Marcos 4

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nãskata anã Jesús ato tãpimani ĩa kesemẽxõ. Nãskakẽ yora ichapa ichanãnifo Jesús ano. Nãskaifono Jesús kanõa ĩa ketokonõ rakano aõ naneinĩkafanax tsaoni. Akka yorafo ĩa ketokonõ tsaonifo.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Nãskaxõ Jesús ato tãpimani afama mĩshti meka fetsafaxõ. Ato yoikĩ iskafani:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ea nikakãfe ẽ mato yoinõ,” Jesús ato fani. “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Akka ranãri fimi exe moxafo mẽra pakeni. Nãskakẽ moxafo foaikĩ namani. Nãskakẽ fimi exe foaikax fimiyamax nani.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa treinta fimiya ini. Fetsa sesenta fimiya ini. Fetsari cien fimiya ini.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Nãskaxõ Jesús ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mã yora ichapa rasi foaifono Jesús ares nẽteni, akka nã foafãfema a aõxõ tãpimisfo docefo fe nẽteafãfe yõkanifo. “¿Afaa mĩ noko yoipaiamẽ meka fetsafaxõ?” faifono,
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 — ausente —
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 — ausente —
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Nãskata ato yoini: “¿Nã ẽ ato meka fetsafaxõ yoiai mã tãpiamamẽ? Akka, ¿afeskakĩ fẽtsa nikatiromẽ?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nã fimi exe fanamis, nã Niospa meka yoimis keskara.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Akka ranãri yora fetsafo fimi exe fai nẽxpakĩa pakea keskarafo Niospa meka nikafikani. Akka Niospa meka mã nikafiaifono Satanás ato xĩtitiro peyafãfe fimi exe pitiro keskafakĩ.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Fetsafo nã fimi exe tokirifo mẽra pakeax foaipaiyai keskarafo. Niospa meka nikai akiki inimakõikĩ nikayotiro.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Akka nã fimi exe foaikax ãfe tapo mai mẽra ikikẽma xinĩ namatiro keskafakĩ. Nãskarifakĩ fẽtsa taefakĩ Niospa meka nikai inimayotiro. Akka afara chaka nokoaino anã inimatiroma anã Nios Ifofatiroma, Niospa meka anã ãfe shinã mẽra nanekema.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 — ausente —
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax fimi ichaya ini. Ãfe fimi treinta ini, fetsari afe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi cien ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro, fetsari nikasharakõikĩ nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikasharakõikĩ nã fimi exe cien keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Nãskatari ato yoini. “Akka tsõa rãpari otaxõ kafo mẽra nanetiroma, askatari a ika nãmã tsãotiroma chaikairoko chaxanõ. Akka nõ rãpari fomãkĩa tsãofaano chai chaxatiro. Nãskakẽ õisharakõitirofo.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Nãskarifiakĩ nõ afaa pishta onetiroma, nõ onefiano keyokõichi tãpitirofo. Nãskarifiakĩ a fomãyomisfo Niospa xafakĩa faxii.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nãskaxõ anã ato yoini. “Nikakapo, ẽ mato yoinõ. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai, Niospa tãpimasharakõi.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Akka nã tãpia nã Epa Niospa tãpimakĩ finasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 — ausente —
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 — ausente —
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 — ausente —
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 — ausente —
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Askata anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ.
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Nã mostaza exe yõra ãfe tarepa fanatiro. Akka nã fimi exe pishtakõi fetsafo keskerama.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Akka nã fimi exe fanax, mã yosiax efapakõi itiro fana fetsafo keskarama. Nãskakẽ mã teshpapafai fetseano peyafãfe ãfe teshpafo ano naa fatiro. Nãskarifiakĩ taefakĩ ichapatoma Nios Ifofayotirofo. Akka chipo ichapafãfe Ifofakõitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nãskatari meka fetsafaxõ Jesús ato tãpimani Niospa meka shara keyokõi tãpikanimãkai.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni. Akka nã aõxõ tãpimisfo xafakĩakõi ato yoipaoni.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Mã yãtapakeaino nã pena fisti Jesús aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainikanõ, fokãfe,” ato fani.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nãskata nãno yorafo nĩchifainifo, Jesús iyoifokakĩ. Nãskakanax kanoãnãfã mẽra nanefainifo. Mã foaifono kanõanãfã fẽtsari fokãkĩ yorafãfe ato chĩfafainifo.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ĩamãfã pokefainaifono nãno atoki nẽfefãkõi nokoni. Atoki nẽfefãkõiaino ĩamãfã pooiyanã kanõanãfã faka fospikõini.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Akka Jesús oxano kanõanãfã chipo kamaki rakax, ãfe tẽkesati kamaki tẽkesameax. Oxakẽ aõxõ tãpimisfãfe mõinifo iskafayanã: “¿Ifo, mĩ noko shinãimamẽ mã nõ ãsaikai?” faifono,
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Jesús fininĩkafãta, “Nẽfe, nishpafe,” fata, “Ĩamã nishpafe,” fani.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Nãskata chipo Jesús aõxõ tãpimisfo yoini. “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara fasharamamẽ?” ato fani.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ato askafaino, akka aõxõ tãpimisfo ratekõiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.