Mateus 22

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “A Epa Nios xanĩfo ika ano iskaraki ẽ mato yoinõ. Nikakãfe. Nã xanĩfãfe ãfe fake ãfi fiaino fista axoxiki.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Akka xanĩfãfe a yonoxomisfo nĩchini ato yoitanõfo fenõfo. Akka mã fõkaxõ ato yoiaifono fekaspanifo.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Nãskaxõ anã a yonoxomis fetsafo nĩchini ato iskafayanã: ‘Ato yoikĩ iskafatakãfe: “Mã xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino mã itipinĩsharakõi faa pixiki. Ãfe fakka efapa mã ato retemana. Askatari fakka fake xoakõiari ato retemana. Mã keyokõi itipinĩsharafakĩ, kookãfe pixikakĩ,” ’ ato fani.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Akka ato askafaifono ato fe fekaspanifo. Fetsa ãfe tare ari kani. Fetsari kani ãfe afama mĩshti minikai.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Atirifãfe nã xanĩfãfe inafo ato achikaxõ ato seteketsayanã ato retenifo.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nãskakẽ xanĩfo õitifishkifinakõini. Nãskaxõ ãfe sorarofo nĩchini a retemitsamisfo ato reteyanã ãto pexefori ato kõakĩ mĩtokakõitanõfo.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomis fetsafo yoini ato iskafakĩ: ‘Mẽ itipinĩshara faa ẽfe fãke ãfiyaino pixiki. Akka nã chakafo ẽ ato kenamanafo fekaspakõiafokĩ.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Akka mãri fotakãfe nã pexe rasi ano. Nãria ato fichixõ nã mã õiaifo ato yoikãfe fenõfo pii fenõfo, ẽfe fãke ãfiyaino,’ ixõ ato yoini.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Nãskakẽ a yonoxomisfo fai fẽtsa fonifo. Mã fõkaxõ yora ichapafo fichikaxõ ato efenifo. Yora sharafo efeta yora chakafori efenifo. Nãskakẽ xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino yorafo pexe fospikõinifo.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Nãskakẽ xanĩfo pexe mẽra ikikaini yorafo feaito itipinĩsharafaxõ ato rapati sharakõi ato inãketsani safenõfo ãfe fãke fista akaino. Xanĩfo ikikaini ato õikai mã sharakõi safeketsafomakĩ. Akka fistichi rapati shara safea inima, chapokõi safea fichini.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Akka a rapati shara safeama fichixõ yoini: ‘¿Afeskakĩ mĩ rapati sharakõi safeax mĩ oamamẽ ẽfe fãke ãfiyafiaino?’ Askafaino nã feronãfake tooxinima.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomisfo yoini: ‘Na feronãfake otexkere ata metexkeraxõ fakishifã mẽra potakãfe, anoax omiskõipakexanõ eaiyanã,’ ixõ ato yoini.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Nãskarifiai Epa Niospa yora ichapa kenai a ika ano fenõfo nã ãfe Fake Ifofaifo tii afe ipanakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nãskata mã Jesús ato yoiaito nikakata mã fokanax fariseofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús afara chaka yoimatiromẽ? Afara chaka noko yoiaito nõ yõaxiki,” ikanax yoinãnifo.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Nãskafakata ãto inafo nĩchinifo, Herodes ãfe inafoya iskafakĩ yoitanõfo: “Maestro, mã nõ tãpia mĩ chanĩmakõi yoimis. Nã Epa Niospa noko shinãmapaiyai keskarakõi mĩ noko yoimis yorafãfe mĩõnoa afara chaka yoifiaifono. Afara mĩ yoipai mĩ ranomisma. Keyokõi nãskarafos mĩ ato yoimis.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Nãskakẽ noko tãpimasharafe. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” fanifo. Jesús chakafamapaikakĩ askafanifo.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Askafaifãfe õikĩ Jesús tãpini feparapaiyaifãfe. Ato yoini: “Feparamisfãfe, ¿afara chaka mã ea yoimapaimẽ eõnoa afara chaka yoipaikĩ?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Akka mãto kori exe ea ispakãfe a aõ mã xanĩfo kopifamis,” ato fani. Ato askafaito kori exe fisti fõxonifo.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ixõ ato yõkaito,
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” fanifo. Nãskakẽ Jesús ato yoini: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ato askafaito nikakani, ratekõiyanã. “Kee. Ãfe mekakai tsõa finõtiroma,” ikanax a makinoax fonifo õifaikani.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Nãskatari afia pena fisti saduceofo fenifo Jesús õifekani. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ shinãmisfo. Nãskakaxõ Jesús yõkai fekani fenifo iskafakakĩ:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Maestro, Moisés yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake naano ãfe ãfi feta fake akamax, one fẽtsa nã kẽro fitiro, ãfe ãfi inõ. Mã fixõ afeta fake atiro ãfe õchi fake inõ,’ ixõ Moisés noko yoikĩ keneni.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Akka nõ mia yoikĩ taefanõ. Noko nikafe chipo noko yoixiki. Akka nã nane tii siete inifo, feronãfake. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni. Mã ãfiyax afeta fake akamax nani. Mã ãfe ochi naano chipokoto fini.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Nãskarifiai nã chipokori nani afeta fake akamax. Nãskatari chipoko fẽtsari fini, nãri nani afeta fake akamax. Nãskakanax akikinoax nai keyonifo afeta fake akanamax.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Nãskata mã nai keyoafono nã kẽrori chipo nani.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Akka, ¿a yorafo mã otokaxõ nai mẽraxõ, fatoto nã kẽro fixiimẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkanifo.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Askafaifono Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Nã kirika ano Niospa meka yoikĩ kenenifokai mã tãpiama. Nãskaxori Niospa akai keskara ãfe sharaõxõ ari mã tãpiama. Na mã ea fanĩrira yoiai,” ato fani.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 “Akka yorafo nakanax anã otokanax anã ãfiyatirofoma. Kẽrofori anã feneyatirofoma. Nãskakanax ãjirifo keskara itirofo nai mẽranoax.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Akka, ¿a yorafo naax otoxiaifo Niospa yoini keskara, a kirika keneano mã õimismamẽ?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Iskafakĩ Niospa yoini: ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ãto Nioskõiki, Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino,’ ixõ Niospa yoini. Akka yorafo mã nafiafono naafoma keskara Epa Niospa ato õimis. Niospa yoini iskafakĩ: ‘Ẽkĩa ãto Nioskõi,’ ixõ Niospa yoini.” Nãskara Jesús keyokõi ato yoini.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Saduceofãfe nikanifo Jesús ato askafaito, “¡Aira! ¡Nikakapo! Jesús sharakõi yoi,” ikanax yoinãnifo.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Nãskakẽ saduceofo Jesús ato meka xatemanaito nikakaxõ fariseofo ichanãkanax Jesús ano fenifo.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Akka feronãfake fisti a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Nãato Jesús fanĩrira kemamapaikĩ yõkani,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Maestro, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” faito,
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 — ausente —
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nãskatari nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarakõiri nãno fetsari, a mia chaima nikari noisharafe a mĩa mĩ noimeai keskafakĩ ixõ Moisés keneni.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Moisés noko yoini keskai afeskax nõ shara itiromãki. Askatari a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskai afeskaxri nõ askatiromakĩ. Akka nõ askasharapai nã meka rafe nikakõisharax nõ askasharakõitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Fariseofo afe ichanãyoafono,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 Jesús ato yõkani: “Akka, ¿nã Niospa katoa nã Cristoõnoa, afaa mã shinãimẽ? ¿Tsõa fenamẽ?” ato faito kemanifo: “David ãfe fenakĩa,” fanifo.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Nãskata Jesús ato yoini: “David Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nõko Ifo Cristoõnoa kirikaki keneni iskafakĩ Cristo oyoamano. Ẽ mato yoinõ mã shinãkõinõ:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Epa Niospa ẽfe Ifo yoini iskafakĩ: ‘Mĩ efe xanĩfokõi ĩpanakaki. Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩnãmã nĩchikai,’
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” Jesús ato fani.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ato askafaino nikakakĩ tsõakai pishta kemanima. Nãskakẽ akiki ranokakĩ anã tsõa afaa pishta yõkanima.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.