Hebreus 12
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs BKJ
1 Jiryatiy vuryi̱ro̱ riy jivye rajuuvay tu̱chuvay Ju̱denumu tuva̱chodanchiy, ramuni̱tiy vurya̱ jiriryi̱ siicheda Ju̱denu nú̱va. Vu̱chiichedamu vurya̱ma̱ jatyachiy vuryimusirya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy jiinra vuryimura, vu̱jyuuchuveda jarye jiryatiy raruparyu̱y vu̱ñiy, vurya̱tidye siichiy tapimusiy Ju̱denu nú̱va, jiryatiy sabay vu̱chiiyadaju̱ra.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Vurya̱ma̱ jnu̱y sana̱cho̱ju̱ Jesús ni̱tiy ju̱dejadara vu̱tyuva̱choda, sito̱tadeda varintyirya. Ni̱ni̱ ji̱ta jachi̱nitya̱dara crusitya̱sa batyeda, sa̱viryu̱tya̱da varirya riva jádasa̱da, jiryatiy sadatya̱da yajiju̱ra yichana̱yada, sama̱sa̱da variy Ju̱denu nutyityudamyuju̱.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Jirya̱ma̱ jachipiya̱ sanijyu̱ Jesús jiryatiy sajachi̱nitya̱da tapimusirya juuchatavay jiyaro̱doda, jiryeñuma jdiva̱, jiryeñuma paru̱ryu̱y riva jichiityari̱jada.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Ne jiryetyotiyada juuchuveda jcho̱ju̱ yindarubeda sa̱ra̱ju̱ didye.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 — ausente —
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 — ausente —
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Jirya̱ma̱ jachi̱niy jivyasenusa̱damuyu, jiryatiy savichenichara Ju̱denu nu̱tyu jidyedyeñu jirye. ¿Mi̱ deramu̱y ne vasenusi̱ jijye̱myusiy, mi̱?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Netimyu̱ ne sa̱vasenusara Ju̱denu jirye nu̱tyu savasenusaratiryi jidyedyeñu vasevajyu̱ nu̱tyu ridyetyasaratiy ti̱ta̱ju̱ Ju̱denu dadyeñu, ne jirye̱cha variy si̱tenu sadadyeñu, jirye̱cha ji̱ta variy riicho dadyeñu day.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Vu̱ryityi tuva̱choda simu vu̱jye̱ jirya mucadimu vichi̱, ni̱tiy vasedoda vu̱y, vurya̱ma̱ saboniy jaryivya̱ju̱ saju̱ Vu̱jye̱ jarichumu vichi̱ vu̱y, vurya̱tidye jnu̱jeya̱sara variy ta̱rijyu̱.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Vu̱jye̱vyeda jiyu vichavay rañi vasedoda taraquideju̱ vu̱y, daryatiy samiy jvadichara ridyiyara. Vu̱jye̱ jarichumu vichi̱ ji̱ta rañi vasenu samiy vu̱vyicha̱daju̱ vu̱y, vurya̱tidye vichasara vu̱ñi̱ru̱yadamu juuchajsa̱ vatajuu sisa̱.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Diyedera vu̱dyi riva vasedoda nu̱tyu yivatya̱, rivasiy ji̱ta rajontachara samiy vichasa̱da vu̱jyu̱ jiryatiy vu̱dyetyatityi ramusiy.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Vu̱ryityi paru̱ryu̱y riva Ju̱denu nú̱va rupiyada, vurya̱ma̱ vanu̱tyaniy ju̱na̱ntyirya vu̱jyomutu so̱taryi̱rantiy, vu̱dyuse jdiva̱jnura jarye risa̱ju̱.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Vurya̱ma̱ ma̱ntya vase nú̱ vurya̱jiju̱ vu̱ñuma tadityaniy riva vu̱y, vu̱tye̱ryo̱ ji̱ta vuryi̱bivaju̱ varintyi vu̱tyuva̱chodamu.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Vurya̱ma̱ jiryiri̱ra samiy vichasa̱da rusa̱ nijya̱nvay ti̱ta̱ju̱, vurya̱ma̱ jantyasara jiintya̱da Ju̱denuju̱ vu̱y, jiryatimyu̱ ne vana̱y ti̱ dichara siva, jiryatimyu̱ ne savichasara jiintyi̱ saju̱.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, vu̱ñuma su̱tye Ju̱denu jantyutya̱damusiy. Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, rañuma dipuvay, nu̱tyu cariitu jnutijyu̱u̱ nta, jivyara jachipiya̱jada vu̱quebyimu, jiryatiy ra̱jarupanu varirya vu̱vyicha̱da, rirya̱mi̱vachara variy rajuuvay ru̱co̱siy.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y sañuma vicha vanu cadnavu̱ vu̱quebyimu, varimyata datyi̱sa̱ nu̱tyu Esavúbatyi vichanu̱yada darya, ni̱tiy ta̱ryu̱tya̱da taraqui jibyeda murichiryara jiyaru̱yasara jijye̱ barya.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Vu̱dyetya daryaju̱ jiryatiy sani va̱ta̱danumatiy rana̱cho̱ jiyaru̱ryantiy, sarrachoda saja̱y ra̱jisiyu dañuma sani yasanta̱da yina̱ya̱danube sivara. Ne vana̱y sasaryedara sa̱tidye paru̱y saja̱y riva jirrachoda, tii mitya.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Ne vuryiti̱ nu̱tyu vu̱myunatyavatyi jti̱jada ja̱mu musiquimu vurya̱tidye tuva̱chura Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyisésibemyusirya. Riñi jti̱jada musiquimu jiryatiy radacutyadeda rajiruju̱ryanube jasiy, jiiday quivaya̱ra jarye risa̱ju̱, jiryatiy ja̱mu riicho jaryedora.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Rityuva̱choda varirya natutya̱ suuyada, niquejada jarye jiryatiy rara̱yada nupocudinubesiy. Rityi tuva̱chodara niquejada, riñi jiyasanta̱da variñi̱ Muyisésibe: “Sa̱numa paru̱y Ju̱denu riva niquejada nu̱ñe̱cho̱.”
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Ne rijechi̱nityaru̱yada daryaju̱ra su̱teda:
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Jiryatiy ravichanu̱yada jaryi suvu̱chara daryaju̱, jiryatiy ridyiñu̱yada riva, su̱teda Muyisésibe variy:
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 — ausente —
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 — ausente —
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Vuryiti̱ma̱ simu vuryeyada rá̱ñu Jesúsntiy, jiryatiy Ju̱denu vadi niquejada jmu̱tyi̱ni̱, sandaja̱muntiy jiryatiy ju̱resara vu̱pyu̱cha̱daju̱ra. Sandaja̱ ji̱ta tu̱chusara vuryiva samivya̱ju̱ ramusiy jiryatiy jachiñu̱ryara Abénubay nudaja̱ yivacha̱da murichirya.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, vu̱ñuma rrachuni̱ Ju̱denu jiryatiy saniquesara vu̱y. Netimyu̱ ne riryamitya̱da vu̱myunatyavarya Ju̱denu murichenutadeda, jiryatiy rirrachodara saniquejada jirya mucadimu niquesara, ne vinu vu̱y ra̱ramityára, vu̱ryityi janumitye sa̱jisiy ni̱tiy niquesara vu̱jyuuchuveda murichenusa̱danchiy jarichumusivyu̱y.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Saniquejadanumatiy musiquimu ta̱riy, samuchutyetyadedara mucadi jiñiquejadata. Diye ji̱ta su̱tay:
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Jiryatiy su̱tedara “Daraju̱jyu̱ tamitya” jidyityadoda yitedamusiy jiryatiy sa̱parutamu̱rya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy su̱ndejada ja̱ta̱daju̱ra, ra̱tidye ma̱cho̱jaya̱sara ti̱ta̱ju̱ jiryatimyu̱ ne vana̱y muchutyetyaniya̱sarára.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Ramuni̱tiy, jiryatiy vuryi̱mutya̱sara Ju̱denumusirya yinsu̱jyo jiryatimyu̱ ne vana̱y muchutyetyaniya̱sarára, vurya̱ma̱ jchana̱tyani̱, vurya̱tidye vichasara siityeevay vu̱chuvu̱yadanube saju̱, jiryatiy vu̱tyuva̱chusara simu.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Tapi Vuryi̱ndenu ji̱ta jiiday nu̱ya̱ra day.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.