Marcos 14

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mã chaima oxa rafeta ãto fista Pascua ikaino, nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo, nã Niospa ãjirinĩ Ejipto anoxõ ãto fake iyoafo rẽtenima shinãkakĩ. Nãskaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, afeskaxoma Jesús pãrapainifo pãrakaxõ retexikakĩ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Akka achixõ retepaifikani, iskanifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo Jesús retepaifikani.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Akka Jesús Betania ano ini, Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo. Nãato pexe ano Jesús mĩsa kamaki tsaoano, nãno akiki kẽro fisti oni manishomo “alabastro” foikai. Na manishomo mẽra xinia pirofomã osia nanea nakas sharakõi ini, ãfe ane “nardo.” Nã pirofomã kopipaekõi ini, na manishomo ãfe fepoti fepexõ maneakefofã Jesús ãfe mapoki nachini, nã kẽromã.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Askafaito õikani nã anoafo õitifishkiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Afeskakĩ na kẽromã na pirofomã sharakõi chakanafaimẽ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Ato minixõ, aõxõ kori ichapa fixõ a afaamaisfo ato inãkerana,” ikaxõ nã kẽro feratenifo.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Askafaifãfe õikĩ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Enekãfe. ¿Afeskafakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharakĩ,” ato fani.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo, fatora penata mã ato sharafaxopaikĩ mã ato sharafaxotiro. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ea sharafa. Ẽ nayoamano taefakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Nãskafakĩ Jesús ato yoiaino nã afe rafemis fetsa nã docefo anoa, nã Judas Iscariote a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe mekaikai kani. Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afe tii mã ea kopifatiromẽ ẽ mato Jesús achixonõ?” ato faito,
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 nikakani inimakõiyanã yoikĩ iskafanifo: “Nõ mia kori ichapa inãikai,” faifono, nãskakẽ Judaspa shinãni: “Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ,” ixõ shinãni.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Akka nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Afia penatari Pascua fistatĩa ovejanã fake retexõ pinifo. Nãskano aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo. “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” ixõ yõkaifono,
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimis rafe nĩchini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fisti mã fichikaikai keshoki faka tetsaomexõ foikaino, nã feronãfake fe fõtakãfe.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Akka nã feronãfake ikiai ano afe ikixõ, nãnoa pexe ifo yõkakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Maestro noko yoikĩ iskafaa: “Nã pexe ifo yõkakãfe, ¿Fato kene mẽraxõ Pascua fistatĩa eõxõ tãpimisfo feta yãtapake ẽ pitiromãkĩ?” ixõ yõkakãfe.’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Mã askafakĩ yõkaito pexe kene efapa fomãkĩanoa mato ispai kiki mã itipinĩkõia. Nãno noko itipinĩsharafaxokãfe,” Jesús aõxõ tãpimisfo rafe fani.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ato askafaino aõxõ tãpimis rafe fonifo. Mã fokanax pexe rasi ano nokonifo. Mã nokokaxõ nã Jesús ato yoia keskarakõi fichitoshinifo. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Mã fakishaino Jesús aõxõ tãpimis docefo fe nokonifo.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Mã fokaxõ mĩsa ano tsaoxõ piaifono Jesús ato yoini. “Ẽ mato pãraima fatora na mã efeta piai fẽtsa mã ea ato achimafainaka,” ato faino,
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 nikakani shinãmitsakõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskakanax ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Tsoamẽ, ẽraka?” Fetsari iskani: “Õitsai, ẽraka,” iki fetsenifo.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Askaifono Jesús ato kemani: “Nã mã docefo anoafãfe, nã mã efeta sapaki piai fẽtsa mã ea yõaikai ea achinõfo.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nã Niospa meka yoiki, eõnoa yoikĩ kenenifo keskai ẽ askakõi. Akka na feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka na feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã. Apa Nios kĩfiki aicho fata, mã kaxkepakexõ ato inãni, iskafakĩ ato yoiyanã: “Na ẽfe nami keskaraki pĩkãfe,” ato fani.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Nãskata mã Apa Nios aicho faxõ, kecho tsomainĩfofã ato inãni. Nãskakẽ mã ato inãno keyokõichi ayanifo.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Nãskaxõ ato yoikĩ iskafani: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Mẽ naino ẽfe imi foxii. Keyokõi yorafãfe afara chakafamisfono ẽ atoõnoax naikai. Ẽ askaino Niospa ato potapakenakama. Ẽ ato naxõi ãto chaka ato soaxoxiki.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ẽ mato pãraima. Ẽ mato yoikõi ẽ anã mato feta na fimi ene ayaima. Mẽ nai mẽra kai. Nã ẽfe Epa Nios xanĩfokõi ika anoxõ ẽ anã mato feta na fimi ene shara ayaxii,” ixõ ato yoini.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nãskata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Nãskata Jesús ato yoini iskafakĩ: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmakĩ fetsei. Akka kirika ano kenekĩ iskafakĩ yoinifo: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika ano kenenifo,” ato fani.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 “Akka ea retefiafono mẽ otoax Galilea ano ẽ nokoi taexii mã nokoamano,” ixõ ato yoini.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ato askafaito nikakĩ Pedro kemani. “Akka keyokõi shinãmakifiaifono ẽkai mia shinãmakima,” ixõ yoiaito,
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 nikakĩ akka Jesús yoini iskafaki: “Ẽ mia pãraima na fakish fistichi takara keoi rafeyamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ato fai tres fakĩ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani. “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Nãskakata nã ifi mapoa ãfe ane Getsemaní ano nokonifo. Nãnoxõ Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Nono tsaokãfe. Ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Akka Pedro iyota, Santiago iyota, Juan iyota ato fani. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxtekõiaito,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 nãskakĩ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsakõi napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe, akka mã oxaki,” ato fani.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nãato askafata ori chaimashta Jesús ares kani. Nãnoxõ ratokonõ mai chachipakefofã Apa Nios kĩfikĩ iskafani: “Epa, ea mĩa kexetiromakĩ ea kexefe ea reteaifono ẽ omiskõinõma.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Epa, mĩ keyokõi tãpiakĩ. Ea mĩa ifipaikĩ ea mĩa ifitiro ẽ omiskõinõma. Akka nã ẽ apaiyai keskafakĩma nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” Apa fani.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Nãskata mã aõxõ tãpimisfo ano oxõ õia oxafo ato fichitoshini. Nãskaxõ Pedro yoini: “Simón, ¿mã mĩ oxamẽ? ¿Afeskakĩ mĩ pishta oxa tenetiromamẽ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ixõ Jesús Pedro yoini.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai a yoitana keskafakĩ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono, a Jesús ato yoiai keskara tãpikaxoma tsõa kemanima.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Nãato askafata anã ato makinoax kani orishtaxõ Apa Nios kĩfikai. Mã Apa Nios kĩfitani oxõ ato yoitoshini iskafakĩ: “¿Ai mã oxamẽ tenekõiyanã? Moikãfe. Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efe ikiki.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, a xanĩfo fetsafãferi ato nĩchiafono.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Judaspa nã ato efeaito iskafakĩ ato yoiyoni: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ koshi achirisafaxikãki metexkere axõ iyotaxikãki,” ixõ ato yoini.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nãskata Judas mã Jesús ano nokoxõ iskafakĩ yoini: “¿Maestro, mĩmẽ?” ixõ kokotoshini.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Nãskafaito õikakĩ nã Judas fe foafãfe Jesús achinifo.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Nãskakẽ Jesús yorafo yoini iskafakĩ: “¿Afeskai kenofoya ifi xatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma. Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ato askafaino aõxõ tãpimisfo Jesús õifaikani. Ichoi fetsenifo a makinoax.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Akka naetapa fistichi sabanãnã rakoxõ Jesús chĩfafainaito õikakĩ achinifo.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Akka achiaifono ãfe sabanã potafaini chitoria ichoni.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Nãskakẽ Jesús achikaxõ iyonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe ano. Nãskakẽ keyokõi anofistiax ichanãnifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Akka Pedro acho kakĩ chai ixõ õifoni. Nãskata a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti nokoni. Nãnoax a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo fe chii ketefax ato fe yooni.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe a ãto xanĩfofinakõiafo fe iskai yoinãnifo: “Afeskaxomãi nõ pãranõ na Jesús afara chakafara ixõ retexiki. Akka afaakai chakafa nõ nikaima,” inifo.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Nãskaifono yora ichapafãfe, “Na Jesús afara chakafaito nõ õia,” ixõ pãraketsanifo. Askafafiakakĩ anoris yoiketsanifoma. Ãa chanĩ fetsenifo.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Askafaifono ranãri fininĩfofãkãta ãa mekafakakĩ chakafakĩ fetsanifo iskafakakĩ:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Nõ nikaino na feronãfake iskaita: ‘Na Nios kĩfiti pexefã yorafãfe akafo ẽ pãofaxii. Nãskata tres nia oxata ẽ anã fetsafaxii, anã yorafãfe efeta akanima, eres fisti ẽ aki,’ ixõ yoiaito nõ nikaita.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Askafakĩ yoifikakĩ tsõa anoris yoinifoma, ãa chanĩ fetsenifo.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Nãskafaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ato nẽxpakĩa niinãkafã iskafakĩ Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Askafaino akka Jesús tooxinima, pishtakai kemanima. Afianã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe iskafakĩ yõkani: “¿Mĩmẽ Cristo? ¿Nã Nios nipanakato ãfe Fakemẽ, mĩ?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Ẽje, ẽkĩa Niospa Fake. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Askafaito nikakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni fetsafãfe tãpinõfo nã xanĩfo õitifishkikaito. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Mã mã nikakĩ na feronãfake ãfe mekapa Nios chakafakĩ mekafaito. Akka, ¿nõ afeskafaimẽ?” ato faito keyokõichi, “Nanõki,” fanifo.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Nãskakata mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo iskafakĩ yoiyanã: “Tsõa mia koshamakĩ tãpipo noko yoixiki,” faifono, a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fepasketsanifo.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 — ausente —
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 — ausente —
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 akka Pedro iskafakĩ kemani: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fata, pexefã kãiti ano Pedro nasteinĩfofãnaino, takara keonãkafãni.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Afianã nã xanĩfo yonoxomis xomayato Pedro õiki, nãnoafo iskafakĩ ato yoini: “A na feronãfake Jesús fe rafemis õikapo, a nã Jesús Nazarete anoa fe kafãsamis,” fani.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Akka Pedro anã iskani: “Maa, ẽkai Jesús fe rafemisma,” ini. Nãskaino nã anoafãfe anã Pedro yõakakĩ iskafanifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis. Mĩri Galilea anoakĩ mĩ mekai nã Jesús mekai keskarakĩ,” faifono,
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 akka Pedro ato yoikĩ iskafani: “Ẽ mato pãraima, ẽ chanĩaito ea Niospa omiskõimatiro. Niospa tãpia chanĩmakõi ẽ mato yoi. Ẽkai na Jesús õimisma tsoaraõnoa mã yoi,” Pedro ato fani.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Pedro nãskaino anã takara keoinãkafãni. Nãskaino Pedro shinãtani nã Jesús iskafakĩ yoita keskara: “Taeyoi takara keofi rafeamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea faxii tres fakĩ,” ixõ yoitano, nã shinãtani Pedro shinãmitsai oiakõini.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.