Atos 4

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 — ausente —
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Nãskakata yãtapakẽ ato achixõ karaxa mẽra ato ikimanifo. Fakishchãi ishinifo a mẽra.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Ato ikimayofafomano a yora rasi ato yoiaifono nikakakĩ ato chanĩmara fakõinifo. Afia penata cinco mil yora rasichi Jesús Ifofanifo.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Pedro fe Juan karaxa mẽra ikafono, Jerusalén anoax judeofãfe xanĩfofo fe a xanĩfo fetsafori, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori pena fetsa fakishpari ichanãnifo.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Nãnori a ato Nios kĩfixomis xanĩfo finakõia ini ãfe ane Anás. Askatari a xanĩfo fetsari ãfe ane Caifás ini, Juanri ini, Alejandrori ini, a ato Nios yoixomisfãfe ãto kaifori ato fe inifo, ano fisti ichanãkani.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Nãskaxõ Pedro yafi Juan kenanifo ato yõkaxikakĩ. Tsõaõxõ a finimisma sharafafomãki tãpipai kakĩ Pedro yafi Juan kenanifo karaxa mẽranoa. Mã feafono ato nakirafe nĩchikaxõ ato yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ na finimisma mã sharafaitamẽ?” ato fanifo.
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Ato askafaifono Pedro ato yoini iskafakĩ Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino: “Efe xanĩfofofãfe, efe anifofofãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 ¿Tsõaõxõ nõ yora sharafatiromẽ mã tãpipaimẽ? Na mã tãpipaiyai finimisma tsõaõnoax sharamãkĩ mã noko yõkaito ẽ mato yoinõ. Ea nikakãfe.
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Tãpixikakĩ israelifãferi tãpinõfo mẽstekõi ẽ mato yoisharanõ. Ea nikakãfe. Na feronãfake keyokõichi õiaifo Jesús Nazarete anoato mã sharafaita. Nã mã ifi cruz ikaki mastaitato mã Apa otoaitano nãato mã sharafaa,” Pedro ato fani.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 “Aõnoa yoiyokĩ yõra kirika keneni iskafakĩ Niospa shinãmanaino:
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Anã fato yora fetsakai nãmã ikama noko shara fatiro. Jesús fistichi nõko õiti noko shara faxotiro nõ afe nĩpaxanõ,” ixõ Pedro ato yoini.
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Ato askafaito nikakani a xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo: “¿Afeskakĩ iskara yoimẽ kirika kenekĩ tãpisharayamafixõ? Ranotamakõi iskara noko yoi. ‘Na rafe Jesús fe ipaonifo,’ ” ikanax yoinãnifo.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Nãskaxõ õiaifono nã finimisma mã finiax ato fefotai kafãsaito õinifo mã sharax. Nãskakẽ na rafeta afaa chakafafoma ixõ atoõnoa afaa yoitiroma inifo nã finimisma mã shara õikakĩ.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Nãskakaxõ Pedro yafi Juan nĩchinifo ato makinoax fotanõfo. Pedro fe Juan mã kãifainaifono, nã xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo iskakani:
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 “¿Na rafe nõ afeska faimẽ? Akka keyokõi Jerusalén anoafãfe mã tãpiafo, na feronãfake rafeta finimisma sharafaito õitaxakakĩ. Fato feronãfake fẽtsakai iskara finimisma sharafatiroma. Iskarakai nõ fomãtiroma.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Akka iskaratĩa nõ ato yoinõ anã Jesúsnoax mekanõfoma. Nõ ato yoinõ iskafakĩ: ‘Mã anã Jesúsnoa yoiaito nõ nikakĩ nõ mato omiskõimani,’ ” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Askaxõ ato kenanifo pexe emãitinoa. Ato kenakaxõ ato yoinifo: “Anã mã Jesúsnoa afaa yoikĩ.”
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ato askafaifãfe nikakĩ Pedro feta Juan ato kemani iskafakakĩ: “¿Akka nõ tsoa nikaimẽ? Mato nõ nikasharairaka, askayamakĩ Nios nõ nikairaka. Mã shinãkãfe fato sharamãkĩ.
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Nã nõ Jesús õifafaina keskafakĩ, nã noko Jesús yoiaito nõ nikafafaina keskafakĩ nõ yoipaketiro enetama,” ixõ Pedro feta Juan ato yoini.
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Ato askafaifono ato yoinifo iskafakakĩ: “Mã anã Jesúsnoa yoiaito nikaxõ nõ mato omiskõimani,” ato fanifo xanĩfo tiito. Ato askafakaxõ ato nĩchinifo yora fetsafãfemãi ato õiaifono. A xanĩfo tiito ato koshapaifikakĩ ato koshanifoma yorafoki mesekakĩ. Akka a yorafãfe, “Epa Nios sharakõira,” fanifo Pedro feta Juanmãi Niosxõ ato sharafaino.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 A finimisma nãskara kãini ini mã cuarenta xinia akano Pedro feta Juan sharafanifo Niospa Yõshi Sharaõxõ.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Nãskata a xanĩfofofãfe ato nĩchiafono Pedro fe Juan fonifo mã ichanãxõ a ato fe rafeafo ato yoixikakĩ, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta anifofofãfe ato yoiafo keskara.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Ato askafakĩ yoiaifono nikakaxõ a Jesús Ifofamisfãfe Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niosi, mĩ nõko Ifo finakõiaki. Mĩ keyokõi onifani. Nai yafi mai mĩ onifani. Fãkafãri mĩ onifani. Nai mẽranoari mĩ onifani. Nãmãnoafori mĩ onifani, fãkafã mẽranoafori mĩ onifani, afama mĩshtifo.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 — ausente —
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 “Iskaratĩa nãskakõi Herodes fe Poncio Pilato yorafetsafo fe ichanãitafo, israelifori ato fe ikitafo mĩ Fake Cristo Sharafinakõia ifixõ mĩ nĩchifinino chakafakani.
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 Nã mĩ yoiyoni keskafakĩ mã nãskakõi faitafo a inõpokoai mĩ yoini keskafakĩ.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Epa Niosi, noko nikãfe mĩoxõ noko noimati fakani kiki. Nãskakẽ noko mesemayamafe nõ mia yonoxosharamiskĩ. Nãskakẽ atoki mesetama mĩ meka shara nõ ato ranotamakõi yoinõ mitsisipakõi noko imafe.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Epa Niosi, mĩ sharaõxõ a isinĩ ikaifo ato sharafafe, afama mĩshtifo ato õimayanã a mia yonoxomis Jesucristo aneõxõ,” ixõ Epa Nios kĩfinifo.
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Mã askafakakĩ kĩfikĩ xateaifono nã ichanãfo anoax mai naya naya ini. Nãskaino Niospa Yõshi Shara ãto mẽra naneaino ranotamakõi Niospa meka shara yoinifo.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Jesús Ifofaafãfe nãnori fistis shinãnifo ãto õitinĩ. Nãskakanax na afarafo nõkonã fistis ixõ tsõa shinãnima. Askakimaroko keyokõi atonã ini.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 A Jesúsnoa yoimisfãfe, “Nõko Ifo Jesús noko nãxofiax mã anã otoni,” ixõ ato yoinifo Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino. Nãskakẽ keyokõi nã chanĩmara faafo Epa Niospa ato shinãmasharaino inimakõinifo.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 — ausente —
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 — ausente —
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Akka José Leví ãfe fena ini. Chipre anoax fakea ini. Nãskakẽ a Jesúsnoa yoimisfãfe ãa anenifo iskafakakĩ: “Yora Inimamamis” fanifo. Akka ãfe ane kaiyakõi Bernabé ini.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 Nã feronãfake tareya ini. Nãato ãfe tare ato minixõ kori fixõ a Jesúsnoa ato yoimisfo inãni a afaamaisfo ato inãnõfo.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.