Marcos 4

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sajatyiiyada ji̱ta datyadoda jmityo̱jinintyiryi. Riintye̱ryadeda ji̱ta rajuu nijya̱mi̱ simuyu; pariche su̱musa̱da cartyevimu variy, sama̱sa̱da ji̱ta ravimu variy, jiryatiy ravicha̱da ja̱a̱mu. Ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvajyuu vicha̱da variy jmityo̱jiniy.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Sadatyadoda rajuura tu̱chodata riy. Su̱teda jidyetyadodamu ruuva:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Jirya̱tuva̱chu. Saya̱da ji̱ta ti̱qui nuti̱ nuta̱dana̱cho̱.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Santa̱damu ji̱ta raju̱u̱yada ratesiy nú̱va, ruuti̱jada nipya̱tavay varidye, riimyimyu̱yada variy jadchirya.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Tajiñe̱cho̱ju̱ raju̱u̱yada ratesiy varintyi, ravichu̱ cabyiva, jiryatimyu̱ ne vatunuco ravicha̱da mucadi jasiy. Varicha̱ra̱ju̱ radipuvesubeda variy jasiy, jiryatimyu̱ ne vatunuco mucadi jasiy.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Na̱vapyu savicha̱da jiñi̱ variy, ramu̱mya̱ variy sadara nutasara variy; jiryatimyu̱ ne jnutityara ravicha̱da daryaju̱, ramuni̱tiy ramu̱yada variy.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Tasiñi̱ ju̱u̱yada cariitu jnutiy cabyiva day, rani̱ cariitu jo̱ta̱da ja̱vyeda ra̱jisiy nutasarasiy, ramutiy radiryo̱doda varirya nutasara variy, ne rajaryu̱yada variñu̱day.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Tasiñi̱ ju̱u̱yada samiy mucadimu day, jasiñi̱ ji̱ta rabiveda samirya, rasivyeda ji̱ta varintyi. Raja̱vyedanumatiy, ra̱sa̱yada ji̱ta variy, tarani̱ jayada day, ra̱sa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱chicha̱ra̱ju̱, tarantiy jasa̱yada taraquinijyate vu̱yaju̱chicha̱ra̱ju̱, tarantiy jasa̱yada taraqui pachasicha̱ra̱ju̱.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Su̱teda ji̱ta Jesús varintyi: “Rirya̱ma̱ tuva̱chu tu̱yutavay.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Rirya̱siquita jivyicha̱da Jesúsveda variy. Taraqui vu̱yaju̱y nijya̱mi̱, danu̱ju̱y rinchaju̱, tajuunuma jadchidye richiityari̱nu̱yada ruusa̱ju̱ntiñi̱, ti̱ta̱ju̱musiy ruutaja̱doda jidyetyadodanchiy: “¿Nu̱tyuramuna̱ jityu̱chu nu̱rya dityadoda tu̱choda, nu̱tyuramu?”
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 — ausente —
11 Jesus disse a eles:
12 — ausente —
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Su̱teda Jesús variy ruuva: “¿Ne jiryedyetya darya jirya dityadoda tu̱choda dajyu̱ú̱? ¿Nu̱tyichiña̱ jirya̱datyara tara tu̱choda varintyi, nu̱tyichiy?
13 Então Jesus perguntou:
14 Nuti̱ tu̱chusa̱damu, nuti̱ nutara Ju̱denu niquejada.
14 E continuou:
15 Jivye jiryatiy nú̱variy, jasityi su̱re ji̱ta nuti̱ varirya Ju̱denu niquejada; rityuva̱chunumatirya, su̱nichara Satanásiy varicha̱ra̱ju̱, saso̱vacharara Ju̱denu niquejada variy ruuvasiy, jiryatiy nutasara rani̱cha ruuva.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Darya ni̱day, darya rani̱chantiy jiryatiy ravichu̱ cabyiva ru̱resantiyu; rityuva̱chunumatirya Ju̱denu niquejada, varidye ru̱mutya̱ jichana̱yadamura.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Netimyu̱ jnutityavay daryaju̱riy, ne richuru̱ryu̱y ta̱rijyu̱ jityuva̱chodamu variy. Ridyetyasaranumatirya paru̱tyasa̱da Ju̱denu niquejadiva, ti̱ jiyasantasara riva Ju̱denu niquejada risa̱ju̱ntiryi, varicha̱ra̱ju̱ rirya̱paru̱chara riva.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Jivyentyi jiryatiy ju̱resavay cariitu jnutiy cabyivariy, riñi̱cha nijya̱nvay jiryatiy rityuva̱chura Ju̱denu niquejada.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Dañuma riñi̱cha tu̱yutavay, ripyaru̱y variy riva jichiityari̱jada day, jiryatiy rijechipiya̱ daryaju̱ taranijyu̱ jirya vicha̱divasiy: ¿Nu̱tyuramusiy vu̱ryicha taratavay, nu̱tyuramusiy? Jaryi ru̱canurya taratavay vicha̱da daryaju̱, rivya̱ta ti̱ta̱ju̱ tara va̱cha yimuju̱ variy. Ramuni̱tiy radiryo̱vay Ju̱denu niquejada variy ruuva, ne vana̱y rajay rityuva̱chodamu variy.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Jiryatiy samiy mucadiva ru̱resayu, jiryatiy rityuva̱chu darya Ju̱denu niquejada day, riñi̱ ji̱ta jiridyerya, rajay variy rijyu̱, ti̱va ra̱sa̱y mumuri̱ vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, nu̱va ra̱sa̱y taraquinijyate vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, tamityi̱va ra̱sa̱y taraqui pachasa̱ra̱ju̱.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “¿Raju̱ni̱na̱ vuryerirya no̱no̱siiy vurya̱tiy bay suutapa̱y jarirya, varimyata ma̱yajariy? No̱no̱bajyonchaju̱ni vuryeridyerya.
21 Jesus continuou:
22 Tapi ne tara jna̱y tara jiryatiy dutyasara diyera, vinu ra̱tidye vicha dityanusara rivasintyi, dantyamu̱y ne tara mityamusiy datyasara tara, vinu ra̱tidye vicha jvadatyasara rivasintyi.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Sa̱ma̱ tuva̱chu, mi̱ni̱tyi tu̱yuti̱.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “Jirya̱ntyajnu̱y, ta̱rana̱cho̱ jiryetyuva̱chu, ta̱rana̱cho̱. Daryatiy vu̱charanu tavajyu̱ tara, daryaday rirya̱saranu variy vu̱jyu̱ntidye, rataday sa̱jasa̱chu Ju̱denu vu̱jyu̱ntidye.
24 Disse também:
25 Tapi simu jiryatiy tarati̱ni̱, sa̱sa̱y Ju̱denu variy ju̱na̱ntyiñi̱; simusiy ji̱ta jiryatimyu̱ ne tarati̱ni̱, sa̱so̱vay Ju̱denu variy simusintyirya jiryatiy simuntidyerya.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Su̱teda variy: “Raviche̱chara Ju̱denu nusu̱yadayu, nu̱tyu vanu nta ju̱rejadara rasiy mucadiva.
26 Jesus disse:
27 Sama̱y, sanubesiy, saramityanirya rajuu nupora, rajuu runda jarye risa̱ju̱. Rasiy dipuvesumiy, raja̱vye, ne sadatya nijya̱mi̱ nu̱tyichiy raja̱vye, nu̱tyichiy.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Radirya jijye̱vyesumiy rásiy mucadinubesiy, munatya ravi̱ntay, jadchiy ji̱ta rabintantyi, jadchiy ji̱ta rasivyentyi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Rasuduñumatiy rasiy, sa̱totaniy ji̱ta rája̱mi̱ varirya, riti̱ma̱ ra̱tosa̱da runda daryaju̱.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Su̱teda ji̱ta Jesús: “¿Nu̱tyuranumatte vurya̱jtay radityanu Ju̱denu nusu̱yadayu, nu̱tyura? ¿Ta̱ra tu̱chodata vurya̱datyanura, ta̱ra?
30 Jesus continuou:
31 Nu̱tyu quica̱tadi nta rani̱cha. Vu̱yntatiy mucadimura, jaryi pasichidyera ti̱ta̱ju̱ nutasarasimyusirya jiryatiy mucadivara.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Vu̱yntanumatiy ji̱tara, raja̱vye ji̱ta ja̱mura jtiquiraju̱ tara nutasaramusiy. Raja̱vye ja̱muqui jiiqui nipya̱ti̱jiju̱, jasityi saruuvye racanuvu̱jomu variy.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Tama̱ taraqui tu̱chodamusiy sani tu̱chunu̱yada Jesús daryara Ju̱denu niquejada nu̱day, tama̱, jasicha̱ra̱ju̱tiy ridyetya nijya̱nvay ramu.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Vinu rani̱ saniquenu̱yada dityadoda tu̱chodamu ruuva day. Varityi savichanu̱yada yasiquita sisa̱ datyavatya, variñi̱ ji̱ta sadatyanunu̱yada ti̱ta̱ju̱ samiryi.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Varijidye day, su̱teda ruuva yisa̱ datyavay: “Vurya̱ramityeryi̱ jmityo̱ rudamyuju̱.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Rityocheda variryi nijya̱nvajyuu jasiy, ripyu̱cheda sisa̱ datyavay cartyevimu varidyeyu, jiryatiy savicha̱da jasiy. Riya̱da tavay sisa̱ variy rajuujnu cartyevimuntidye.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Rariichovesubeda ji̱ta variy, ri̱ye̱yada variy risa̱ju̱, rajayada ja̱a̱ variy cartyevimu, ramu̱charu̱ñuma cartye pariche raju̱ ja̱a̱ varidye.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jesús ji̱ta ma̱yada variy raqui̱nimu, tiryo̱suyncha. Ridyoseda ji̱ta sisa̱ datyavay variyu: “¿Ne jidyetyaru̱y vurya̱caray jiyu day, Datyanu̱?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Sanubeseda ji̱ta Jesús variy, sanique̱tya̱da varirya riicho. Su̱teda ji̱ta riva ja̱a̱: “Ya̱ndasa, ne ya̱siquityanu̱day.” Ravuveda ji̱ta riicho variy, ju̱vaya̱ rama̱cho̱jada ja̱a̱ varintyi.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “¿Ta̱ju̱ra jiryechuvu̱rya, ta̱ju̱? ¿Ne jiryejechipitya jijechityani̱ Ju̱denu didye?”
40 Aí ele perguntou:
41 Ru̱nteda jaryi variy, ru̱teda nu̱ñi riy variy yiva: “¿Chi̱rana̱ sani̱cha jiñu day, chi̱? Nu̱tyu ratuva̱chu riicho simu, jmityo̱ja̱a̱ jarye tuva̱chu simu.”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.