Lucas 15

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskakẽ nã xanĩfo Roma kori fĩxomisfo fe yora chakafo Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nãskaifono fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús mekafakakĩ iskafakĩ yoinifo: “Õikapo nato yora chakafo ifimis, askatari ato feta pimis,” ixõ yoinifo.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Askafaifono Jesús ato yoini meka fetsafaxõ mã tãpixõ iskafakĩ:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Fatora mã fetsa cien oveja inayano fisti ato makinoax fenoano, nã noventa y nueve mã anã fasifo mẽra nĩchitiro. Nãskaxõ nã oveja fenoa fisti mã fenatiro shinãmitsakõiyanã. Nã mã fichiaitĩa fetsafo kãimaxiki.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Mã fichiax ãfe oveja fenoaki akiki inimakĩ tepapiinĩfofã tepokomexõ iyotiro.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Nãskax mã ãfe pexe ano nokoxõ ãfe yamafoya a chaima nikafo yoitiro iskafakĩ: ‘A ẽfe oveja fenoa. Mẽ fichiakĩ efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nãskakẽ ẽ mato yoi, nãskarifiai inimakõikani nã nai mẽra ikafo fẽtsa ãfe chaka xatekõiano Jesús Ifofakĩ. Akka nã noventa y nueve yorafokiri nai mẽranoax atokiri inimakani, afomãi isharakõipaonifono nono mai ano ikanax. Akka nã feronãfake chakafinakõi iyopaonixakĩ ãfe chaka xatekõiano akiki inimaifinakõikani nai mẽranoax,” ixõ Jesús ato yoini.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nãskarifiai kẽro kori exe diezyaano fisti pakeano ãfe pexe mẽra rãpari otaxõ fenakĩ õisharata mãtsokĩ fichitiro.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nãskata mã fichixõ, ãfe yamafoya a chaima ikafoya ato ichanãfatiro. Nãskaxõ ato yoikĩ iskafatiro: ‘¡Aicho! A ẽfe kori exe fenoa mẽ fichiaki efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nãskarifiakĩ ẽ mato yoi. Nãskarifiakani Epa Niospa ãfe ãjirifo inimakani fẽtsa ãfe chaka xateax a anã ipaoni keskara iyamaito õikani,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús afianã ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fisti fake rafeya ini.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Akka nã chipokoto apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, mã mĩ chaima nakĩ a mĩa inãxiai ĩkisi ea inãfe,’ fani. Nãskakẽ ãpa ãfe afama mĩshti ato paxkaketsaxoni.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Nãskano pena fetsa ãfe fake chipokoto ãfe afama mĩshti ato inãketsani kori fixiki. Mã kori fiax chaikõi kani mai fetsa ari. Nãrixõ ãfe kori potakĩ mitoni mẽxotaima pãekĩ kẽro chota feromafo fe ikĩ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Akka mã ãfe kori potakĩ keyoano, nã mai anoaxri fonãikõinifo. Nãskakẽ nã mai anoax nã feronãfakeri chipo omiskõini afaamaisax.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nãskakẽ kaxõ nã mai anoa feronãfake fetsa yono yõkani yonoxopaikĩ, iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia yonoxopai,’ ixõ yõkaito ãfe tarepa nĩchini ãfe kochifo pimaxonõ.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Nãskata fonãikõifikĩ a kochifãfe piai maropei xaka pisharapaikõini tsõakairoko afaa pimaino.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Nãskakĩ iskafakĩ shinãni: ‘Ẽfe epa yonoxomisfãfe ẽfe ẽpa pexe anoxõ pikĩ finasharakõiyanã texefamisfo. Akka ẽ nonoax fonãiki finakõi mẽ nairokomẽ,’ ixõ shinãta,
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 ‘Mia iskaratĩa afianã ẽfe ẽpa pexe ari kapa. Mẽ kaxõ iskafakĩ ẽfe epa yoi kaikai, “Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nãskakẽ iskaratĩa ẽfe fakera mĩa ea fatiroma. Mia yonoxomisfo keskara mĩ ea fatiro,” ’ ixõ shinãta,
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 ãfe ãpa pexe ari fãi kani. Nãskakẽ chai inoax oaito ãfe ãpa fichini shinãmãi fakĩ. Nãskax akiki koshi farekekãi akiki nokota chishtoinĩfofã kokoketsani.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Nãskafaito ãfe fãke ãfe apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis. Nãskakẽ ẽfe fakera mĩa fatiroma,’ ixõ apa yoini.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Apa askafaino akka ãfe ãpa a yonoxomis yoini ato iskafakĩ: ‘Koshikõi rapati fenasharakõi fĩxokãfe ẽfe fake ea safemaxokãfe, askatari anĩcho sharari safemakãfe, askatari sandalia sharari safemakãfe,’ ato fata,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 ‘Fãkka fake xoakõiari ifitakãfe retexikakĩ nõ pinõ fista ayanã.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Akka na ẽfe fake mã nani keskara ikatsaxakĩ mã anã ekeki nokoaki. Mã fenofinino mã nõ anã fichiaki,’ ixõ akiki inimakĩ fista axoni.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Akka ãfe fake iyoato ãfe tare ano yonofai okĩ nikaferani pexe chaima nokoiyokĩ mõsika maneyanã mairaifono.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nãskakẽ a yonoxomis fetsa kenaxõ yõkani ãfe ãpa pexe anoxõ afaa afeskafakanimãkai.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Askafaito a yonoxomisto yoini: ‘Mã mĩ exto nokoa. Nãskakẽ ãpa fakka fake xoa sharakõia ato retemana afeskaxma mĩ exto sharakõi nokoano,’ ixõ yoini.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Akka ãfe ochi iyoa akiki õitifishkiki finakõini. Nãskakẽ pexe mẽra ikinima. Nãskaino ãfe apa ãfe pexe mẽranoax kãinãkafani ãfe fake yoiyoi mã ãfe fake chipoko nokoano, ‘Mã mĩ exto nokoaki. Nõko pexe mẽra ikikofe,’ fani.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ãpa askafaino apa kemani iskafakĩ: ‘Shinãpo epa, ẽ mia yonoxomis keskaraxõ, ¿afe tii xinia ẽ mia yonoxomismẽ? Ea mĩa yoiaitokai ẽ mia nikakaspamisma, akka eakai cabranã fakeshta mĩa inãmisma retexõ piyanã ẽfe yamafo feta ẽ fista apanã.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Akka mĩ fake mã nokoa nã mĩ kori inãni kẽro chotaferomafoki potakĩ keyotani. Nãskafikẽ mĩ fãkka fake xoashara retexona,’ faito,
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ãpa kemani: ‘Anifoshta, mĩkai ea potamisma, mĩ efe itiani. Akka na ẽfenãfo mĩnã, keyokõi iki kiki.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Akka iskaratĩa nõ fista aki mĩ extoki inimayanã. Akka mĩ exto naa keskara ikatsaxakĩ, mã anã ekeki nokoa afeskaxma, mã afetĩama fenofinino anã oaito nõ fichia,’ ixõ ãpa ãfe fake iyoa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.