Mateus 22
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “A Epa Nios xanĩfo ika ano iskaraki ẽ mato yoinõ. Nikakãfe. Nã xanĩfãfe ãfe fake ãfi fiaino fista axoxiki.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Akka xanĩfãfe a yonoxomisfo nĩchini ato yoitanõfo fenõfo. Akka mã fõkaxõ ato yoiaifono fekaspanifo.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Nãskaxõ anã a yonoxomis fetsafo nĩchini ato iskafayanã: ‘Ato yoikĩ iskafatakãfe: “Mã xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino mã itipinĩsharakõi faa pixiki. Ãfe fakka efapa mã ato retemana. Askatari fakka fake xoakõiari ato retemana. Mã keyokõi itipinĩsharafakĩ, kookãfe pixikakĩ,” ’ ato fani.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Akka ato askafaifono ato fe fekaspanifo. Fetsa ãfe tare ari kani. Fetsari kani ãfe afama mĩshti minikai.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Atirifãfe nã xanĩfãfe inafo ato achikaxõ ato seteketsayanã ato retenifo.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nãskakẽ xanĩfo õitifishkifinakõini. Nãskaxõ ãfe sorarofo nĩchini a retemitsamisfo ato reteyanã ãto pexefori ato kõakĩ mĩtokakõitanõfo.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomis fetsafo yoini ato iskafakĩ: ‘Mẽ itipinĩshara faa ẽfe fãke ãfiyaino pixiki. Akka nã chakafo ẽ ato kenamanafo fekaspakõiafokĩ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Akka mãri fotakãfe nã pexe rasi ano. Nãria ato fichixõ nã mã õiaifo ato yoikãfe fenõfo pii fenõfo, ẽfe fãke ãfiyaino,’ ixõ ato yoini.
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nãskakẽ a yonoxomisfo fai fẽtsa fonifo. Mã fõkaxõ yora ichapafo fichikaxõ ato efenifo. Yora sharafo efeta yora chakafori efenifo. Nãskakẽ xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino yorafo pexe fospikõinifo.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Nãskakẽ xanĩfo pexe mẽra ikikaini yorafo feaito itipinĩsharafaxõ ato rapati sharakõi ato inãketsani safenõfo ãfe fãke fista akaino. Xanĩfo ikikaini ato õikai mã sharakõi safeketsafomakĩ. Akka fistichi rapati shara safea inima, chapokõi safea fichini.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Akka a rapati shara safeama fichixõ yoini: ‘¿Afeskakĩ mĩ rapati sharakõi safeax mĩ oamamẽ ẽfe fãke ãfiyafiaino?’ Askafaino nã feronãfake tooxinima.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomisfo yoini: ‘Na feronãfake otexkere ata metexkeraxõ fakishifã mẽra potakãfe, anoax omiskõipakexanõ eaiyanã,’ ixõ ato yoini.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Nãskarifiai Epa Niospa yora ichapa kenai a ika ano fenõfo nã ãfe Fake Ifofaifo tii afe ipanakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nãskata mã Jesús ato yoiaito nikakata mã fokanax fariseofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús afara chaka yoimatiromẽ? Afara chaka noko yoiaito nõ yõaxiki,” ikanax yoinãnifo.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Nãskafakata ãto inafo nĩchinifo, Herodes ãfe inafoya iskafakĩ yoitanõfo: “Maestro, mã nõ tãpia mĩ chanĩmakõi yoimis. Nã Epa Niospa noko shinãmapaiyai keskarakõi mĩ noko yoimis yorafãfe mĩõnoa afara chaka yoifiaifono. Afara mĩ yoipai mĩ ranomisma. Keyokõi nãskarafos mĩ ato yoimis.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Nãskakẽ noko tãpimasharafe. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” fanifo. Jesús chakafamapaikakĩ askafanifo.
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Askafaifãfe õikĩ Jesús tãpini feparapaiyaifãfe. Ato yoini: “Feparamisfãfe, ¿afara chaka mã ea yoimapaimẽ eõnoa afara chaka yoipaikĩ?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Akka mãto kori exe ea ispakãfe a aõ mã xanĩfo kopifamis,” ato fani. Ato askafaito kori exe fisti fõxonifo.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ixõ ato yõkaito,
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” fanifo. Nãskakẽ Jesús ato yoini: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ato askafaito nikakani, ratekõiyanã. “Kee. Ãfe mekakai tsõa finõtiroma,” ikanax a makinoax fonifo õifaikani.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Nãskatari afia pena fisti saduceofo fenifo Jesús õifekani. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ shinãmisfo. Nãskakaxõ Jesús yõkai fekani fenifo iskafakakĩ:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Maestro, Moisés yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake naano ãfe ãfi feta fake akamax, one fẽtsa nã kẽro fitiro, ãfe ãfi inõ. Mã fixõ afeta fake atiro ãfe õchi fake inõ,’ ixõ Moisés noko yoikĩ keneni.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Akka nõ mia yoikĩ taefanõ. Noko nikafe chipo noko yoixiki. Akka nã nane tii siete inifo, feronãfake. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni. Mã ãfiyax afeta fake akamax nani. Mã ãfe ochi naano chipokoto fini.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Nãskarifiai nã chipokori nani afeta fake akamax. Nãskatari chipoko fẽtsari fini, nãri nani afeta fake akamax. Nãskakanax akikinoax nai keyonifo afeta fake akanamax.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Nãskata mã nai keyoafono nã kẽrori chipo nani.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Akka, ¿a yorafo mã otokaxõ nai mẽraxõ, fatoto nã kẽro fixiimẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkanifo.
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Askafaifono Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Nã kirika ano Niospa meka yoikĩ kenenifokai mã tãpiama. Nãskaxori Niospa akai keskara ãfe sharaõxõ ari mã tãpiama. Na mã ea fanĩrira yoiai,” ato fani.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 “Akka yorafo nakanax anã otokanax anã ãfiyatirofoma. Kẽrofori anã feneyatirofoma. Nãskakanax ãjirifo keskara itirofo nai mẽranoax.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Akka, ¿a yorafo naax otoxiaifo Niospa yoini keskara, a kirika keneano mã õimismamẽ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Iskafakĩ Niospa yoini: ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ãto Nioskõiki, Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino,’ ixõ Niospa yoini. Akka yorafo mã nafiafono naafoma keskara Epa Niospa ato õimis. Niospa yoini iskafakĩ: ‘Ẽkĩa ãto Nioskõi,’ ixõ Niospa yoini.” Nãskara Jesús keyokõi ato yoini.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Saduceofãfe nikanifo Jesús ato askafaito, “¡Aira! ¡Nikakapo! Jesús sharakõi yoi,” ikanax yoinãnifo.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nãskakẽ saduceofo Jesús ato meka xatemanaito nikakaxõ fariseofo ichanãkanax Jesús ano fenifo.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Akka feronãfake fisti a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Nãato Jesús fanĩrira kemamapaikĩ yõkani,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Maestro, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” faito,
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 — ausente —
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nãskatari nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarakõiri nãno fetsari, a mia chaima nikari noisharafe a mĩa mĩ noimeai keskafakĩ ixõ Moisés keneni.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Moisés noko yoini keskai afeskax nõ shara itiromãki. Askatari a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskai afeskaxri nõ askatiromakĩ. Akka nõ askasharapai nã meka rafe nikakõisharax nõ askasharakõitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Fariseofo afe ichanãyoafono,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 Jesús ato yõkani: “Akka, ¿nã Niospa katoa nã Cristoõnoa, afaa mã shinãimẽ? ¿Tsõa fenamẽ?” ato faito kemanifo: “David ãfe fenakĩa,” fanifo.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Nãskata Jesús ato yoini: “David Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nõko Ifo Cristoõnoa kirikaki keneni iskafakĩ Cristo oyoamano. Ẽ mato yoinõ mã shinãkõinõ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Epa Niospa ẽfe Ifo yoini iskafakĩ: ‘Mĩ efe xanĩfokõi ĩpanakaki. Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩnãmã nĩchikai,’
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” Jesús ato fani.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ato askafaino nikakakĩ tsõakai pishta kemanima. Nãskakẽ akiki ranokakĩ anã tsõa afaa pishta yõkanima.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.