Marcos 6
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF
1 Nãskata Jesús nãnoax kani ãfe maikõi ano. A aõxõ tãpimisfori afe fonifo.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Nãskata pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani. Anoxõ Jesús ato yoiaito nikakani yorafo ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Aira nikakapo, ¿Fanĩxõ iskara tãpikĩ finakõiamẽ? Tãpikĩ finakõixõ afama mĩshtifo fai tsõa atiroma keskafai,” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 “¿Akka namamẽ a mĩsa famis? María fake Santiagonõ Josénõ Judasnõ Simónnõ ãto ochi. ¿Akka mã õimamẽ afe chikofori nono nofe ikafo? Nãskakẽ nõ nikapaiyaitoroko,” fanifo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Askafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mai tio anoxõ a Niospa meka yoimis nikakõitirofo aõnoa yoisharakõiyanã. Akka ãfe maikõi anoxõ nikatirofoma, ãfe kaifofo feta afe yorakõifãfe.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Nãskakẽ arixõ afama mĩshti fapaifikĩ anima. Akka a isinĩ ikaifo fisti rasi ato ramãino sharai fetsenifo.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nãskata Jesús shinãni: “¿Afeskakĩ ea chanĩmara fakanimamẽ?” ixõ tsõa nikayamaino. Nãskakẽ pexe rasi chaima ano Jesús kafãsani ato tãpimafofãsafai.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nãskata aõxõ tãpimisfo doce kenani. Ato kenaino akiki feafono rafe rasi faxõ ato nĩchini: “Eõxõ niafaka yõshi chakafo ato makinoa põtatakãfe,” ixõ ato yoini.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Nãskaxõ anã ato yoini: “Fãi kakĩ, mã afaa fokiki, akka mãto mẽsteti fisti mã fotiro. Mãto pishari mã fokiki a mã piairi mã fokiki mãto koriri mã fokiki.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Nãskax fotakãfe mãto sapato fistiya, mãto rapati fetsari mã fokiki.”
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nãskaxõ ato yoini: “Mã pexe fetsa mẽra ikiax nãno nẽtekãfe, nã mã anoax kaitĩa.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Akka fatora pexe rasi anoxõ mato ifikaspayanã mato nikakaspaifono anoax tsekekãfe mãto taekinoa mapo taa taa ayanã. Mã askafaino tãpinõfo Nios atoki inimayamaino. Ẽ mato parakima yoi. Nã pexe rasi Sodoma anoafo feta Gomorra anoafãfe afara chakakõi fapaonifo. Nãskakẽ Niospa nã ato omiskõimanaitĩa ato omiskõimaxii. Akka nã mato nikakaspaifo nãfo ato omiskõimaki finakõixii,” ixõ Jesús ato yoini.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Nãskakẽ Jesúsxõ tãpimisfo anoax fonifo yorafo yoifokani. “Mãto chaka xatekaxõ Nios Ifofakãfe,” ato fayanã.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Ato makinoa ichapa niafaka chakafo potanifo. A isinĩ ikaifoya ato sharafayanã xiniyaxõ ato mãmãyanã.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Xanĩfo Herodes nikani Jesúsnoa yoiaifono aõnoa fanĩma mĩshtixõ yoifofãsafaifono. Nãskakẽ Herodes shinãkĩ iskafani: “Mã Juan Maotista otoita, nãskakẽ ãfe sharaõxõ ato sharafai,” ixõ shinãni.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Akka fetsafãfe yoikĩ iskafanifo: “Nã ato Niospa meka yoimis Elíaskĩa,” faifono, fetsafãferi yoikĩ iskafanifo: “Nato Niospa meka ato yoimis, nã afetĩama Niospa meka ato yoipaonifo keskafakĩ,” ixõ yoiaifono.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Nãskafakĩ yoiaifãfe nikai Herodes iskani: “Nãkĩa Juan, mẽ ato textemafiaitano mã anã otoa,” ixõ shinãni.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Herodes Juan reteyoamano yoikĩ iskafani: “Mĩ exto ãfi fĩayamafe,” faito nikakĩ, Herodes akiki õitifishkiki ãfe sorarofo yoini achikaxõ metexkere akaxõ karaxa mẽra ikimanõfo. Akka nã Herodías Felipe ãfe ãfi ini, nã Felipe Herodes ãfe exto ini. Akka nã Herodes Herodías fe fĩanãni.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Akka Juan Herodes yoini: “Na mĩ exto ãfi mĩ fĩatiroma,” ixõ yoiaino,
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 nãskakẽ Herodías Juan noikaspakõikĩ retepaini. Akka retepaifikĩ retetiroma ini.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Akka Herodes Juanki rateni mãmãi tãpiax Juanmãi feronãfake sharakõikẽ Nios Ifofasharakõia. Nãskakẽ kexesharakõini. Nãskakẽ ãfe ãfinĩ noikaspafiaito nikafikĩ, “¿Ẽ afeskaimẽ?” ixõ shinãta, Herodes Juan nikakõini.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Akka Herodías mã ato Juan retematiro ini, Herodes ãfe cumpleaños ikaino. Nãskakẽ Herodes fista akĩ afe xanĩfofoya soraro xanĩfofoya Galilea anoa xanĩfofori ato ichanãfani.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Nãskaifono Herodías fake xomaya fista ikaino ikikainax ares yorafãfe õinõfo mairani. Mairaito õikĩ Herodes inimani, a afeta piaifori inimanifo askafanifo. Nãskakẽ nã xanĩfãfe nã fake xomaya iskafani: “Ea yõkafe a mĩ fichipaiyai, ẽ mia mininõ,” fani.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Mã na yorafãfe õikani ẽ mia pãraima a mĩ fichipaiyai keskara ea yõkafe ẽ mia mininõ,” ixõ yoini.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Askafaino nã xomaya kãikaixõ afa yoini iskafakĩ: “¿Ẽ afaa xanĩfo yõkatiromẽ?” faito ãfa kemakĩ iskafani: “Juan textexõ ea ãfe mapo inãfe fafe,” fani.
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Nãskata nã xomaya anã ikikaixõ xanĩfo yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa sapaki rãtaxõ Juan Maotista textexõ ea ãfe mapo inãfe,” fani.
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Askafaito nikai xanĩfo shinãmitsakõini, Juan shinãi. “Akka na yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ ato Juan textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nãskakẽ ãfe soraro nĩchini, Juan textexõ ãfe mapo fixotanõ.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Nãskakẽ soraro karaxa mẽra kaxõ, Juan textexõ ãfe mapo sapaki feni. Nãskaxõ nã kẽro xomaya inãno, nãatori ãfe afa inãni.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Nãskakẽ Juan ãfe inafãfe nikanifo mã texteafono. Nãskakẽ ãfe yora fonifo maifaxikakĩ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Mã askano a aõnoa yoimisfãfe afe ichanãkaxõ yoinifo a atanaifo keskara ato tãpimayanã.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “Niri fekãfe tsõa istoma ano nores kaxõ nõ teneyonõ,” ato fani. Yorafo mẽxotaima atoki feaifono, nãskakẽ pitirofoma inifo.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimisfo fe kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano kani.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Akka mã fõkaxõ yorafãfe Jesús kaito õikakĩ tãpinifo. Nãskakẽ nã pexe rasi anoafo nã aõxõ tãpimisfo fe kai ari ichonifo. Jesús aõxõ tãpimisfo fe nokoamatai nokoi taenifo.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafã õia yõrafã rasi õini. Ato fichixõ ato shinãkõini, nã oa ovejafo ifomais keskara ato õikĩ. Nãskaxõ afama mĩshtifo ato yoisharakõini.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 — ausente —
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 “Askakakĩma mãroko ato pimakãfe,” ato faito, kemanifo iskafakakĩ: “¿Mĩ shinãimẽ na yorafo pimaxiki kaxõ a piaifo dos cientos kori exenẽ pãa nõ ato fixotanõ?” faifono,
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Jesús ato yoini: “¿Afe tii mã pãayamẽ? Fokaxõ õiyotakãpo,” ato faito, mã fokaxõ õitakakĩ yoinifo iskafakakĩ: “Nãno cinco pãa yafi foe rafes,” fanifo.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Nãskakẽ ato yoini: “Ichanãfaxõ na yorafo yoikãfe fasi ano tsaonõfo,” ato fani.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Ato yoikĩ askafaifono keyokõi tsaoi fetsenifo, fetsa ano cien ini, fetsa ano cincuenta ini.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Nãskata Jesús cinco pãa yafi foe rafe tsomainĩfofã, nai foisnĩfofã Apa Nios aicho fani. Nãskata mã pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni, yorafori ato inãnõfo. Askatari foe raferi keyokõi ato inãnifo pinõfo.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Nãskakẽ mã keyokõichi pikanax mãyakõinifo.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Nãskakẽ a chetefaafo pãa yafi foe doce fẽta fospikõiya ini.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 A cinco pãa piaifo cinco mil feronãfakefos inifo.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Mã yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe okiri ĩamãfã pokefaitaxikãki Betsaida ano rekẽ nokotaxikakĩ. Ẽ fenakaimakai, ẽ na yorafo nĩchiyonõ,” ixõ ato yoini.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mã yorafo nĩchita mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Mã fakishaino ĩamãfã nakirafe kanõanãfã ini. Akka Jesús kanima, ares fisti nẽteni.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Jesús õini aõxõ tãpimisfãfe tõfeaifãfe nẽfefanẽ ato katima faino ĩamãfã pooiki mesenikõiaino, mã penaino. Nãskakẽ Jesús atoki kani ĩamãfã femãkĩa. Akka ĩamãfã femãkĩa kakĩ oa ato finõfainai keskara ini.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Nãskata kanõanãfã mẽra naneinãkafã, nẽfefã nishpafani. Nẽfefã nishpafaito õikakĩ a aõxõ tãpimisfãfe, “¡Kee! ¿Afeskaxõ nẽfefã nishpafaimẽ?” fanifo.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Akka Jesúsnoa tãpiyonifoma, Jesús afama mĩshti fatiroxakĩ cinco pãa cinco mil feronãfakefo ato pimafiitano. Niospa Fake fiano ãto õiti mẽraxõ tsõa shinãnima, tãpiyonifoma.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Jesús aõxõ tãpimisfo feta ĩamãfã pokefainax Genesaret mai ano nokoni. Nãno ĩamãfã ketokonõ kanõanãfã nexanifo.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Nã kanõanãfã mẽranoax fotopakefofãnaifono, yorafãfe tãpinifo.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Mã tãpikanax pexe rasi pasotai ichoi fetsenifo. Nãskakaxõ a isinĩ ikaifo, rãtati kamaki rãtakaxõ ato efenifo Jesús ano.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Nã Jesús kai ari fanĩma mĩshtixõ, a isinĩ ikaifo fai nẽxpakĩa ato rãtanifo. Nãfãfe, “Noko ramãmafe nõ mia tari kexa ramãkanõ,” fanifo. Nã ramãifo tii sharai fetsenifo.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.