Lucas 17
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Mẽxotaima a ea Ifofaafãfema yorafo afara chakafamapaimisfo. Akka fẽtsa fetsafo afara chakafamax omiskõifinakõixii.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Akka ato askafamayoamano, tokiriya tenexti faxõ fakafã nõafã mẽra potatirofo a ea rama Ifofaifo ato afaa chakafamayamanõ. Nãskara shara,” ato fani.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 “Kexemesharakãfe. Fẽtsa mia chakafaito yoisharafe anã mia chakafanõma. Mĩ yoiaito nikakĩ iskafakĩ shinãnõ: ‘Chanĩmarokomẽ ea yoisharakõi ẽ anã askanõma,’ ixõ shinãito raefaxõ yoisharafe.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Akka anã mia chakafakĩ mekafaxõ, ea raefafe ixõ mẽxotaima mia yoiri faito akiki õitifishkikĩma mĩ yoisharaxõ mĩ raefatiro,” ixõ Jesús yoini.
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Nãskata a aõnoa yoimisfãfe Jesús yoinifo iskafakakĩ: “Ifo, nõ mia chanĩmara fai finõmainĩfofã noko yoisharafe nõ mia chanĩmara fakõinõ,” ixõ yoiaifono,
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Jesús ato kemani: “Akka mã ea nikakõixõ na ifi efapa mã yoikĩ iskafakerana: ‘Mĩ tapofoya tsekekainax fakafã mẽra pakeax anã foaife,’ mã faino anã foaitiro.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Nãskaxõ anã ato Jesús yoini iskafakĩ: “Na meka fetsari ẽ mato yoinõ nikakakĩ. Fatora fetsa mã inayaxõ mãto inapa mãto tare ano yonoxotani oaino askayamakĩ fakkafo kexetani oaino akka, ¿mã iskafakĩ yoitiromẽ: ‘Pexe mẽra ikikerafe tsaoxõ pixiki,’ mã fatiromẽ?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Maa, mã askafatiroma. Askafatamaroko mã yoitiro iskafakĩ: ‘Ea pĩchaxõfe ẽ pinõ, mã nafakẽ ea yoixii ẽ pikĩ taefanõ, mĩ chipo axiki,’ ixõ mãto ina mã yoitiro.
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Nãskatari ãfe inapa nã ãfe xanĩfãfe yoia keskafakĩ mã axosharakõiano iskafakĩ yoima: ‘Aicho, ea mĩa axosharakõia,’ ixõ yoima.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Nãskarifiakĩ mãri a Niospa mato yoia keskarakõi fakĩ iskafakĩ yoikãfe: ‘Nõkai afama, nõa shinãxõ nõ afaa akima. Nõko Ifãfe noko yoia keskafakĩ nõ aki,’ ixõ yoikãfe,” Jesús ato fani.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Jerusalén ano fãi kakĩ Jesús Samãria yafi Galilea xatsokama rafe finõfaini.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Nãskax Jesús pexe rasi pasotai nokoni. Nãno mã nokoano chai ixõ diez feronãfake nã rashkishi fetseaifãfe õikakĩ kenanifo fãsikõi.
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 Akka iskafakĩ fãsikõi yoinifo: “Jesús, Maestro, noko shinãfe,” faifono,
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jesús ato õikĩ ato yoini iskafakĩ: “A ato Nios kĩfixomisfo ano fotakãfe, a mã shara ato ispaxiki,” ato faino, mã fokani koshikõi a isinĩ ikaifo sharai fetsenifo.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Akka fistichi ãfe yora sharakõi meekĩ anã akiki oxõ fãsikõi yoikĩ iskafani: “¡Aicho, fãsi Nios sharakõi! Mã ea sharakõi faki,” ixõ yoini.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Nãskafata Jesús ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofã maikiri fepopakekafã. “¡Aicho Jesús, mĩ ea sharafaa! ¡Mĩ fãsi sharakõi!” ixõ yoini. Akka nã feronãfake Samãria anoa ini.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Askafaito Jesús yoini: “¿Akka diez feronãfake ikafomamẽ a ẽ ato sharafa isinĩ ikaifono? ¿Akka fakimẽ ranãri a nueve feronãfake?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 ¿Akka na feronãfake fisti efe yora yamafixõ ekeki oxõ Nios aicho faiyoamẽ?” ixõ Jesús yoini.
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Nãskaxõ nã feronãfake yoini iskafakĩ: “Fininĩkafãfe kãtaxiki. Mĩ ea chanĩmara fakõinax mã mĩ sharaki,” ixõ Jesús yoini.
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Nãskano fariseofãfe Jesús yõkanifo iskafakakĩ: “¿Afetĩa nono mai anoax yorafãfe ato xanĩfo iximẽ Nios?” ixõ yõkaifono, Jesús ato kemani: “Nios xanĩfãfe ato ĩkinãino nõ õitiroma.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Tsõakai yoima iskafakĩ: ‘Nakĩa, õikapo,’ askatari, ‘Oa onokĩa, õikapo,’ mato faima. Akka Nios xanĩfo mato mẽra ixõ mã mato shinãmani nõ õiyamafiaino,” ixõ ato yoini.
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Nãskaxõ ãfe inãfo yoini iskafakĩ: “Ẽ samama mato makinoax kai. Mẽ mato makinoax kaano anã mã ea õima. Ea õipaifikĩ mã ea shinãkõixii iskayanã, ‘Nõko Ifo nofe imis keskara nõ õipaikõi,’ ixõ mã ea yoifikĩ a keskara mã anã õima.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Akka mato fetsafãfe pãrakĩ iskafakani: ‘Nakĩa Cristo,’ mato fata, ‘Oa onokĩa,’ mato faifãfe, akka ato nikayamakãfe ãa mato pãrakani kiki.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Akka ẽ nai mẽranoax oi oa kana peiki fafetanaito nõ õitiro keskara, nãskarifiai ẽ oaito mã ea õixii ẽ chaxaferanaito.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Akka ẽ taei omiskõifinayoxii yorafãfe ea õikaspaifono nã ea õikaspaifotĩa.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Akka nã Noé niyoano ini keskai nãskarifiaxii ẽ anã oaino.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Akka yorafo pikãta ayakãta fĩanãkãta ikaifono, mã Noé kanõanãfã mẽra ikiano faka faipafãino, keyoi ãsai mitokomenifo. Nãskarifiaxii ẽ oaino ea shinãtama afara chaka shinãifono.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 “Nãskarifiani nã feronãfake Lot niyoano, yorafo pikãta, ayakãta, afarafo fĩkãta, afarafo ato minikãta ãto tarepa afarafo fanakãta pexe fakãta ikaifono,
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 akka Lot mã Sodoma anoax tsekeano, oa oi ikai keskara nai mẽranoax atoki chiifã pakeaino keyokõi koofi mitokomenifo.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 “Nãskarifiaxii ẽ oaino, ea shinãkãtama nã ipaiyai keskara shinãifono.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Nãskarifiakĩ ẽ oaino fetsa ãfe pexe fomãkĩa tsaoxõ anã ãfe afara fipai ãfe pexe mẽra ikitiroma ãfe afara fixiki. Askatamaroko ichotiro. Nãskarifiai a ãfe tarepa yonofai anã ãfe pexe ano katiroma ãfe afara fixiki.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Akka nã Lot ãfe ãfiõnoa shinãkãfe. Nã kẽromã ãfe afarafo shinãi ifiakẽkafã õipai narisatani keskai mãri askatiroki. Askayamakãfe.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Akka fẽtsa shinãkĩ iskafai: ‘Ẽ Jesús Ifofaito ea omiskõimakaniraiti,’ ixõ shinãkĩ ẽfe meka kachikiri fai. Nã keskara yora naax omiskõipakenaka. Akka aa eõnoax omiskõiai naax efe isharakõipakenaka.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 “Akka ẽ mato yoi, yora rafe nã fakishi mishkitiro fistichi oxakanax ẽ oaino fetsa efe kaino fetsa nẽtetiro.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Nãskarifiai kẽro rafeta xiki renekani. Fetsa ea ari kai yamarisatanaino akka fetsa nẽtetiro nã omiskõipakenakafo mẽra kaxiki.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Nãskatari feronãfake rafeta ãto tare ano yonokani, fetsa ea ari kai yamarisatanaino, fetsa nẽtetiro nã omiskõipakenakafo mẽra kaxiki,” ixõ ato yoiaino,
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 yõkanifo iskafakakĩ: “Ifo, ¿faki fokanimẽ?” ixõ yõkaifono ato kemani iskafakĩ: “Mã tãpitiro a afara naa ano ishpifo fotofaifãfe. Nãskarifiaxii ẽ fotofaino a ea Ifofamisfo ekeki ferisaxakani,” ixõ Jesús ato yoini.
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.