Marcos 15
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Mã penaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo, a judeofãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo. Nã xanĩfo fetsafori a ato rafeafori ato fe inifo. Nãskakaxõ Jesús metexkere akaxõ iyokaxõ Pilato inãnifo.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Mã iyoxõ inãfono Pilato yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” askafaito, Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Nãskaino nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ãa pãrakakĩ yõaketsanifo.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Nãskafaifono anã Pilato yõkaxõ iskafakĩ yoini: “¿Mĩ ato kemaimamẽ mĩõnoa afara chakafo yoifiaifono?”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Askafaito nikakĩ Jesús tooxanima. Nãskakẽ Pilato shinãni iskafakĩ: “Kee, ¿afeskakĩ ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Akka Pascua fistatĩa Pilato karaxa mẽranoa nã xinia tii fisti rasi ato kãimapaoni mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakĩ. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Akka nã karaxa mẽra feronãfake ãfe ane Barrabás ika ini. Nãato fetsafo feta yora retemis ini nã ãto xanĩfo ato põtapaikĩ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Akka yorafo fenifo. Mã fẽkaxõ Pilato yõkanifo mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakakĩ.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Askafaifono Pilato ato kemani: “¿Mã fichipaimẽ judeofãfe ãto xanĩfo ẽ kãimanõ?” ato fani.
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Akka Pilato tãpini a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe Jesús chakafakĩ mekafaifono anã yorafãfe noko nikakanimara ikaxõ, nãskakaxomãi akiki efekaxõ inãfono.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Akka a ato Nios kĩfixomis ãto xanĩfofofãfe fãsikõi yorafo mekamanifo: “¡Noko Barrabás kãimaxõfe!” ikaxõ Pilato yoinifo.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Askafaifono Pilato ato yõkani: “Akka, ¿na judeofãfe ãto xanĩfora mã fai ẽ afeska fatiromẽ?” ato faito,
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 kemakakĩ fãsikõi iskafanifo: “¡Mastafe!” fanifo keyokõichi.
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Askafaifono Pilato ato yoini iskafakĩ: “Akka, ¿na feronãfãke afaa chakafamẽ?” ato faino, anã fãsikõi mekainĩfofãnifo: “¡Mastafe!” fanifo.
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Nãskafaifono yorafãfe sharakõi fanõfo Pilato ato Barrabás kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata, ato nĩchixoni ifi cruz ikaki mastatanõfo.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Nãskakẽ sorarofãfe xanĩfãfe pexe emãiti Jesús iyonifo, nãnoax sorarofo ichanãnifo.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, moxa maiti fakaxori maimanifo.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Nãskakaxõ fãsikõi mekafanifo iskafakakĩ: “¡Aicho, mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo!” ikaxõ kaxemetsama fanifo.
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Nãskatari tafa xatenẽ mapoki koshaketsayanã akiki kemo mechoketsanifo. Nãskakata akiki ratokonõ mai chachipakefofã kaxemetsama fanifo.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Nãskai mã akiki kaxemetsamakaxõ a rapati õshi nana safemanafo fĩakaxõ ãfenãkõi safemanifo. Nãskakaxõ iyonifo mã ifi cruz ikaki mastaifokakĩ.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Mã Jesús iyoifokakĩ feronãfake Cirene anoa fichinifo, ãfe ane Simón. Alejandro feta Rufo ãto apa ini. Pexe rasi pasotai inoax oaito, fichikaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na Jesús ãfe cruz foxõikafe,” fanifo.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Nãskaxõ Jesús iyonifo ãfe ane Gólgota ano. Ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Nãnoxõ fimi ene osia mokakõi Jesús ayamapainifo. Akka Jesús ayakaspani.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Nãskafakaxõ mastanifo. Mã mastakanax sorarofo makex tokoroya kaxenifo. Nã potakĩ kanãto ãfe rapati fĩani. Nãskafakaxõ keyofĩanifo.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Rama xini keyaino Jesús mastanifo.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Mã mastakaxõ a mãnão tafaraki kenenifo iskafakakĩ: “Judeofãfe ãto Xanĩfokõi,” ikaxõ a mãnão kenenifo.
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Nãskakaxõ Jesús yafi yometso raferi mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Afetĩama aõnoa yoikĩ keneyonifo iskafakĩ yoinifo: “Nã yora chakakõifo keskarakõi ixõ aõnoa yoixikani,” ikaxõ kenenifo. Chanĩmakõi. Nãskakõi fanifo aõnoa yoikakĩ.
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafe ayanã iskafanifo: “Iskafakĩ mĩ yoimis: ‘Nã anoxõ Nios kĩfiti pexefã ẽ pão axii. Nãskaxõ tres nia oxata ẽ anã axii,’ ixõ mĩ yoimis.
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Mĩ ifimetiromakĩ mĩa ifimefe na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” faifono,
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 nãskarifakĩ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe askafanifo akiki kaxemetsamapaikakĩ. Nãskax ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Nato fetsafo ififikatsaxakĩ, akka aakai ifimeima.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 A na Cristo israelifãfe ãto xanĩfo, iskaratĩa nõ õipanã afeskai ifi cruz ikakinoax fotopakekafanimamẽ, nãskaito nõ chanĩmara faikai,” ikaxõ, nã ayafi mastafori ĩchaketsanifo.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõitani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Nãno xini rakano fãsikõi Jesús kenani iskai: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani?” fani. Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩ ea potaimẽ?” fani.
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Nãskaito nikafaini nãnoa fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki nẽtaxõ ayamapaini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Enekãfe nõ õinõ Elías oi kiki fotomaniyoi,” ixõ ato yoini.
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Nãskakẽ Jesús fãsikõi eaita nani.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Nãskakẽ sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Nãskaito õikĩ nã soraro xanĩfãfe Jesús eaita naito õikĩ chaimashta nĩxõ iskafakĩ yoini: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika.”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Askatari kẽrofãferi chai nikaxõ õinifo. Nãno ato fe María Magdalenari ini, María fetsari ini, Jacobo feta José ãto afa ini. Saloméri ato fe ini.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Nã kẽrofãfe Jesús chĩfamisfo inifo, pimaxikakĩ Jesús Galilea ano ikano. Nãnori kẽro fetsafo inifo, Jerusalén anoax afe foitaxakakĩ.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Penama safaro ikaino judeofãfe itipinĩfapaonifo, nã safaromãi ãto teneti penakẽ, nã yãtapake
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 José oni, nã Joséri judeofãfe ãto xanĩfo. Nãato Nios xanĩfo manapaoni, nã José finakõixõ Pilato ano ikikaixõ Jesús ãfe yora yõkani.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Askafakĩ yõkaito nikai Pilato rateni, “¿Mã Jesús naamẽ?” ikax. Nãskaxõ soraro xanĩfo kenani yõkaxiki mã Jesús naamakĩ.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Nãskafaito soraro xanĩfãfe yoini: “Mã naakĩa,” faito, Pilato Jesús ãfe yora José inãni.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Nãskakẽ José sama sharakõi fixõ nã samapa Jesús ãfe yora rakoni. Nãskaxõ a makex kini fanifo mẽra rãtani. Nãskaxõ makexefanẽ nã kini feponi.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Akka María Magdalena feta María José ãfe afa nã maifaafo anoxõ õinifo.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.