱tyasa̱da Ju̱denu niquejadiva, ti̱ jiyasantasara riva Ju̱denu niquejada risa̱ju̱ntiryi, varicha̱ra̱ju̱ rirya̱paru̱chara riva.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Jivyentyi jiryatiy ju̱resavay cariitu jnutiy cabyivariy, riñi̱cha nijya̱nvay jiryatiy rityuva̱chura Ju̱denu niquejada.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Dañuma riñi̱cha tu̱yutavay, ripyaru̱y variy riva jichiityari̱jada day, jiryatiy rijechipiya̱ daryaju̱ taranijyu̱ jirya vicha̱divasiy: ¿Nu̱tyuramusiy vu̱ryicha taratavay, nu̱tyuramusiy? Jaryi ru̱canurya taratavay vicha̱da daryaju̱, rivya̱ta ti̱ta̱ju̱ tara va̱cha yimuju̱ variy. Ramuni̱tiy radiryo̱vay Ju̱denu niquejada variy ruuva, ne vana̱y rajay rityuva̱chodamu variy.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Jiryatiy samiy mucadiva ru̱resayu, jiryatiy rityuva̱chu darya Ju̱denu niquejada day, riñi̱ ji̱ta jiridyerya, rajay variy rijyu̱, ti̱va ra̱sa̱y mumuri̱ vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, nu̱va ra̱sa̱y taraquinijyate vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, tamityi̱va ra̱sa̱y taraqui pachasa̱ra̱ju̱.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “¿Raju̱ni̱na̱ vuryerirya no̱no̱siiy vurya̱tiy bay suutapa̱y jarirya, varimyata ma̱yajariy? No̱no̱bajyonchaju̱ni vuryeridyerya.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Tapi ne tara jna̱y tara jiryatiy dutyasara diyera, vinu ra̱tidye vicha dityanusara rivasintyi, dantyamu̱y ne tara mityamusiy datyasara tara, vinu ra̱tidye vicha jvadatyasara rivasintyi.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Sa̱ma̱ tuva̱chu, mi̱ni̱tyi tu̱yuti̱.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “Jirya̱ntyajnu̱y, ta̱rana̱cho̱ jiryetyuva̱chu, ta̱rana̱cho̱. Daryatiy vu̱charanu tavajyu̱ tara, daryaday rirya̱saranu variy vu̱jyu̱ntidye, rataday sa̱jasa̱chu Ju̱denu vu̱jyu̱ntidye.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Tapi simu jiryatiy tarati̱ni̱, sa̱sa̱y Ju̱denu variy ju̱na̱ntyiñi̱; simusiy ji̱ta jiryatimyu̱ ne tarati̱ni̱, sa̱so̱vay Ju̱denu variy simusintyirya jiryatiy simuntidyerya.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Su̱teda variy: “Raviche̱chara Ju̱denu nusu̱yadayu, nu̱tyu vanu nta ju̱rejadara rasiy mucadiva.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Sama̱y, sanubesiy, saramityanirya rajuu nupora, rajuu runda jarye risa̱ju̱. Rasiy dipuvesumiy, raja̱vye, ne sadatya nijya̱mi̱ nu̱tyichiy raja̱vye, nu̱tyichiy.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Radirya jijye̱vyesumiy rásiy mucadinubesiy, munatya ravi̱ntay, jadchiy ji̱ta rabintantyi, jadchiy ji̱ta rasivyentyi.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Rasuduñumatiy rasiy, sa̱totaniy ji̱ta rája̱mi̱ varirya, riti̱ma̱ ra̱tosa̱da runda daryaju̱.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Su̱teda ji̱ta Jesús: “¿Nu̱tyuranumatte vurya̱jtay radityanu Ju̱denu nusu̱yadayu, nu̱tyura? ¿Ta̱ra tu̱chodata vurya̱datyanura, ta̱ra?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Nu̱tyu quica̱tadi nta rani̱cha. Vu̱yntatiy mucadimura, jaryi pasichidyera ti̱ta̱ju̱ nutasarasimyusirya jiryatiy mucadivara.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Vu̱yntanumatiy ji̱tara, raja̱vye ji̱ta ja̱mura jtiquiraju̱ tara nutasaramusiy. Raja̱vye ja̱muqui jiiqui nipya̱ti̱jiju̱, jasityi saruuvye racanuvu̱jomu variy.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Tama̱ taraqui tu̱chodamusiy sani tu̱chunu̱yada Jesús daryara Ju̱denu niquejada nu̱day, tama̱, jasicha̱ra̱ju̱tiy ridyetya nijya̱nvay ramu.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Vinu rani̱ saniquenu̱yada dityadoda tu̱chodamu ruuva day. Varityi savichanu̱yada yasiquita sisa̱ datyavatya, variñi̱ ji̱ta sadatyanunu̱yada ti̱ta̱ju̱ samiryi.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Varijidye day, su̱teda ruuva yisa̱ datyavay: “Vurya̱ramityeryi̱ jmityo̱ rudamyuju̱.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Rityocheda variryi nijya̱nvajyuu jasiy, ripyu̱cheda sisa̱ datyavay cartyevimu varidyeyu, jiryatiy savicha̱da jasiy. Riya̱da tavay sisa̱ variy rajuujnu cartyevimuntidye.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Rariichovesubeda ji̱ta variy, ri̱ye̱yada variy risa̱ju̱, rajayada ja̱a̱ variy cartyevimu, ramu̱charu̱ñuma cartye pariche raju̱ ja̱a̱ varidye.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Jesús ji̱ta ma̱yada variy raqui̱nimu, tiryo̱suyncha. Ridyoseda ji̱ta sisa̱ datyavay variyu: “¿Ne jidyetyaru̱y vurya̱caray jiyu day, Datyanu̱?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Sanubeseda ji̱ta Jesús variy, sanique̱tya̱da varirya riicho. Su̱teda ji̱ta riva ja̱a̱: “Ya̱ndasa, ne ya̱siquityanu̱day.” Ravuveda ji̱ta riicho variy, ju̱vaya̱ rama̱cho̱jada ja̱a̱ varintyi.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “¿Ta̱ju̱ra jiryechuvu̱rya, ta̱ju̱? ¿Ne jiryejechipitya jijechityani̱ Ju̱denu didye?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ru̱nteda jaryi variy, ru̱teda nu̱ñi riy variy yiva: “¿Chi̱rana̱ sani̱cha jiñu day, chi̱? Nu̱tyu ratuva̱chu riicho simu, jmityo̱ja̱a̱ jarye tuva̱chu simu.”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.