Marcos 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Mã chaima oxa rafeta ãto fista Pascua ikaino, nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo, nã Niospa ãjirinĩ Ejipto anoxõ ãto fake iyoafo rẽtenima shinãkakĩ. Nãskaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, afeskaxoma Jesús pãrapainifo pãrakaxõ retexikakĩ.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Akka achixõ retepaifikani, iskanifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo Jesús retepaifikani.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Akka Jesús Betania ano ini, Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo. Nãato pexe ano Jesús mĩsa kamaki tsaoano, nãno akiki kẽro fisti oni manishomo “alabastro” foikai. Na manishomo mẽra xinia pirofomã osia nanea nakas sharakõi ini, ãfe ane “nardo.” Nã pirofomã kopipaekõi ini, na manishomo ãfe fepoti fepexõ maneakefofã Jesús ãfe mapoki nachini, nã kẽromã.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Askafaito õikani nã anoafo õitifishkiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Afeskakĩ na kẽromã na pirofomã sharakõi chakanafaimẽ?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Ato minixõ, aõxõ kori ichapa fixõ a afaamaisfo ato inãkerana,” ikaxõ nã kẽro feratenifo.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Askafaifãfe õikĩ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Enekãfe. ¿Afeskafakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharakĩ,” ato fani.
6 mas Jesus disse:
7 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo, fatora penata mã ato sharafaxopaikĩ mã ato sharafaxotiro. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ea sharafa. Ẽ nayoamano taefakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Nãskafakĩ Jesús ato yoiaino nã afe rafemis fetsa nã docefo anoa, nã Judas Iscariote a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe mekaikai kani. Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afe tii mã ea kopifatiromẽ ẽ mato Jesús achixonõ?” ato faito,
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 nikakani inimakõiyanã yoikĩ iskafanifo: “Nõ mia kori ichapa inãikai,” faifono, nãskakẽ Judaspa shinãni: “Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ,” ixõ shinãni.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Akka nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Afia penatari Pascua fistatĩa ovejanã fake retexõ pinifo. Nãskano aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo. “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” ixõ yõkaifono,
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimis rafe nĩchini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fisti mã fichikaikai keshoki faka tetsaomexõ foikaino, nã feronãfake fe fõtakãfe.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Akka nã feronãfake ikiai ano afe ikixõ, nãnoa pexe ifo yõkakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Maestro noko yoikĩ iskafaa: “Nã pexe ifo yõkakãfe, ¿Fato kene mẽraxõ Pascua fistatĩa eõxõ tãpimisfo feta yãtapake ẽ pitiromãkĩ?” ixõ yõkakãfe.’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Mã askafakĩ yõkaito pexe kene efapa fomãkĩanoa mato ispai kiki mã itipinĩkõia. Nãno noko itipinĩsharafaxokãfe,” Jesús aõxõ tãpimisfo rafe fani.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Ato askafaino aõxõ tãpimis rafe fonifo. Mã fokanax pexe rasi ano nokonifo. Mã nokokaxõ nã Jesús ato yoia keskarakõi fichitoshinifo. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Mã fakishaino Jesús aõxõ tãpimis docefo fe nokonifo.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Mã fokaxõ mĩsa ano tsaoxõ piaifono Jesús ato yoini. “Ẽ mato pãraima fatora na mã efeta piai fẽtsa mã ea ato achimafainaka,” ato faino,
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 nikakani shinãmitsakõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskakanax ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Tsoamẽ, ẽraka?” Fetsari iskani: “Õitsai, ẽraka,” iki fetsenifo.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Askaifono Jesús ato kemani: “Nã mã docefo anoafãfe, nã mã efeta sapaki piai fẽtsa mã ea yõaikai ea achinõfo.
20 Jesus respondeu:
21 Nã Niospa meka yoiki, eõnoa yoikĩ kenenifo keskai ẽ askakõi. Akka na feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka na feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Pois o
22 Piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã. Apa Nios kĩfiki aicho fata, mã kaxkepakexõ ato inãni, iskafakĩ ato yoiyanã: “Na ẽfe nami keskaraki pĩkãfe,” ato fani.
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Nãskata mã Apa Nios aicho faxõ, kecho tsomainĩfofã ato inãni. Nãskakẽ mã ato inãno keyokõichi ayanifo.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Nãskaxõ ato yoikĩ iskafani: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Mẽ naino ẽfe imi foxii. Keyokõi yorafãfe afara chakafamisfono ẽ atoõnoax naikai. Ẽ askaino Niospa ato potapakenakama. Ẽ ato naxõi ãto chaka ato soaxoxiki.
24 Então Jesus disse:
25 Ẽ mato pãraima. Ẽ mato yoikõi ẽ anã mato feta na fimi ene ayaima. Mẽ nai mẽra kai. Nã ẽfe Epa Nios xanĩfokõi ika anoxõ ẽ anã mato feta na fimi ene shara ayaxii,” ixõ ato yoini.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Nãskata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Nãskata Jesús ato yoini iskafakĩ: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmakĩ fetsei. Akka kirika ano kenekĩ iskafakĩ yoinifo: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika ano kenenifo,” ato fani.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 “Akka ea retefiafono mẽ otoax Galilea ano ẽ nokoi taexii mã nokoamano,” ixõ ato yoini.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ato askafaito nikakĩ Pedro kemani. “Akka keyokõi shinãmakifiaifono ẽkai mia shinãmakima,” ixõ yoiaito,
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 nikakĩ akka Jesús yoini iskafaki: “Ẽ mia pãraima na fakish fistichi takara keoi rafeyamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ato fai tres fakĩ.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani. “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Nãskakata nã ifi mapoa ãfe ane Getsemaní ano nokonifo. Nãnoxõ Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Nono tsaokãfe. Ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Akka Pedro iyota, Santiago iyota, Juan iyota ato fani. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxtekõiaito,
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 nãskakĩ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsakõi napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe, akka mã oxaki,” ato fani.
34 e disse a eles:
35 Nãato askafata ori chaimashta Jesús ares kani. Nãnoxõ ratokonõ mai chachipakefofã Apa Nios kĩfikĩ iskafani: “Epa, ea mĩa kexetiromakĩ ea kexefe ea reteaifono ẽ omiskõinõma.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Epa, mĩ keyokõi tãpiakĩ. Ea mĩa ifipaikĩ ea mĩa ifitiro ẽ omiskõinõma. Akka nã ẽ apaiyai keskafakĩma nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” Apa fani.
36 Ele orava assim:
37 Nãskata mã aõxõ tãpimisfo ano oxõ õia oxafo ato fichitoshini. Nãskaxõ Pedro yoini: “Simón, ¿mã mĩ oxamẽ? ¿Afeskakĩ mĩ pishta oxa tenetiromamẽ?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ixõ Jesús Pedro yoini.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai a yoitana keskafakĩ.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono, a Jesús ato yoiai keskara tãpikaxoma tsõa kemanima.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Nãato askafata anã ato makinoax kani orishtaxõ Apa Nios kĩfikai. Mã Apa Nios kĩfitani oxõ ato yoitoshini iskafakĩ: “¿Ai mã oxamẽ tenekõiyanã? Moikãfe. Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efe ikiki.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, a xanĩfo fetsafãferi ato nĩchiafono.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Judaspa nã ato efeaito iskafakĩ ato yoiyoni: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ koshi achirisafaxikãki metexkere axõ iyotaxikãki,” ixõ ato yoini.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Nãskata Judas mã Jesús ano nokoxõ iskafakĩ yoini: “¿Maestro, mĩmẽ?” ixõ kokotoshini.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Nãskafaito õikakĩ nã Judas fe foafãfe Jesús achinifo.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Nãskakẽ Jesús yorafo yoini iskafakĩ: “¿Afeskai kenofoya ifi xatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma. Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Ato askafaino aõxõ tãpimisfo Jesús õifaikani. Ichoi fetsenifo a makinoax.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Akka naetapa fistichi sabanãnã rakoxõ Jesús chĩfafainaito õikakĩ achinifo.
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 Akka achiaifono ãfe sabanã potafaini chitoria ichoni.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Nãskakẽ Jesús achikaxõ iyonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe ano. Nãskakẽ keyokõi anofistiax ichanãnifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Akka Pedro acho kakĩ chai ixõ õifoni. Nãskata a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti nokoni. Nãnoax a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo fe chii ketefax ato fe yooni.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe a ãto xanĩfofinakõiafo fe iskai yoinãnifo: “Afeskaxomãi nõ pãranõ na Jesús afara chakafara ixõ retexiki. Akka afaakai chakafa nõ nikaima,” inifo.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Nãskaifono yora ichapafãfe, “Na Jesús afara chakafaito nõ õia,” ixõ pãraketsanifo. Askafafiakakĩ anoris yoiketsanifoma. Ãa chanĩ fetsenifo.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Askafaifono ranãri fininĩfofãkãta ãa mekafakakĩ chakafakĩ fetsanifo iskafakakĩ:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Nõ nikaino na feronãfake iskaita: ‘Na Nios kĩfiti pexefã yorafãfe akafo ẽ pãofaxii. Nãskata tres nia oxata ẽ anã fetsafaxii, anã yorafãfe efeta akanima, eres fisti ẽ aki,’ ixõ yoiaito nõ nikaita.”
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Askafakĩ yoifikakĩ tsõa anoris yoinifoma, ãa chanĩ fetsenifo.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Nãskafaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ato nẽxpakĩa niinãkafã iskafakĩ Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Askafaino akka Jesús tooxinima, pishtakai kemanima. Afianã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe iskafakĩ yõkani: “¿Mĩmẽ Cristo? ¿Nã Nios nipanakato ãfe Fakemẽ, mĩ?”
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Ẽje, ẽkĩa Niospa Fake. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
62 Jesus respondeu:
63 Askafaito nikakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni fetsafãfe tãpinõfo nã xanĩfo õitifishkikaito. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ.
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Mã mã nikakĩ na feronãfake ãfe mekapa Nios chakafakĩ mekafaito. Akka, ¿nõ afeskafaimẽ?” ato faito keyokõichi, “Nanõki,” fanifo.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Nãskakata mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo iskafakĩ yoiyanã: “Tsõa mia koshamakĩ tãpipo noko yoixiki,” faifono, a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fepasketsanifo.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 — ausente —
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 — ausente —
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 akka Pedro iskafakĩ kemani: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fata, pexefã kãiti ano Pedro nasteinĩfofãnaino, takara keonãkafãni.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Afianã nã xanĩfo yonoxomis xomayato Pedro õiki, nãnoafo iskafakĩ ato yoini: “A na feronãfake Jesús fe rafemis õikapo, a nã Jesús Nazarete anoa fe kafãsamis,” fani.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Akka Pedro anã iskani: “Maa, ẽkai Jesús fe rafemisma,” ini. Nãskaino nã anoafãfe anã Pedro yõakakĩ iskafanifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis. Mĩri Galilea anoakĩ mĩ mekai nã Jesús mekai keskarakĩ,” faifono,
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 akka Pedro ato yoikĩ iskafani: “Ẽ mato pãraima, ẽ chanĩaito ea Niospa omiskõimatiro. Niospa tãpia chanĩmakõi ẽ mato yoi. Ẽkai na Jesús õimisma tsoaraõnoa mã yoi,” Pedro ato fani.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Pedro nãskaino anã takara keoinãkafãni. Nãskaino Pedro shinãtani nã Jesús iskafakĩ yoita keskara: “Taeyoi takara keofi rafeamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea faxii tres fakĩ,” ixõ yoitano, nã shinãtani Pedro shinãmitsai oiakõini.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.