Lucas 20
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Pena fetsa Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús ikikaini anoxõ yorafo tãpimani afeskax Nios fe ĩpaxatirofomãkĩ. Anoxõ ato yoiaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo, judeofãfe ãto xanĩfofori fenifo.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Iskafakĩ yõkanifo: “¿Tsõaõxõ mĩ iskafaimẽ? ¿Tsõa mia yoiamẽ mĩ iskafanõ?” ixõ yõkanifo.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Askafaifono Jesús ato kemani: “Ẽri mato yõkanõ ea yoikapo.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿Tsõa Juan nĩchiamẽ ato maotisafakĩ ato faka mẽra ikimapakenõ? Niospa nĩchiyamakĩ yorafãfe nĩchiniforaka.”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ato askafaino ãa ranã mẽenãpai fetseyanã shinãnifo iskakakĩ: “Nõ kemakĩ iskafaino: ‘Niospa nĩchini,’ nõ faino noko yoikĩ iskafai: ‘Akka, ¿afeskakĩ mã Juan nikamismamẽ?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Akka nõ iskafakĩ yoitiroma: ‘Yorafãfe Juan nĩchinifo,’ nõ fatiroma yorafãfemãi tokirinĩ tsakakakĩ noko retenõfo. Akka keyokõichi shinãkani Niospa ato shinãmanaino, Juanmãi Niospa shinãmanaino ato yoiaino,” ikanax yoinãnifo.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Nãskaxõ kemanifo: “Nõ tãpiama tsõara Juan nĩchini ato maotisafakĩ ato faka mẽra ikimapakenõ,” faifono,
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 akka Jesúsri ato kemani iskafakĩ: “Ẽri mato yoima tsõaõxõ ẽ iskafaimãkai,” ixõ ato yoini.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Nãskata taefakĩ Jesús yorafo yoini. Meka fetsafaxõ ato yoikĩ iskafani: “Feronãfake fẽtsa ãfe tare ano uva fanaxõ fẽtsafãfe kexexonõ ato inãfaini chai kayoni.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Nã ãfe fana fimimistĩa ifãfe a yonoxomis nĩchini a kexexonafo ato yõkaxõ ãfe fana fimifo fixotanõ nã ãfenã tiiri. Akka nã fana kexeafãfe seteketsakaxõ afaamais nĩchinifo.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Nãskata tare ifãfe anã a yonoxomis fetsa nĩchini. Akka nãari ĩchaketsayanã seteketsakaxõ afaamais nĩchinifo.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nãskaxõ afianã fetsari nĩchini. Akka mã kaano nãri imi tofeketsakaxõ tarepaxõ potanifo.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 “Nãskata tare ifãfe shinãni: ‘¿Ẽ afeskafaimẽ? Ẽfe fakekõi a ẽ aõ noiai mia nĩchipa, õitsai ẽfe fake nikakõitirofoki,’ ixõ nĩchini.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Akka mã ãfe fake nĩchia kaito fichikanax nã tare kexemisfo yoinãnifo iskakani: ‘Nato ãfe apa naano na fanafo fixii kiki. A nari nõ retenõ na tare nõkonã inõ,’ ikax yoinãnifo.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Nãskakata achikaxõ tare pasotai iyokaxõ retenifo. Akka, ¿afaa mã shinãimẽ ato afeska faimẽ a tare ifãfe? Ẽ mato yoinõ.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Kaxõ a tare kexemisfo ato retekĩ mitoxõ, fetsafo ãfe tare inãxii afãfe kexexonõfo,” Jesús ato fani.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Akka askaifãfe õikĩ Jesús ato yoini: “Akka, ¿afeskakĩ Niospa meka iskafakĩ kenenifomẽ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Akka tokiriki fetsa pakekĩ aõ xao teketiro. Akka tokiri yoraki pakekĩ renekõitatiro.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús achipainifo karaxa mẽra ikimapaikakĩ. Atoõnoa meka fetsafaxõ yoiaito nikakakĩ akiki õitifishkikaki. Akka achipaifikakĩ tsõa achinima yorafoki mesekakĩ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Nãskakaxõ a ato feparamisfo nĩchinifo Jesús fe yoinãtanõfo fanĩrira Jesús ato yoiaito nikakakĩ ãto xanĩfofo yoixikakĩ Jesús achinõfo.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Nãskakẽ nãfãfe yõkanifo: “Maestro, mã nõ tãpia a mĩ yoiai anori chanĩmakõi mĩ yoimis. Nã mĩ ato yoiai anoriri, nokori yorafãfe yoimisfo. Chanĩmakõi mĩ yoimis nã Niospa fichipaiyai keskarakõi. Afara yoipaikai mĩ ranomisma, mẽstekõi mĩ ato yoimis.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromãki askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” ixõ yoinifo.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Akka Jesús tãpini feparapaiyaifãfe. Nãskaxõ mã tãpixõ ato yoini,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Ea kori exe fisti ispakãfe ẽ õinõ,” ato faito ispaifono ato yoini iskafakĩ: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ixõ ato yõkaito kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” faifono,
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jesús ato yoini: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ato askafaito nikakani, rateyanã yoinãnifo: “Kee, na yoiai keskarakai tsõa finõtiroma. Tãpikĩ finakõia,” ikanax ãa ranã yoinãnifo. Nãskakẽ yorafãfe õiaifono Jesús fanĩrira mekamapaifiaifono fanĩrira mekatiroma ini. “Kee, finakõia,” ikanax anã tsoa tooxinima.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Nãskata saduceofo Jesús õifokani fonifo. Nã saduceofãfe yoimisfo iskakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ yoimisfo. Akka nãfãfe Jesúski fõkaxõ yõkanifo
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 iskafakakĩ: “Maestro, noko Moisés kirika kenexoni iskafakĩ yoikĩ: ‘Feronãfake fetsa ãfiyax afeta fake akamax naano one fẽtsa nã kẽro ifomafa fitiro ãfe ãfi inõ. Mã fixõ afeta fake atiro ãfe õchi fake inõ,’ ixõ Moisés keneni.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Akka nõ mia yoinõ, nã naneti siete feronãfake inifo. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni. Mã ãfiyax afeta fake akamax nani.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Mã ãfe ochi naano chipokoto fini.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Nãskata nã chipoko fẽtsari nã kẽro fini. Nãskarifiai nãari nani afeta fake akamax. Nãskakanax akikinoax nai keyonifo nã siete feronãfake afeta fake akanamax.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Nãskata mã nai keyoafono nã kẽrori chipo nani.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Akka, ¿fatoto mã otokaxõ na kẽro fixikanimẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkaifono,
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jesús ato kemani: “Yorafo nono mai ano niyokanax feronãfakefo fe kẽrofo fianãyokani.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Akka fatorafãfe Niospa meka chanĩmara faafono Niospa ato imasharatiro afe ĩpaxanõfo. Akka nãfo mã otokanax feronãfakefo fe xotofakefo anã fĩanãtirofoma Nios ika ari nokokanax.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Nãskakẽ anã tsoa natiroma. Ãjirifo keskara ixikani Niospa fakekõifori ixikani mã otokanax.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Akka Moisés nikani oa fana kooai xoisai keskara mẽranoax mekaito, yoikĩ iskafaito: ‘Mã nafianixakakĩ mã anã otoafo, ẽfi Abraham ikaino Isaaca ikaino, Jacobo ikaino, ẽ ãto Nioskõiki. Iskaratĩa efe niafo,’ ixõ yoiaito Moisés nikani. Nãskakẽ nõ tãpitiro naax nõ anã ototiro.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Akka Epa Niospa naafoma keskara ato õi Epa Niosnoax keyokõi niafo,” ixõ Jesús ato yoini.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Nã Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe ranãrito iskafakĩ yoinifo: “Maestro, mĩ ato yoisharakõi,” fanifo.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Nãskakẽ anã tsoa yõkapainima, atomãi kemasharakõiaito akiki rãfikakĩ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Nãskata Jesús ato yõkani: “Akka, ¿afeskakĩ Cristo David ãfe fenara mã faimẽ?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Nã David Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino fanãiti kirika keneni iskafaki:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩ nãmã nĩchikai,’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” ixõ Jesús ato yoini.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Keyokõichi yorafãfe nikaifono Jesús aõxõ tãpimisfo yoini,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Õisharakakĩ. A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe mato pãrapaikani kiki. Akka nãfo rapati chainipa safekanax fofãsapaimisfo. ‘Noko yoisharakõinõfora,’ ikanax tsaoti sharakõi fenamisfo ĩchanãti pexe anoxõ, a piaifo anori sharakõi ano tsaopaimisfo, ‘Noko õisharanõfora,’ ikanax.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Nãskakaxõ kẽro ifomafa pexe fĩamisfo. Nãskatari Epa Nios chaikõi kĩfimisfo, ‘Noko nikanõfora,’ ikaxõ. Akka nãfo chanĩmisfono Epa Niospa ato omiskõimakĩ finakõixii,” ixõ Jesús ato yoini.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.