Gálatas 2
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH
1 Jadchiy ji̱tantiy, vu̱yaju̱y nijya̱, dañijya̱ju̱yu ranchaju̱, na̱dyeya̱da ju̱na̱y Jerusarí̱muju̱ntiy, Bernabéta. Ra̱ra̱yada na̱dyisa̱ju̱ni̱ Títuntiy.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Raya̱da ji̱ta, Ju̱denu dityadoda daryaju̱ ray ra̱tidye jiya, ratyu̱choda variy ruuvara samitu̱choda daryatiy ratyu̱chunumaya̱jada ruuva nijya̱nvantyidyerya, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi. Ratyu̱choda munatya dutya̱damusiy ruuva jatichevye, ridyetya̱daju̱ samirya vidye ráni̱cha rivaayada, mitya dyetya ravichanu̱yada. Ne ridyi taji nta riva rivaayada variy, mitya.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Dantyamu̱y ne ru̱mutyonutaniñi̱ risa̱ jañu̱ñu Títu jtyati̱, dañuma sani̱cha Curiyécu ja̱mi̱.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Dañuma jiryatiy riityejada daryaju̱ tavay riquebyimuyu, nu̱tyunuma nu̱ñi taryi̱veda nta riñi̱cha variy, ru̱mutyonutaniryu̱yada variñi̱ Títu. Riityejada jnu̱chodana̱cho̱ nta vu̱ñiya̱resiyu, rirya̱tidye datya varirya ratyadoda, jiryatiy saratyanuma̱ Jesucrístu vinu rityuva̱chodamu variryi jiryatimyu̱ ne judíyuveda daryi, ne jiryatiy vuryito̱tanirya Ju̱denu niquejada daryaju̱. Riberyu̱yada ji̱ta jivye nijya̱nvantyirya Muyisésibe niquejadantiy, ratyadoda ju̱bivaju̱ntiy, samitu̱choda ju̱bivaju̱, rirya̱tidye vuunu variy rata vu̱y.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Ne nu̱vyuunutaniryu̱yada taraquideju̱ ramusiyu, ra̱tidye ma̱cho̱jasiy si̱tenu samitu̱choda jiryejyu̱, ratatiy vu̱dyetya, nu̱tyuramusiy saramityaniy Ju̱denu mitya vuryivara vu̱jyuuchuveda, nu̱tyuramusiy.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Jatichevye ji̱ta, ne ribeyada tara vadi datyadoda ranchaju̱ variñu̱dantyi. Dañuma jatichevye rirye̱cha, ne jiryi̱nu̱y ne sajaryeta̱da Ju̱denuni̱ nijya̱mi̱ day, ti̱ta̱ju̱ samirya saju̱ni̱, sa̱tidye datyanu tarani̱.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Rityi jteda jatichevyeyu, tama̱ riñi datyanu tara variy nu̱day, tama̱, riñi diryejada jidchavu̱ variy nu̱y, variñumatiy ridyetya̱da sabayada Ju̱denu tu̱chu̱ju̱ ray, samitu̱choda tu̱chodaju̱ ruuva jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, daryatiy sabayadani̱ Pyítru tu̱chu̱ Judíyuvedaju̱ntiy.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Daryatiy savanu̱tyadeda Ju̱denuni̱ Pyítru samitu̱choda tu̱chu̱ju̱ Judíyuvedamuju̱, daryaday savanu̱tyadedantidyerye, ra̱tidye tu̱chu ruuvara, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jadchiy ji̱ta jiryatiy rivyicha̱da surravay daryaju̱ Ju̱denu siityari̱vay cabyimu Santiyácu, Pyítru, Juán jarye, varityi ridyetya̱da darya sasa̱yada Ju̱denu rivaayadaju̱ ray, varicha̱ra̱ju̱ ru̱mutya̱jada Bernabéveda jidchavu̱ yisa̱ju̱ ray, rureda variy na̱jyomu, ridyityanu variy ratara samirya rijyu̱, jiryatiy na̱dyeyata̱dara samitu̱choda ruumuju̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, riy ji̱ta jiyata̱da Judíyuvedamuju̱ra samitu̱choda day.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Vinu jantyuyadavañe̱cho̱ ru̱teda na̱ña̱jnu̱y samiy, ranuma rañi jachipityaja̱sara diye sa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Tarundamu ji̱ta siti̱jada Pyítru Antiyuquíya vicha̱damu, rañiquejada variy samo̱va jiryatiy ráyasayada va̱cha sivaayadayu.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Si̱myiñu̱yada munatya jiryi̱nu̱y rusa̱ siityari̱vay jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi. Ruti̱jadanumatiy Judíyuveda Santiyácumusiy variy, saparu̱yada riva jbyeda variy rusa̱, tapi sasuvu̱yada daryaju̱ riy rityi jmutyonutaniryu̱ryi jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, (ne jiryi̱nu̱y riñi jteda ju̱bachara darya rusa̱ jibyeda day, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.)
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Tavamyiñi̱ Judíyuveda jvaayada yitu̱yada jidchavu̱ sisa̱ Pyítru varidye, jiryatiy ripyaru̱yada riva jbyeda vatajuu rusa̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, Bernabé sa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱ ruvaayada yitu̱yada sisa̱.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Jiryatiy ri̱nu̱yada: Ne sarupi vase nú̱va, samitu̱choda nú̱va, rañique̱tya̱da variy rajuu diyadajacheni̱ Pyítru: Jiryatiy jiñi̱cha Judíyu, nu̱tyuramusiy jimyiñu̱je rusa̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, nu̱tyuramusiy. Jiryatiy diye jipyaru̱y riva jbyeda rusa̱, jiñi dityanuru̱y riryivyichasara nu̱tyu Judíyuveda nta rirya̱tidye jnu̱jeya̱sara ju̱na̱reju̱ variy.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nu̱ñi̱cha ji̱ta Judíyuveda nu̱pyi̱ru̱yadamusidye, ne juuchatavay nu̱dye, mitya, ne nu̱tyu munu̱ñumiryapu̱ryamiy nu̱dye.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ramuni̱tiy vu̱dyetya: Tama̱ sa̱jtay Ju̱denu vase vichara ti̱, tama̱, vinu varityi sito̱tanirya saniquejada, jiryatimyu̱ ne vana̱y sito̱taniy samiryamusirya saniquejada. Jiryatiy vu̱tyuva̱choda simu Jesucrístu, ramuni̱tiy su̱tay Ju̱denu vase vichavay varivyu̱y. Ramuni̱ vu̱jerye tuva̱chuma̱ simu Jesucrístu, sa̱tidye jtay Ju̱denu variy vase vichavantyidyevyu̱y. Su̱tay daryá, vinu varityi vu̱tyuva̱chu simu Crístu, ne vinu varityi vuryito̱tanirya saniquejada, ti̱ vitya jiryi̱nu̱y vana̱y jto̱taniy ti̱ta̱ju̱ra saniquejada, jiryatiy nijya̱mi̱ rapu̱rya daryaju̱davyu̱y.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ramuni̱ jiryatiy vu̱ñi̱cha Judíyuveda, vu̱vya̱tatiy rana̱cho̱, sa̱tidye jtay Ju̱denu vase vichavay Crístumu varivyu̱y, vu̱dyetya ji̱ta variy ramusiy: Si̱tenu juuchatavay ni̱davyu̱y. ¿Rani̱tiy jirya rañi jtaryu̱y: sani̱cha Crístu ramusiy juuchuveda jmu̱tyi̱ varintyidye? jiryatiy vu̱pyaru̱y riva niquejada jto̱tadeda simu tuva̱choda jiyasachiy. ¡Ne dyetya!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Vu̱tyi jo̱ta̱da jvaayada ju̱na̱ntyirya jiryatiy vu̱pyaru̱mya̱ riva, jiryatimyu̱ ne vana̱y raratyanu daryaju̱ vu̱y, vu̱dyityanu si̱tenu ratara: Si̱tenu juuchatavay ni̱davyu̱y.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Jiryatiy sadiiyadata jimyurichedoda Cristura rajyuuchuveda, sadiy Ju̱denu variy riva nu̱tyu diibyi nta rañi̱cha saniquejadamuju̱, ra̱tidye jnu̱jeya̱sara ti̱ta̱ju̱ rundamu variy saju̱.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nu̱tyu munusi̱ ravyichanu̱yada daryaju̱ Crístusa̱, jiryatiy crusitya̱sa samurichenutadeda Ju̱denura rajyuuchuveda Crístu batyedata; ne ri̱nu̱y ray variñu̱ndye, Crístu ji̱ta jnu̱y diye ri̱bivaju̱ day. Jiryatiy ri̱nu̱y diye ravyu̱mu, ratyuva̱chodamusiy ri̱nu̱y, jiryatiy ratyuva̱chu simu Ju̱denu denu daryaju̱, jiryatiy sava̱ta̱damu jibetyeda rayadaju̱.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Tama̱ ra̱rrachura jiryatiy sasa̱y Ju̱denu darya mitya vu̱y, tama̱. Ne jiryi̱nu̱y vu̱ryityi saryera samirya vicha̱da, niquejada jto̱tadedamusiy, ra̱ma̱cho̱ mitya variy Crístu batyeda vuryeyadaju̱.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.