Atos 26
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskakẽ xanĩfo Agripa Pablo yoini iskafakĩ: “Mĩ yoitiro afeskakĩ mia chakafakĩ mekafafomãkĩ,” faito Pablo mẽshainãkafã ato yoini iskafakĩ:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Xanĩfo Agripa, ẽ inimakõi mĩ ferotaifi yoi na judeofãfe eõnoa afara chaka yoiafo keskara yoi, na eõnoa yoiafo keskara mĩ chanĩmara fanõma.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Akka mĩ xanĩfokõi mã mĩ õimis, nã judeofo imis keskai nõ yoinãito. Nãskakẽ ẽ mia yoi, fekaxtekima mĩ ea nikayonõ,” ixõ Pablo yoini.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 — ausente —
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 — ausente —
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Epa Niospa nõko xinifo yoini keskafakĩ, a yora naax anã ototirora ixõ ẽ chanĩmara faito, ea chakafakakĩ mato ano ea efeafo.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Ẽfe kaifo judeofãfe nã doce xoko fetsafãfe, nã Epa Niospa yoiyoni keskara õipaikakĩ manamisfo. Nãskakẽ Epa Nios kĩfimisfo, penata kĩfita fakishi kĩfikĩ famisfo. Nãskarifiakĩ ẽri õipaikĩ ẽ manaino, na judeofãfe ãa ea pãrakakĩ ea chakafakĩ mekafamisfo.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Afeskakĩ mã chanĩmara faimamẽ, Niospa yora nakẽ otofafiatirono?” ixõ Pablo ato yoini.
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Anã Pablo ato yoini iskafakĩ: “Ẽa shinãxõ a Jesús Ifofaafo ẽ ato omiskõimapaoni. Nã Jesús Nazarete ano ikano, ãfe ane nikakaspakĩ ẽ chakafapaoni.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Jerusalén anoxõ ẽ ato askafapaoni. A Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ea yoiafono a Nios Ifofaafo ichapakõifo ẽ ato karaxa mẽra ikimapaoni. Ato reteaifonori nõ ato retenõ ẽ ato fapaoni.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Mẽxotaima ẽ ato omiskõimapaoni, anã Jesús sharara fayamakãfe ixõ. Nã ichanãti pexefo mẽraxõ ẽ ato askafapaoni. Ẽ atoki õitifishkikĩ finakõikĩ pexe rasi fetsafo mẽra kaxori ẽ ato omiskõimapaoni,” ixõ Pablo ato yoini.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Anã Pablo ato yoini iskafakĩ: “Nãskakẽ achixõ ẽ ato omiskõimapai pexe rasi Damasco ano ẽ kani, a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ea yoikaxõ ea nĩchiafono.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Xanĩfo Damasco ari fãi kakĩ ẽ õini xini keya nai mẽraxõ chaxatanaito oa xinĩ chaxa keskara inima, chaxakĩ finakõini. Ea kemataima chaxakõia ini, a efe fofaifori ato askafani.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Noko askafaino nõ nãmã pakeni. Askata ãfe meka ẽ nikani hebreo mekapa ea yoiaito iskafakĩ: ‘Saulo, Saulo, ¿afeskakĩ mĩ ea omiskõimanimẽ? Ea mĩa iskafai, mĩakõi mĩ chakamei oa fakka ifiki chachixõ pae meetiro keskai.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Ea askafaito nikakĩ ẽ kemakĩ iskafaita: ‘¿Ifo, mĩ tsoamẽ?’ ẽ faito, nõko Ifãfe ea kemakĩ iskafaita: ‘Ẽkĩa Jesús, ea mĩa omiskõimamis.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Fininãkafãfe ẽ mikiki nokoaki mĩ ea Ifofanõ. Askatari na mĩ õiai keskara mĩ ato yoinõ, a ẽ mia chipo õimanai keskarari.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Ẽ mia kexesharaxii judeofãfe mia retepaiyaifono, yora fetsafãferi mia askafaifono ẽ mia kexesharaxii. Nãskakẽ ato mẽra ẽ mia nĩchi.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Nãskakẽ ato mẽra ẽ mia nĩchi, eõnoa mĩ ato yoinõ anã fakish mẽra nia keskara inõfoma, askatamaroko penata nia keskara shara inõfo, Satanás chakata ato yoiaito anã nikayamanõfo, askatamaroko Nios Ifofanõfo. Nãskakaxõ ea chanĩmara fakaxõ afara chakafakatsaxakakĩ ãto chaka xatekanax Niospa yoini keskai efe ĩpaxanõfo,’ ixõ Jesús ea yoini,” ixõ Pablo ato fani.
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Anã Pablo ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe xanĩfo Agripa, ẽ nikakaspanima a ẽ namakẽ õia keskarafaxõ nĩi mẽraxõ ea yoiaito.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Damasco anoxõ ẽ ato yoikĩ taefani Jesúsnoa meka shara ato yoikĩ. Nãskata Jerusalén anoafori ẽ ato yoini, Judea mai anoafori ẽ ato yoini. Askatari a judeofoma ẽ ato yoini iskafakĩ: ‘Mãto chaka xatekãfe Nios Ifosharakõifaxikakĩ, askaxori afarafo shara fakĩ ato õimakãfe mato chanĩmara fanõfo mã Nios Ifofasharakẽ,’ ixõ ẽ ato yoiaito,
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 judeofãfe ea achinifo Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ea retepainifo.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Akka ea retepaiyaifono Epa Niospa ea kexesharani, iskaratĩari ẽ isharakõia Niosnoa ato yoiyanã. A xanĩfokõifoya a afamafori ẽ ato yoimis. Afaa fetsa ẽ yoimisma. A ato Niospa shinãmanaino Moisés feta yoipaonifo anori fisti ẽ yoimis.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Iskafakĩ ato yoipaonifo, na Niospa nĩchia Cristo omiskõiax naxii. Mã nafiax anã otoxii, mã otoxõ ato yoisharax afeskax Epa Nios fe ipaxatirofomãkĩ, judeofoya a judeofoma,” ixõ Pablo ato yoini.
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Pablo yoikĩ askafafiaino, Festopa mekatimafani iskafakĩ yoini: “Pablo, mã mĩ fekaxtekõia mẽxotaima kirika fisti anekĩ tãpikõiax,” fani.
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Askafaito nikakĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Ẽfe xanĩfo Festo, ẽ fekaxtemisma. Askatamaroko na ẽ yoiai anori sharakõi, chanĩmakõi ẽ mato yoi.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Na ẽ mato yoiai anori nõko xanĩfo Agripa mã tãpikõia a ẽ Jesúsnoa yoimis anori. Nãskakẽ xafakĩakõi ãfe ferotaifi ẽ yoi, akka mẽ tãpia na ẽ yoiai anori nãatori mã tãpia. Nã ẽ yoiai anori ẽ nikamisma mã itiroma onekai ẽ yoimisma.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Ẽfe xanĩfo Agripa, a Niospa ato shinãmanaino yoipaonifo keskara, ¿mĩ chanĩmara faimẽ? Akka ẽ tãpia mĩ chanĩmara fai,” ixõ Pablo Agripa yoini.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Askafaito nikaki Agripa kemani iskafakĩ: “Mã mĩ ea chanĩmara famakerana Jesús Ifofafe,” ixõ yoini.
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Askafaito anã Pablo yoini: “Iskaratĩa iyamai afetĩara ea keskara mĩ inõ ẽ fichipai, askatari nã mã ea nikaifo keyokõi ea keskara mã inõ. Nõko Ifo Jesús Ifofai nãskafiax karaxa mẽra mã ikiyamanõ ẽ imis keskai. Nãnori ẽ mato Epa Nios kĩfixomis,” ixõ Pablo ato yoini.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ato askafaito nikai xanĩfokõi fininãkafani, xanĩfo fetsa fe, Bereniceri ato fe askani, a ano tsaoafori ato fe fininĩfofãnifo.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Nãskakanax ori fokanax ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Na feronãfãkekai afaa chakafama afeskakĩkai retetirofoma, askatari afeskai karaxa mẽra itiroma.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Nãskaxõ Agripa Festo yoini iskafakĩ: “Na feronãfake nõ kãimakerana, ẽ xanĩfo César ari kaimakai noko faino,” ixõ Agripa Festo yoini.
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.