Marcos 6
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskata Jesús nãnoax kani ãfe maikõi ano. A aõxõ tãpimisfori afe fonifo.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Nãskata pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani. Anoxõ Jesús ato yoiaito nikakani yorafo ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Aira nikakapo, ¿Fanĩxõ iskara tãpikĩ finakõiamẽ? Tãpikĩ finakõixõ afama mĩshtifo fai tsõa atiroma keskafai,” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 “¿Akka namamẽ a mĩsa famis? María fake Santiagonõ Josénõ Judasnõ Simónnõ ãto ochi. ¿Akka mã õimamẽ afe chikofori nono nofe ikafo? Nãskakẽ nõ nikapaiyaitoroko,” fanifo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Askafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mai tio anoxõ a Niospa meka yoimis nikakõitirofo aõnoa yoisharakõiyanã. Akka ãfe maikõi anoxõ nikatirofoma, ãfe kaifofo feta afe yorakõifãfe.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Nãskakẽ arixõ afama mĩshti fapaifikĩ anima. Akka a isinĩ ikaifo fisti rasi ato ramãino sharai fetsenifo.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nãskata Jesús shinãni: “¿Afeskakĩ ea chanĩmara fakanimamẽ?” ixõ tsõa nikayamaino. Nãskakẽ pexe rasi chaima ano Jesús kafãsani ato tãpimafofãsafai.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Nãskata aõxõ tãpimisfo doce kenani. Ato kenaino akiki feafono rafe rasi faxõ ato nĩchini: “Eõxõ niafaka yõshi chakafo ato makinoa põtatakãfe,” ixõ ato yoini.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Nãskaxõ anã ato yoini: “Fãi kakĩ, mã afaa fokiki, akka mãto mẽsteti fisti mã fotiro. Mãto pishari mã fokiki a mã piairi mã fokiki mãto koriri mã fokiki.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Nãskax fotakãfe mãto sapato fistiya, mãto rapati fetsari mã fokiki.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nãskaxõ ato yoini: “Mã pexe fetsa mẽra ikiax nãno nẽtekãfe, nã mã anoax kaitĩa.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Akka fatora pexe rasi anoxõ mato ifikaspayanã mato nikakaspaifono anoax tsekekãfe mãto taekinoa mapo taa taa ayanã. Mã askafaino tãpinõfo Nios atoki inimayamaino. Ẽ mato parakima yoi. Nã pexe rasi Sodoma anoafo feta Gomorra anoafãfe afara chakakõi fapaonifo. Nãskakẽ Niospa nã ato omiskõimanaitĩa ato omiskõimaxii. Akka nã mato nikakaspaifo nãfo ato omiskõimaki finakõixii,” ixõ Jesús ato yoini.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Nãskakẽ Jesúsxõ tãpimisfo anoax fonifo yorafo yoifokani. “Mãto chaka xatekaxõ Nios Ifofakãfe,” ato fayanã.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ato makinoa ichapa niafaka chakafo potanifo. A isinĩ ikaifoya ato sharafayanã xiniyaxõ ato mãmãyanã.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Xanĩfo Herodes nikani Jesúsnoa yoiaifono aõnoa fanĩma mĩshtixõ yoifofãsafaifono. Nãskakẽ Herodes shinãkĩ iskafani: “Mã Juan Maotista otoita, nãskakẽ ãfe sharaõxõ ato sharafai,” ixõ shinãni.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Akka fetsafãfe yoikĩ iskafanifo: “Nã ato Niospa meka yoimis Elíaskĩa,” faifono, fetsafãferi yoikĩ iskafanifo: “Nato Niospa meka ato yoimis, nã afetĩama Niospa meka ato yoipaonifo keskafakĩ,” ixõ yoiaifono.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Nãskafakĩ yoiaifãfe nikai Herodes iskani: “Nãkĩa Juan, mẽ ato textemafiaitano mã anã otoa,” ixõ shinãni.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herodes Juan reteyoamano yoikĩ iskafani: “Mĩ exto ãfi fĩayamafe,” faito nikakĩ, Herodes akiki õitifishkiki ãfe sorarofo yoini achikaxõ metexkere akaxõ karaxa mẽra ikimanõfo. Akka nã Herodías Felipe ãfe ãfi ini, nã Felipe Herodes ãfe exto ini. Akka nã Herodes Herodías fe fĩanãni.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Akka Juan Herodes yoini: “Na mĩ exto ãfi mĩ fĩatiroma,” ixõ yoiaino,
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 nãskakẽ Herodías Juan noikaspakõikĩ retepaini. Akka retepaifikĩ retetiroma ini.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Akka Herodes Juanki rateni mãmãi tãpiax Juanmãi feronãfake sharakõikẽ Nios Ifofasharakõia. Nãskakẽ kexesharakõini. Nãskakẽ ãfe ãfinĩ noikaspafiaito nikafikĩ, “¿Ẽ afeskaimẽ?” ixõ shinãta, Herodes Juan nikakõini.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Akka Herodías mã ato Juan retematiro ini, Herodes ãfe cumpleaños ikaino. Nãskakẽ Herodes fista akĩ afe xanĩfofoya soraro xanĩfofoya Galilea anoa xanĩfofori ato ichanãfani.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Nãskaifono Herodías fake xomaya fista ikaino ikikainax ares yorafãfe õinõfo mairani. Mairaito õikĩ Herodes inimani, a afeta piaifori inimanifo askafanifo. Nãskakẽ nã xanĩfãfe nã fake xomaya iskafani: “Ea yõkafe a mĩ fichipaiyai, ẽ mia mininõ,” fani.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Mã na yorafãfe õikani ẽ mia pãraima a mĩ fichipaiyai keskara ea yõkafe ẽ mia mininõ,” ixõ yoini.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Askafaino nã xomaya kãikaixõ afa yoini iskafakĩ: “¿Ẽ afaa xanĩfo yõkatiromẽ?” faito ãfa kemakĩ iskafani: “Juan textexõ ea ãfe mapo inãfe fafe,” fani.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nãskata nã xomaya anã ikikaixõ xanĩfo yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa sapaki rãtaxõ Juan Maotista textexõ ea ãfe mapo inãfe,” fani.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Askafaito nikai xanĩfo shinãmitsakõini, Juan shinãi. “Akka na yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ ato Juan textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nãskakẽ ãfe soraro nĩchini, Juan textexõ ãfe mapo fixotanõ.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Nãskakẽ soraro karaxa mẽra kaxõ, Juan textexõ ãfe mapo sapaki feni. Nãskaxõ nã kẽro xomaya inãno, nãatori ãfe afa inãni.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Nãskakẽ Juan ãfe inafãfe nikanifo mã texteafono. Nãskakẽ ãfe yora fonifo maifaxikakĩ.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Mã askano a aõnoa yoimisfãfe afe ichanãkaxõ yoinifo a atanaifo keskara ato tãpimayanã.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “Niri fekãfe tsõa istoma ano nores kaxõ nõ teneyonõ,” ato fani. Yorafo mẽxotaima atoki feaifono, nãskakẽ pitirofoma inifo.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimisfo fe kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano kani.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Akka mã fõkaxõ yorafãfe Jesús kaito õikakĩ tãpinifo. Nãskakẽ nã pexe rasi anoafo nã aõxõ tãpimisfo fe kai ari ichonifo. Jesús aõxõ tãpimisfo fe nokoamatai nokoi taenifo.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafã õia yõrafã rasi õini. Ato fichixõ ato shinãkõini, nã oa ovejafo ifomais keskara ato õikĩ. Nãskaxõ afama mĩshtifo ato yoisharakõini.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 “Askakakĩma mãroko ato pimakãfe,” ato faito, kemanifo iskafakakĩ: “¿Mĩ shinãimẽ na yorafo pimaxiki kaxõ a piaifo dos cientos kori exenẽ pãa nõ ato fixotanõ?” faifono,
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jesús ato yoini: “¿Afe tii mã pãayamẽ? Fokaxõ õiyotakãpo,” ato faito, mã fokaxõ õitakakĩ yoinifo iskafakakĩ: “Nãno cinco pãa yafi foe rafes,” fanifo.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nãskakẽ ato yoini: “Ichanãfaxõ na yorafo yoikãfe fasi ano tsaonõfo,” ato fani.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ato yoikĩ askafaifono keyokõi tsaoi fetsenifo, fetsa ano cien ini, fetsa ano cincuenta ini.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nãskata Jesús cinco pãa yafi foe rafe tsomainĩfofã, nai foisnĩfofã Apa Nios aicho fani. Nãskata mã pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni, yorafori ato inãnõfo. Askatari foe raferi keyokõi ato inãnifo pinõfo.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Nãskakẽ mã keyokõichi pikanax mãyakõinifo.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Nãskakẽ a chetefaafo pãa yafi foe doce fẽta fospikõiya ini.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 A cinco pãa piaifo cinco mil feronãfakefos inifo.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Mã yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe okiri ĩamãfã pokefaitaxikãki Betsaida ano rekẽ nokotaxikakĩ. Ẽ fenakaimakai, ẽ na yorafo nĩchiyonõ,” ixõ ato yoini.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mã yorafo nĩchita mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Mã fakishaino ĩamãfã nakirafe kanõanãfã ini. Akka Jesús kanima, ares fisti nẽteni.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jesús õini aõxõ tãpimisfãfe tõfeaifãfe nẽfefanẽ ato katima faino ĩamãfã pooiki mesenikõiaino, mã penaino. Nãskakẽ Jesús atoki kani ĩamãfã femãkĩa. Akka ĩamãfã femãkĩa kakĩ oa ato finõfainai keskara ini.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Nãskata kanõanãfã mẽra naneinãkafã, nẽfefã nishpafani. Nẽfefã nishpafaito õikakĩ a aõxõ tãpimisfãfe, “¡Kee! ¿Afeskaxõ nẽfefã nishpafaimẽ?” fanifo.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Akka Jesúsnoa tãpiyonifoma, Jesús afama mĩshti fatiroxakĩ cinco pãa cinco mil feronãfakefo ato pimafiitano. Niospa Fake fiano ãto õiti mẽraxõ tsõa shinãnima, tãpiyonifoma.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Jesús aõxõ tãpimisfo feta ĩamãfã pokefainax Genesaret mai ano nokoni. Nãno ĩamãfã ketokonõ kanõanãfã nexanifo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Nã kanõanãfã mẽranoax fotopakefofãnaifono, yorafãfe tãpinifo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Mã tãpikanax pexe rasi pasotai ichoi fetsenifo. Nãskakaxõ a isinĩ ikaifo, rãtati kamaki rãtakaxõ ato efenifo Jesús ano.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Nã Jesús kai ari fanĩma mĩshtixõ, a isinĩ ikaifo fai nẽxpakĩa ato rãtanifo. Nãfãfe, “Noko ramãmafe nõ mia tari kexa ramãkanõ,” fanifo. Nã ramãifo tii sharai fetsenifo.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.