Gálatas 2

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jadchiy ji̱tantiy, vu̱yaju̱y nijya̱, dañijya̱ju̱yu ranchaju̱, na̱dyeya̱da ju̱na̱y Jerusarí̱muju̱ntiy, Bernabéta. Ra̱ra̱yada na̱dyisa̱ju̱ni̱ Títuntiy.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Raya̱da ji̱ta, Ju̱denu dityadoda daryaju̱ ray ra̱tidye jiya, ratyu̱choda variy ruuvara samitu̱choda daryatiy ratyu̱chunumaya̱jada ruuva nijya̱nvantyidyerya, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi. Ratyu̱choda munatya dutya̱damusiy ruuva jatichevye, ridyetya̱daju̱ samirya vidye ráni̱cha rivaayada, mitya dyetya ravichanu̱yada. Ne ridyi taji nta riva rivaayada variy, mitya.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Dantyamu̱y ne ru̱mutyonutaniñi̱ risa̱ jañu̱ñu Títu jtyati̱, dañuma sani̱cha Curiyécu ja̱mi̱.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Dañuma jiryatiy riityejada daryaju̱ tavay riquebyimuyu, nu̱tyunuma nu̱ñi taryi̱veda nta riñi̱cha variy, ru̱mutyonutaniryu̱yada variñi̱ Títu. Riityejada jnu̱chodana̱cho̱ nta vu̱ñiya̱resiyu, rirya̱tidye datya varirya ratyadoda, jiryatiy saratyanuma̱ Jesucrístu vinu rityuva̱chodamu variryi jiryatimyu̱ ne judíyuveda daryi, ne jiryatiy vuryito̱tanirya Ju̱denu niquejada daryaju̱. Riberyu̱yada ji̱ta jivye nijya̱nvantyirya Muyisésibe niquejadantiy, ratyadoda ju̱bivaju̱ntiy, samitu̱choda ju̱bivaju̱, rirya̱tidye vuunu variy rata vu̱y.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ne nu̱vyuunutaniryu̱yada taraquideju̱ ramusiyu, ra̱tidye ma̱cho̱jasiy si̱tenu samitu̱choda jiryejyu̱, ratatiy vu̱dyetya, nu̱tyuramusiy saramityaniy Ju̱denu mitya vuryivara vu̱jyuuchuveda, nu̱tyuramusiy.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Jatichevye ji̱ta, ne ribeyada tara vadi datyadoda ranchaju̱ variñu̱dantyi. Dañuma jatichevye rirye̱cha, ne jiryi̱nu̱y ne sajaryeta̱da Ju̱denuni̱ nijya̱mi̱ day, ti̱ta̱ju̱ samirya saju̱ni̱, sa̱tidye datyanu tarani̱.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Rityi jteda jatichevyeyu, tama̱ riñi datyanu tara variy nu̱day, tama̱, riñi diryejada jidchavu̱ variy nu̱y, variñumatiy ridyetya̱da sabayada Ju̱denu tu̱chu̱ju̱ ray, samitu̱choda tu̱chodaju̱ ruuva jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, daryatiy sabayadani̱ Pyítru tu̱chu̱ Judíyuvedaju̱ntiy.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Daryatiy savanu̱tyadeda Ju̱denuni̱ Pyítru samitu̱choda tu̱chu̱ju̱ Judíyuvedamuju̱, daryaday savanu̱tyadedantidyerye, ra̱tidye tu̱chu ruuvara, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Jadchiy ji̱ta jiryatiy rivyicha̱da surravay daryaju̱ Ju̱denu siityari̱vay cabyimu Santiyácu, Pyítru, Juán jarye, varityi ridyetya̱da darya sasa̱yada Ju̱denu rivaayadaju̱ ray, varicha̱ra̱ju̱ ru̱mutya̱jada Bernabéveda jidchavu̱ yisa̱ju̱ ray, rureda variy na̱jyomu, ridyityanu variy ratara samirya rijyu̱, jiryatiy na̱dyeyata̱dara samitu̱choda ruumuju̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, riy ji̱ta jiyata̱da Judíyuvedamuju̱ra samitu̱choda day.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Vinu jantyuyadavañe̱cho̱ ru̱teda na̱ña̱jnu̱y samiy, ranuma rañi jachipityaja̱sara diye sa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Tarundamu ji̱ta siti̱jada Pyítru Antiyuquíya vicha̱damu, rañiquejada variy samo̱va jiryatiy ráyasayada va̱cha sivaayadayu.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Si̱myiñu̱yada munatya jiryi̱nu̱y rusa̱ siityari̱vay jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi. Ruti̱jadanumatiy Judíyuveda Santiyácumusiy variy, saparu̱yada riva jbyeda variy rusa̱, tapi sasuvu̱yada daryaju̱ riy rityi jmutyonutaniryu̱ryi jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, (ne jiryi̱nu̱y riñi jteda ju̱bachara darya rusa̱ jibyeda day, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.)
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Tavamyiñi̱ Judíyuveda jvaayada yitu̱yada jidchavu̱ sisa̱ Pyítru varidye, jiryatiy ripyaru̱yada riva jbyeda vatajuu rusa̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, Bernabé sa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱ ruvaayada yitu̱yada sisa̱.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Jiryatiy ri̱nu̱yada: Ne sarupi vase nú̱va, samitu̱choda nú̱va, rañique̱tya̱da variy rajuu diyadajacheni̱ Pyítru: Jiryatiy jiñi̱cha Judíyu, nu̱tyuramusiy jimyiñu̱je rusa̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, nu̱tyuramusiy. Jiryatiy diye jipyaru̱y riva jbyeda rusa̱, jiñi dityanuru̱y riryivyichasara nu̱tyu Judíyuveda nta rirya̱tidye jnu̱jeya̱sara ju̱na̱reju̱ variy.
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Nu̱ñi̱cha ji̱ta Judíyuveda nu̱pyi̱ru̱yadamusidye, ne juuchatavay nu̱dye, mitya, ne nu̱tyu munu̱ñumiryapu̱ryamiy nu̱dye.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Ramuni̱tiy vu̱dyetya: Tama̱ sa̱jtay Ju̱denu vase vichara ti̱, tama̱, vinu varityi sito̱tanirya saniquejada, jiryatimyu̱ ne vana̱y sito̱taniy samiryamusirya saniquejada. Jiryatiy vu̱tyuva̱choda simu Jesucrístu, ramuni̱tiy su̱tay Ju̱denu vase vichavay varivyu̱y. Ramuni̱ vu̱jerye tuva̱chuma̱ simu Jesucrístu, sa̱tidye jtay Ju̱denu variy vase vichavantyidyevyu̱y. Su̱tay daryá, vinu varityi vu̱tyuva̱chu simu Crístu, ne vinu varityi vuryito̱tanirya saniquejada, ti̱ vitya jiryi̱nu̱y vana̱y jto̱taniy ti̱ta̱ju̱ra saniquejada, jiryatiy nijya̱mi̱ rapu̱rya daryaju̱davyu̱y.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Ramuni̱ jiryatiy vu̱ñi̱cha Judíyuveda, vu̱vya̱tatiy rana̱cho̱, sa̱tidye jtay Ju̱denu vase vichavay Crístumu varivyu̱y, vu̱dyetya ji̱ta variy ramusiy: Si̱tenu juuchatavay ni̱davyu̱y. ¿Rani̱tiy jirya rañi jtaryu̱y: sani̱cha Crístu ramusiy juuchuveda jmu̱tyi̱ varintyidye? jiryatiy vu̱pyaru̱y riva niquejada jto̱tadeda simu tuva̱choda jiyasachiy. ¡Ne dyetya!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Vu̱tyi jo̱ta̱da jvaayada ju̱na̱ntyirya jiryatiy vu̱pyaru̱mya̱ riva, jiryatimyu̱ ne vana̱y raratyanu daryaju̱ vu̱y, vu̱dyityanu si̱tenu ratara: Si̱tenu juuchatavay ni̱davyu̱y.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Jiryatiy sadiiyadata jimyurichedoda Cristura rajyuuchuveda, sadiy Ju̱denu variy riva nu̱tyu diibyi nta rañi̱cha saniquejadamuju̱, ra̱tidye jnu̱jeya̱sara ti̱ta̱ju̱ rundamu variy saju̱.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Nu̱tyu munusi̱ ravyichanu̱yada daryaju̱ Crístusa̱, jiryatiy crusitya̱sa samurichenutadeda Ju̱denura rajyuuchuveda Crístu batyedata; ne ri̱nu̱y ray variñu̱ndye, Crístu ji̱ta jnu̱y diye ri̱bivaju̱ day. Jiryatiy ri̱nu̱y diye ravyu̱mu, ratyuva̱chodamusiy ri̱nu̱y, jiryatiy ratyuva̱chu simu Ju̱denu denu daryaju̱, jiryatiy sava̱ta̱damu jibetyeda rayadaju̱.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Tama̱ ra̱rrachura jiryatiy sasa̱y Ju̱denu darya mitya vu̱y, tama̱. Ne jiryi̱nu̱y vu̱ryityi saryera samirya vicha̱da, niquejada jto̱tadedamusiy, ra̱ma̱cho̱ mitya variy Crístu batyeda vuryeyadaju̱.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.