Romanos 11
Yagua NT (YAD_TBL) vs VC
1 Ritaja̱nu jadchintyi: ¿Sarrachumu̱mya̱ dyetya Ju̱denu riy jiñijya̱nvay? ¡Ne dyetya! Ray ji̱ta yinu̱y Irayénu nijya̱mi̱ day, jiryatiy savichanu̱yada Avurá̱bay ramyunatyi̱, ri̱riiñu ji̱ta Myi̱ja̱mí̱ day.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Tama̱ sarrachoda Ju̱denu riy jiñijya̱nvay, tama̱, jiryatiy sajaryetanu̱yada ta̱riy rajo̱ta̱damusiryi. ¿Ne jiryedyetya nu̱tyura ranique catera nu̱chara Edíyasinchiy jiryatiy satu̱chuta̱da riy Irayénuveda Ju̱denuva? Su̱teda Edíyasiy variy:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 — ausente —
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 ¿Nu̱tyura ji̱ta su̱mutya̱jada Ju̱denu variñi̱, nu̱tyura? Su̱teda:
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Daryantiy diye rundamu nu̱me̱cho̱ nu̱dyeri̱, jiryatiy sava̱ta̱damu jijeryeta̱da nu̱dye.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Mitya sava̱ta̱damu jijeryeta̱da nu̱y, ne nu̱dyivaayadiva. Ne yinu̱y, saryityi jaryeta nu̱dyivaayadivayu, ne ra̱ma̱cho̱ variy mitya sava̱ta̱da.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 ¿Nu̱tyura diye, nu̱tyu? Jiryatiy riñi va̱ta̱da Irayénuveda samirya vichasa̱da na̱cho̱, ne ridyiryu̱y nta riva; vinu jaryetasavay ji̱ta diy riva. Tavay ji̱ta ma̱cho̱jada jamirya jachityavay mitya ra̱jisiy, darya nu̱chara ni̱day:
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 — ausente —
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Su̱teda Davyíbe risa̱ju̱ntiy:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 — ausente —
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Ritaja̱nu jadchintyi: ¿Ricyasinu̱ya̱jada dyetya Irayénuveda jiño̱tedaju̱ ti̱ta̱ju̱? ¡Ne dyetya! ¿Jiryatiy rirrachura Crístu batyeda, rirya̱baryi̱ dyetya ru̱co̱siy? ¡Ne dyetya! Ricyasinu̱ya̱jadamusiy ji̱ta rito̱jada jantyutya̱da ruumu, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, rirya̱tidye jnunu̱tya Judíyuveda varirya, rirya̱ni̱ru̱y varintyirya darya jantyutya̱dantidye.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Rani̱tiy vichasara jaryi samirya Judíyuveda casinu̱ya̱jadivasiy, ti̱ta̱ju̱ mucadiva vichavajyu̱, rani̱ nta jaryi samirya ricyo̱vedivasiy rijyu̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, jaryivya̱ju̱ samirya ra̱cha rirya̱numatiy tuva̱chu ti̱ta̱ju̱ Judíyuveda, rirya̱tidye sarye varirya Ju̱denu va̱tara jijyu̱.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Rañique diye jiryiva jiryatimyu̱ ne Judíyuveda jiryedye: Jiryatiy ray ji̱ta vicha Jesús nusu̱byi rijyu̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, ri̱chana̱tyara rivaayada, ramutiy dyetya rirya̱nunu̱tya ratyevay Judíyuveda riva ray, rirya̱tidye ramitya variy rityé.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 — ausente —
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Rijetyasa̱danumatiy Judíyuvedayu, ru̱dutye tavay nijya̱nvay variy sisa̱ju̱ Ju̱denu, jaryivya̱ju̱ riryi̱mutya̱sa̱divasiy ra̱cha nu̱tyu mi̱sa̱subeda diibyimusiy vadi jnu̱yadaju̱, jiryatiy riñi̱cha diiyasavay jijyuuchuvediva.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Jiintyasaratiy Ju̱denuju̱ra rajo̱ttya̱ jarya jmyichara, varityi vu̱che̱ sayaru̱rya Ju̱denuyu, rama̱cho̱ ji̱ta jiintyasara ti̱ta̱ju̱ saju̱ varidye; jiintyasaratiy ravicha ru̱ntijyu̱u̱ntiy, darya day ra̱cha rajiintiy. (Jiryata rabeya̱ daryá; jiintyasi̱tiy Ju̱denuju̱ni̱ Judíyuveda munatyi̱, daryani̱ rivyicha̱siy Judíyuveda ti̱ta̱ju̱, Ju̱denu jaryeta̱da jiñijya̱nvajyu̱ daryaju̱ riy. Vurya̱jachipiya̱ riñijyu̱ Ju̱denu jaryetavay nu̱tyu ni̱nu nutasara. Ru̱ntijyu̱u̱ ji̱ta Avurá̱badye, rajii ji̱ta su̱ndevay Judíyuveda day.)
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Sapatacheda ji̱ta Ju̱denu rajiite, Judíyuvedate, sarupadeda variy tajii ru̱bivaju̱ jiryatimyu̱ ne Judíyuveda jiryedye, nu̱tyu tova vichara ni̱nujii sarupadeda ru̱bivaju̱ jirye. Jasiñi̱ jiryi̱mutya̱ vatajuu rusa̱ra raricha, ru̱ntijyu̱u̱richa, ju̱na̱re jnu̱yadaju̱, jirya̱tidye jontay variy jiryatiy jiryevyicha samiy jvaavye daryaju̱ Ju̱denuju̱.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Ne jirya̱jchana̱tya jii patasaranijyu̱yu. Jiryetyi jchana̱tyaru̱yu, jirya̱jachipityara jiryatiy ne jiryejye̱vyechura ru̱ntijyu̱u̱, darya vuryi̱tañi̱ Judíyuveda munatyi̱, rani̱ ji̱ta ja̱vyechu jiryedye.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Jiryi̱tay dyetya jadchiy: Patasara dyetya rajii vurya̱jiju̱.
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Si̱tenu ni̱day. Patasavaryi jiryatiy tuva̱chu̱sa̱miy daryaju̱ daryi; jirye ji̱ta rupanichavay jiryetyuva̱choda jiyadaju̱. Ne jirya̱jnunu̱tya variyu; jirya̱suvu̱y, tapi netimyu̱ ne sa̱ntyutya Ju̱denura si̱tenu rajii, daryantyamu̱y ne sa̱jantyutya jiryentyidye.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 — ausente —
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Ne jiryi̱nu̱y, samirya jvadirya day sani̱cha Ju̱denu, jadchiy ji̱ta samirye mityamusintyi. Sanique̱yada mityamusiy riyaro̱ju̱ rajii patasavay, jiryejyu̱ ji̱ta sani̱cha samirya jvadirya jiryetyi ma̱cho̱ ti̱ta̱ju̱ simu tuva̱chuvay, dantyamu̱y ne sa̱rotya variy jiryeñu̱day.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Patasarajii ji̱ta rityi paru̱yada riva jityuva̱choda, sa̱rupániy ji̱ta Ju̱denu variy ru̱bivaju̱ntiyu, Ju̱denu yinu̱y datyara rarupanicha̱da yibivaju̱ntiy.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Jiryatiy jiryevyichanu̱yada nu̱tyu tova vichara ni̱nujii, sara̱cha̱da Ju̱denu variy jirye sa̱tidye rupaniy variy nutasaranu jiju̱ variy jiryentyi, jaryivya̱ju̱te sa̱rupánirya nutasaranujii yibivaju̱ntiy, jadchityi sapatara.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Tapi jiryeñuma jachipiya̱ jaryi datyavay jiryedyirya dayu, ne ravya̱ta jirya̱ma̱cho̱ datyi̱sa̱miy ranchiy, jiryatiy sadityanu Ju̱denu rinchiy Irayénuvedara, jiryatiy richuru̱chodara jijechiy ra̱jisiy Jesúsmu tuva̱choda, rarunda sa̱ra̱ju̱ varityi rirya̱jayasiy rajuumusiy Ju̱denu nusu̱jyovimu jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Variñi̱ ji̱ta rirya̱ramitya Judíyuveda ti̱ta̱ju̱ rirya̱numatiy tuva̱chu variy simu, nu̱tyu nu̱chara nique daryá:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 — ausente —
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Ra̱tidye ju̱ray samitu̱choda jiryeyadaju̱, rivyichasara Judíyuveda javittyuchavay Ju̱denuju̱; ra̱tidye ma̱cho̱sara rijeryetasa̱da Ju̱denu jtedamuju̱, rivyichasara va̱tasavay jimyunatyi̱ jiyadaju̱, sa̱tidye jatyi jmutya̱jada variryi, tama̱ su̱tay Ju̱denu tara variñu̱day jiryatiy jiche̱yadara tara, jijeryeta̱dani̱ ti̱ daryaju̱.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 — ausente —
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Daryatiy jiryevyicha̱da ta̱riy tuva̱chu̱sa̱miy Ju̱denumu, sa̱ntyutya ji̱ta diye jirye, jiryatimyu̱ ne rityuva̱churu̱y Judíyuveda simu, daryadantyi jiryatiy rivyichasara Judíyuveda tuva̱chu̱sa̱miy diye, rirya̱jmutya̱ rivasintyirya jantyutya̱dantiy, nu̱tyu jiryi̱mutya̱ daryantirya.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 — ausente —
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Tapi sadityanumu̱mya̱ Ju̱denu jidchavu̱ ti̱ta̱ju̱riy: Judíyuveda, jivyentyi jiryatimyu̱ ne Judíyuveda ntidyeryi. Rivyicha tuva̱chu̱sa̱miy ti̱ta̱ju̱, sa̱tidye jantyutya jidchavu̱ ti̱ta̱ju̱ variryi.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 ¡Ta̱ jaryi rajuura ni̱te Ju̱denu datya̱da jaryeta̱daju̱! ¡Ta̱ jaryi datya̱dati̱ ni̱day, ta̱ju̱! Ne ti̱ datya̱dasa̱ra̱ ta̱rana̱cho̱ju̱ sivaachara tara, ta̱rana̱cho̱ju̱; dantyamu̱y ne ti̱ datya̱dasa̱ra̱ mirya nú̱vasiy sa̱jto̱tanirya jivya̱tara.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 ¿Chi̱na̱ yinu̱y datyara Nutyityu̱ jachipiya̱jada, chi̱? ¿Chi̱na̱ ra̱datyanuni̱, chi̱?
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 ¿Chi̱ra sa̱yada munatya tarani̱, sa̱tidye sa̱y variy Ju̱denu tarantidyeñi̱?
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Simusiy yinu̱y ti̱ta̱ju̱ra, savanu̱tya̱data rasuru̱y ta̱rijyu̱, jiryatiy saju̱ darya. ¡Vandate ra̱chajaya̱sarate sanijyu̱ taarye! ¡Jasiñuma ra̱cha daryá!
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.