Atos 4
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 — ausente —
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Nãskakata yãtapakẽ ato achixõ karaxa mẽra ato ikimanifo. Fakishchãi ishinifo a mẽra.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ato ikimayofafomano a yora rasi ato yoiaifono nikakakĩ ato chanĩmara fakõinifo. Afia penata cinco mil yora rasichi Jesús Ifofanifo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Pedro fe Juan karaxa mẽra ikafono, Jerusalén anoax judeofãfe xanĩfofo fe a xanĩfo fetsafori, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori pena fetsa fakishpari ichanãnifo.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Nãnori a ato Nios kĩfixomis xanĩfo finakõia ini ãfe ane Anás. Askatari a xanĩfo fetsari ãfe ane Caifás ini, Juanri ini, Alejandrori ini, a ato Nios yoixomisfãfe ãto kaifori ato fe inifo, ano fisti ichanãkani.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Nãskaxõ Pedro yafi Juan kenanifo ato yõkaxikakĩ. Tsõaõxõ a finimisma sharafafomãki tãpipai kakĩ Pedro yafi Juan kenanifo karaxa mẽranoa. Mã feafono ato nakirafe nĩchikaxõ ato yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ na finimisma mã sharafaitamẽ?” ato fanifo.
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ato askafaifono Pedro ato yoini iskafakĩ Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino: “Efe xanĩfofofãfe, efe anifofofãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 ¿Tsõaõxõ nõ yora sharafatiromẽ mã tãpipaimẽ? Na mã tãpipaiyai finimisma tsõaõnoax sharamãkĩ mã noko yõkaito ẽ mato yoinõ. Ea nikakãfe.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Tãpixikakĩ israelifãferi tãpinõfo mẽstekõi ẽ mato yoisharanõ. Ea nikakãfe. Na feronãfake keyokõichi õiaifo Jesús Nazarete anoato mã sharafaita. Nã mã ifi cruz ikaki mastaitato mã Apa otoaitano nãato mã sharafaa,” Pedro ato fani.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 “Aõnoa yoiyokĩ yõra kirika keneni iskafakĩ Niospa shinãmanaino:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Anã fato yora fetsakai nãmã ikama noko shara fatiro. Jesús fistichi nõko õiti noko shara faxotiro nõ afe nĩpaxanõ,” ixõ Pedro ato yoini.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ato askafaito nikakani a xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo: “¿Afeskakĩ iskara yoimẽ kirika kenekĩ tãpisharayamafixõ? Ranotamakõi iskara noko yoi. ‘Na rafe Jesús fe ipaonifo,’ ” ikanax yoinãnifo.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Nãskaxõ õiaifono nã finimisma mã finiax ato fefotai kafãsaito õinifo mã sharax. Nãskakẽ na rafeta afaa chakafafoma ixõ atoõnoa afaa yoitiroma inifo nã finimisma mã shara õikakĩ.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Nãskakaxõ Pedro yafi Juan nĩchinifo ato makinoax fotanõfo. Pedro fe Juan mã kãifainaifono, nã xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo iskakani:
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “¿Na rafe nõ afeska faimẽ? Akka keyokõi Jerusalén anoafãfe mã tãpiafo, na feronãfake rafeta finimisma sharafaito õitaxakakĩ. Fato feronãfake fẽtsakai iskara finimisma sharafatiroma. Iskarakai nõ fomãtiroma.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Akka iskaratĩa nõ ato yoinõ anã Jesúsnoax mekanõfoma. Nõ ato yoinõ iskafakĩ: ‘Mã anã Jesúsnoa yoiaito nõ nikakĩ nõ mato omiskõimani,’ ” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Askaxõ ato kenanifo pexe emãitinoa. Ato kenakaxõ ato yoinifo: “Anã mã Jesúsnoa afaa yoikĩ.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ato askafaifãfe nikakĩ Pedro feta Juan ato kemani iskafakakĩ: “¿Akka nõ tsoa nikaimẽ? Mato nõ nikasharairaka, askayamakĩ Nios nõ nikairaka. Mã shinãkãfe fato sharamãkĩ.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Nã nõ Jesús õifafaina keskafakĩ, nã noko Jesús yoiaito nõ nikafafaina keskafakĩ nõ yoipaketiro enetama,” ixõ Pedro feta Juan ato yoini.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ato askafaifono ato yoinifo iskafakakĩ: “Mã anã Jesúsnoa yoiaito nikaxõ nõ mato omiskõimani,” ato fanifo xanĩfo tiito. Ato askafakaxõ ato nĩchinifo yora fetsafãfemãi ato õiaifono. A xanĩfo tiito ato koshapaifikakĩ ato koshanifoma yorafoki mesekakĩ. Akka a yorafãfe, “Epa Nios sharakõira,” fanifo Pedro feta Juanmãi Niosxõ ato sharafaino.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 A finimisma nãskara kãini ini mã cuarenta xinia akano Pedro feta Juan sharafanifo Niospa Yõshi Sharaõxõ.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Nãskata a xanĩfofofãfe ato nĩchiafono Pedro fe Juan fonifo mã ichanãxõ a ato fe rafeafo ato yoixikakĩ, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta anifofofãfe ato yoiafo keskara.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ato askafakĩ yoiaifono nikakaxõ a Jesús Ifofamisfãfe Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niosi, mĩ nõko Ifo finakõiaki. Mĩ keyokõi onifani. Nai yafi mai mĩ onifani. Fãkafãri mĩ onifani. Nai mẽranoari mĩ onifani. Nãmãnoafori mĩ onifani, fãkafã mẽranoafori mĩ onifani, afama mĩshtifo.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 — ausente —
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 “Iskaratĩa nãskakõi Herodes fe Poncio Pilato yorafetsafo fe ichanãitafo, israelifori ato fe ikitafo mĩ Fake Cristo Sharafinakõia ifixõ mĩ nĩchifinino chakafakani.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Nã mĩ yoiyoni keskafakĩ mã nãskakõi faitafo a inõpokoai mĩ yoini keskafakĩ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Epa Niosi, noko nikãfe mĩoxõ noko noimati fakani kiki. Nãskakẽ noko mesemayamafe nõ mia yonoxosharamiskĩ. Nãskakẽ atoki mesetama mĩ meka shara nõ ato ranotamakõi yoinõ mitsisipakõi noko imafe.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Epa Niosi, mĩ sharaõxõ a isinĩ ikaifo ato sharafafe, afama mĩshtifo ato õimayanã a mia yonoxomis Jesucristo aneõxõ,” ixõ Epa Nios kĩfinifo.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Mã askafakakĩ kĩfikĩ xateaifono nã ichanãfo anoax mai naya naya ini. Nãskaino Niospa Yõshi Shara ãto mẽra naneaino ranotamakõi Niospa meka shara yoinifo.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Jesús Ifofaafãfe nãnori fistis shinãnifo ãto õitinĩ. Nãskakanax na afarafo nõkonã fistis ixõ tsõa shinãnima. Askakimaroko keyokõi atonã ini.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 A Jesúsnoa yoimisfãfe, “Nõko Ifo Jesús noko nãxofiax mã anã otoni,” ixõ ato yoinifo Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino. Nãskakẽ keyokõi nã chanĩmara faafo Epa Niospa ato shinãmasharaino inimakõinifo.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Akka José Leví ãfe fena ini. Chipre anoax fakea ini. Nãskakẽ a Jesúsnoa yoimisfãfe ãa anenifo iskafakakĩ: “Yora Inimamamis” fanifo. Akka ãfe ane kaiyakõi Bernabé ini.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Nã feronãfake tareya ini. Nãato ãfe tare ato minixõ kori fixõ a Jesúsnoa ato yoimisfo inãni a afaamaisfo ato inãnõfo.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.