Lucas 15
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Nãskakẽ nã xanĩfo Roma kori fĩxomisfo fe yora chakafo Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nãskaifono fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús mekafakakĩ iskafakĩ yoinifo: “Õikapo nato yora chakafo ifimis, askatari ato feta pimis,” ixõ yoinifo.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Askafaifono Jesús ato yoini meka fetsafaxõ mã tãpixõ iskafakĩ:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Fatora mã fetsa cien oveja inayano fisti ato makinoax fenoano, nã noventa y nueve mã anã fasifo mẽra nĩchitiro. Nãskaxõ nã oveja fenoa fisti mã fenatiro shinãmitsakõiyanã. Nã mã fichiaitĩa fetsafo kãimaxiki.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Mã fichiax ãfe oveja fenoaki akiki inimakĩ tepapiinĩfofã tepokomexõ iyotiro.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Nãskax mã ãfe pexe ano nokoxõ ãfe yamafoya a chaima nikafo yoitiro iskafakĩ: ‘A ẽfe oveja fenoa. Mẽ fichiakĩ efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nãskakẽ ẽ mato yoi, nãskarifiai inimakõikani nã nai mẽra ikafo fẽtsa ãfe chaka xatekõiano Jesús Ifofakĩ. Akka nã noventa y nueve yorafokiri nai mẽranoax atokiri inimakani, afomãi isharakõipaonifono nono mai ano ikanax. Akka nã feronãfake chakafinakõi iyopaonixakĩ ãfe chaka xatekõiano akiki inimaifinakõikani nai mẽranoax,” ixõ Jesús ato yoini.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nãskarifiai kẽro kori exe diezyaano fisti pakeano ãfe pexe mẽra rãpari otaxõ fenakĩ õisharata mãtsokĩ fichitiro.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Nãskata mã fichixõ, ãfe yamafoya a chaima ikafoya ato ichanãfatiro. Nãskaxõ ato yoikĩ iskafatiro: ‘¡Aicho! A ẽfe kori exe fenoa mẽ fichiaki efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nãskarifiakĩ ẽ mato yoi. Nãskarifiakani Epa Niospa ãfe ãjirifo inimakani fẽtsa ãfe chaka xateax a anã ipaoni keskara iyamaito õikani,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús afianã ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fisti fake rafeya ini.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Akka nã chipokoto apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, mã mĩ chaima nakĩ a mĩa inãxiai ĩkisi ea inãfe,’ fani. Nãskakẽ ãpa ãfe afama mĩshti ato paxkaketsaxoni.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Nãskano pena fetsa ãfe fake chipokoto ãfe afama mĩshti ato inãketsani kori fixiki. Mã kori fiax chaikõi kani mai fetsa ari. Nãrixõ ãfe kori potakĩ mitoni mẽxotaima pãekĩ kẽro chota feromafo fe ikĩ.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Akka mã ãfe kori potakĩ keyoano, nã mai anoaxri fonãikõinifo. Nãskakẽ nã mai anoax nã feronãfakeri chipo omiskõini afaamaisax.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nãskakẽ kaxõ nã mai anoa feronãfake fetsa yono yõkani yonoxopaikĩ, iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia yonoxopai,’ ixõ yõkaito ãfe tarepa nĩchini ãfe kochifo pimaxonõ.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Nãskata fonãikõifikĩ a kochifãfe piai maropei xaka pisharapaikõini tsõakairoko afaa pimaino.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nãskakĩ iskafakĩ shinãni: ‘Ẽfe epa yonoxomisfãfe ẽfe ẽpa pexe anoxõ pikĩ finasharakõiyanã texefamisfo. Akka ẽ nonoax fonãiki finakõi mẽ nairokomẽ,’ ixõ shinãta,
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 ‘Mia iskaratĩa afianã ẽfe ẽpa pexe ari kapa. Mẽ kaxõ iskafakĩ ẽfe epa yoi kaikai, “Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nãskakẽ iskaratĩa ẽfe fakera mĩa ea fatiroma. Mia yonoxomisfo keskara mĩ ea fatiro,” ’ ixõ shinãta,
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 ãfe ãpa pexe ari fãi kani. Nãskakẽ chai inoax oaito ãfe ãpa fichini shinãmãi fakĩ. Nãskax akiki koshi farekekãi akiki nokota chishtoinĩfofã kokoketsani.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Nãskafaito ãfe fãke ãfe apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis. Nãskakẽ ẽfe fakera mĩa fatiroma,’ ixõ apa yoini.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Apa askafaino akka ãfe ãpa a yonoxomis yoini ato iskafakĩ: ‘Koshikõi rapati fenasharakõi fĩxokãfe ẽfe fake ea safemaxokãfe, askatari anĩcho sharari safemakãfe, askatari sandalia sharari safemakãfe,’ ato fata,
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 ‘Fãkka fake xoakõiari ifitakãfe retexikakĩ nõ pinõ fista ayanã.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Akka na ẽfe fake mã nani keskara ikatsaxakĩ mã anã ekeki nokoaki. Mã fenofinino mã nõ anã fichiaki,’ ixõ akiki inimakĩ fista axoni.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Akka ãfe fake iyoato ãfe tare ano yonofai okĩ nikaferani pexe chaima nokoiyokĩ mõsika maneyanã mairaifono.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nãskakẽ a yonoxomis fetsa kenaxõ yõkani ãfe ãpa pexe anoxõ afaa afeskafakanimãkai.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Askafaito a yonoxomisto yoini: ‘Mã mĩ exto nokoa. Nãskakẽ ãpa fakka fake xoa sharakõia ato retemana afeskaxma mĩ exto sharakõi nokoano,’ ixõ yoini.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Akka ãfe ochi iyoa akiki õitifishkiki finakõini. Nãskakẽ pexe mẽra ikinima. Nãskaino ãfe apa ãfe pexe mẽranoax kãinãkafani ãfe fake yoiyoi mã ãfe fake chipoko nokoano, ‘Mã mĩ exto nokoaki. Nõko pexe mẽra ikikofe,’ fani.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ãpa askafaino apa kemani iskafakĩ: ‘Shinãpo epa, ẽ mia yonoxomis keskaraxõ, ¿afe tii xinia ẽ mia yonoxomismẽ? Ea mĩa yoiaitokai ẽ mia nikakaspamisma, akka eakai cabranã fakeshta mĩa inãmisma retexõ piyanã ẽfe yamafo feta ẽ fista apanã.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Akka mĩ fake mã nokoa nã mĩ kori inãni kẽro chotaferomafoki potakĩ keyotani. Nãskafikẽ mĩ fãkka fake xoashara retexona,’ faito,
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ãpa kemani: ‘Anifoshta, mĩkai ea potamisma, mĩ efe itiani. Akka na ẽfenãfo mĩnã, keyokõi iki kiki.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Akka iskaratĩa nõ fista aki mĩ extoki inimayanã. Akka mĩ exto naa keskara ikatsaxakĩ, mã anã ekeki nokoa afeskaxma, mã afetĩama fenofinino anã oaito nõ fichia,’ ixõ ãpa ãfe fake iyoa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.