Marcos 2

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mã samaraka pishtata Capernaúm ano anã oni Jesús. Mã nokoano, “Mã Jesús anã oa ãfe pexe ano,” fanifo.
1 E, novamente, ele entrou em Cafarnaum depois de alguns dias, e divulgou-se que ele estava na casa.
2 Nãskakata Jesús fe anã ichanãnifo pexe mẽraxõ. Jesús nikakani. Pexe ano fospikõikanax ãfe emãiti ninifo ãfe fepoti ano ikitiroxakãkima. Nãnoxõ Jesús ato tãpimani Niospa meka.
2 E imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia lugar para recebê-los, nem mesmo diante da porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Mã ato tãpimanaino feronãfake cuatro nokotoshinifo. Yora finimisma ãfe xefapa efenifo.
3 E vieram até ele, trazendo um paralítico, que era carregado por quatro.
4 Mã xĩtiafono ikitirofoma, Jesús ano nã yora finimisma efepaiyaifono ikitirofoma ini. A pexe sapa mãnãoxori paitinĩ mãpekaxõ fotomanifo ãfe xefapa ratakaxõ. Risfi rafeta nexati fãkaxõ a mãnãoxori kini fakaxõ, nã finimisma fotomanifo, ãfe xefapa.
4 E, eles não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, destaparam o telhado onde estava; e, fazendo uma abertura, eles baixaram o leito onde estava deitado o paralítico.
5 Jesús ato õikĩ tãpikõia ini. “Naato nõko yama noko sharafaxotiroki,” faifono Jesús tãpini. Nãskafaifono a finimisma Jesús yoini iskafakĩ: “Efe yorashta, mĩ chaka mẽ mia soaxona,” Jesús fani.
5 E Jesus vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, teus pecados estão perdoados.
6 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe ranãrito ano tsaoxõ nikakĩ shinãnifo.
6 Mas estavam ali assentados alguns escribas, que argumentavam em seus corações:
7 Nãnoxõ shinãnifo: “¿Afeskai Jesús mekaimẽ iskai? Tsõa noko chaka soaxotiroma. Nios fistichi noko axotiro. ¿Jesús ãa shinãimẽ Nios?” ixõ shinãnifo.
7 Por que fala este homem blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Askafaifãfe Jesús ato tãpini ãto shinã mẽraxõ shinãifãfe. Jesús ato yoini: “¿Afeskai mã iskara shinãimẽ?” ato fani.
8 E imediatamente quando Jesus percebeu em seu espírito que argumentavam entre si, disse-lhes: Por que argumentais sobre estas coisas em vossos corações?
9 — ausente —
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: Teus pecados estão perdoados; ou dizer: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 — ausente —
10 Mas para que possas saber que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (ele disse ao paralítico),
11 “Fininãkafãfe. Mĩ xefa fifaini, mĩ pexe ano katãfe,” fani.
11 a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai pelo teu caminho para a tua casa.
12 Askafaino fininãkafani. Fininãkafaxõ ãfe xefa fifaini, ãfe pexe ano kaito keyokõichi õinifo. Nãskakaxõ, “¡Aicho, Nios sharakõi! Na keskara nõ õimisma, sharakõi,” fanifo.
12 E, imediatamente, ele se levantou, tomou o leito e saiu à vista de todos; de modo que todos se maravilharam e glorificaram a Deus, dizendo: Nós nunca vimos algo assim!
13 Nãskax Jesús anã kani ĩa efapa ano. Anoxõ yora ichapa rasichi õinifo. Nãnoax Jesúski ichanãnifo. Nãnoxõ ato tãpimani.
13 E ele saiu outra vez para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Nãnoax kakĩ Jesús finõfãikĩ Leví õini, a yonoai ãfe tsaoti mĩsa ano tsaoxõ, ato keyokõi kori fĩaito. Nã Leví ãto kori fĩamis ini ãfe xanĩfo minixiki Roma anoa. Leví Alfeo fake ini. Jesús õixõ yoini: “Leví, efe kafe ẽ mia tãpimanõ,” fani. Askafaino Leví afe kani.
14 E, enquanto ele passava, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Nãskax Jesús aõxõ tãpimisfo fe kani Leví ato kenano a anoxõ pii fokani. Ato kori fĩamisfo fe yora chakafori a Moisés keneni nikamisfomafãferi Jesús feta pinifo. Yora ichapa Jesús fe foafofãinifo. Nãskakẽ yora ichapakõichi Leví pexe mẽraxõ pinifo.
15 E aconteceu que, quando Jesus reclinou-se para comer em sua casa, muitos publicanos e pecadores reclinaram-se também junto com Jesus e seus discípulos; porquanto eram muitos, e eles o seguiam.
16 Nãskakẽ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo nãfori fariseofo inifo. Afãfe Jesús õinifo yora chakafo feta piaito. Nãskaxõ a Jesúsxõ tãpimisfo yõkanifo: “¿Afeskakĩ mãto maestro na ato kori fĩxomisfo feta piimẽ? Yora chakafo fetari pii,” ato faifono,
16 E quando os escribas e fariseus viram-no comendo com publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?
17 Jesús nikaxõ ato yoini: “A sharafãfe notoro fenakanima, a isinĩ ikaifãfemari notoro fenakanima. Akka nã isinĩ ikaifãfe notoro fenakani. Nãskakẽri ẽ ato yora sharafos kenatapa ikerani ẽ oama. Nã yora chakafo ẽ ato tãpimaniyoi ẽ oanõ,” ato fani.
17 E Jesus ouvindo isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas os que estão enfermos; eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
18 Juan Maotista ãfe inafãfe ãto feyafati ipaoni fisti rasi pikakĩ pipaonifoma foni tenemisfo ipaonifo Nios shara shinãkakĩ. Nã fariseofo nãskarari ipaoni ãto feyafati. Nãskakẽ yora fetsafãfe Jesús yõkanifo tãpipaikakĩ, “Jesús, ¿afeskakĩ mĩ inafãfe mẽxotaima piimẽ? Juan ãfe inafãfe foni tenekaninõ Nios shinãsharakakĩ. Askatari fariseofãferi foni tenekaninõ. Akka, ¿afeskai mĩõxõ tãpimisfo askaramamẽ?” fanifo.
18 E os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e vieram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Askafaifãfe anã Jesús ato yoini: “Feronãfake ãfiyaino, yorafo ano fisti ichanãkaxõ afara fetsa fetsatapafo afeta pitirofo inimayanã, aicho fakakĩ akiki inimakakĩ. Akka feronãfãke ãfi fikĩ foni tenetiroma. Askafixõ inimakĩ pitiro.
19 E respondeu-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto eles têm consigo o noivo, não podem jejuar.
20 Akka mã fene rẽteafono ãfe yorafãfe shinãkakĩ foni tenetirofo,” Jesús ato fani. (“Nãskakẽ ẽ nono ikano inimakĩ eõxõ tãpimisfãfe efeta pimisfo. Akka mẽ naano ea shinãkakĩ tsõa pitiroma eõ noikakĩ,” ato fani.)
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar naqueles dias.
21 Askata anã fetsa ato yoini: “Tsõa sama fenaya sama xini kishi fatiroma. Nõ askafaino sama fena samama chakanatiro. Nãskatari sama fenafe sama xini isharatiroma. Nãskakẽri nã ẽ mato yoiai keskara mã nikakõixõ a mã ipaoni keskara anã mã itiroma mãmãi ea nikakõiax. A mã ipaoni keskara shinãmakita nãskax mãto yora fena keskara shara itiro.
21 Nenhum homem põe um pedaço de pano novo em roupa velha, do contrário o remendo novo rompe o velho, e faz-se maior o rasgo.
22 Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ faraxakaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskara fe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifi mã shinãsharatiroma. Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ faraxakaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskarafe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifi mã shinãsharatiroma.”
22 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário o vinho novo rompe os odres, e o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas vinho novo deve ser colocado dentro de odres novos.
23 Jesús aõxõ tãpimisfo fe kani a judeofãfe tenetitĩa. Tarepa kakĩ ãfe inafãfe aros keskara meteskaxõ fikaxõ pinifo.
23 E aconteceu que ele passou entre os campos de trigo no dia do shabat; e os seus discípulos começaram, enquanto eles iam, a arrancar espigas de trigo.
24 Nãskafaifãfe fariseofãfe õikakĩ ato iskafanifo: “Õipo. ¿Afeskakĩ mĩ inafãfe na aros keskara metesfekanimẽ na pena tenetitĩa tsõa yonotiroma ixõ Moisés noko yoifinino?” fariseofãfe fanifo.
24 E os fariseus lhe disseram: Vê, por que eles estão fazendo no dia do shabat o que não é lícito?
25 Ato askafaifono Jesús ato kemani: “Akka, ¿a nõko xini Davidõnoa kirika kenenifo keskara mã õimismamẽ? ¿David afaa afeska fanimẽ ãfe inafo feta fonãikõikĩ?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando teve necessidade e estava faminto, ele e os que com ele estavam?
26 Nãskakẽ David Nios kĩfiti pexefã mẽra ikikaini. Akka nã Nios kĩfiti pexefã anoax Abiatar nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini. Akka nã Nios kĩfiti pexefã mẽranoa David pãa pini a pãa tsõa pishta pifiatiromano. Akka nã ato Nios kĩfixomisfãfe arese a pãa pimisfo ini. Nãskafekẽ nã pãa David pini a afe foafori ato pikĩni.
26 Como entrou na casa de Deus, nos dias de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que com ele estavam?
27 “A Niospa taefakĩ feronãfake onifani. Askata teneni. Nã feronãfake Niospa tenemani, pena tenetitĩa yonoyamanõ.
27 E disse-lhes: O shabat foi feito para o homem, e não o homem para o shabat.
28 Nãskakẽ Niosxõ ẽ yoitiro na pena tenetitĩa ẽmãi xanĩfokõixõ afeskaimãkai ẽ yoitiro. Nãskakẽ ẽ mato yoi ẽfe inafãfe afaa chakafakanima aros keskara meteskakĩ pena tenetitĩa fonãiki finakõikaxõ,” ato Jesús fani.
28 Portanto o Filho do homem é Senhor também do shabat.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.