Marcos 4
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskata anã Jesús ato tãpimani ĩa kesemẽxõ. Nãskakẽ yora ichapa ichanãnifo Jesús ano. Nãskaifono Jesús kanõa ĩa ketokonõ rakano aõ naneinĩkafanax tsaoni. Akka yorafo ĩa ketokonõ tsaonifo.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Nãskaxõ Jesús ato tãpimani afama mĩshti meka fetsafaxõ. Ato yoikĩ iskafani:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Ea nikakãfe ẽ mato yoinõ,” Jesús ato fani. “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Akka ranãri fimi exe moxafo mẽra pakeni. Nãskakẽ moxafo foaikĩ namani. Nãskakẽ fimi exe foaikax fimiyamax nani.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa treinta fimiya ini. Fetsa sesenta fimiya ini. Fetsari cien fimiya ini.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Nãskaxõ Jesús ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mã yora ichapa rasi foaifono Jesús ares nẽteni, akka nã foafãfema a aõxõ tãpimisfo docefo fe nẽteafãfe yõkanifo. “¿Afaa mĩ noko yoipaiamẽ meka fetsafaxõ?” faifono,
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 — ausente —
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 — ausente —
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Nãskata ato yoini: “¿Nã ẽ ato meka fetsafaxõ yoiai mã tãpiamamẽ? Akka, ¿afeskakĩ fẽtsa nikatiromẽ?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Nã fimi exe fanamis, nã Niospa meka yoimis keskara.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Akka ranãri yora fetsafo fimi exe fai nẽxpakĩa pakea keskarafo Niospa meka nikafikani. Akka Niospa meka mã nikafiaifono Satanás ato xĩtitiro peyafãfe fimi exe pitiro keskafakĩ.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Fetsafo nã fimi exe tokirifo mẽra pakeax foaipaiyai keskarafo. Niospa meka nikai akiki inimakõikĩ nikayotiro.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Akka nã fimi exe foaikax ãfe tapo mai mẽra ikikẽma xinĩ namatiro keskafakĩ. Nãskarifakĩ fẽtsa taefakĩ Niospa meka nikai inimayotiro. Akka afara chaka nokoaino anã inimatiroma anã Nios Ifofatiroma, Niospa meka anã ãfe shinã mẽra nanekema.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax fimi ichaya ini. Ãfe fimi treinta ini, fetsari afe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi cien ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro, fetsari nikasharakõikĩ nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikasharakõikĩ nã fimi exe cien keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Nãskatari ato yoini. “Akka tsõa rãpari otaxõ kafo mẽra nanetiroma, askatari a ika nãmã tsãotiroma chaikairoko chaxanõ. Akka nõ rãpari fomãkĩa tsãofaano chai chaxatiro. Nãskakẽ õisharakõitirofo.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Nãskarifiakĩ nõ afaa pishta onetiroma, nõ onefiano keyokõichi tãpitirofo. Nãskarifiakĩ a fomãyomisfo Niospa xafakĩa faxii.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nãskaxõ anã ato yoini. “Nikakapo, ẽ mato yoinõ. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai, Niospa tãpimasharakõi.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Akka nã tãpia nã Epa Niospa tãpimakĩ finasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 — ausente —
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 — ausente —
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 — ausente —
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 — ausente —
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Askata anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ.
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nã mostaza exe yõra ãfe tarepa fanatiro. Akka nã fimi exe pishtakõi fetsafo keskerama.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Akka nã fimi exe fanax, mã yosiax efapakõi itiro fana fetsafo keskarama. Nãskakẽ mã teshpapafai fetseano peyafãfe ãfe teshpafo ano naa fatiro. Nãskarifiakĩ taefakĩ ichapatoma Nios Ifofayotirofo. Akka chipo ichapafãfe Ifofakõitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Nãskatari meka fetsafaxõ Jesús ato tãpimani Niospa meka shara keyokõi tãpikanimãkai.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni. Akka nã aõxõ tãpimisfo xafakĩakõi ato yoipaoni.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Mã yãtapakeaino nã pena fisti Jesús aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainikanõ, fokãfe,” ato fani.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nãskata nãno yorafo nĩchifainifo, Jesús iyoifokakĩ. Nãskakanax kanoãnãfã mẽra nanefainifo. Mã foaifono kanõanãfã fẽtsari fokãkĩ yorafãfe ato chĩfafainifo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ĩamãfã pokefainaifono nãno atoki nẽfefãkõi nokoni. Atoki nẽfefãkõiaino ĩamãfã pooiyanã kanõanãfã faka fospikõini.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Akka Jesús oxano kanõanãfã chipo kamaki rakax, ãfe tẽkesati kamaki tẽkesameax. Oxakẽ aõxõ tãpimisfãfe mõinifo iskafayanã: “¿Ifo, mĩ noko shinãimamẽ mã nõ ãsaikai?” faifono,
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jesús fininĩkafãta, “Nẽfe, nishpafe,” fata, “Ĩamã nishpafe,” fani.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Nãskata chipo Jesús aõxõ tãpimisfo yoini. “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara fasharamamẽ?” ato fani.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ato askafaino, akka aõxõ tãpimisfo ratekõiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.