Marcos 15
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Mã penaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo, a judeofãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo. Nã xanĩfo fetsafori a ato rafeafori ato fe inifo. Nãskakaxõ Jesús metexkere akaxõ iyokaxõ Pilato inãnifo.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Mã iyoxõ inãfono Pilato yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” askafaito, Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Nãskaino nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ãa pãrakakĩ yõaketsanifo.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Nãskafaifono anã Pilato yõkaxõ iskafakĩ yoini: “¿Mĩ ato kemaimamẽ mĩõnoa afara chakafo yoifiaifono?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Askafaito nikakĩ Jesús tooxanima. Nãskakẽ Pilato shinãni iskafakĩ: “Kee, ¿afeskakĩ ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Akka Pascua fistatĩa Pilato karaxa mẽranoa nã xinia tii fisti rasi ato kãimapaoni mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakĩ. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Akka nã karaxa mẽra feronãfake ãfe ane Barrabás ika ini. Nãato fetsafo feta yora retemis ini nã ãto xanĩfo ato põtapaikĩ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Akka yorafo fenifo. Mã fẽkaxõ Pilato yõkanifo mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakakĩ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Askafaifono Pilato ato kemani: “¿Mã fichipaimẽ judeofãfe ãto xanĩfo ẽ kãimanõ?” ato fani.
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Akka Pilato tãpini a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe Jesús chakafakĩ mekafaifono anã yorafãfe noko nikakanimara ikaxõ, nãskakaxomãi akiki efekaxõ inãfono.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Akka a ato Nios kĩfixomis ãto xanĩfofofãfe fãsikõi yorafo mekamanifo: “¡Noko Barrabás kãimaxõfe!” ikaxõ Pilato yoinifo.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Askafaifono Pilato ato yõkani: “Akka, ¿na judeofãfe ãto xanĩfora mã fai ẽ afeska fatiromẽ?” ato faito,
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 kemakakĩ fãsikõi iskafanifo: “¡Mastafe!” fanifo keyokõichi.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Askafaifono Pilato ato yoini iskafakĩ: “Akka, ¿na feronãfãke afaa chakafamẽ?” ato faino, anã fãsikõi mekainĩfofãnifo: “¡Mastafe!” fanifo.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Nãskafaifono yorafãfe sharakõi fanõfo Pilato ato Barrabás kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata, ato nĩchixoni ifi cruz ikaki mastatanõfo.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Nãskakẽ sorarofãfe xanĩfãfe pexe emãiti Jesús iyonifo, nãnoax sorarofo ichanãnifo.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, moxa maiti fakaxori maimanifo.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Nãskakaxõ fãsikõi mekafanifo iskafakakĩ: “¡Aicho, mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo!” ikaxõ kaxemetsama fanifo.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Nãskatari tafa xatenẽ mapoki koshaketsayanã akiki kemo mechoketsanifo. Nãskakata akiki ratokonõ mai chachipakefofã kaxemetsama fanifo.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Nãskai mã akiki kaxemetsamakaxõ a rapati õshi nana safemanafo fĩakaxõ ãfenãkõi safemanifo. Nãskakaxõ iyonifo mã ifi cruz ikaki mastaifokakĩ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Mã Jesús iyoifokakĩ feronãfake Cirene anoa fichinifo, ãfe ane Simón. Alejandro feta Rufo ãto apa ini. Pexe rasi pasotai inoax oaito, fichikaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na Jesús ãfe cruz foxõikafe,” fanifo.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Nãskaxõ Jesús iyonifo ãfe ane Gólgota ano. Ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Nãnoxõ fimi ene osia mokakõi Jesús ayamapainifo. Akka Jesús ayakaspani.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Nãskafakaxõ mastanifo. Mã mastakanax sorarofo makex tokoroya kaxenifo. Nã potakĩ kanãto ãfe rapati fĩani. Nãskafakaxõ keyofĩanifo.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Rama xini keyaino Jesús mastanifo.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mã mastakaxõ a mãnão tafaraki kenenifo iskafakakĩ: “Judeofãfe ãto Xanĩfokõi,” ikaxõ a mãnão kenenifo.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Nãskakaxõ Jesús yafi yometso raferi mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Afetĩama aõnoa yoikĩ keneyonifo iskafakĩ yoinifo: “Nã yora chakakõifo keskarakõi ixõ aõnoa yoixikani,” ikaxõ kenenifo. Chanĩmakõi. Nãskakõi fanifo aõnoa yoikakĩ.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafe ayanã iskafanifo: “Iskafakĩ mĩ yoimis: ‘Nã anoxõ Nios kĩfiti pexefã ẽ pão axii. Nãskaxõ tres nia oxata ẽ anã axii,’ ixõ mĩ yoimis.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Mĩ ifimetiromakĩ mĩa ifimefe na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” faifono,
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 nãskarifakĩ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe askafanifo akiki kaxemetsamapaikakĩ. Nãskax ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Nato fetsafo ififikatsaxakĩ, akka aakai ifimeima.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 A na Cristo israelifãfe ãto xanĩfo, iskaratĩa nõ õipanã afeskai ifi cruz ikakinoax fotopakekafanimamẽ, nãskaito nõ chanĩmara faikai,” ikaxõ, nã ayafi mastafori ĩchaketsanifo.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõitani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Nãno xini rakano fãsikõi Jesús kenani iskai: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani?” fani. Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩ ea potaimẽ?” fani.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Nãskaito nikafaini nãnoa fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki nẽtaxõ ayamapaini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Enekãfe nõ õinõ Elías oi kiki fotomaniyoi,” ixõ ato yoini.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Nãskakẽ Jesús fãsikõi eaita nani.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Nãskakẽ sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Nãskaito õikĩ nã soraro xanĩfãfe Jesús eaita naito õikĩ chaimashta nĩxõ iskafakĩ yoini: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Askatari kẽrofãferi chai nikaxõ õinifo. Nãno ato fe María Magdalenari ini, María fetsari ini, Jacobo feta José ãto afa ini. Saloméri ato fe ini.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Nã kẽrofãfe Jesús chĩfamisfo inifo, pimaxikakĩ Jesús Galilea ano ikano. Nãnori kẽro fetsafo inifo, Jerusalén anoax afe foitaxakakĩ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Penama safaro ikaino judeofãfe itipinĩfapaonifo, nã safaromãi ãto teneti penakẽ, nã yãtapake
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 José oni, nã Joséri judeofãfe ãto xanĩfo. Nãato Nios xanĩfo manapaoni, nã José finakõixõ Pilato ano ikikaixõ Jesús ãfe yora yõkani.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Askafakĩ yõkaito nikai Pilato rateni, “¿Mã Jesús naamẽ?” ikax. Nãskaxõ soraro xanĩfo kenani yõkaxiki mã Jesús naamakĩ.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Nãskafaito soraro xanĩfãfe yoini: “Mã naakĩa,” faito, Pilato Jesús ãfe yora José inãni.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Nãskakẽ José sama sharakõi fixõ nã samapa Jesús ãfe yora rakoni. Nãskaxõ a makex kini fanifo mẽra rãtani. Nãskaxõ makexefanẽ nã kini feponi.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Akka María Magdalena feta María José ãfe afa nã maifaafo anoxõ õinifo.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.