Marcos 2
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Mã samaraka pishtata Capernaúm ano anã oni Jesús. Mã nokoano, “Mã Jesús anã oa ãfe pexe ano,” fanifo.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Nãskakata Jesús fe anã ichanãnifo pexe mẽraxõ. Jesús nikakani. Pexe ano fospikõikanax ãfe emãiti ninifo ãfe fepoti ano ikitiroxakãkima. Nãnoxõ Jesús ato tãpimani Niospa meka.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Mã ato tãpimanaino feronãfake cuatro nokotoshinifo. Yora finimisma ãfe xefapa efenifo.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Mã xĩtiafono ikitirofoma, Jesús ano nã yora finimisma efepaiyaifono ikitirofoma ini. A pexe sapa mãnãoxori paitinĩ mãpekaxõ fotomanifo ãfe xefapa ratakaxõ. Risfi rafeta nexati fãkaxõ a mãnãoxori kini fakaxõ, nã finimisma fotomanifo, ãfe xefapa.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Jesús ato õikĩ tãpikõia ini. “Naato nõko yama noko sharafaxotiroki,” faifono Jesús tãpini. Nãskafaifono a finimisma Jesús yoini iskafakĩ: “Efe yorashta, mĩ chaka mẽ mia soaxona,” Jesús fani.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe ranãrito ano tsaoxõ nikakĩ shinãnifo.
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 Nãnoxõ shinãnifo: “¿Afeskai Jesús mekaimẽ iskai? Tsõa noko chaka soaxotiroma. Nios fistichi noko axotiro. ¿Jesús ãa shinãimẽ Nios?” ixõ shinãnifo.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Askafaifãfe Jesús ato tãpini ãto shinã mẽraxõ shinãifãfe. Jesús ato yoini: “¿Afeskai mã iskara shinãimẽ?” ato fani.
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 — ausente —
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 — ausente —
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Fininãkafãfe. Mĩ xefa fifaini, mĩ pexe ano katãfe,” fani.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Askafaino fininãkafani. Fininãkafaxõ ãfe xefa fifaini, ãfe pexe ano kaito keyokõichi õinifo. Nãskakaxõ, “¡Aicho, Nios sharakõi! Na keskara nõ õimisma, sharakõi,” fanifo.
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Nãskax Jesús anã kani ĩa efapa ano. Anoxõ yora ichapa rasichi õinifo. Nãnoax Jesúski ichanãnifo. Nãnoxõ ato tãpimani.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Nãnoax kakĩ Jesús finõfãikĩ Leví õini, a yonoai ãfe tsaoti mĩsa ano tsaoxõ, ato keyokõi kori fĩaito. Nã Leví ãto kori fĩamis ini ãfe xanĩfo minixiki Roma anoa. Leví Alfeo fake ini. Jesús õixõ yoini: “Leví, efe kafe ẽ mia tãpimanõ,” fani. Askafaino Leví afe kani.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Nãskax Jesús aõxõ tãpimisfo fe kani Leví ato kenano a anoxõ pii fokani. Ato kori fĩamisfo fe yora chakafori a Moisés keneni nikamisfomafãferi Jesús feta pinifo. Yora ichapa Jesús fe foafofãinifo. Nãskakẽ yora ichapakõichi Leví pexe mẽraxõ pinifo.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Nãskakẽ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo nãfori fariseofo inifo. Afãfe Jesús õinifo yora chakafo feta piaito. Nãskaxõ a Jesúsxõ tãpimisfo yõkanifo: “¿Afeskakĩ mãto maestro na ato kori fĩxomisfo feta piimẽ? Yora chakafo fetari pii,” ato faifono,
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Jesús nikaxõ ato yoini: “A sharafãfe notoro fenakanima, a isinĩ ikaifãfemari notoro fenakanima. Akka nã isinĩ ikaifãfe notoro fenakani. Nãskakẽri ẽ ato yora sharafos kenatapa ikerani ẽ oama. Nã yora chakafo ẽ ato tãpimaniyoi ẽ oanõ,” ato fani.
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Juan Maotista ãfe inafãfe ãto feyafati ipaoni fisti rasi pikakĩ pipaonifoma foni tenemisfo ipaonifo Nios shara shinãkakĩ. Nã fariseofo nãskarari ipaoni ãto feyafati. Nãskakẽ yora fetsafãfe Jesús yõkanifo tãpipaikakĩ, “Jesús, ¿afeskakĩ mĩ inafãfe mẽxotaima piimẽ? Juan ãfe inafãfe foni tenekaninõ Nios shinãsharakakĩ. Askatari fariseofãferi foni tenekaninõ. Akka, ¿afeskai mĩõxõ tãpimisfo askaramamẽ?” fanifo.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Askafaifãfe anã Jesús ato yoini: “Feronãfake ãfiyaino, yorafo ano fisti ichanãkaxõ afara fetsa fetsatapafo afeta pitirofo inimayanã, aicho fakakĩ akiki inimakakĩ. Akka feronãfãke ãfi fikĩ foni tenetiroma. Askafixõ inimakĩ pitiro.
19 Jesus respondeu:
20 Akka mã fene rẽteafono ãfe yorafãfe shinãkakĩ foni tenetirofo,” Jesús ato fani. (“Nãskakẽ ẽ nono ikano inimakĩ eõxõ tãpimisfãfe efeta pimisfo. Akka mẽ naano ea shinãkakĩ tsõa pitiroma eõ noikakĩ,” ato fani.)
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Askata anã fetsa ato yoini: “Tsõa sama fenaya sama xini kishi fatiroma. Nõ askafaino sama fena samama chakanatiro. Nãskatari sama fenafe sama xini isharatiroma. Nãskakẽri nã ẽ mato yoiai keskara mã nikakõixõ a mã ipaoni keskara anã mã itiroma mãmãi ea nikakõiax. A mã ipaoni keskara shinãmakita nãskax mãto yora fena keskara shara itiro.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ faraxakaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskara fe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifi mã shinãsharatiroma. Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ faraxakaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskarafe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifi mã shinãsharatiroma.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Jesús aõxõ tãpimisfo fe kani a judeofãfe tenetitĩa. Tarepa kakĩ ãfe inafãfe aros keskara meteskaxõ fikaxõ pinifo.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Nãskafaifãfe fariseofãfe õikakĩ ato iskafanifo: “Õipo. ¿Afeskakĩ mĩ inafãfe na aros keskara metesfekanimẽ na pena tenetitĩa tsõa yonotiroma ixõ Moisés noko yoifinino?” fariseofãfe fanifo.
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ato askafaifono Jesús ato kemani: “Akka, ¿a nõko xini Davidõnoa kirika kenenifo keskara mã õimismamẽ? ¿David afaa afeska fanimẽ ãfe inafo feta fonãikõikĩ?
25 Ele lhes respondeu:
26 Nãskakẽ David Nios kĩfiti pexefã mẽra ikikaini. Akka nã Nios kĩfiti pexefã anoax Abiatar nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini. Akka nã Nios kĩfiti pexefã mẽranoa David pãa pini a pãa tsõa pishta pifiatiromano. Akka nã ato Nios kĩfixomisfãfe arese a pãa pimisfo ini. Nãskafekẽ nã pãa David pini a afe foafori ato pikĩni.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 “A Niospa taefakĩ feronãfake onifani. Askata teneni. Nã feronãfake Niospa tenemani, pena tenetitĩa yonoyamanõ.
27 E Jesus acrescentou:
28 Nãskakẽ Niosxõ ẽ yoitiro na pena tenetitĩa ẽmãi xanĩfokõixõ afeskaimãkai ẽ yoitiro. Nãskakẽ ẽ mato yoi ẽfe inafãfe afaa chakafakanima aros keskara meteskakĩ pena tenetitĩa fonãiki finakõikaxõ,” ato Jesús fani.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.